Leaderboard

Z mojego bazarku link do bazarku 1/4 będzie dla Tani , wyślę pieniążki tak jak poprzednio na konto fundacji ZEA , tylko poproszę potwierdzenie na wątku bazarkowym :).

Cudów ciąg dalszy! Moja Przyjaciółka Ania J. poratowała Fido kwotą 150 zł!!! Minus się zmniejsza:)

Warto było zapoznać się przed kupnem, co to za rasa owczarek belgijski malinois. NAJOGÓLNIEJ - ta rasa , to psy bardzo aktywne, które muszą mieć zajęcie, by zmęczyć się fizycznie i psychicznie, ten pies musi coś robić, by był szczęśliwym, a przez to jego opiekun będzie usatysfakcjonowany, że pies jest spokojny. Pies ten musi mieć kontakt z człowiekiem, wielką krzywdę mu się robi, gdy jest izolowany od człowieka, nie tylko dając mu za schronienie jakieś odludne miejsce, ale również nie zauważając go, jego potrzeb, żyjąc obok niego, a nie z nim. Najlepiej iść z nim na szkolenie, samemu z nim pracować i bardzo dużo czytać. Polecam książkę pani Zofii Mrzewińskiej - Zwykły niezwykły przyjaciel, i inne jej książki również. Autorka ma bardzo dużą wiedzę - teoretyczną i praktyczną o szkoleniu psów, w podanej pozycji, w bardzo prosty i zrozumiały sposób, opisuje swoje doświadczenia z suczką owczarka belgijskiego malinois, której jest właścicielką - krok, po kroku od wieku szczenięcego. Czytając tę książkę, wiele zrozumiesz.

Bardzo dziękuję. Byłam zaskoczona jak zobaczyłam na mailu informację o wyróżnieniu Malwinki :). Momentalnie zwiększyła się oglądalność ogłoszenia. Niech to zwiastuje dom, z poczuciem humoru i dystansem do swoich mebli ;)

MAMY 7 SZCZENIAKOW Potem opisze Muszę migiem szukać im miejsca i zabierać bo Pani Ania już 3 ugadala wydać na lancucb

Ja naprawdę się rozglądam i na szczęście nie widzę. Nasza dyskusja w przypadku DORA jest czysto teoretyczna. Do kupowania taniej karmy , zamrażania jej , gotowania trzeba mieć czas i warunki. W przypadku DORA ta opcja absolutnie odpada. Ja się czegoś nauczyłam w życiu podczas szykowania mojej przyjaciółki do wyjazdu zagranicę na stałe. Serce mi pękało , najchętniej bym jej nie pomagała , byle ją zatrzymać. Ale wtedy zrozumiałam , że to byłby mój egoizm. Że pomoc osobie w potrzebie to spełnienie jej oczekiwań, a nie działanie zgodnie z moimi potrzebami i odczuciami.

Mika - Sara w swoim domku :) Dziewczyna w pełni się zaaklimatyzowała. Rodzina ją kocha i podobno z wzajemnością. Ale jak wnioskuję z opowiadań p. Sławek nadal jest tym NAJ :D Sara w łóżku p. Sławka :)) Zwariowana dziewczyna :D

Wpadam, a tu tyle czytania :), teraz muszę gnać do dentysty na pieszczoty, wieczorkiem poczytam i coś skrobnę. Serducho się trzyma, ale tarczyca, DNA i cukrzyca, przypuściły atak. Do wieczorka, u Mimi wszystko ok.

Na swój domek już do końca swoich dni :)

Wiecie co , ta dyskusja naprawdę nic nie da. DORZE na pewno nie pomoże. Nie wyobrażam sobie jak Dora przechodzi obok cierpiącego zwierzaka i udaje , że nie widzi. Zawiezienie chorych kociąt do schronu jest wyrokiem śmierci dla nich. DORA robi co może , a nawet więcej. Kto chce i może niech pomaga. Dora nigdy nie domaga się pomocy tylko informuje o sytuacjach. Tacy wrażliwi ludzie jak ona są bardzo potrzebni , bez nich świat byłby zimny .

