Search the Community

SAJGON - PRZEPIĘKNY OWCZAREK NIEMIECKI DO ADOPCJI!!! Życie pisze różne scenariusze, ze względu na poważną chorobę opiekuna, poszukujemy domu z ogrodem dla Sajgona, uroczego półtorarocznego, zdrowego owczarka niemieckiego. Jest to pies łagodny, uwielbiający kontakt z ludźmi, lubi dzieci i zabawy z nimi, chętnie towarzyszy właścicielowi w wykonywaniu prac w domu i w ogrodzie. Przyzwyczajony jest do zgodnego obcowania z innymi zwierzętami. Mieszkał z kotami, psami, drobiem, kaczkami. Ładnie chodzi na smyczy, w domu zachowuje czystość, daje znać o chęci wyjścia na dwór. Sajgon jest zaszczepiony, niewykastrowany. Przebywa w okolicy Nowego Sącza, pomożemy w organizacji transportu. Poszukujemy dla Sajgona opiekuna świadomego wymagań rasy i chętnego do prowadzenia z nim szkolenia. Ze względu na gabaryty i energię psa, mile widziany dom z ogrodem. Sajgon na chwilę obecną jest jeszcze w domu, gdzie dokarmiają go sąsiedzi. Niestety, jeżeli nie znajdziemy mu domu, to pojedzie do schroniska, a tam zmarnieje. Szkoda psa i będzie to też tragedią dla opiekuna. Wiem, że na dogo wszyscy są zapsieni po kokardkę, ale może ktoś zna fajną rodzinkę, która zechciałaby przygarnąć takiego fajnego psa. Oczywiście szukałam wśród znajomych i dałam ogłoszenia na FB.

Chciałabym przedstawić Wam moje dwa piaki, fotki z dzisiejszego spaceru, "czarna" to mój adopciak, w tej chwili ma ok roku i dwóch miesięcy.

Szukam dobrej hodowli ONów, najlepiej w okolicach Bydgoszczy. (Ale jeśli będzie trzeba to mogę jechać po psa gdzieś daleko) Co rozumiem przez dobrą hodowle: - szczeniaki zrównoważone - linia w miarę wolna od chorób Efektywny wygląd psa mnie w ogóle nie interesuje, nie będę go wystawiać. Będę baaardzooo wdzięczna za pomoc. :evil_lol: Czy ktoś nie ma informacji na temat czarnych ONów? Po czym poznać dobrego ONa? Na jakie badania zwracać u rodziców? (Na co choruje ta rasa?) Pozdrawiam serdecznie i baardzo proszę o pomoc wszystkich miłośników tej pięknej rasy :smile:

Witam! (jestem pierwszy raz na takim forum więc jeśli wybrałem zły dział czy coś to z góry przepraszam) Będę miał nowego pieska w domu (ma kilka tygodni). Matka owczarek belgijski a ojciec nołnejm :) I mam pytanie czy taki pies jak już dorośnie może być trzymany w kojcu. O owczarkach belgijskich czytałem, że potrzebują dużego kontaktu z ludźmi i nie wiem czy on musi cały czas nawet w nocy być przy człowieku. Dodam, że mieszkam na wsi i w dzień chodził by swobodnie i zawsze by miał towarzystwo ale w nocy bałbym się żeby chodził luzem.

Od razu zacznę od poszukiwania behawiorysty/szkoleniowca w mojej okolicy; Dolny Śląsk - Dzierżoniów, Bielawa, Świdnica (i bliska okolica). Może ktoś kogoś zna i poleca? Sama znalazłam tylko "VEGA Ośrodek Szkolenia PSÓW" i "The Art of Dog - Pozytywne Szkolenie Psów" zamierzam zadzwonić do obu i umówić się na "lekcję", ale przy okazji chcę spytać czy ktoś może miał do czynienia z którymś ze szkoleń? Jakie wrażenia? Przechodząc do powodów szukania pomocy specjalisty: - Podstawowe posłuszeństwo i zostanie dla psa przewodnikiem. - Silny instynkt łowiecki, a co za tym idzie chęć upolowania szybko poruszających się obiektów np. ptaków, kotów, biegaczy... a także dzieci. Tak, właśnie dlatego moje pytanie wylądowało w dziale "Agresja". Dla Arona dzieci są idealną zwierzyną, szczególnie jeśli biegają i piszczą/krzyczą. Wyrywa się do nich szczekając i warcząc, tak jakby chciał sprowokować je do ucieczki. Czasami uda mu się przejść obojętnie, głownie w tedy gdy dziecko jest spokojne. Na dorosłych tak nie reaguje, ale też gdy szczeknie nikt nie ucieka (zdarzają się za to wyciągnięte ręce do głaskania z czym Aron nie ma problemu tzn. chętnie daje się głaskać). Szczeka jedynie na sąsiadkę, która za każdym razem mocno pokazuje, że się go boi np. wzdryga się, odsuwa - Aron potrafi rozpoznać takie osoby, a że taka reakcja bardzo go cieszy... Mimo to i tak jest to kilka szczeknięć, nie taka "furia" jak na widok dzieci. - "On broni" twierdzi mój tata, ale tak naprawdę rzucanie się na machającą rękę i odbieganie (w ten specjalny sposób w jaki biegną psy uciekając w zabawie) nie wygląda mi na bronienie... szczególnie, że tak naprawdę wystarczy machać rękami/nogami, biegać i piszczeć by sprowokować taką reakcję. Cały łańcuch łowiecki kończy się w momencie gdy "ofiara" zastyga w bezruchu (we wszystkich przypadkach, jedynie przy dzieciach nie sprawdzaliśmy). - Zabawy z sąsiadem, kumplem taty. I jak tu ich przekonać, że zabawa w "złap rękę" to głupi pomysł? Szczególnie, że jak Aron się nakręci zaczyna chwytać dłoń z siłą z jaką chwyciłby piłkę czy szarpak (albo chodzi tu o połączenie ostrych zębów i uciekającej ręki - zostają ślady jak przy podrapaniu przez kota)? Generalnie "zabawa" polega na nachyleniu się nad psem, gapieniu się na niego i drażnieniem rękoma, które ten ma atakować... Podobno raz sąsiada ugryzł do krwi, gdy ten chciał sprawdzić czy jest ostry (albo czy broni - nie pamiętam). Nie było mnie przy tym, więc nie znam szczegółów. A i tata i sąsiad byli z tego powodu zadowoleni. Informacje o Aronie: 8 miesięcy, owczarek holenderski (blisko spokrewniony z malinoisem), najwyraźniej spie****liśmy socjalizację :(

