Leaderboard

Nasze dzikusiątka przy kolacji i już ociupinke mniej dzikie

Jestem dzisiaj cała w emocjach oczy mi sie troche "spociły" Heboriś pierwszy raz wziął smaczka z ręki na wybiegu. Dotąd zdarzalo sie ze coś wziął jak zaglądalam do nich od góry, przez dach budki. Ale nigdy jeszcze dotąd nie podszedł sam do mnie na wybiegu. To jak pierwsze słowo dzieciątka. Michałek jest z jednej strony niby mniej płochliwy ale też mniej inteligentny i on jeszcze nie odważył sie sam podejść. Tak czy inaczej obaj są dużo śmielsi. Często chodzą po trawce. Szczekali wczoraj razem na pieska, ktory stał za płotem (pierwszy raz). Heboriś tak sie rozbrykał, ze jak w dzień dach budy jest otwarty wbiega przez drzwiczki i wyskakuje górą. On jest jeszcze bardzo sprawny. Ale najważniejsze że rusza sie, zagląda, szczeka. Zaczął żyć. Bierze miske w ząbki i niesie w inne miejsce, nareszcie robi inne rzeczy niz skulone siedzenie w kąciku. Michaś widać że jest starszy, takich sztuczek nie potrafi ale drepcze dzielnie za Heborkiem

Wklejam z wątku bazarkowego - wspaniała wiadomość od kikou - nasz czarnulek, który dotąd tylko nocą opuszczał budę - w biały dzień nie tylko wyszedł, ale nawet nieśmiało spojrzał na Kasię - to cieszy jak "pierwszy krok dziecka" i czekamy na dalsze. Powoli, ale ruszyło w dobrą stronę

Nasz Heboriś, tak jak Michałek, zaczął na mnie patrzeć. Troszke ucieka, zbliżyć sie do siebie nie pozwoli ale już nie siedzi skostniały ze strachu ze schyloną główką. Patrzy na mnie jak na kosmitke ale zerka dużo śmielej.

Dzisiaj Heboriś pierwszy raz zachęcał Niunie do zabawy. Teraz staram sie nasze dzikuski otwierać żeby wychodziły ze swojego małego wybiegu do innych i przyzwyczajały się do reszty stadka, żeby do czasu jak przyjdą chłody nauczyły sie przychodzić wraz z innymi do domu. I dzisiaj stanęlam jak wryta. Ten biedak , ktory wiele dnii ze spuszczoną główką nie miał śmiałości nawet spojrzeć do góry zachęcał drugiego psa do zabawy, a ja siedziałam blisko nich. Dzisiaj to już sie rozryczałam. Dotąd sama miałam wątpliwości czy ta przeprowadzka poprawi komfort życia tych zapomnianych latami rozbitków. Ale chyba poprawiła Na pierwszym planie oczywiście Niunia.

To najprawdziwszy "pies obronny" albo zaczepno-obronny: on zaczepia, a pańcia go potem broni Mój czarny staruszek wrócił do właścicielki, koleżanka jej syna powiedziała im, gdzie jest piesek. Dom może nie najgorszy....ale i nie z tych najlepszych, pani trochę nadużywająca alkoholu ale piesio zadbany, szukała go dwa dni, chodząc po Malczycach.... Mam dobre wieści o tych najbiedniejszych moich: Bieduś naprawdę dużo lepiej, oby ta poprawa się utrzymała, bo poprzednia szybko minęła. A Gaja - dzisiaj odważnie zaglądała w zakamarki, zwiedzała, ostrożnie, ale bez paniki, wypuściłam ją dzisiaj po raz kolejny, jest postęp i to ogromny

A jednak! Samiś jest tak przystojny i uroczy, że pocieszycielka się znalazła!

