Leaderboard

Takiej nudy nigdy dość!!!:) Ale tu pycha wieści:)

My chcemy nudy!!! My chcemy nudy!!! My chcemy nudy!!! Boże, czy na wszystkich wątkach nie może tak być? Dobrzy, mądrzy ludzie, którzy dają dom i miłość...

Jak ja to uwielbiam, psiak któy dla kogoś nic nie znaczył i został porzucony nowej Pani/Pana jest największym, najukochańszym skarbem!!! Kocham Happy Endy!!!

Kochani, tak ogromnie ciężko jest mi pisać te słowa. Stan Maciusia niestety bardzo się pogarszał. Po ostatnich kroplówkach i wprowadzeniu antybiotyków, probiotyków, metoclopramidu, enzymów trzustkowych była poprawa na ok. 10 dni. Potem mimo utrzymywanego leczenia wróciły biegunki, nie pomogły sterydy. Kompletnie nie mieliśmy już opcji do wykorzystania, leków innych do wprowadzenia. Trzustka, jelita całkiem odmówiły współpracy. W ostatnie dni lała się z niego po prostu woda, kilkanaście razy dziennie. Nie był w stanie sam się podnosić, nie dawał znać, że chce się załatwić, więc mimo tego, że ktoś był przy nim stale i go pilnował, to robił po prostu pod siebie. Nie mogliśmy pozwolić na to, żeby odchodził w taki sposób. Ten piękny, mądry, dumny i najdzielniejszy Pies zasłużył na godne odejście. Gdy do nas przyjechał 3,5 roku temu obiecaliśmy mu, że nie pozwolimy mu więcej cierpieć. I przyszedł ten okropny czas, gdy danego słowa musieliśmy dotrzymać. Wczoraj późnym wieczorem przyjechała nasza Pani Weterynarz, która znała go, odkąd u nas zamieszkał. Maciuś odszedł spokojnie na swoim posłanku. Utulony, z głową na moich kolanach. Dostał wcześniej trochę smakołyków, których nie mógł jeść przez restrykcyjną dietę. Wiem, że tam gdzie jest, odzyskał wzrok. Nie bolą go już nogi ani brzuszek. Biega razem z Krecikiem, Nesquikiem, Damisiem i z wszystkimi innymi, których pożegnaliśmy. I wiem, że spotkamy się znów. Mimo to, nie jestem w stanie opisać, jaką koszmarną pustkę zostawił w naszym Domu i w naszych sercach. Bardzo za Tobą tęsknimy Maciusiu. Najdzielniejszy z dzielnych. Nasz niestrudzony stróżu sfory i porządku w niej. Uparty, zawsze ze swoim zdaniem, potrafiący wywęszyć nowego członka sfory z drugiego końca ogrodu i goniący za nim, aż grzecznie się Twoim rządom podporządkował. Do zobaczenia Maciusiu. Bardzo dziękuję Wam wszystkim za to, że przez te lata byliście przy nim, utrzymywaliście go, słaliście datki, paczki, prezenty i ciepłe słowa, szczególnie Wam, Martika, Mysza, Yolanowi, że odwiedzałyście Chłopaka, organizowałyście bazarki, zawsze go wspierałyście. Bardzo dziękuję też Przystani Ocalenie, która również wzięła go pod opiekę, utrzymywała, kupowała dietetyczną karmę, opłacała leczenie, odwiedzała. Dzięki Wam, mimo, że Maciuś nie poszedł nigdy do adopcji, wierzę, że byliśmy dla niego Domem, który wynagrodził mu lata poniewierki.

[URL=http://www.radikal.ru][/URL]

Znalazłam, proszę: http://olx.pl/oferta/sonia-ocalona-malizna-CID103-ID86fsW.html#3eb1d846c2 :)

Pani Agnieszka kilka postów wcześniej napisała, że u nich to tylko normalny dom, trochę zdziwiona tym, że się tu wszystkie tak cieszymy jakby było z czego. Ale my niestety wiemy jak trudno o te normalne domy, w których żywe stworzenie jest członkiem rodziny.

