Leaderboard

Wysłałam Panu Edwardowi..:-)

Jestem po rozmowie z P.Redaktor Naczelną Gazety Głos ZC. Będzie artykuł i opisana historia poszukiwań Likuni. P.Redaktor pojedzie osobiście porozmawiać również z p.Edwardem. Musimy przygotować "Rodzinne" zdjęcie - z Właścicielami...a jak jest możliwość to z ludźmi,którzy tak wytrwale szukali - mówiła p.Redaktor. Opcja druga niestety niemożliwa,powiedziałam. Zamieszania wokół małego dzikuska ciąg dalszy....

Reksio nie bardzo się poprawia w sensie charakteru :) bo z wyglądu to i owszem, całkiem piękny chłopak z niego się zrobił. I błyszczący. Ale zachowanie to Reksio ma naganne. Niegrzeczny chłopczyk jest i już. Ponieważ Reksio wszystko wyciąga, to musiałam sobie w swojej głowie zanotować, żeby zasuwać szafy w przedpokoju. Nigdy nie zasuwałam do końca, bo kociki moje tam swoje kryjówki miały i spanka tajne. Ale co robić mus to mus. Ja dwa miesiące "uczyłam się" żeby szafy zasuwać, Reksio ze 3 dni jak je odsunąć. Niewąską rozrywką też w tym tygodniu stanowiło rozerwanie worka z kocim żwirkiem, dodam 30 litrowego. Przedpokój był bardzo malowniczy i taki plażowy, bo żwirek beżowy, no i faktycznie ładnie pachniało :) bo to drewniany i takie świeże drewno. Nawet przyjemnie :) dodam, że Franiowi się podobało. Wykazałam też zbytni optymizm w kwestii sikania. I zaprzestałam "skłądania" spanka Nestorka, zbyt wczesna decyzja. Ale pralka szumi az miło, a jak cudnie wiruje :) pranie prawie suche. Kiedys wieczorem, idąc z Franiem na ostatni spacer, chcieliśmy wpaść na BP, bo Pańci zabrakło papierosów, i aby nie brać całego portfela wyjęłam 2 dyszki luzem i położyłam na stole, Reksio okazał sie bardzo pomocny. Rozmienił mi te dwie dyszki na drobne, o wielu nominałach, niestety nie uznawanych przez Bank :) Na spacerach Reksik już się ostał, oswoił i niestety każdy pies to wróg. Leci z zębami, kurna muszę mu kupić kolczatkę mini :) i jakiś kaganiec, chyba. Leci tez za ludźmi i mam niemiłe wrażenie, że pragnie ciut za nogawkę chwycić, hmmmm,

Havanko, zobaczymy co z tego wyniknie, ale domek zapowiada sie całkiem, całkiem.....Państwo 30 - 40 lat, w domu córeczka, 8 letnia. Dwa lata temu odeszła ich suczka, łudząco podobna do Dobrusi. Sunia była znaleziona, była z nimi 12 lat. Jak dzisiaj pan zobaczył zdjęcie naszej suni, to stwierdził, że to przeznaczenie... Rodzina psiolubna, prozwierzęca... Jeśli państwo się nie rozmyślą, to będziemy rzeczywiście pakować Dobrusię.....Czekamy zatem....Jestem z państwem w kontakcie... Na kontakt też czeka pani z Wrocławia, ale tutaj mam watpliwości.....

Dobrusia pozdrawia wszystkie swoje fanki!!!

Elisabetko, pięknie to ujęłaś. Benia raczej się nie zatrzyma ani nie cofnie, bo przecież czeka na domek i każdego dnia "robi mały kroczek do przodu".

Benia się nie zatrzyma na tej drodze, bo to przecież... droga do Domku. Spokojnego poniedziałku.

Na dzień dobry zaglądam do Gwiazdki. Zdjęcia się troszkę opóźniają, ale dzięki temu bardziej na nie czekamy.... Tak to jest z Gwiazdami...