Vikunia pozdrawia Ślicznie wygląda na różowym tle

Tak, nasza Niunieczka to dama i ludzkie wygody sobie ceni

Ortopedycznie nie stwierdzono żadnych odchyleń, czucie głębokie i odruchy rdzeniowe są zachowane. Wykonane zostały badania w kierunku chorób zakaźnych; w piątek mamy mieć wyniki i po ich otrzymaniu zalecono konsultację neurologiczną w Warszawie u dr. L. Brewińskiej. Czekamy więc i będziemy decydować. Weci są dobrej myśli. Kocia cały czas powinna być rehabilitowana.

Chcę jeszcze dodać, że Sabinka, dzięki zaangażowaniu Alaskan i koleżanki Uli, ma w DT wszystko, co jest potrzebne do rehabilitacji, wg zaleceń- czyli maty, przykryte podłogi, jedzie już poduszka sensoryczna, być może uda się pozyskać tunel do ćwiczeń, bo Sabinka musi też ćwiczyć w domu. Na razie do poniedziałku mamy pożyczoną od rehabilitantki.

Wielkie, ogromne podziękowania dla Wszystkich! Dla Deklarowiczów, dla Nadziejki za bazarki, dla każdej Osoby, której leżał na sercu los tego wymoczka, dla Słynnej Pani Lidki, dla Wolontariuszki, która zawiozła piesunię do Violi, dla Lekarzy, co nie brali pieniędzy, no i dla Violi za wspaniałą opiekę i decyzję najlepszą dla Jasnej Poli Malutkiej.

Nerrrrrrrwusek malutki z Mikusia A Biedunio wciąż walczy o siebie, dziarsko wstaje na łapinki. Apetyt mu dopisuje, ostatnie wyniki były dobre...i niech tak jak najdłużej zostanie. Choć wiem, że za Nivalin "płaci się" wątrobą. Przeszłam przez to wiele lat temu z Charlisiem, którego kikou przywiozła mi z wrocławskiego schroniska. To właśnie od kikou i Charliego rozpoczęła się moja "znajomość" z Dogomanią. Mam naprawdę dobre wieści o Gajusi. To już naprawdę coraz bardziej radosna sunia, na mój widok tańczy i wywija hołubce, buźka jej się cieszy...a moje oczy się pocą.... Wychodzimy poza jej teren, wtedy widać, że wraca niepokój, ciągle się za mną ogląda - chyba przy mnie czuje się bezpieczna. Chciała się zaprzyjaźnić z Inką, a ta uciekła głuptasek, ona też lękliwa bardzo. Gajeczka jest ciekawa świata, ale...po podkulonym ogonku kapie.....sika pod siebie ze strachu...ale idzie naprzód! Nie stresuję jej dodatkowo robieniem zdjęć, bo "coś" trzymane w ręku budzi w niej lęk. Ostatnio, kiedy na chwilkę przerwałam drapanie za uszkiem - trąciła mnie lekko noskiem w rękę, patrząc wymownie prosto na mnie, tak rześko: ej, ty, no miziaj jeszcze!

Mikusiowe wieści: Mikunio jest cudowny, ale to przecież oczywiste. Nadal ujada na psy i bardzo się denerwuje, nawet jak widzi jakiegoś z daleka. Kupiłam mu na zooplus tabletki ziołowe dla piesków, dostaje od wczoraj, mam nadzieję, że pomogą. Żaden ze mnie znawca, behawiorysta itp. ale doszłam do wniosku, iż może Mikuś miał do dyspozycji tylko podwórko i teraz ma o wiele więcej bodźców na spacerach, albo po prostu psy go skrzywdziły. Śpi z moim tatą, jest bardzo radosny, z Kajunią i kotami pełna zgoda. Mój kochany Cukiereczek

Dobrej nocy ludeczkowie mili, na chrapanko pora

Piątkowe poobiednie leżakowanie

Tym bardziej wzrusza i cieszy ten "kanapowy" widok, że wciąż mamy w pamięci zupełnie inny obrazek... To jest dowód na to, że warto być "wariatem".... a nawet p....nietą, jak to niektórzy całkiem słusznie określają.... a dogo to klub takich właśnie ludzi łzy mi kapią na klawiaturę.... nawet nie potrafię wyrazić, jak bardzo jestem Wam wdzięczna za odzew, za pomoc

Zajrzałam na zbiórkę Samisia i okazało się, że jeszcze jedna klasa ze szkoły w Wiśle wpłaciła kasę na Samisia. Pozazdrościła klasie "pizzowej" i sprzedawała galaretki. Fajne dzieciaki i nauczyciele w tej szkole.