Dzień dobry, Mam dziwny problem z moim dwu letnim Jackiem. Piesek jest dobrze zsocjalizowany, chętnie bawi się z innymi psami, nie sprawia żadnych problemów. Nie jest typem dominatora, gdy spotyka psa z którym się nie dogaduje - woli odpuścić. Nigdy nie wdaje się w bójki.Jedynym jego problemem są owczarki niemieckie, szczególnie duże, długowłose rudo-czarne "wilki". Strasznie na nie szczeka, a gdy już się oddalimy, chowa się za moimi nogami i piszczy. Zachowuje się jakby się ich bał, mimo tego że żaden owczarek nic mu nigdy nie zrobił. Co ciekawe, problem dotyczy tylko dorosłych osobników, ze szczeniakami do pół roku (małymi) się bawi. Byłbym wdzięczny za radę.

Puszek to około 5-letni psiak, ale nie do końca wiadomo ile ma lat. W książeczce widnieje rok 2011, na zaświadczeniach o szczepieniu pies ma 3,5, a nawet i 1,5roku. Kiedyś adoptowany ze schroniska, jako młody pies, teraz spędza 24h na dobę na łańcuchu- właściciel się wyprowadził, nie ma z nim kontaktu, a psa zostawił pod opieką starszej matce, która, nawet jakby chciała, ze względu na swoją posturę- drobna, niska staruszka, nie jest w stanie wyprowadzać Puszka, około 40kg psa, nienauczonego chodzić na smyczy. Puszek nie jest typowym psem łańuchowym- nie szczeka i nie wyje, nie straszni mu obcy na posesji, zrezygnowany i smutny leży przy budzie, często w błocie i czeka na chwilę, kiedy wydarzy się coś innego niż zwykle, a co zdarza się niezwykle rzadko... Puszek lubi ludzi, chętnie się mizia, bawi, z radości skacze na człowieka. Nie ma problemu z psami, czasem tylko z dużymi samcami- ale to raczej one mają problem z nim ;) Nie jest wykastrowany ze względu na warunki w jakich przebywa- błoto, mróz i deszcze nie sprzyjają gojeniu się ran,a nie ma na razie możliwości, by po zabiegu spędził kilka dni w innym miejscu, ale jeśli ktoś zdecyduje się Puszka adoptować, zobowiążę się do pokrycia kosztów kastracji! Psiak ma założoną książeczkę, jest odrobaczony, odpchlony i zaszczepiony p.wściekliźnie. Puszek wychodzi na spacery z wolontariuszką, niestety nie są one częste (1 raz w tygodniu) ze względu na konieczność dojazdu z którym jednak nie jest łatwo i z braku czasu. Ze względu na gabaryty psa, nie może być wyprowadzany na spacer przez niedoświadczone lub słabe osoby- psiak ciągnie, ale nie ma co się dziwić,nikt go nei nauczył chodzić na smyczy, a 1 spacer w tygodniu to niewiele na eksplorację terenu! Puszek ma ocieploną budę, zapewnione jedzenie, wodę, grunt pod budą nie jest jednak odpowiedni, dlatego często jest tam błoto, ma też na szyi ciężki łańcuch, który z każdym dniem staje się cięższy :( Nie ma kontaktu z człowiekiem- nie licząc podawania jedzenia i spaceru. Na jednym ze zdjęć można zobaczyć jak wygląda dzień z życia Puszka- leżenie w błocie i zrezygnowana mina :( Puszkowi wystaczy kojec w ogrodzie i spacer dziennie- to dla niego szczyt marzeń! Była próba umieszczenia go w schronisku, z którego został adoptowany, tam miałby zapewniony kontakt z wolontariuszami, spacer codziennie lub co dwa dni- niestety schronisko odmówiło przyjęcia psa. Proszę o dom dla Puszka- dla smutnego, zrezygnowanego psa, dla którego jedyną pociechą jest kontakt z człowiekiem, ważniejszy niż najlepsze smakołyki świata! Kontakt w jego sprawie z nr 783-773-534 Psiak przebywa w okolicy Lubina (dolnośląskie)