"Pelikanku, trafiając do nas stałeś się członkiem naszej rodziny. Dbaliśmy o Ciebie najlepiej jak potrafiliśmy. Byłeś bardzo kochanym i dzielnym pieskiem. Żyłeś sobie w strefie ciszy, ale mieliśmy swój własny język i doskonale się rozumieliśmy. Pelikanku, dzisiaj nadszedł dzień, smutny dzień kiedy nas opuściłeś i potuptałeś na tych swoich chorych, biednych łapeczkach za Tęczowy Most. Będziesz Pelisiu tam szczęśliwy i wolny od bólu. W naszych sercach zostaniesz na zawsze . Żegnaj Peli! Ewa i Marek" **** Pozwalam sobie opublikować na wątku to piękne pożegnanie od krakowskiego domu tymczasowego, w którym miał szczęście żyć i mieszkać nasz ukochany Pelikanek.

Patmol, teraz mnie trochę zdziwiłaś swoim wpisem. Wyobrażasz sobie jak Dora przechodzi obojętnie obok miauczącego rozpaczliwie małego zagłodzonego kociaka z ropiejącymi oczkami lub bez oczek albo z uciętą łapką- bo przecież powinna mierzyć siły na zamiary ???

To ja tak tylko napiszę, że przez jakiś czas razem z becialublin prowadziłam stronę szczebrzeszyńską na FB. Na prośbę Dory, przestałam ją prowadzić, strona umarła, ale w czasach świetności miała wiele polubień (potem wraz z zaniedbaniem/porzuceniem strony polubienia spadały, bo miałam nawet informację na mailu o tym)... nie był to kaprys Dory, ale to, że ludzie jeszcze bardziej zaczęli podrzucać koty. Było więcej pretensji i roszczeń niż pomocy - mimo, że zwierzaki bezdomne pokazywałam na wielu grupach, dbałam o udostępnianie postów. Tak naprawdę do prowadzenia takiej strony potrzeba paru osób, to jest czasochłonne i wymaga również odporności psychicznej. Mówię to jako (była) prowadząca stronę tomaszowską. Z 40 polubień osiągnięliśmy 2,5tys. ale im większa publiczność, tym więcej oczekiwań... i więcej pracy. Pod koniec było nas 9cioro, a i tak się nie wyrabialiśmy. Owszem, dało więcej możliwości pomocy i jestem pod wrażeniem ilu zwierzakom udało się pomóc, ale gdyby nie to, że co jakiś czas się spotykaliśmy, aby odreagować, złapać dystans... gdyby nie to, że było na kilkoro, a nie zaledwie dwie, trzy to byśmy wyszły po tym doświadczeniu z większym załamaniem,ludzie już wiedzieli gdzie mieszkamy i potrafili w środku nocy podrzucić pod płot psa/kota - a anonimowe nie mogłyśmy zostać, skoro robiłyśmy zbiórki i psie eventy w mieście. Urok małego miasteczka: ludzie się znają... Szczerze, wątpię aby Dora miała czas i ochotę użerać się z ludźmi z fejsbuka, a i o stronę trzeba umieć dbać, wiedzieć co udostępniać, jak gdzie... można tego się nauczyć, owszem - ale zabiera też cenny czas, a o hejterach i "ciociach dobrych rad" nie wspomnę, każdemu łatwo się klepie w klawiaturę... W okolicy nie ma żadnej organizacji, a z gminami zazwyczaj trzeba się szarpać, aby cokolwiek dostać na wsparcie... oczywiście da się porozumieć, jednak czasem wymaga to duuużo rozmó z gminą, a i w takim wypadku trzeba by z dziesięć Dor, aby ogarnąć wszystko: karmienie kotów, łapanie, rozmawianie z patologią, szukanie domów, rozmowy z lecznicami, szukanie transportu... promowanie adopcji na fejsbuku i dbanie o stronę, odpowiadanie na setki wiadomości na fejsbuku, odbieranie telefonów, rozmowy z gminą i latanie na spotkania z urzędasami i domagania się praw... no i kontrolowanie całym procesem pomocy. To wymaga już niezłej organizacji i stalowych nerwów. Ja przyznaję, po 2latach takiej działalności siadłam całkiem psychicznie, przeszkoliłam nowych wolontariuszy i odeszłam z pomagania na taką skalę. Dorę w okolicy już znają, nie potrzebuje dodatkowego rozgłosu i kolejnych zgłoszeń... Przynajmniej tak mi się wydaje.