I pozdrowienia

I spanko Też w miłym towarzystwie

Pan Arek prosi o karmę dla psiaków. Poprosiłam Tolę o trochę karmy,coś tam mają,więc przed chwilą dałam panu Arkowi numer do Toli. Bardzo dziekuję Fundacji ZEA za pomoc Z ogłosznia,które zrobiłam psiaczkom zgłosiła się pani z Kurowa,w sobotę ma przyjechać ze swoim psiaczkiem yorkiem,zobaczy się się zaakceptują. Może dojdzie do adopcji.Chciała adoptować psiaka z przodozgryzem Dexa.

W poniedziałek skonsultujemy z wetem. Sabinka jest malusia, nie chcę jej zaszkodzić ani przedobrzyć. Dostaje bardzo dobre jedzonko, mleko dla kociąt i ogrom miłości

Czyż nie jestem damą?

Wczoraj mieliśmy tel od 2 turystek z Warszawy o leżącej pod kościołem na podzamojskiej wsi malutkiej koteczce. Byliśmy jeszcze poza Zamościem, ale panie były na tyle pomocne, że zgodziły się dowieźć kocię do wskazanej lecznicy w Izbicy, bo tylko tam malutka może zostać na czas leczenia. Potem mamy już uzgodnione z Murką, że przyjedzie do hoteliku. Prosimy o kciuki.

Dzisiaj nasza mała mordka była na kontroli u naszej pani doktor. Zabraliśmy ze sobą wyniki echa serca, krwi, moczu i dokładnego USG. W sumie to wszystko pozytywnie, bo stan zdrowia Gajulki się nie pogorszył od ostatnich badań, ale mamy ciut krótszy odstęp do kolejnych badań. Kolejne badania mamy zrobić za około 2 miesiące. Kolekcja leków pozostaje bez zmian. Gajka została również dokładnie osłuchana i obejrzana A przed powrotną podróżą do domu wyglądała tak

doberek

Samiś postanowił upały przespać ..blisko wiatraczka ma się rozumieć

Do tego, żeby odczuwały przyjemność z dotyku jeszcze droga bardzo daleka, jeśli w ogóle kiedykolwiek to nastąpi. Ale już sam fakt, że podchodzą po smaczki i dają się dotknąć to ogromny sukces i trzeba się cieszyć. One już raczej nigdy nie będą "normalne", wieloletnia trauma pozostanie na zawsze, tym bardziej takie drobne "kroczki" cieszą i wzruszają. Dla nich ogromnym szczęściem jest sam brak zagrożenia - powoli poznają, że jest inne życie i to jest najważniejsze na tym ich "ostatnim etapie". Niech będą szczęśliwe "po swojemu", spokojne, bezpieczne, zaopiekowane najlepiej, jak się da Gaja potrzebowała dwóch miesięcy żeby radością reagować na mój widok, dać się dotknąć, złapać za obrożę... i bardzo się cieszy, podskakuje z radości, ale przy dotyku wciąż "sztywnieje" trochę, podobnie, jak mały Bezik.

CZERWIEC SIĘ KOŃCZY, TO JUŻ OSTATNIE ROZLICZENIE PODUSZKI JASNEJ POLI - NA DZIEŃ 27.06.2026 3.505,- z dnia 06.06. + 10zł - haaszek + 10zł - Maciek P. -------------------------------------------------- 3.525zł Za trzy dni Malutka już nie nasza. Viola wzięła ją na kolana i powiedziała "już moja będziesz :)))

Dzień dobry.