Dobrze, że kupiłaś te obroże, na czarnym psie w końcu jakoś wygląda ;) Fajne zdjęcia :) Drugie zdecydowanie lepsze ;)

Też tak miałam, bałam się jak diabli jak Indii dotarł do naszych dwóch szaleńców :) , cała trójka na siebie burczała, najatrakcyjniejsza komenda to było "zostaw" i "na miejsce"....oczy i uszy dookoła głowy.... Z biegiem czasu nie potrafili bez siebie istnieć, wszędzie razem, do głaskania też, musiałam używać trzech kończyn żeby było sprawiedliwie:)....zawsze było sprawiedliwie.... Trzymam kciuki za wielką przyjażń Jaśminki i Stasia -jakież piękne imiona...piękne dogi...będzie piękna przyjażń

Obawiam się, że gdyby wtedy nie stanęła na mojej drodze, to pewnie nie dożyłaby do dzisiaj :( Mam nadzieję, że gdy Masza dojdzie do siebie po tej drugiej operacji będziemy Ją ogłaszać i uda się znaleźć dobry dom dla Maszeńki :)

Nasza pani listonosz znalazła świetny sposób na osiedlowe psy. Kiedy zaczęła tu pracować chodziła z paczką smaczków i jeśli tylko właściciel pozwolił częstowała pieska. Teraz ogromna większość burków bardzo ją lubi. :) Spytałam ją nawet kiedyś czy to nie jest zbyt kosztowne, a ona na to, że się jej opłaci, bo będzie uwielbiana. I faktycznie. :)

Do licha, a u nas na osiedlu jakieś takie plebejskie te psiaki, do szczęścia im wystarcza rugby na trawniku albo Tweeter na drzewkach i murkach :(

Mała od prawie godzinki już u mnie. Jest strasznie zestresowana. Okropnie panikowała przy wyciąganiu z samochodu, do domu trzeba było zanieść ją na rękach. Na razie położyła się w kącie. Nie chce jej stresować, więc po prostu zostawiłam ją w spokoju. Ale jak przechodzę w pobliżu to merda nieśmiało ogonkiem, chociaż boi się podejść. :) Jutro postaram się napisać o niej coś więcej, dzisiaj niech odeśpi podróż :) Edit: Raksa się podniosła i zaczyna zwiedzać mieszkanie, na razie bardzo nieśmiało :)

Wspaniałe wieści i to z pierwszej ręki! :) Samych najlepszych i tych "nudnych" dni życzę z kochaną Leneczką! :) Bosiu,jak ja się cieszę,że dziewczynka,tak dobrze trafiła....:)

Coś w tym jest. Z drugiej strony, nie mówić nic o jakichś znanych psich problemach - też wg mnie nie należy. Może lepiej wspomnieć o nich, podkreślając , że w nowym domu niekoniecznie zachowanie psa, musi być takie samo :) - bo to prawda :)

A mi się teraz z perspektywy czasu wydaje " że mówić jak najmniej" bo to niepotrzebnie psa stygmatyzuje, określa naszym odczuwaniem, a rzeczywistość bywa zupełnie inna. Jak adoptowałam Czartka (taki przypadek beznadziejny z 6 lat ogłaszany na dogo) to w schronisku mi powiedzieli " że to niekoniecznie jest dobry pomysł", w dobrej wierze działała ta osoba bo pies miał kiepską przeszłość w kontaktach z innymi psami, a u mnie była suczka. Psy się bardzo pokochały a Czartek nigdy nie spróbował nawet suczki zdominować, całkowicie ulegał jej i podporządkowywał się mimo iż całe życie w schronie było odwrotnie. Jak adoptowałam Barego, po śmierci właściciela oddanego do schroniska przez dziedziczących to osoby, które go znały ogłaszały go jako psa wyjącego, który nie może sam zostawać w domu. Zapierały się, że na pewno wyje bo bywała straż miejska wzywana do tego psa. Adoptowałam go i byłam pewna, że mojej suczce zafundowałam nieciekawe wrażenia "wyjca" na jej psią emeryturę i że będzie ją to wycie na pewno męczyło. Finalnie Bary nigdy nie zawył, nie umie wyć, w ogóle mało dźwięków wydaje nawet szczekanie słabo mu wychodzi. Podsumowując. Z psami im mniej mówisz tym lepiej, niech lepiej Ci nowi właściciele mówią więcej o sobie i swoich oczekiwaniach.

Parę dni przymusowej nieobecności na dogo i tyyylee zaległości do czytania :) Ale to wspaniale, że wątek tak "żyje", że tyle ludzi tu wchodzi i przy okazji Ergusia dyskutuje na ważne tematy. Z prawdziwą przyjemnością czytam nie tylko wieści, że Ergo ma się wspaniale, że rana się zagoiła pięknie, że tyle kasy z bazarków się uzbierało dla niego (Ewo, Twoja stówa to wspaniały wynik, a poza tym liczy się czas i serce włożone w pomoc, i każda zebrana złotówka :) ) , ale też z ciekawością czytam Wasze przemyślenia i opisy dotychczasowych doświadczeń w pomaganiu zwierzętom. I bardzo cieszy mnie poziom dyskusji - nie ma narzucania innym swojego stanowiska za wszelką cenę, jest uwaga, wsłuchanie się w zdanie innych osób, wzajemny szacunek.. To świadczy o tym, że jesteśmy tu razem, żeby pomagać, coś konstruktywnego robić, a nie "bić pianę". Wielkie ukłony dla Was :)

To drugie to też standard :) I wcale nie odskakują, gdy im na łeb leci :D

Pączka ! A nawet dwa !