Cześć. Ja mam inne pytanie. Wczoraj przygarnęliśmy owczarka niemieckiego. Leżał przy drodze i był totalnie wykończony. Tak bardzo, że wnosiłem go do samochodu. Byliśmy u weterynarza, dostał zastrzyki ale dalej nie chce wstawać. Pojedziemy jeszcze zrobić inne badania. Wydaje mi się, że może mieć coś z nogą lub jest totalnie wykończony. Dzisiaj rano dałem mu pastylki na odrobaczenie. Nie zostawimy go samego. Ale mam inne pytanie. Mam 11-miesięcznego labladora który prawdopodobnie jest mieszańcem (z wyżłem). Mamy go od szczeniaka. po jednej nocy labek szczeka na owczarka. Ten się nie ma ochoty podnosić ale czasami zawarczy. jak zrobić, aby one mogły ze sobą funkcjonować? Teraz się obwąchują ale owczarek leży a labek ma wysoko podniesiony ogon. Owczarek dostał jeść i pić ale wydaje mi się, że też się boi. Na mnie nie warczy ale na labka czasami (jak ten się zbliża) Weterynarz ocenił, że to młody pies. Dał my z pięć zastrzyków i powiedział, że trzeba czekać 24 godziny. Nie używamy kagańca ale na wszelki wypadek pożyczyłem od weterynarza. Na razie nie jest potrzebny ale jak coś to zastanawiam się, czy na chwilę założyć go labkowi który jest bardziej niespokojny. Generalnie sadzę, że psy się mogą dogadać. Proszę o jakieś rady. Pozdrawiam i wesołych świąt.

Czy prawdą jest, że w leczeniu dysplazji stawów mogą być skuteczne komórki macierzyste? Robi się gdzieś takie zabiegi? Jakie są wskazania?

Witam wszystkich Dogomaniaków! Przedstawię sytuację, której nie rozumiem, otóż mamy wraz z partnerem szczeniaka owczarka niemieckiego, mała ma 10tygodni, przed tym jak trafiła do nas, żyłą na podwórku, wzięliśmy ją do domu i wszystko ok, psiak mega pojętny szybko nauczyła się sisuania na matę, po kilku razach prosiła o wyjscie na dwor, więc wychodzimy z nia i tu zaczyna się problem.. Wychodząc ze mną robi kupkę i siku, nagradzam ją, spacerujemy chwilę i wracamy do domu, jak wychodzi z nią partner pies siada na trawniku i nie reaguje na zadne jego wolania i zachęcania, nie chce się ruszyć i nie załatwia potrzeb, spędza z nią nawet 40 minut na dworze i pies nic! Wraca z nią do domu i psiak biegnie na matę załatwić swoje potrzeby. Gdy Tomek zostaje z nia sama w domu to nawet go nie wola co robi jak jestem ja czy jestesmy razem. Tomek nie ma pojęcia dlaczego ona tak go traktuje, bawi się z nią, "wychodzi", rozmawia, tuli, troszczy się o nią. Generalnie to jakby stracił momentami głowę dla niej. To on jako pierwszy miał z nią kontakt, pojechał po nią, został w domu, czekał aż się przyzwyczai do jego towarzystwa i nowego domu, jako pierwszy dał jej jeść, zabawkę itd.. On sam nie pojęcia dlaczego ona tak go traktuje, na pewno się go nie boi, bawią się normalnie, w domu mała sama podchodzi zadziornie żeby się bawić. Czy ktoś z Was miał podobną sytuację i jak sobie poradziliście? Proszę wraz z partnerem o pomoc.

Hej, to mój pierwszy wpis i przepraszam jeśli umieściłam w złej kategorii. Mam 15 lat i mieszkam tylko z mamą. Niecały rok temu ubłagałam mamę o wzięcie psa. Zdecydowaliśmy się na psa w typie owczarka, teraz wiem, że powinnam się jeszcze dłużej zastanowić nad rasą, ale próbowałam ją przez 14 lat przekonać na psa i w końcu mi się udało i bałam się, że jak szybko nie wybiorę psa to mama zmieni zdanie i się nie zgodzi, bo często tak robi na różne tematy. Ale to nie jest tak, że nic o psach nie wiedziałam, ba, wiedziałam bardzo dużo bo bardzo się tym interesowałam, oglądałam różne programy i dużo czytałam o nich w internecie i również o tym jak rozwiązywać problemy z nimi związane, tylko nie zastanowiłam się porządnie nad rozmiarem psa i oczywiście nie miałam doświadczenia, no ale obiecałam, że to ja będę się nim zajmować bo mama nie za bardzo lubi psy. I dotrzymałam słowa ja go karmię, bawię się, sprzątam po nim i wyprowadzam na długie spacery i to jak kupuje mu wszystko oprócz karmy. Wzięliśmy go jak miał 4 miesiące, uczyłam go czego mogłam, ale przy nauce nie wystarczą same filmy więc gdy już się zadomowił czyli jak miał 5 miesięcy poszliśmy z nim na tresurę pozytywną w grupach, ponieważ moich usilnych starań mieliśmy z nim problemy wychowawcze. Po tych szkoleniach było jeszcze gorzej, pies był tak niegrzeczny, że nie mogłam nad nim zapanować. Gdy tresura się skończyła zdecydowaliśmy się na indywidualną z kimś innym. Trochę się polepszyło no ale dalej jest bardzo źle, największą część odgrywa wielkość. Uwielbiam psy i chciałabym mieć psa no ale przykro przyznać.. nie tego ;(. Chciałabym go oddać znajomym do domu z ogrodem, oni wiedzą o jego problemach, i chciałabym też wziąć innego psa do 10 kg. Proszę nie oceniajcie mojej moralności. Moim problemem jest to jak przekonać mamę na innego psa, ona mówi, że chętnie odda tego, ale nie chce innego, a ja nie oddam tego jeśli w ogóle nie będę mogła mieć psa. Na pewno lepiej by mu było gdyby miał wybieg cały czas. Moja mama jest nieugięta. Proszę podajcie mi argumenty które przekonają ją do innego, małego psa.