Takie coś przeczytałam, to przekazuję: Czy wiesz, że Facebook ukrywa przed Tobą nasze psy i koty? PRZECZYTAJ TO! Masz minutę? Chcemy opowiedzieć Ci o czymś, co spędza nam sen z powiek. Nasz profil obserwuje 11 tysięcy wspaniałych osób. To ogromna siła!Niestety, przez bezwzględny algorytm Facebooka, nasze codzienne posty o zwierzakach szukających domu docierają do zaledwie garstki z Was... Gdy algorytm „tnie zasięgi”, szanse naszych podopiecznych na nowe domy drastycznie spadają. Możesz to zmienić w 3 sekundy, i to całkowicie za darmo! Facebook promuje tylko te posty, pod którymi toczy się życie. Jeśli chcesz pomóc naszym bezdomniakom oszukać algorytm, zrób dzisiaj jedną z tych trzech rzeczy: Zostaw komentarz (To najważniejsze!): Napisz cokolwiek! Przywitaj się, wklej zdjęcie swojego zwierzaka albo napisz, z jakiego miasta nas obserwujesz. Każda litera to sygnał dla Facebooka: „Hej, to ważny post, pokaż go innym!”. Udostępnij: Jedno kliknięcie sprawia, że nasi podopieczni trafiają na tablice Twoich znajomych. Stamtąd już tylko krok do adopcji. Zmień reakcję: Zamiast zwykłego „Lubię to”, kliknij „Super” lub „WoW” . Algorytm ceni te reakcje znacznie bardziej!

Tak maleństwo padło po kolejnych ćwiczeniach i zabawach....

Pozdrowienia znad morza!

Mila

Owczarek mojej siostry 1,5 roku temu przez tarczycę przestał chodzić i myśleli , że to już koniec / ma naście lat/ . Dopiero po badaniach okazało się co może być przyczyną . Dostał leki i wszystko się cofnęło.

Malutka jest rozkoszna i cudna Alpinkę adoptował mój syn Marcin w grudniu 2015 r czyli minęło już 10 lat

Kochani Mamy dla Was nową wiadomość . Do Kasi zawitała kolejna bida z fatalnego schroniska bez wolontariatu. Poznajcie Podstoline: Cudowna staruszeczka, nie wadząca nikomu , zmarnowane życie w schroniskowym boksie

Zapraszamy, bo jutro zakończenie bazarku !!!!

Te bazarki piękna rzecz.Trzeba tylko troszkę chcieć! Jola z Alą robotę mają, inni dzielnie podrzucają - kupujących zapraszają. Grosz do grosza uciułały, by koteczki dobrze miały.

Intensywnie zapraszam, bo dzisiaj zakończenie bazarku!

No nie bardzo. Potem lecę do klasy z nadzieją, że mam więcej mocy

A u mnie chłodzi fajnyW nocy było niecałe 15°.Ostudzilam dom z 33 do 22° Żyć się chce i zgłodniałam .Zdobyłam cukinię.

18 czerwca zakończyliśmy leczenie FIP u Myszki Teraz 84 dni obserwacji i badań kontrolnych.

podnoszę bazarek

- Dobry żart, co? - No proszę cię..

Dobranoc Coś takiego mi się marzy

doberek popołudniowy

Ja mam alergię na głupotę, bezmyślność i bezduszność. Piesio śliczny w typie mojej Kajuni. Niestety trzech nie ogarnę. Acha zostałam oszukana. Miał być spokojny staruszek, a jest szalony ADHD. Wczoraj, jak się kąpałam słyszę nagle bieganie po przedpokoju, w tą i spowrotem, chyba z 5 razy. Chyba gonili się z Karmelkiem. Ogólnie już Karmelek się nie boi. Z Kajunią i Ninką zgoda od samego początku . Podsumowując, zacytuję Korę " kocham, kocham, kocham"

Nie wiem, czy załapał, czy tak po prostu wyszło, ale dzisiaj zero załatwiania się w domu, wszystko na spacerach. Kochany chłopczyk . Jutro dopiero minie tydzień od kiedy zobaczyłam Mikunia na wątku. A mam wrażenie, że od dawna jest ze mną