A może spisać z nią umowę i umówić się na jakąś kwotę za opiekę nad psami

:( Niektórzy powinni mieć pozwolenie jedynie na psy pluszowe. Włożą do legowiska i można głaskać, ile się podoba.

"Moja" Mimi na dom czeka od 2017 roku... wydawałoby się, że malutka, młodziutka (w chwili znalezienia miała może z pół roku, może z 11msc...) i przezabawna sunia znajdzie szybko dom... jednak też jest delikatna jak chińska porcelana i ma szczególne wymagania... a ludzie, którzy dzwonią kompletnie nie czytają ogłoszenia albo czytają i dzwonią, aby się upewnić czy NAPRAWDĘ sunia nie akceptuje suczek/jest szczekliwa/lękliwa/nie do dzieci. Jakbym miała kłamać w ogłoszeniu. A ileż ja nasłuchałam się pretensji i obelg, że WYMYŚLAM i utrudniam adopcję, bo wcale nie chcę wydać Mimi... i to słyszałam od ludzi, którzy chcieli ją albo do budy (6kg psa, który trzęsie się przy niskiej temperaturze), albo dla swojej córeczki... :( Rozumiem więc Wasz stan, człowiek robi tyle dla psa, a znaleźć domu nie może...idzie się załamać... jednak wierzę, że dla Tani, jak i dla Mimi jest gdzieś ten człowiek... TRZYMAM KCIUKI.... takie starchulce są mi szczególnie bliskie.

Nie chcę zamęczać Kasi, umówiłyśmy się na jutro po południu na telefon. Od Basi wiem, że zjadł troszkę indyka i zaczął delikatnie merdać ogonkiem. Jutro wizyta u weta, zobaczymy co powie.

Zagląda,zagląda i czeka z niecierpliwością na wiadomości,a już zdjęcia to jak miód na serce. Jestem zdania aby wykastrować Milusia.Nic nie stoi na przeszkodzie skoro ma jeszcze dobre wyniki.Czym szybciej tym lepiej.

Bardzo dziękuję wszystkim wpłacającym :) Zaktualizowałam rozliczenie, można zerknąć. Cieszy mnie plus. Wspaniale, że w końcu ludzie zaczynają dostrzegać Oriona. Podoba mi się Twój opis, mniej odstrasza niż mój, jest konkretny. Szkoda, że na razie piesiulek wpada ludziom z psami, zwierzakami albo mieszkającym w bloku... ale nie należy się poddawać, masz rację :) Katowice dobrze mi się kojarzą, zamieszkał tam 3 lata temu Gucio, d. Murzynek z ulicy dzikuskowej.

Jestem za Moniko.

Po długim rozważaniu i przeliczaniu i żeby nie przedłużać tego rozliczenia, udało mi się przekonać Figunię ,żeby przyjęła pieniążki , ponieważ poniesione koszty utrzymania Lakusia i tak były większe , Ania jak się okazało nie odliczała pieniążków za wizyty czy leki, kropelki ,zastrzyki ,które na początku musiał dostawać ,przez te biegunki, nie były liczone jego miski czy też szelki ,smycz, a jedzonko miał z najwyższej półki, od marca do października to jest osiem miesięcy, gdybyśmy kwotę 1100zł podzielili na 8 to daje nam 137,50zł miesięcznie, to chyba naprawdę niewiele ,jeśli mamy pod opieką 40kg psiaka, zresztą przecież wiemy ,że jak tylko wróci to przygarnie kolejną bidę , zrozumiałam że taka ,też jest wola wszystkich ,którzy wspierali Lakusia, proszę jeśli ktoś ma jeszcze jakieś pytania, po prostu napisać :) Eluniu, żeby nie pominąć naszych wrocławskich staruszków, ja proponuję , zrobić za jakiś czas bazarek, właśnie dla nich, teraz będę chciała dotrzymać słowa i zrobić z Elik kolejny dla Aureliuszka, kolejny będzie na nasze staruszki, uważam zresztą że to naprawdę piękna idea, żeby zadbać też czasem właśnie o nie, nasze ,najbliższe sercu i lokalnie :) .. nie chciałabym obiecywać ale ... ponieważ zalogowałam się na FB / wyjaśnię dlaczego , chociaż nie do końca podoba mi się FB / a wiem że tam się robi ... zrzutki czy jakoś tak? jeśli nasza kochana Cancer lub Elik nauczą mnie jak to robić ,to pierwsza jaką zrobię to będzie właśnie na nasze , wrocławskie staruszki.