Zobaczyłam tego psa na zdjęciach z zamojskiego schroniska . Jest tam co najmniej kilka miesięcy a collie to rasa psów wrażliwych o delikatnej psychice, które potrzebują bliskiego kontaktu z człowiekiem. Jego koleżanka Dredzia -Halinka- Bajka dzięki naszym wspólnym działaniom, znalazła dom po sześciu latach pobytu w schronisku. Nie dopuśćmy aby to samo stało udziałem Bezimiennego. Postarajmy się aby następcą Halinki został właśnie on. Poszukajmy dla niego pomocy jeszcze przed zimą. Sfilcowana sierść i dredy to koszmar dla zwierzaka w czasie jesiennych słot i zimy. Psiak wygląda na młodego i jest w typie rasy. Może znaleźć dom jak damy mu szansę . Skarbnikiem psiaka jest elik . Rozliczenie będzie w poście elik na pierwszej stronie.

Zapraszam serdecznie :) Fanpage I na bloga który pomalutku tworzymy :) -> Wygląd będzie się zmieniał :)

Witam, mam rocznego owczarka, cały czas się drapie ( nie w jednym miejscu, po całym ciele), trwa to już dość długo, nie ma żadnych robaków, jest regularnie odrobaczany, sierść ma czystą, wyczesywaną i zadbaną, jest myty co 2-3 miesiące szamponem dla szczeniaków, gdy poszłam z tym do weterynarza, podali mu leki przeciwuczuleniowe(był wtedy okres pylenia i myśleliśmy że to może być przez to, jakaś alergia) jednak leki nie pomogły mu drapanie zmniejszyło się o jakieś 5%, na okres tygodnia a potem znów było to samo, na własną rękę dawaliśmy mu potem wapno przeciwalergiczne, jednak to też nie pomogło, teraz jest już jesień, okres pylenia się skończył a pies dalej się drapie, nie sądzę żeby było to przez karmę bo miał uczulenie na kurczaka w karmie i dlatego ją zmieniliśmy na taką dla psów alergików z dobrym składem( wybieraliśmy przy pomocy psiego trenera). Pies cały czas się drapie czasem na łapkach ma lekko wygryzione miejsca( z tym też byliśmy u weta, ale wizyta nie poskutkowała). Czy wasze psy miały coś podobnego, albo wiecie co to może być i jak to leczyć?

Witam! W sierpniu zakupiłam owczarka niemieckiego długowłosego, jednak mam pewne wątpliwości, czy aby na pewno takowy będzie. Co myślicie? DONek czy nie? :) Mamy 3miesiące. A tak poza tym: To dzień dobry, jestem tutaj nowa i jednocześnie przedstawiam Bazyla :)

Zapraszamy wszystkich na zawody Gold-Dogtrekking, ósmą edycję. Więcej informacji na stronie zawody już w sobotę =) Zapewniamy świetną zabawę i super okolice na trasie. http://www.gold-dogtrekking.pl/

Witajcie, pilnie potrzebuje pomocy bo juz nie wiem co robić. 5 lat temu moi rodzice kupili dom z wielkim ogrodem. Tata od zawsze marzył o owczarku niemieckim wiec stwierdził że teraz jest na to odpowiedni moment. Kupiliśmy psa z rodowodem ze sprawdzonej hodowli. Na początku wszystko było w porządku, z psem można było robić wszystko. Bawiły się z nim małe dzieci, nigdy nie było żadnego problemu. Pewnego dnia kiedy pies miał około 3 lat moja siostra usiadła przy nim w altanie i niespodziewanie pies rzucił jej się do twarzy z zębami. Na szczęście ja i moja mama byłyśmy w pobliżu, odgoniłyśmy od niej psa i wyszła z tego bez szwanku. Od tamtej pory kompletnie jej nie akceptuje. Nie ma nawet szans żeby siostra go dotknęła. Kiedy tylko wychodzi z domu psa trzeba zamykać w kojcu, który został zrobiony właśnie po to aby moja siostra mogła w ogóle wyjść z domu. Kiedy pies tylko słyszy jej głos nawet kiedy ona jest w domu to dostaje po prostu furii, okropnie warczy. Na początku był agresywny tylko w stosunku do mojej siostry, ale po pewnym czasie zaczął stawać się agresywny w stosunku do innych osób, głównie obcych. Moi rodzice nadal mogli robić z nim co tylko chcieli, w ogóle nie przejawiał się wobec nich agresywnym zachowaniem. Aż do czasu.... około tygodnia temu pies zaczął warczeć na moją mamę. Co prawda zdarzyło się to tylko raz ale jest już obawa ze może znowu coś zrobić. Początkowo myśleliśmy ze może kastracja pomoże więc poddaliśmy go kastracji chemicznej ale to i tak nic nie dało. Po za tym pies zaczął uciekać. Co chwilę jakiś sąsiad dzwoni do rodziców ze pies znowu uciekł. Boimy się ze w końcu kogoś pogryzie. Na pewno nie brakuje mu żadnych spacerów bo pies wychodzi codziennie na spacery z moją mamą. Nie mamy pojęcia co z nim zrobić. Czy ktoś ma jakieś rady albo podejrzewa dlaczego pies zaczął się tak zachowywać. Dodam jeszcze ze pies nie akceptuje żadnych osób młodszych i w wieku mojej siostry. Pomocy !!!