Oj Goldi dużo ładniej :) Ciekawe czy też taka wystrachana będzie jak Wercia...

Bardziej mi się Goldi podoba. Gołda....to taka tęga niska babcia ......z zakrytymi włosami /czarny angielski humor/

ślicznie się Królewna prezentuje :)

Dla Elelnki idealnym byłby dom u starszych, spokojnych emerytów, z wielkim sercem i dużą dozą cierpliwości oraz wyrozumiałości. Czy uda się taki znaleźć? Zobaczymy. Trzeba próbować inaczej na pewno się nie uda. Będziemy uparcie Elenkę ogłaszać aż ten wymarzony domek ją odnajdzie.

Marticzko ogromnie dziękuję :P To dla maluszka wielka suma. Czeka go rehabilitacja, na którą trzeba sporo kasy, ale bez której maluszek mógłby zostać kaleką na resztę życia, a przed nim mamy nadzieję, długie i szczęśliwe życie :)

Ja też kocham:):) A poczucie własności w pełni uzasadnione:)

Rudasku prześliczny! Ale Ci się domek trafił:-) Taki z najwyższej półki, na której najwięcej miłości leżało:-)

Emilko przytulam Was bardzo mocno i dziękuję za wszystko, co przez tyle lat dla Maciusia robiliście aż do samego końca. Dziękuję też wszystkim którzy odpowiedzieli na wołania o pomoc i byli tutaj z Maciusiem.

z mojego doswiadczenia(a jesli chodzi o rany gryzione to doświadczenie jakieś tam mam)najlepiej nie "paciać"niczym,rana sama zagoi sie ładnie z czasem,w zależności od głebokości rany-zarośnie futrem albo nie

Marlon z tego wątku http://www.dogomania.com/forum/topic/131618-gryś-zaginął-uratowany-ze-szczytów-marlon-ma-dom-dziękujemy-wszystkim-za-pomoc/page-81#entry16063612 szczęśliwie znalazł kochająca rodzinkę i od grzeje już tyłeczek w DS. Chcemy przekazać Franiowi 300,00 zł ze spadku po Marlonie. Bardzo prosze o przesłanie numeru konta.

na ten moment Troja jeszcze a Pankracego mają pdoobno odebrać przyszli właściciele w następnym tygodniu, osobiście.

Moja sunia umawia się tylko na szachy, bo my nie z tych wyższych sfer :( Niestety nie może być w pełni szczęśliwa i spełniona :(

Nie tracić nadziei Cioteczki - ogłaszajcie intensywnie ! Nasza 12-letnia Tośka która była u Kasi dziś jedzie do domku :) Kciuki za Aisze nieustannie trzymam :)

Z bazarku:http://www.dogomania.com/forum/topic/144965-dorzucone-nowe-fanty-post-21-23-wyprzeda%C5%BC-od-2z%C5%82-i-5z%C5%82-dla-zad%C5%82u%C5%BConej-gai-do-24012015-do-2000/ poleciało dla Gai 210zł - jak kasiorka dotrze prosze o potwierdzenie na bazarku:)

przykro mi z powodu Maciusia

Akurat w opisanym przypadku nikt zdaje się pretensji nie ma - dziewczyna opisuje jak to matka ściąga dzieci na bok na widok psa. Kobiecina nie krzyczy ani nie robi uwag, prawda? Właścicielkę psa wkurza jedynie zachowanie kobiety - stąd uwagi części forumowiczów żeby trochę się stuknęła w głowę i zastanowiła, po co to pisze. P.S. Już przecież ustaliliśmy że pies bez cotygodniowej sesyjki brydża (przepraszam: bridge'a - tak wytworniej) jest psem niespełnionym i nieszczęśliwym.

Banana mam naokoło głowy :) https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpa1/v/t1.0-9/10923256_731942453586726_2352511155505643492_n.jpg?oh=48f7e6798b9afa7367da6128eee88b29&oe=5548ADD1&__gda__=1432932201_370167d77367b004f87b5c61bf82e71b Kochane Maleństwo ..... jak przypomnę sobie pierwsze zdjęcia ..... ech.................. Kolejny doży Ogonek uratowany ! :)

Nie mam więcej pytań :)

Jaśminka tam, gdzie jej miejsce - we własnym domku na kanapie:

Są też różne ośrodki specjalizujące się w resocjalizacji łamiących prawo, i nawet przyjmowane są tam wyższe sfery :) Dla każdego coś się znajdzie

Dziewczyny... Nie chcę sie czepiać, ale... żadne komórki macierzyste nie poprawią stanu kręgosłupa. Obawiam się, ze maleńkiej nie da się bardziej pomóc, niż dając jej opiekę i leki, które pomogą się jej trochę pozbierać. I jeśli leki zadziałają, to będzie sens zając się rehabilitacją. Ona tez będzie kosztowna, ale to kręgosłup jest najważniejszy.

