Leaderboard

Teo jeszcze nie ma kontaktu z innymi pieskami, ale słyszy je i jest zaciekawiony odgłosami. Jego głównym zajęciem w ciągu dnia jest spanie, oprócz tego chodzi sobie, obwąchuje, nasłuchuje, jak jesteśmy z nim, to chętnie poddaje się wszelkim głaskom i mizianiom. Na dworze idzie już pewniej, po węchu zaczyna chyba rozpoznawać swój teren. Obecnie wychodzi na malutki wybieg, by dać mu jak najwięcej poczucia bezpieczeństwa. Dostaje sporo jedzonka, więc w nocy zdarza mu się zrobić kupę, ale siku i kolejne kupy robi zdecydowanie na dworze - mądry i kulturalny psiuniu.

Mika już w domku. Cała rodzina zachwycona. Wszystko przebiegło bezproblemowo. Był pierwszy spacerek. Teraz Mika siedzi na kanapie zadowolona. Jest super! Ale się cieszę! :-))

Cieszę się ,że Julita mogła relacjonować Wam co u Miki . Dostawałam w pracy na bieżąco wiadomości od Julity i od p.Sławka. Pan Sławek specjalnie zamienił się dzisiaj na zmiany aby przywitać Mikusię w domku. Mała dostała miseczkę chrząstek i ze smakiem je zjadła. Na spacerze krążyła jak orbita wszystko wąchając. Wołana do wyjścia na dwór podchodzi, wącha smycz i ładnie daje sobie ją zapiąć. Na spacerku ogonek co jakiś czas wędrował do góry. Jestem pewna,że mała będzie tam kochana. Oby jak najszybciej zdała sobie sprawę ,że jest bezpieczna i kochana :)

Przed chwilą dostałam zdjęcie i SMS o takiej treści: "Jest naprawdę bardzo bojaźliwa. Ale jest piękna."

Kochana, bardzo Ci dziękuję!!! <3 <3 <3 Masz rację, ona jest taka kochana i garnie się do ludzi, to byłoby nieludzkie wywalić ją znowu do kojca. Oprócz porządnej karmy Riki dostaje Geriativet i witaminy, plus teraz jeszcze antybiotyk i probiotyk. Rana jeszcze w jednym miejscu jest nieładna, trzeba będzie raczej przedłużyć kurację antybiotykową. We wtorek albo w środę jedziemy rano na pobranie krwi i weźmiemy nową receptę na antybiotyk. Dzisiaj podejmujemy pierwszą próbę socjalizacji kundli. Co prawda wczoraj Bruno samowolnie przedostał się do Riki i było OK, ale z moją Tolą może być gorzej. Oczywiście próba odbędzie się na spacerze, po tym jak Bruno i Tola zostaną wybiegane.

Dzisiaj do dt pojechał Borys i Wetka. Dt sprawdzony - byly tam 2 nasze onki w DS. Bono,nazywany przez nad Dziadem i Akas,babcia.Teraz jest jeszcze Jantar:) W sumie ludzie maja 4 owczarki:))

Byłam w odwiedzinach u Luli/Algi. Możecie być spokojne. Lula jest kochana, zadbana. Ma jeszcze swoje lęki ,ale pana i panią kocha. DS jest z niej bardzo zadowolony.Mówi ,że to psi ideał. Jest bardzo posłuszna, niekłopotliwa. Dostaje gotowane jedzonko i po wieczornym spacerze chrupki z ręki. Sunia nie chciała pić wody. Państwo próbowali różnych sposobów , by ją zachęcić, aż wpadli na pomysł i dolali ciut mleka. I to był trafiony zatopiony. Całe lato była z państwem w letniskowym domu. Dużo chodziła na spacery. Z sąsiedzkim psem zaprzyjaźniła się. Na szczęście nie jest spuszczana ze smyczy. Lula za nic w świecie nie chce wejść do kuchni. Staje w progu i ani rusz dalej. Na wiosnę chcą ją ostrzyc. Państwo byli bardzo mili. Nie miałam problemu z umówieniem się.

Dzisiaj leje cały dzień,więc i psiaki senne...Yoy zajęła całe legowisko :) U Pańcia zawsze najlepiej....:)

W cudnym towarzystwie obracasz sie Pelikanku :) Glaski dla calej gromadki i zyczenia dobrego zdrowia! Dobry domek tez bylby jak najbardziej na miejscu...

Mika nareszcie na swojej kanapie - cudownie! Trzymam kciuki, tak za sunie, jak i za jej Opiekunow, by milosc i poczucie odpowiedzialnosci zwyciezaly wszelkie problemy (o ile sie pojawia).