Kochani, nie będzie mnie przez miesiąc w kraju ale to nie znaczy że zostawiłam niezaopiekowane "swoje" psiaki :). Ogloszenia Dolarka i Pomadki zostały przekierowane na kiyoshi bo ja nie będę w stanie za granicą odbierać telefonów. Gdyby ktoś zadzwonił, Iza będzie koordynować dalej tematem, Jeśli chodzi o Malwinkę to przed wyjazdem ustaliłyśmy z Hanią, ze Malwinka wróci do tej rodziny. Rozmawiałam z Panią i ustaliłam ze w poniedziałek Hania zawiezie Malwinkę do Państwa ale widocznie nie mogli się doczekać i chcieli wcześniej. Mąż tej Pani pracuje w Berlinie i w domu jest tylko w weekendy wiec może też chciał aby Malwina już była w weekend w domu, żeby ją poznać i się nacieszyć. Oby tylko zachowali środki ostrożności. Ja będę zaglądać na Dogo, nie zawsze będzie to możliwe abym robiła to codziennie ale kiedy tylko będę mogła to będę to robić :). Pozdrawiam wszystkich!

Przedstawiam Wam Rikusia, - kolegę Likuni - pieska schroniskowego, któremu Maja ze Zbyszkiem dali Domek. Z przyjacielem, Lice będzie iść łatwiej przez życie.

Hahaha szkoda, że nie teściowa bo w tym przypadku mogłabym powieść napisać ;D A pudlica, no cóż... pewnie to kwestia wychowania, nie wiem. Takie wredne, szczekliwe, rozhisteryzowane stworzonko, tępe jak but z lewej nogi ;) Zupełne zaprzeczenie informacji o rasie jakie można znaleźć w necie. Ja kocham psy, bardzo... a do niej nie przekonałam się nigdy. Dopuszczam myśl, że to był jeden z tych wyjątków potwierdzających regułę.

Poszla stala na luty

Aktualizacja: MANNA - opuściła schronisko :)

Aktualizacja: LEXUS - opuścił schronisko :)

Uda się, uda...Musi!!!

Kocha mamlać prasowane kosteczki...

Pomadka może być kolbuszowianką, może być krakowianką. Najważniejsze, żeby była szczęśliwa.

Trzymam kciuki za całokształt :) Niech by już zamieszkały na swoich włościach.

Otrzymałam, dziękuję. Postaram się przelać pieniążki jeszcze dzisiaj :)

Szwy zdjęte...brzuszek spryskany srebrem, kaftanik do zdjęcia jutro. Trzy osoby stanęły do "zabiegu" ,) kłapała ząbkami wyrywała się ale nie gryzła :) W samochodzie...na kolanach aniołek :) Za dwa tygodnie można myśleć o szczepieniu.

Napisałam dla Klary tekst do ogłoszeń: KLARA... Spokojna, cicha, zrezygnowana, z siwym pyszczkiem i tą mądrością w oczach...ona wie, że nie ma szans. W jej życiu na pewno nie było ludzkiej miłości, głaskania i smacznych kąsków. Przed przyjazdem do schroniska, po raz ostatni czuła zapach trawy i dotyk ludzkiej ręki. Życie jednak potrafi zaskakiwać w najmniej oczekiwanym momencie. Klara dostała szansę na zmianę losu. Po wielu latach czekania, została wybrana spośród wielu towarzyszy niedoli i rozpoczęła nowe życie w hoteliku Murki. W tym przyjaznym dla psów miejscu, sunia odżyła, odzyskała radość i chęci do życia. Jest bardzo grzeczna, posłuszna, szybko przybiega na zawołanie. Mimo swej postury, jest bardzo delikatna i nienachalna. Może mieszkać z dziećmi. Na początku jest trochę nieśmiała, ale szybko się przełamuje. Bardzo przyjaźnie nastawiona do innych zwierząt a nawet kotów ! W krótkim czasie nauczyła się chodzić na smyczy a pozostawiona w domu, nic nie niszczy i nie szczeka. Klara ma dziś około 10 lat i waży 29 kg. Jest zaszczepiona i wysterylizowana. Mimo, że życie jej nie oszczędzało, pozostała ufna i bezgranicznie oddana człowiekowi. Marzy nam się, aby resztę życia, przeżyła w ludzkiej rodzinie, zadbana, kochana i szczęśliwa. Jeżeli nie szukasz szczeniaka, lecz dorosłego, bezproblemowego psa, to jest nim właśnie KLARA. Tel. 609 160 440 Ogłoszenia wkrótce. Ps. Szukam sponsora wyróżnienia ogłoszenia Klary na OLX - 17,80 zł