Jak na złość - lajki znikły. Ale wieści super! Oby tylko pani na miejscu nie postanowiła "zarządzić" po swojemu.

Bardzo mi przykro z powodu Pelikanka :( :( :(, to był taki kochany poczciwy psiaczek.

Z mojego bazarku link do bazarku 1/4 będzie dla Maksia , proszę o numer konta i potwierdzenie na wątku bazarkowym :). Gdyby ktoś robił bazarek dla Maksia to mam kilka fantów i mogłabym wysłać, żeby dołączyć do bazarku, to proszę o pw.

Dziewczyny, ja bym sobie dała spokój z tym rejonem. Ja sie wychowałam w "tym rejonie" i mało gdzie tam psiaki mieszkają w domu. Ja nie wiem czy w mojej rodzinnej wiosce chociaż z jeden mieszka w domu. Tam psy mają pilnować obejścia. Ja bym ewentualnie przeszukała ogłoszenia i jesli ktoś ogłaszał zaginięcie psa to znaczy że szukał i mu zależało. Jeśli nie, to odpuśccie. A co będzie jeśli znajdzie się właściciel ,odbierze go i zamknie w kojcu. Zawsze jest takie ryzyko. I co wtedy zrobicie? Nic! Bo przecież nie jest zabronione trzymanie psów w kojcu. A psa będziecie musiały oddać. Czy nie lepiej poszkać mu domu z prawdziwego zdarzenia, takim gdzie będzie mógł mieszkać w domu i będzie pełnoprawnym członkiem rodziny ?

jasne , rozdysponuj kochana na te psie biedy.

Jestem za takim rozdysponowaniem jaki proponuje Monika. Ponieważ Aruś i Sara są na wspólnym garnuszku więc myślę, że nie będzie przeszkód by wspólnie skorzystali z darowizny ?

W dużych miastach jest bardzo, bardzo dużo bezdomnych zwierząt, codziennie sie je mija -wystarczy się rozejrzeć, albo po prostu popatrzeć pod nogi ale większość ludzi się nie rozgląda po prostu. Kazdy sie spotyka bezpośrednio z tym nieszczęściem, tylko większość ludzi tych zwierząt nie widzi -są dla nich przezroczyste - i w ten sposób nie czują się zobowiązani do bezpośredniej pomocy.

No i jest Lolek już u nas:) Ogonek co nieco zdredziały...

Do tego potrzebna jest druga Dora plus kasa na zamrażarki i miejsce żeby ją umieścić.

Pan, który zawiózł Fido do Kasi przesłał nam paragony za benzynę, policzył bramki, które musial opłacić i tylko to wziął od nas za transport. Wyszło 280 zł. Taka długa trasa i taki piękny prezent od kogoś, komu zależy na lepszym losie takiego maluszka. Bardzo dziękujemy!!! Nadal na koncie fundacji mamy 190 zl na rozliczenie faktur od weta. Pewnie będą wyższe i trzeba będzie coś dopłacić. U mnie z pieniędzy zebranych został minus 210 zł. Muszę znaleźć czas na jakiś bazarek, bo cienko z finansami Fidusia:( Jutro mam nadzieję na jakieś wiadomości o Fido. Nie chciałam dzisiaj męczyć kikou. Trzeba też jej dać czas na to, żeby zorientowała się co i jak z Fidusiem. Kikou, nie podziękowałyśmy Ci jeszcze za przyjęcie Fido do siebie. Bardzo pięknie dziękuję w imieniu swoim i Ellig!!!

Bidulek. U nas w rodzinie psiak dużo siusiał. Po wizycie u weta , badaniu krwi i moczu , po usg okazało się ,ze wątroba i trzustka nie bardzo .Ale do wyleczenia. A przecież tylko więcej siusiał.

Hubcia :)

Zryczałam się jak bóbr chociaż też się tego spodziewałam . Ta trzustka też prawie zabiła mojego Maksia ale udało mu się z tego wyjść chociaż 2 lata póżniej pokonał go rak. Pożegnania są takie smutne i trudne. Najważniejsze , że Pelikanek miał szczęśliwe ostatnie lata życia dzięki Tobie Moniko i dobrym ludziom.