Trzymam kciuki, żeby wszystko było ok. i Sarcia miała dobry dom. Tolu, dobrze że dałaś pani z Piasku telefon do mnie. Porozmawiałyśmy o jedzeniu i innych sprawach. Poprzednia suczka zmarła na raka. Pani nie wiedziała,że wczesna sterylizacja jest profilaktyką nowotworową dla suczek, na czym polega kwarantanna poszczepienna i że jest konieczna w przypadku szczeniaka. Dość długo więc rozmawiałyśmy. Przekazałam info o szczepieniach i odrobaczeniu, nauce czystości, pielęgnacji. Myślę, że Yuri w takim domu z towarzystwem będzie się miała dobrze. Są dwa króliki, więc pewnie jej dotychczasowy trening przy nutriach się przyda ;) Pani bardzo się ucieszyła, że jest kontaktowa, nie lękliwa.

Proszę o nr konta Watsona :)

Przelałam na podane konto 200 zł, na puszki dla suni. Jestem tego samego zdania co anica i Zosia123, że psiak zaraz po operacji nie powinien trafić do kojca. Co więcej, pies, który mieszka w domu nie powinien zostać wydany do budy. Chyba jej serducho pęknie, jak z ciepłego domku wyleci na dwór.... zaoszczędzicie jej tego, przetrzymajcie proszę ile można. Może ktoś ja adoptuje do domu, może jednak się uda. Czasami cuda się zdarzają....

Malutka niedawno pojechała. Troszkę się bała, ale tylko troszkę. Dostała ode mnie podstawowe wyposażenie i smycz od b-b. W przypadku Miki będzie to pomocne, bo w "nowym świecie" znajdzie trochę "starego", który znała i w którym czuła się bezpiecznie. Rodzina Miki już nie może się na nią doczekać. Koszt transportu 520 zł. Dom Miki pokryje całą kwotę. Trzymajcie kciuki bardzo mocno!

Jestem takiego samego zdania. Miłej i spokojnej niedzieli

Info z DT Alutki: Alutka jest niesamowicie spokojną kotką z pięknymi, mądrymi oczami. Akceptuje dosłownie wszystko co się jej przydarza- podnoszenie, noszenie na rękach, kąpanie, przytulanie, zostawianie samą w mieszkaniu... Ta kotka to istny anioł. Niesamowite, ponieważ musiała wiele przejść- jakiś bydlak do niej strzelał... Ale Alutki to nie zraziło, dalej ogromnie lgnie do ludzi. Uwielbia głaskanie, a jeszcze bardziej jedzenie ;) Bezproblemowo korzysta z kuwety.

Nie, to nie jest hurtownia... to nasza kuchnia ;)

Pierwsze zdjęcia z nowego, warszawskiego domu Magika

Trzy kociaki z lasu już w domu tymczasowym, ciepło i bezpiecznie. Kocurek bardzo rezolutny i ciekawski, zaraz po przyjeżdzie obleciał cały dom :) Bura koteczka trochę ostrożniejsza, ale też wyszła zobaczyć co i jak. Szylkretka rozespana została na razie w transporterku, ale zrelaksowana, Super kociaki, cudownie mruczą głaskane, będą przytulaste i nakolankowe.

Mamy. Córka pojechała dzisiaj na rowerze specjalnie po kubraczek, mimo zimna :) Suka już pozbawiona abażura, za to teraz nieszczęśliwa z powodu zasznurowania :) Shareczko, kubraczek kosztował 30 zł. Jeśli jesteś taka dobra, to przelej te pieniążki na konto Watsona.

Bogduniu masz kochana rację.One są i będą nasze, bez względu na upływający czas i domek do jakiego pojechały.Z chwilą podjęcia decyzji o pomocy stają się częścią nas i naszego życia.One zawsze będą miały miejsce w naszych myślach i sercu :)

Tak, to prawda. Wzroku Teosiowi nie zwrócimy, ani lat nie ujmiemy, ale możemy sprawić, ze odtąd jego życie będzie łatwiejsze; bez głodu, zimna i poniewierki.

dziekuje sharka:) już jest odzew,nie wiem czy dojdzie do adopcji,ale ruszyło:)

Cudownie jest czytać takie wiadomości:)

Hmm, mała różnica ; ) Sądzę, że od spokoju do napaszczenia wystarczą 3 sekundy : )

Dobrze się dzieje u maluchów. Przyszłam trzymać kciuki.

Kawusie są dwie, czy mogę się podłączyć? Tak apetycznie to wygląda, że nie sposób się oprzeć pokusie.