Ogłoszenia w prasie były, jedna edycja w Głosie ( "Głos Skierniewic i Okolicy") i w ITS ( Informator Tygodniowy Skierniewic). Koszt jednak jest bardzo duży 137zł i 220zł. Wydaje mi się, że większy zasięg ma "Głos". Jeżeli ktoś miałby możliwość wynegocjowania niższej ceny lub jedną edycję bezpłatnie, byłoby super. Rozmawiałam z WiosnA odnośnie poszukiwań Liki, ona mówi,że jeden raz udało się w lokalnych gazetach puścić ogłoszenia bezpłatnie.

Kontrolne USG brzucha było.Nic się nie zmieniło. To nie chodzi o to by tych ludzi gloryfikować ,ale też i nie robić z nich potworów.

jak mój Piotruś - wiekowo - też zaczyna niedowidzieć :( i starcze problemy nas powoli dopadają :(

Zrobione!!! Misio, uwielbia być przytulany, a jak go głaszczę to liże po rękach. To prawda. Same leki nic by nie dały, gdyby Misiu był w schronisku. ,Czasem patrzę na Kajunię, Melcię i Misia i się najzwyczajniej w świecie się wzruszam. To takie kochane, cudowne istotki, które mi zaufały i mnie pokochały z wzajemnością. Zmykam do pracy

Muszę powiedzieć, że Lala zaczyna bawić się szarpakiem. Na zmianę z Miśkiem podradają sobie (mimo, ż mają dwa to akurat ten jeden jest potrzebny). A Lalka nawet potrafi sama iść z nim do brata aby jej wyrywał.

Niech to będzie dobry tydzień! Beniu - tak trzymaj dalej.

Sprzedać nie. Pożyczyć mogę, ale wysyłka w obie strony wyjdzie Cię prawie jak za samą książkę, raczej się nie opłaca ;) Przeczytać warto mz. My też na co dzień mamy do dyspozycji tylko łąki :( W dodatku łąki, które powoli przestają istnieć. Masakra. Tu jest tyle zwierząt, tyle roślin. Wszystko niszczą :(((( Chce mi się wyć. Do lasu tylko samochodem (tzn. trzeba się przeprawić przez centrum wsi, a to oznacza ujadanie każdego burka z podwórka... ja za słabe nerwy mam na te sfrustrowane pieski ;)). Do drugiego lasu właśnie nam odcięto dostęp. Budowy, przebudowy wszelkiego rodzaju. Ech, szkoda gadać bo to długi temat :( Dziękuję :* Nikt mi nie wierzy jak mówię, ale taka aura to jedna z moich ulubionych spacerkowych :D Tak się bawiliśmy w sobotę... w chowanego ;)

Dajcie ogłoszenie do miejscowej prasy czy może osiedlowych gazetek. To się sprawdziło w 100% w przypadku Liki. Biedna sunia.Cholerni "właściciele".