Witajcie kochani. Jestem tu nowa i nie wiedziałam do jakiego folderu dodać ten post, ponieważ chciałam poruszyć kilka tematów. Jeśli to nie problem, to zaczynam od "naszej" historii. Nazywam się Karina, mam 20 lat i mieszkam w Niemczech. Od dwóch tygodni jestem posiadaczką pięknego szczeniaka owczarka niemieckiego długowłosego. Kira jest suczką i ma w tym momencie 10 tygodni. Razem z rodzicami zdecydowaliśmy się na zakup dużego psa i bezdyskusyjnie wszyscy byli za ONkiem. Szczeniaka mieliśmy zamiar kupić w Polsce, ponieważ różnica w cenie jest czasem aż czterokrotnie mniejsza. Dałam mamie pieniądze i uprzedziłam, aby kupiła szczeniaka z hodowli zarejestrowanej w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej - FCI. Mama zrobiła jednak po swojemu, a jej wytłumaczeniem było: "bo się w nim zakochałam". Nie chodzi tu o to, że nie będę kochała psa bez prawdziwego rodowodu. Chodzi raczej o to, że nie mam pewności co piesek w życiu przeszedł, w jakich warunkach mieszkał, czy może mieć jakieś choroby i tym podobne. Wspomniałam o tym, ponieważ szukałam już na forum rozwiązania moich problemów i zauważyłam, że zawsze pojawiało się pytanie - czy piesek ma rodowód? Przejdźmy więc teraz do sedna sprawy. Kira z tego co powiedziano mamie została ugryziona w głowę i łapę. Mama nie jest pewna czy przez swoje rodzeństwo czy rodziców, jednak ślady są na tyle duże, że wątpię, iż jakikolwiek szczeniak miałby na tyle siły. Pytając o rodziców, dowiedzieliśmy się, że tata jest agresywny, więc stawiam, iż to jego sprawa. Wydaje mi się, że właśnie przez to pogryzienie Kira wykazuje strachliwość do innych psów. Na spacerze zawsze szczeka na inne psy, a gdy podejdą zbyt blisko to chowa się między moimi nogami popiskując, jakby obdzierali ją ze skóry. Szczeka ona także na ludzi, jednak nie boi się do nich podejść i uwielbia być w centrum zainteresowania. Próbowałam odwracać jej uwagę zabawkami oraz smakołykami, jednak o dziwo to co w domu jest super, na dworze jest fe. Nie interesuje ją tam NIC. Załatwia się i od razu chce wracać do domu. Oczywiście cieszę się, że rozumie, że podwórko jest do załatwiania swoich potrzeb, jednakże bardzo martwi mnie jej zachowanie. Byłyśmy nawet ostatnio w parku, gdzie psy mogą biegać bez smyczy. Pomyślałam, że im prędzej zacznę ją socjalizować - tym lepiej. Na nieszczęście na wybiegu były same duże psy (+25kg). Kira strasznie szczekała, a gdy pies podchodził się bawić, ona znowu uciekała. Pomyślałam - może przyjdę następnym razem, jednak właściciele psów zachęcili mnie do zostania. Dawali wskazówki - np. gdy była cicha i wąchała inne psy, od razu mam ją głaskać i chwalić, a gdy zaczynała szczekać - nie reagować, nie chwalić, nic. Kira po jakimś czasie zaczęła wykazywać zainteresowanie innymi psami, jednak tylko na chwilę, później znowu zaczynała szczekać. Chociaż muszę powiedzieć, że sama byłam zdziwiona, ponieważ jak na pierwszy raz było całkiem dobrze. Nie wiem, jak nauczyć ją, że spacery są fajne, ponieważ można bawić się z innymi psami. Oczywiście wiem, że nawet jako szczeniak owczarek niemiecki ma dużo siły i aby nie tracił jej na niepotrzebne rzeczy (szczekanie, gryzienie) trzeba się nim zajmować (mam na myśli treningi, bieganie, ogólnie pracę z właścicielem). Tak też robimy. Wychodzimy na krótkie lecz częste spacery, a jeżeli idziemy na 4-godzinny (ponieważ park jest daleko), to nie biegamy zbytnio, a skupiamy się na chodzie. W domu mamy także siedmioletniego pekińczyka, który nie przepada za innymi psami i preferuje zabawy z suczkami. Dlatego też zapadła decyzja o zakupie suczki. Na początku Kira straszliwie szczekała na Hektora, a on odbierając to za agresję, próbował się na nią rzucić. Po dwóch dniach wszystko zaczęło iść w dobrym kierunku i Kira tylko od czasu do czasu poszczekiwała i zaczepiała Hektora, ponieważ chciała się z nim bawić. On jednak w miarę możliwości stara się ją ignorować, co wspaniale rozumiem, ponieważ ona ważąc 9kg jest już więcej niż dwa razy większa od niego. A w wieku dwóch miesięcy nie wie jeszcze, że musi być delikatniejsza. I tu pojawia się kolejny problem. Kira uwielbia gryźć ręce, nogi, ubrania, stoły - wszystko. I chociaż wiem, że to normalne, ponieważ szczeniak zawsze poznaje świat zębami, to nie mam pojęcia dlaczego gryzie swoich właścicieli. Zęby ma jak igły, dlatego też prawie każde pogryzanie kończy się krwią. Uwielbia też podgryzać stopy, gdy ktoś obok niej przechodzi. Zawsze, gdy mnie gryzie mówię stanowczo "NIE!" i próbuję odwrócić jej uwagę zabawką. Ten sposób nie jest jednak skuteczny na długo, ponieważ moja ręka lub stopa jest bardziej interesująca. Spróbowałam więc czegoś innego i za każdym razem, gdy gryzła, mówiłam "NIE!". Jeśli posłuchała i przestawała - dostawała ode mnie smakołyk. Na swój sposób jest jednak sprytna i zaczęła specjalnie podgryzać, a później zostawiać, aby dostać coś dobrego do jedzonka. A gdy nie dostawała nic zaczynała gryźć bez przerwy. Żadne "NIE!" lub "ZOSTAW!" nie skutkuje. Najgorsze jest to, że im więcej razy powiem "NIE!" lub ściągnę jej łapy z łóżka (ponieważ chciałaby wskoczyć) to ją to bawi i szczeka na mnie, jakby chciała ze mną dyskutować i udowodnić, że ma w tym domu większe prawa. Ja już nie wiem co mam z nią robić. Jest u nas dopiero dwa tygodnie i wszystkiego się uczy. Ja wiem, że potrzeba czasu i nie mogę oczekiwać od niej za wiele, jednak muszę zacząć coś robić, aby nie zaczęła wykazywać dominacji lub broń boże agresji. Kocham ją mimo wszystko, jednak musi przestać zachowywać się w taki sposób. Czy możecie dać mi kilka wskazówek? Każda pomoc jest dla mnie bardzo ważna! Doceniam wszystkie osoby, które chociażby przeczytały mój post, ponieważ napisałam niezły referat. Chciałam jednak napisać możliwie wiele, aby uniknąć zbędnych pytań. Pozdrawiam i nie mogę się doczekać Waszych odpowiedzi, Karina