Bou dziekuje za rady wszystkie, czy on cierpi? To dla mnie zagadka bo zachowuje sie jak zawsze ,pamietam jak chorowal na grypę, pare lat temu mial kaszel i byl osowialy ale tylko 2/3 dni i wtedy wiecej czasu leżał w swoim koszyku ,gdy cos mu dokuczalo zawsze tam uciekal,nawet nie przychodzil w nocy do łozka a teraz w jego zachowniu nie ma typowych zmian dlatego nie wiem czy cierpi powiedzialabym że nie . W środę czwartek piatek nic nie zjadł (w piatek wieczorem pare frytek) to wszystko na te 3 dni a wczoraj zjadł rozlozona na 3 porcje cała nogę kurczaka :-) podgotowaną ,dzis z rana zjadł świezej mielonej wołowiny okolo 120 gr , wymieszana z zółtkiem i spiruliną . ;--) .I taka to bieda z moja psina gdy ja juz przezywam ze to koniec on nagle wraca do zywych . Ja najbardziej obawiam sie ze przegapie ten moment ze on zacznie bardzo cierpiec i nie chce do tego dopuscic, po tych 3 dniach myslalam ze jakos przebrniemy ten weekend, te dni postanowilam z nim zostac nigdzie sie nie ruszac . Jest przy mnie spokojnie spi po sniadaniu ,poranny spacer bez problemow . Jest niepokojacy sygnal bo zauwazylam ze po spacerze ma mordke w slinie z domieszka krwi ,on ma najprawdopodobniej guza w mordce odrost po ostatnim ale nie daje za zadne skarby zajrzec do mordki . Caly czas wierze ze ten olej cbd cos zadziala ,jesli węzeł sie zmniejsza to i ten w mordce moze tez ? wiem wiem ... z czym sie mierzymy ale bez wiary i nadziei czym bylaby milosc ,on potrzebuje tez mojego wsparcia tak mysle wiec mowie mu ze wygramy ta walke ze musi byc silny a ja mu pomoge i bede z nim... moze nie uda sie moze to tylko marzenia scietej glowy ale zawsze warto walczyc do konca ...

Znów podczytuje po cichutku...a teraz przychodze by napisać, że MOCNO trzymam KCIUKI :) :) :)

Faktycznie ,ale jak grzecznie czekają w kolejce. Miłej niedzieli

Spokojnej drogi i szczęśliwego psiego życia Mikuniu.

Każdy się spieszy a drzwi nie chcą otworzyć...

Ale Grześ nie jest materialistą, nie zwraca uwagi na tak przyziemne sprawy. Trzymaj się Czarnulku - robi się cieplej. Dziś już nawet mgła za oknem.

Zagladam z mnostwem pozdrwien Pani Joli wszytkim lapenkom alec cudne serca na zdjeciu ludeczkowie i lapenki

Może będzie tak, jak z Tigrą.

Trzymajmy, bo to trudna adopcja, za miesiąc będzie wiadomo już na pewno.

Dzisiaj były kolejne telefony, ale już zdecydowanie mniej. Dzwonił ponownie pan z Sosnowca - cały czas liczy, że coś się wydarzy i będzie mógł adoptować Yuri .... Miałam info od ewu, ze wizyta w Bytomiu dla Sarci jutro o 14. Potrzebne więc kciuki od godz. 14.00, trzymajmy mocno!

Abi pojechała do domku. Przywitanie z psem rezydentem było spokojne. Pieski się powąchały i straciły sobą zainteresowanie. Na noc Abi i pies rezydent zostały zabrane do domu. Abi zachowywała się bardzo spokojnie, pozwalała się dotykać i położyła za kanapą. Przedtem była wyprowadzona na działkę ale nie załatwiła się. W domu zjadła jedzenie i bardzo dużo piła. Potem ni z tego ni z owego wyszła zza kanapy, nasikała na dywan i znowu się schowała. Wyglądała zza kanapy jak gospodyni kręciła się po domu, na psa rezydenta w ogóle nie zwracała uwagi. W nocy tak od drugiej zaczęła chodzić po domu i tak do rana. Ale nic nie zniszczyła. Potargała tylko swoje posłanie. Rano została wypuszczona pobiegła w krzaki i sama wyszła dopiero na karmienie. Garnek z jedzeniem miała podany w otwartym kojcu, sama weszła do kojca i zjadła swoją porcję, rano ze względu na dietę rezydenta psy dostają gotowane jedzenie. Abi chętnie zjadła a następnie zaczęła się przymierzać do miski rezydenta. Oczywiście Pani nie pozwoliła jej wyjść z kojca i podchodzić do miski rezydenta. Potem wybierały się na spacer. Abi na wołanie Pani nie chciała podejść, a była luzem na działce, ale jak Pan zawołał przysiadła i pozwoliła sobie zapiąć szelki i smycz. Na spacerze w ogóle się nie załatwiła. Wychodziła niechętnie ale wracała chętniej. Na spacerze spotkały dwa małe pieski luzem, to Abi przysiadła i nie chciała się ruszyć. Dopiero jak pieski przeszły to poszła grzecznie dalej. Na działce obeszła wszystkie kąty i wykopała kość psa rezydenta. Zaczęła delikatnie zapraszać psa rezydenta do zabawy. On ma 11 lat więc nie bardzo reagował. Abi przez cały dzień na okrągło wchodziła i wychodziła z kojca. Kojec jest cały czas otwarty. Do budy zagląda ale nie kładzie się, chociaż leży tam jej posłanko od Anecik i gruby koc. Jak się zrobiło cienno to Pani zabrała psy do domu.