Lolusiu, nie wygłupiaj się. Ty masz być zdrowy ZAWSZE , do końca świata i i jeszcze dłużej. Pisz togusiu co z nim.

[ ' ]

Moniko ,podziękuj Pani Ewie za tak wspaniałą opiekę na Pelikankiem [*] za Jej serce i miłość. Obie byłyście jego aniołami tutaj na ziemi, teraz Peliś [*] z Waszych opiekuńczych ramion trafił w objęcia św.Franciszka i aniołów. Wrócił do domu.

Będzie mi brakowało częstych smsów, telefonów od Pani Ewy i codziennych komentarzy Nesiowatej. Będzie mi brakowało nowych zdjęć Pelikana - do tej pory nazbierało się 957 Pelikanowych fotek. Będzie mi brakowało tego wątku... Bardzo. Bardzo. Byliśmy tu wspólnie i działaliśmy w szlachetnej sprawie. DZIĘKUJĘ! DZIĘKUJĘ! Nasz "brat młodszy" Pelikanek po ciężkim życiu miał, dzięki nam, spokojną, godną i dobrą starość. Doświadczył wspaniałej opieki Pani Ewy w krakowskim domu tymczasowym. I dzięki temu, żyjąc pięknie, dowiedział się, że człowiek może być dobry i troskliwy... A dzisiaj, kiedy odchodził, też nie był sam - Pani Ewa trzymała Go do końca za łapkę. Odszedł godnie, szczerze opłakiwany. I będzie zapamiętany. Bo biały, skromny Pelikanek ma "miejscówkę" w naszych sercach na zawsze.

Szczęśliwy pies zgodnie zresztą z imieniem.

Mam na swoim utrzymaniu 11 kotów, psy i inne zwierzaki. Moim sposobem na ogarniecie wszystkiego finansowo jest robienie zakupów przez internet na promocjach, wyprzedazach czy w wiekszej ilości. Nawet u lekarza, jeśli zamówię opakowanie tabletek na odrobaczenie, to mam połowe taniej, niz na sztuki. Szczepionki tez taniej liczone, jesli nie wykonuje szczepien pojedynczo. Ceny zabiegów równiez probuję negocjować. W zooplusie mam rabat 10 %, to naprawde daje oszczędność. Jesli sie płaci gotowką, to mozna poprosic jakąś zaprzyjaźnioną organizację, żeby na nią robic zakupy z tym właśnie rabatem. Często duzo taniej są karmy z krótszym terminem, a przy wiekszej ilości zwierzaków i tak sie je wykorzysta. Czasem są uszkodzone opakowania. Znacznie taniej wychodzą dwupaki suchych karm czy puszki w wiekszej ilości , mrozonego barfa zamawiam tanio przez internet. No i wiekszosć sklepów na zachętę stale sprzedaje coś w promcyjnych cenach. Moze zajmuje to więcej czasu, ale naprawdę udaje sie sporo zaoszczędzić. Legowiska kupuje plastikowe, do srodka daje kołderki lub poduszki ze szmateksu, na to poszewki. niektóre rzeczy zamawiam w Chinach, kiedy są obnizone ceny. Zagadnełam panią w szmateksie, że mam psy, które stale wszystko niszczą, czy nie ma możliwości kupic taniej dla nich rzeczy. i tym sposobem chyba juz 3 lata ta pani w hurtowni przygotowuje dla mnie kilka razy w roku worki polarów, kocy, kołder, poszewek i sprzedaje mi to po znacznie niższej cenie. Nawet zabawki dla niemowląt dla psów kupuję w takim sklepie z uzywanymi rzeczami w dzień, kiedy wszystko wyprzedaja. Wczoraj np na psich zakupach zaoszczędziłam 230 zł., bo jedne karmy kupiłam w promocji, a inne w hurtowni na paragon, nie fakturę. Mysle, że żeby zwiekszyć skuteczność pomocy tutaj, to przydałaby sie jedna osoba od własnie zajmowania sie zakupami, a jeszcze jedna od robienia ogoszeń i udostępniania zwierzaków np na grupach fb.