Witam mam 5,5 miesiecznego psa owczarka kaukaskieo i najbardziej martwi mnie to ze on praktycznie wcale nie szczeka czasami na kota raz ale to rzadkosc.No i co teraz zrobic czy on jeszcze bedzie szczekał na obce osoby?????

Witam wszystkich Poszukuję wózka inwalidzkiego dla Owczarka Niemieckiego. Piesek ma chore tylnie nogi i nie porusza się. Chcę kupić używany wózek lub nowy może ktoś z was ma taki?? Pilne! Pies z każdym dniem może mieć większe odleżyny. Robert

Ogłoszenie nieaktualne, piesek jest już w swoim domu. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Drodzy miłośnicy kaukazów, jestem po raz pierwszy na Waszym forum, a piszę w bardzo ważnej sprawie, otóż w sobotę, 5 września, znaleziony został w przydrożnym rowie szczeniak, który według specjalistów od psów jest mixem kaukaza i długowłosego ON-ka. Aktualnie ma zapewne około 2-3 miesiące. Piesek był bez obroży, chipa ani tatuażu. Podejrzewamy, że został wyrzucony do rowu celowo, ponieważ był wsadzony w dziurę i przykryty wyrwanymi z korzeniami długimi chwastami. Otrzymał imię Bertyn, czyli Bert (miał w sobotę imieniny). Jest bardzo wesoły, wygląda, że będzie to mądry pies aczkolwiek dominujący i stanowczy, bo już w pierwszych dniach w dt ustawia sobie pieski, które tam już są, a są mniej więcej jego wielkości, ale starsze od niego. Jest oswojony do kontaktu z ludźmi, wie do czego służą zabawki i bardzo ładnie sam je z michy. Ma niesymetryczne uszy, jedno jest wyżej od drugiego (widać to na zdjęciach). Piesek jest aktualnie w domu tymczasowym, w okolicach Warszawy. W dt ma stale kontakt zarówno z kotem, na którego nie reaguje, z małymi dziećmi oraz z różnymi osobami dorosłymi (także starszymi) no i innymi psami. Jeśli chodzi o psy, to widać, że Bert ma tendencje do dominacji, kota ignoruje, no chyba że macha mu ogonem przed nosem :), a z ludźmi ma świetny kontakt. Jest odważny, ciekawski i zaczyna być karny, tzn. słucha i bardzo szybko uczy się poleceń. Szukamy dla niego naprawdę dobrego, odpowiedzialnego domu i dlatego też piszę tu na Waszym forum. Bertyn z wyglądu jest raczej ON-kiem, ale zarówno niektóre cechy wyglądu, jak i charakter każą sądzić, że jest mixem być może z kaukazem. Oceniali go zarówno weterynarze jak i osoby zajmujące się od lat opieką nad psami. Biorąc to wszystko pod uwagę staramy się znaleźć mu na stałe taki dom, w którym znane są cechy i wymagania związane z wychowaniem takich psów. Mamy też nadzieję, że komuś z Was - Drodzy Miłośnicy Kaukazów - spodoba się on, mimo że wyglądem przypomina, na razie, owczarka niemieckiego. A może po prostu dzięki Waszemu pośrednictwu uda się znaleźć dla niego dobry dom, z którego nigdy nie zostanie wyrzucony do schroniska czy lasu. Oddanie psa będzie poprzedzone wywiadem i wiąże się z podpisaniem umowy adopcyjnej z zobowiązaniem do kastracji psa oraz zgodą na wizyty po adopcyjne. Chcemy też utrzymać kontakt z rodziną Bertyna, bo skradł już nasze serca i gdyby nie warunki, to sami byśmy go przygarnęli. pozdrawiam Was serdecznie :)