Dziewczyny kochane... nie ma sensu przerzucać się teraz miedzy sobą takimi, czy innymi argumentami, czy wzajemnie łapać się za słowa... wszystkie tu jesteśmy z jednego powodu: POMOCY MAKSIOWI!!!!! i każda z nas chce tego samego: zdrowia i życia w komforcie, bez bólu dla Maksia!!! to cel, któremu towarzyszyło właśnie powstanie tegoż wątku!!!! a to, że pomoc dla Maksia ruszyła to bezsprzecznie zasługa Anici, tego, że nie przeszła obojętnie obok okaleczonego Piesia - to dzięki Tobie Anusiu Maksiu otrzyma pomoc!!!! I wszystkie mamy rację, i każda z nas myśli dokładnie to samo, i każda zapewne się hamuje, coby nie napisać tego, co myśli... ja sama kilka swoich postów edytowałam.... Teraz módlmy się o to, żeby Maksiu tę operację w sobotę miał, żeby mógł żyć bez bólu, żeby mógł być w swoim domu, ze swoimi ludźmi - nie zapominamy, że miłość czworonogów jest bezwarunkowa i zapewne Maksiulo kocha swoich ludzi całym swoim serduszkiem i z nimi właśnie czuje się szczęśliwie i bezpiecznie!!!! Maksiu - jesteśmy z Tobą Piesku!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

No wlasnie, dlugi jakos ogarniemy. Bogu dzieki to nie dlugi bankowe , bez odsetek :-) Kciuki za Misia. I tradycyjnie: Baltimoore, Tyska. Madie,Doro i reszta dobrodziejek- wielkie uklony za to co robicie!

Anica, nie uwierzę, że ludzie, którzy opatulają starego psa przed zimnem i znoszą go na rekach z czwartego piętra są świadomie wobec zwierzęcia okrutni. Moja znajoma, utrzymująca przy życiu ślepą, głuchą, pozbawioną węchu, robiącą pod siebie i przewracającą się co krok 17-letnią sunię, uważała, że tak trzeba. Widziałam zdjęcie psa operowanego z powodu raka pyska - wet. twierdził, że brak połowy górnej szczęki i bezwładnie zwisający język to nie jest dyskomfort dla psa. W obu przypadkach byłam innego zdania, ale nie wiem, kto ma słuszność. Właściciele po swojemu kochali te zwierzęta. Więc nie chcę posądzać właścicieli Maksa o świadome okrucieństwo. Oby pies przeżył operację.

Oni nie mieli jak pomóc psu, bo po prostu nie mają pieniędzy na to. Wiele osób nie ma pieniędzy na poważne leczenie psa. Ja nie obwiniam wetek , ani nie bronię tych ludzi tylko próbuje wyjaśnić dlaczego nie chcieli skorzystać z ich pomocy i woleli pójść do innych wetów .Oczywiście rola anica jest nie do przecenienia. Bez niej pies nadal pozostałby bez pomocy.

Z długami nie martwcie się, wszystko po kolei zapłacimy. Zrobię jakiś bazarek na miau w tym tygodniu, także na ten cel, może jakaś większa kaska wpadnie w ramach premii, coś się pomyśli. Ogromnie się ucieszyłam, że sunia bezpieczna. Ale jeszcze bardziej, że Misio złapany. Skoro sunia ma DT i nie jedzie do Murki, to ten pierwszy miesiąc to ja opłacę Misiowi na nowej drodze życia.

Ale nikt nie mówi o obojętności, ale o taktowności. Tak wspaniale, że anica zauważyła Maksia.

Da się, starczy nauczyć spokojnego powitania na nowe hasło i w pozycji siad osób już obecnych w domu, tak ze 40 razy dziennie, potem osób stojących na ulicy, potem stojących w otwartych drzwiach bez dzwonka, potem przy dzwonku, potem po dzwonku, a jednocześnie uczyć - za ogrodzeniem placu zabaw dla dzieci, przy obecnych i bawiących się dzieciach - , spokojnego siadania przy nodze, chodzenia, warowania itp. Moim zdaniem suczce bardzo przydałoby się szkolenie podstawowego posłuszeństwa w gronie innych psów i ludzi - tak aby nauczyła się spokojnego siedzenia bez smyczy i w dystansie od właściciela nawet wtedy, gdy obok ktoś biega z piskiem albo fika przed nią koziołki. Da się - bez gniewu, bez szarpania, stopniowo zwiększając utrudnienia, chwaląc prawidłowe zachowanie zawsze, a tylko okazjonalnie nieregularnie nagradzając smakolem czy zabawą.