Teraz ma to, na co czekała za kratami schroniska - ciepły domek, cichy kąt, swoje stadko, opiekę i dużo miłości. Niech ten stan trwa i trwa, ile się da, jak najdłużej.

ziś był dzień wyjątkowego ukochiwania psów w zasadzie to cały dzień pieszczoty i frykasy do pyszczków żeby im wynagrodzic że nie nie było . Bardzo im sie spodobało ze cały czas je pieszczę i karmię z ręki one to uwielbiają , tylko ze pieski są takie ze dasz palec to całą rękę chcą teraz chciałam się położyć a one dalej do kochania teraz leżę mam laptopa na brzuchu za laptopem na Brzuchu siedzi Gusia na jednym ramieniu Bambisia na drugim lala a na piersiach Bońka i zasłania monitor że ledwie zerkam chyba będę miała taka całą noc. Gusia zlazła ze mnie ale tylko po to żeby wypchnąć Lale z mojego ramienia i jest na ramieniu a Lala o zgrozo siedzi mi na włosach i jeszcze się rusza i mi je ciągnie w każdym razie był wyjatkowy dzień cały pełen kochania. Jest tak zimno ze Pieski nie chciały wcale latać na dworzu i ciągneły do domu . Nie wiem jak wy co macie też psy małe czy one tak nie chcą wychodzic w mróz ? Moje jutro nie wyjdą będę im proponować ale wiem ze zadnego odzewu na propozycję nie bedzie po dzisejszym , możę zrobie drugi dzień wyjątkowego kochania. Ta miłość do psów nie dosłownie leczy już sie lepiej czuję jak one tak wlazły na mnie.

Zera nie umie chodzić na smyczy, jeszcze, ale będę ją uczyć, bo wiem, że moja więź z tym stworzeniem jest mocniejszym fundamentem niż strach - a na tym ma sie opierać metoda Sjette.. Nie wyobrażam sobie sytuacji żebym miała choćby pomyśleć o zrobieniu krzywdy mojej suni. Ba, spowodowanie jej dyskomfortu sprawia MI dyskomfort! Znam człowieka, który ma sunię w bloku obok i uczy ją wszystkiego poprzez przemoc i jest to najbardziej znerwicowany i posłuszny pies jakiego znam. Ale nie merda ogonem, nie cieszy się na nic, tylko ze strachem patrzy na właściciela. Sorry, ale to nie jest metoda na życie z przyjacielem.

Już rozawiałam z Rozi jest ok . Ja też za emocjonalnie do tego podeszłam bo jestem trochę zdenerwowana po tym co sie stało na gastroskopii ,że to płuco i do tego jak mnie reanimowali bo nie oddychałam to mi nabili guza na szczęce i boli ,nie wiem jakim sposobem można nabic guza przy reanimacji ale widać można, mojemu bratu połamali żebra i mostek , ale on umarł a mnie nie było aż tak żle tyle ze oddech nie chciqł wrócić, skończyło sie dobrze i już nastepnego dnia było całkiem nieźle. Nerwy jednek mi to poruszyło wiec się przeraziłam że stracę Gusieńkę , jeszcze tak się złozyło, ze jak przyjechałam i weszłam do budynku to spotkałam sąsiadkę na schodach , wiedziała ze wy macie przychodzić i powiedziała ze może nie zastane piesków bo są ładne i drogie wiec niech uważam , taka złośliwa jak potrzebowałam pomocy to by nie przyszła do piesków a gadać to gada. No i sie nakręciłam tym wszystkim a tu czytam żebym ją oddała . całą noc drzwi zamkniete na 2 zamki i łańcuch i takie straszne scenariusze w głowie że Rozi ze strażą miejską mi je odbierają, że bedą wszystkie w schronisku bo sobie nie radzę z nimi . i tak do rana nie spałam . Dzieki ze Rozi zadzwoniła to się uspokoiłam bo wariowałam, ale sie martwię bo je za bardzo kocham , jeśli któraś mi umrze to dostane sie do szpitala wariatów, nie przeżyje tego , Lala ma 14 lat zaczęła 23-go listopada 15-ty rok co mnie przeraża. Niby zdrowa i w miarę sprawna , tylko skóra i włosy jej marnieją ale sama po schodach wchodzi w większości dni, bywa ze nie daje rady ale rzadko musze ją wnieść. No to jest ok , moja wina ze sobie nawkręcałam za duzo. sorrki dziewczyny.