Kopiuję z fb bo nie wiem czy damy radę uzbierać potrzebne fundusze i znaleźć hotel, bdt, dt na terenie Wawy. Wydarzenie grzecznościowe. Konta użycza Stowarzyszenie Obrońców Zwierząt "Przyjazna Buda" z Golubia-Dobrzynia. Aktualizacja 6 lipca Rozmawiałem dziś dr. Garncarzem. Sprawa ma się tak, że sam zabieg to jest najmniejszy problem. Koszt to tak jak wiedzieliśmy około 2500 zł ( ze zniżką ). Do tego osobno jest liczona soczewka i na nią nie ma zniżki. To koszt 200 euro czyli 800 zł. Czy będzie potrzeba czy nie zdecyduje doktor na wstępnym badaniu. Koszt wstępnego badania to około 60 zł. Do Wawy trzeba dojechać. Po kosztach to ok 150 zł. Przed trzeba zrobić badanie krwi. Full pewnie ok 100 zł. Po badaniu i kwalifikacji do zabiegu Cezar musi mieć zakraplane oczy dość często, a na kilka dni przed zabiegiem dojdą zastrzyki. To samo po zabiegu i ze trzy wizyty kontrolne. Co daje w sumie około lub ponad miesięczny pobyt w stolicy. Hotelik lekko licząc to 15 zł na dobę co daje około 450-550 zł. No i powrót z Wawy oraz może lub dojazdy na miejscu. Czyli całkowicie mamy szacunkowo ok 4400 zł. To są już bardziej przybliżone kwoty całej tej eskapady, Ale jeśli soczewka nie będzie potrzebna to wyjdzie mniej. Chociaż to dopiero okaże się na badaniu kwalifikacyjnym. W tej chwili mam załatwiony transport i zacząłem intensywne poszukiwania miejsca w Wawie. Może uda się z jakimś bdt, ale warunkiem jest kilkukrotne zakraplanie oczu w ciągu doby i podanie zastrzyków. Dr Garncarz zapytany o skuteczność zabiegu odpowiedział, że operacja daje około 95% szanse powiedzenia. Zdarzają się przypadki gdy się nie udaje i z tym też trzeba się liczyć, ale to wychodzi po czasie. Jeśli jesteście z Cezarem nadal to sporo pracy przed nami. I troszkę jeszcze trzeba zebrać. Jestem jednak pewny, że warto. Wstępny termin zabiegu to 31 lipca, a Cezar powinien być w Warszawie na 10-14 dni przed. --- Cezar czeka też w kolejce do ogłoszeń na stronie Vivy i Sie pomaga. Opis oryginalny: cezar został znaleziny około 6 mcy temu w lesie.Ważył 13 kg niewidomy zagłodzony z gumową obrożż pod którą miał odpażenia.Ma około 2 lat jest młodym psem a zaćma zaczeła być widoczna jak miał kilka miesięcy tak stwierdził weterynarz.PO badaniu w klinice Mederskiego w grudziądzu okazało się że zaśma nalewym oku jest stara ale do usuniecia i jak bedze kasa mozna założyć soczewke i bedzie widział drugie oko jest do całkowitego bezproblemowo wuleczenia bo zaćmania nie jest stara ale mało czasu około 6 mcy bo też może być problem jak z lewym. Cezar nie znz komend nauczyłam go jedynie siad denerwuje sie chłopak nie nie chce go uczuć bo stres.OG€LNIE super pies ładnie nauczył sie chodzić na smyczy lubi spacerki z innymi psami dogaduje sie bez problemu koty są obojętne.Wchwili obecnej waży 32kg jeszcze mało ale nadrobi .MA PIĘKNĄSIERŚĆ nie ma w nim żadej agresji a ludzi uwielbia czeka na kontakt jak przychodze to poznaje mnie po głosie piszczy skacze bo wie ze idzie na spacetek i czeka go czesanie któte uwielba.Powiem krótko najleoiej gdyby oczy jest to zabieg laserowy zrobił prof od okulistyki zwierzat Garncarz z warszawy a cene można z nim ustalić a kwota duża bo około 2 tyś plus transport.Jacku nie wiem co jeszcze napisać jeżeli jest konto to dobrze by szukać mu domu bo mam ogłoszenie ale cisza.BArdzo ci dziekuje za zaangażowanie i pomoc a zdjecia i dok medyczną wyśle na fb bo nie umię tegozrobić z poziomu komputera bo taka gapa ze mnie. Cezar przebywa z gminnym przytulisku. Wiemy że gminy nigdy nie mają środków na takie operacje. Pomóżmy Cezarowi spojrzeć na świat i cieszyć się jego urokami. Wydarzenie ma na celu też znalezienie domu dla Cezara. Konto do wpłat: Stowarzyszenie Obrońców Zwierząt Przyjazna Buda Organizacja non-profit 50 1240 3406 1111 0010 5175 0975 Z dopiskiem - Cezar ( + nick z dogo ) Dane do wpłat z zagranicy: SWIFT: PKOP PL PW IBAN: PL50124034061111001051750975 PayPal ( podam na pw ) W razie pytań kontakt do mnie: 602-378-012 [email protected]