Popieram. Ostatnio właśnie rozmawiałam na temat wychodzących, ponieważ: 1. W moim bloku mieszka łaciaty Adek, który jest wypuszczany i sobie łazi (wcześniej łaził też Rudy, który umarł, ale nie od wypadku). Łazi daleko, czasem zbierze bęcki od innego kota, ale żyje normalnie, nie gapi się na ściany i telewizor. Wszyscy go lubią, cieszą się jego obecnością na podwórzu, on to wie. 2. Niedaleko mieszka czarny kociuch, na pierwszym piętrze, z tego piętra złazi po milinie amerykańskim. I włazi. Często go widzę, on złazi żeby się spotkać z ludźmi, siedzi na chodniku, albo spaceruje, jak go ktoś zagadnie, to się wita, porozmawia. I teraz - zabezpieczyć balkon i zamknąć go w mieszkaniu? Obydwa w mieście.

Ja tez wątpię, zresztą to nie jedyny przekaz od p. Ani, w którego prawdziwość teraz wątpię. Tez od razu tak pomyślałam, dlatego moim zdaniem zapoznanie odbyło się bez udziały behawiorysty po pierwszej nocy spędzonej w nowym domu, a nie po paru dniach, jak sugerowałam i jak pani obiecała. Powrót Kenzo nie będzie dla nas ani dla psa łatwy, wraca do kojca, a robi się coraz zimniej; codzienna opieka nad psiakiem też będzie trudniejsza z powodu coraz niższych temperatur. Myślę jednak, że w tym domu nie byłby szczęśliwy i niech wraca jak najszybciej, bo tam go po prostu nie chcą. Zawsze w takich chwilach jest mi ciężko, zaczynam widzieć świat w ciemniejszych barwach, ale jakoś musimy dać radę. Dostałam od Sowy wspaniałe wskazówki, za które bardzo dziękuję, będziemy w kontakcie - mam nadzieję, że już niedługo będziemy mogły pochwalić się postępami Kenzo.

Zapraszam na bazarek na zamojskie psiaki i pomoc w spłacie faktury za leczenie kotów https://www.dogomania.com/forum/topic/350665-różności-na-rzecz-trzech-zadłużonych-psiaków-i-pomoc-w-spłacie-faktury-za-leczenie-kotów-do-071119-do-2100/

To nie jest mój dzień... na zdjęcia :(

To moja córka po tym jak tłumacze jej wybrany temat z matematyki :D :D :D Dokładnie też tak uważam. Mój pies właśnie w sytuacji zakłócania odpoczynku warczy. Choć akurat w misce można mu spokojnie grzebać. Zwykle wtedy wącha czy czegoś mu nie dołożyłam ;) ale córkom nie pozwalam na to, na wszelki wypadek. No to o mnie. Ja nigdy wcześniej nie miałam ŻADNEGO psa. Ani nikt w najbliższej rodzinie. Wiedza nawet nie 0 tylko minus 100... i to o zwykłych psach, a nie psach po przejściach. Więc pełen spontan i poszłam do schronu i wzięłam psa z agresją lękową.... bo taki ładny :/ tak, wiem. Debilizm. Na usprawiedliwienie - małżonek nie zgadzał się na psa wcześniej, a w tym się zakochał. Bałam się, że na innego się nie zdecyduje. Behawioralna masakra plus ciężka choroba psa. Ale oddanie nigdy nie wchodziło w grę, więc zrozumienia dla tych ludzi nie mam. Poszli na łatwizne. Ja bym spać w nocy nie mogła, mam sumienie.

Na RTG bardzo wyraźnie było widać, że ona już okropnie ponadryzana i od góry i z boków. Jego to musi boleć. Jak będzie tak oszczędzał łapkę, to mu mięśnie zanikną w łapce i kręgosłup się skrzywi. A przecież Reksio młodziutki, dopiero ma ze 3 latka. Jeszcze przynajmniej 15 przed nim. Podjęłam decyzję o operacji. Myślę, że słuszną.

"Zobaczyłam " Cię mari23 na wątku Argo, zajrzałam z nadzieję, że czujesz się lepiej i tu dalas o tym znać ... serdecznie pozdrawiam

Mari, kochana życzę Ci jak najszybciej tej diagnozy i oby była trafna! dużo Zdrówka, Zdróweczka