dziękuję za spojrzenie z boku :) Themagda proszę uznaj sprawę za wyjaśnioną i to , że troska o psy spowodowała, że emocje wzięły górę. Przestań myśleć, ze już do szpitala nie pójdziesz a rozi przekreślisz na wieki. Dla porządku zwrócimy klucze a w styczniu je ponownie weźmiemy. Każde z tych schorzeń, o których piszesz może spowodować, że nagle nie będziesz zdolna do opieki nad psami. Trzeba leczyć się z sensem. Jestem pełna podziwu dla tego jak sobie radzisz, już dzień po szpitalu i jednak inwazyjnym badaniu wyszłaś z psami i po zakupy, ale jednak różnie może być .... Co do piesków: ja z przyjemnością do nich chodziłam i było dla mnie zaskoczeniem, że się nie boczą i radośnie witają, a jak wychodziłam nie robiły problemu, nie "płakały" tylko spokojnie szły spać. A ostatnio we wtorek, kiedy Lala czuła się lepiej leżały nawet wszystkie razem. Rozi ma inny obraz bo przy pierwszej wizycie Gusia kilka razy była przeganiana i smutna chowała się pod stołem. Myślę jednak, że spowodowane to było nie tylko warczeniem koleżanki lecz także nieufnością do nowych osób. W kolejnych dniach to się nie powtórzyło, bo wszystkie kluseczki traktowałyśmy tak samo. A tu w poniedziałek sunie przy mnie razem tylko Lala (yorczka) z dala,. Szkoda , że we wtorek nie zrobiłam zdjęcia :) ufff ile napisałam :)

Cudny piesio cudny oby im tam cieplutenko bylo w hoteliku poslalam przed chwilka na konto Fundacji 15 zlociaszkow dla duzutkiego Ksieciunia

Dostałam dzisiaj taką fotkę słodkiej Misiuni na boczku :).

Puniek królewicz pozdrawia :) Na stare lata poznał szum morza... <3 Czyściutki, wypielęgnowany, pokochany... :))

Tydzień temu porządkowaliśmy w domu książki i okazało się, że mamy nadmiary;) Część czytadeł postanowiliśmy przeznaczyć do działkowej biblioteczki. Miejsca na książki zawsze brakuje, więc postanowiliśmy przejechać się z książkami na działkę. Pojechaliśmy dzisiaj i oprócz książek zabraliśmy Gajkę. Po wyjściu z samochodu oczywiście Gaja obwieściła całemu światu radość z przyjazdu. W domku już wszystko powyłączane, ale nie przeszkadzało to napić się herbaty z termosu, zjeść kanapki i pochodzić trochę z Gajulcem. Po powrocie z wędrówki mała mordka pobiegała jeszcze po ogródku, a potem trzeba było wrócić do rzeczywistości;) Na działce Gajulka prezentowała się tak. Wraz z nami do domu przyjechało całe stado kleszczy:/ Na szczęście zostały już odnalezione (mam nadzieję, że wszystkie) i unieszkodliwione.

Są takie dni kiedy myśle, ze chcialabym żeby Heniek żył jeszcze z 20 lat aż Michał dorośnie. Dzisiaj Michał miział Heńka po swojemu a jemu się tak podobało, że nie reagował na moje wołania, że ma się nie dać tłamsić. Chłopcy chodzą razem jak dwa pieski a Michał Heńka uwielbia. Tak bardzo bym chciała zeby cały swiat widział jak "stary" pies, który ma swoje lęki, zachowuje się przy małym dziecku. I że dziecko to nie powód do odsuwania psa ze swojego życia. Wujek Heniek jest ba medal i emanuje stoickim spokojem.