Witajcie. Mam nadzieję, że ktoś z Was mi pomoże. Zacznę od początku :) Znajomy ma psa - owczarka podhalańskiego. Niestety pies od małego wychowywał się w bloku (teraz ma 1,5 roku), ale z tego co mi wiadomo zapewnienie mu odpowiednich spacerów wszystko tłumaczy, gdyż ten pies nie potrzebuje się tak jak inne ,,wybiegać". Teraz ten znajomy wylatuje za granicę i piesek już niestety jest przeszkodą. Aby zapobiec ogromnej tragedii jaką jest schronisko postanowiłam z mężem przygarnąć tą ,,małą" krówkę. Mieszkam w bloku na parterze - za niedługo będziemy robić sobie ogródek przed balkonem. Moje mieszkanie ma 66 m2 więc chyba tragedii nie ma. No więc ta mała krówka będzie teraz z nami (zmieniamy nawet dla niej samochód na większy). I moje pytanie... jak zacząć zbliżać się do psa, jak zdobyć jego zaufanie i miłość? Mam w domu dwa koty ale z tego co mi wiadomo to te psy opiekują się również i nimi, nie tylko owieczkami :)) O wyżywianiu się już naczytałam, o pielęgnacji i szczepieniach również. O ich schorzeniach i innych rzeczach wiem. Ale nadal nie wiem jak go oswoić ze sobą... w niedługim czasie pewnie też będziemy starać się o dziecko (własne albo adopcja) i czy pies zaakceptuje nowego członka rodziny? Zapewne będzie to za ok. 2 lata więc piesio już będzie miał prawie 4 lata. Dziękuję z góry za pomoc :-) Pozdrawiam

Przeprowadziłem wywiad z bardzo doświadczoną hodowczynią jeśli chodzi o psy Sheltie - bardzo mądrze pisze o psach - poczytajcie: http://www.szkola-doberman.pl/szkolenie-psow/wywiad-z-hodowca-lovesome-sheltie/ poruszamy tematy wychowania szczeniaków i generalnie życia z psami rasy Owczarek szetlandzki czyli Sheltie.

dzien dobry! Jak widze, na forum jest mnostwo watkow oglaszajacych psiaki do adopcji. Ja rowniez chcialabym dodac swoj watek. Rudi zostal znaleziony przez moja ciocie pod przychodnia fizjoterapii, byl zakleszczony (usunelismy mu +100 kleszczy), wychudzony, slaby, nie mial nawet sily jesc. Dwie przednie łapki były poranione, ale nie wiadomo od czego (bardziej prawdopodobne uderzenie kijem niż potrącenie przez samochód). Niestety nie możemy zatrzymać psiaka, ze względu na brak odpowiednich warunków. Dlatego też szukamy mu nowego, dobrego domu. Rudi jest odkarmiony, zaszczepiony, odrobaczony. Weterynarz ocenil jego stan zdrowia na bardzo dobry. Rany na łapkach są zagojone. Przybliżony wiek: 3-4 lata. Daliśmy mu na imię Rudi, ponieważ wygląda jak piękny pręgowany tygrysek :smile: Pomimo swoich trudnych doświadczeń jest bardzo pogodnym psem, uwielbia pieszczony i przywiązuje się bardzo szybko do człowieka. Uwielbia się bawić i szczególnym zaufaniem darzy kobiety. Bardzo ciągnie do dzieci. Ładnie się słucha, chodzi przy nodze. Potrzebuje konsekwentnego treningu, ale jest bardzo pojętny i reaguje na komendy. Żyje w zgodzie z kotem. Wydaje się, że był bardzo skrzywdzony przez mężczyznę, ponieważ reaguje strachem na próbę zbliżenia się lub pogłaskania przez mężczyznę. Widać, że potrzebuje czasu, aby zaufać więc wymagana jest cierpliwość w tej kwestii. Chcielibyśmy znaleźć Rudiemu odpowiedzialny dom, który zapewni mu opiekę i miłość na jaką ten pies o cudownym charakterze zasługuje. Nie oddamy psa na łańcuch! Przed adopcją zostanie poddany kastracji. Proszę o kontakt w sprawie Rudiego pod numerem telefonu: 609 801 505 Z gory serdecznie dziekuje i z nadzieja bede spogladac na skrzynke!