Hhhhhalynkooooo gdziezesss jest gdzie .... za toba rozgladaja oczyska ...

Mikusiu, życzę ci , aby ten domek był twoją szczęśliwą przystanią już na zawsze.

dziewczynki, przyszłam do kociaków z fb. Jak czytam- nadal brak domów:( napiszcie mi proszę ILE ogłoszeń kotki mają na olx? i najlepiej linki do nich, spróbuje coś dodatkowo stworzyć. Najlepiej zacytujcie mnie, to szybko trafie na odpowiedź:)

Byłyśmy dzisiaj z Bakusiową w poszukiwaniu Zorki we wsiach koło Skierniewic i nic:(

A może spróbować namówić panią redaktor na artykuł o poszukiwaniach Liki i zawrzeć w nim udział pana Edwarda jako przykład godnej pochwały postawy. Może nawet umieścić zdjęcie Liki ,żeby ludzie wiedzieli o którego psa chodzi. Taką paczkę zapakowałam dla pana Edwarda. z taką kartką

A po tak intensywnym mamlaniu, błogostan....

Zapraszamy do Henia

A tu przed schroniskiem, górskim oczywiście ;)

O, tak wlasnie padła po spotkaniu z kolegami.

Jaga Lisek vel Ninia :) Dziś zaliczyliśmy: - pierwsze szczekanko, celem zwrócenia na siebie uwagi, oraz drugie, celem zgłoszenia niepokoju (córa była w cieniu, Jaga podniosła alarm :) Potem się wstydziła i poszła się z córą przepraszać) - pierwsze spotkanie z kolegą Czesławem - emerytowanym labkiem. Czesiek z sercem na dłoni, a ta się cała zjeżyła, skuliła, nie wiedziała którędy uciekać. No to Czesiek też się zjeżył, ale i tak próbował ją wciągnąć do zabawy. Będzie dobrze :) - pierwszą naprawdę szaloną zabawę - Ninia woli bawić się z dziećmi niż ze mną, chwała jej za to. - mnóstwo wyjść do ogródka, ze wszystkimi człowiekami, na zupełnym luziku, - leniwy wieczór z polegiwaniem tuż przy człowiekach, -nowe odkrycia - Jaga ma świetny słuch - lubi grę na instrumentach oraz dziecięcy śmiech. - próbę kradzieży jedzenia - z talerza!!! Trzeba będzie pomyśleć, jak jej dietę ustawić. Straszny żarłoś... I stale wygląda, jakby przymierała głodem. Ogólnie jest bardzo fajnie z tą Ninią. Teraz się wyspała i szuka zaczepki :)

A oto miejsce, które sobie wybrała i w którym od razu poczuła się gospodynią. Przygotowaliśmy jej tam leże z jej kocyka, ale wzgardziła. Od razu władowała się na poduchy. I serdecznie wita wszystkich gości. Zobaczcie, jak się tam z nami bawi :) A teraz, taka biedna zmęczona, stoi i patrzy na ludzi, tak błagalnie. Widać że czegoś chce. Idę za nią, a ona mnie prowadzi, co chwilę sprawdzając, czy idę. Zaprowadziła mnie do swojego pokoju, dalej patrzy. No dobra, siadłam przy poduchach, a ta cała uchachana hops na poduchy i gotowa do spania. Ale przecież nie będę przy niej siedzieć całą noc... Idę sobie, a Jaga za mną i znowu patrzy :) Dzidzia taka :)