Adoptowana :)

Adoptowana :)

Myślę, że podałaś Twoje, zaraz Ci napiszę na pw. Z bazarku jest 82,95 zł dla Tyczki, to prawie za transport :)

Przeczytałam cały wątek, bardzo, bardzo dziękuję za wszystko co zrobiłyście dla Lenki (Lunki). Dzięki Wam i Waszym działaniom udało mi się ją znaleźć. A długo nie szukałam, bo jak podjęliśmy decyzję, że nie dom tymczasowy, tylko adopcja na stałe, to na Lenkę trafiłam od razu i szybko zadzwoniłam. Dalej to już wiecie. ;) Dziękuję, że nas wybrałyście, czuję się wyróżniona, trochę speszyły mnie te pochwały, mój dom jest całkiem normalny a zwierzętą są częścią naszej rodziny. Lenka jest sunią wyjątkową. Nie sprawia żadnych problemów, Jest kontaktowa, przyjazna dla wszystkich stworzeń, zero agresji, nawet jak Gumiś wpycha mordkę do jej miski, by sprawdzić czy przypadkiem nie ma czegoś lepszego. :) Powiem Wam, że nakarmić na raz cztery ogoniaste istotki jest nie lada wyzwaniem. :) Lenka ślicznie siada, podaje łapkę, ale dla mnie najważniejsze jest nauczyć ją przywoływania, musimy popracować nad skupianiem uwagi, bo bardzo rozkojarzona jest. Wszystko małymi kroczami się uda, jest z nami dopiero kilka dni. Nie interesują jej stojące buty, kapcie czy wiszące ubrania, nie ma skłonności do niszczenia i bardzo potrzebuje pieszczot. Dziewczyna idealna. :) Pozdrawiam bardzo serdecznie, Aga

Kochane Ciocie wejdźcie proszę na wydarzenie Sarki! Musi znaleźć dom! https://www.facebook.com/events/404450243069477/?pnref=story

    mam tak samo ,pisałam do Admina w osobnym temacie , ale od 1 stycznia cisza-żadnej reakcji-mają nas w ..nosie !

Marzenko, moje doświadczenie z "połamańcami zaczęło się ok.8lat temu. Jak dobrze liczę to jest ok.12 psiaków ;)ale rzeczywiście. Po operacjach bardzo skomplikowanych "kostno-chirurgicznych" jest u mnie teraz Viki, Maksio, Laura i teraz Niunia zwana przez nas również Tarą ;) Całe towarzystwo jest w super kondycji więc i z Małą tak będzie :) Sunia waży teraz 33kg, sporo u nas przytyła, apetyt ma znakomity i muszę bardzo uważać by za wiele juz nie przytyła. Chcę Wam pokazać króciutki filmik jak Niunia chodzi. Oczywiście jak próbuje podbiec to kica jak zajączek na 3 lub czterech łapkach ale jak wolno chodzi, super dociąża łapkę zważywszy na to, że rehabilitacja zawieszona na czas wygojenia się szwów. Wiemy natomiast, że łapka "działa" i nie boli. Maleńka musi przyzwyczaić się do faktu, że łapkę ma, krótszą o 5cm ale ma :) Niunia jest świeżo po spacerze,trochę zmęczona i przed jedzeniem. Odstawiłam miskę z jedzeniem na parapecie by pachniała bo to był jedyny sposób by odkleiła się od mojej reki i nogi. Mogłam minutkę ją z boku poobserwować ;) Niestety, ze względu na zmodyfikowany "kaftan bezpieczeństwa" , jak go nazywam, tył, przed wyjściem musimy ściągać bo zwyczajnie siusiamy po majtach ;) To taki techniczny niuans. Oczywiście nie zwracajcie uwagi na moje gadanie ale ja tak mam. Nawijam przy psach jak radio :-P http://youtu.be/t2Gl-HbolpE

Przeszukując foldery znalazłam zdjęcia "jedzenia" które Gruby dostawał jak jeszcze był na łańcuchu, dodam że dostawał jedzenie mniej więcej raz na tydzień. może ktoś się dopatrzy, ale to świński łeb, który śmierdział rozkładem na kilometr a tu na deser dostał dokładnie 4,90 kilograma ciast, czekoladek i różnych słodkości

Witam.Wszystko u Halusia w porządku.Łap nie kaleczy,ale wystrzały bardzo go stresują i chodzi wystraszony przez 2 dni i nic nie pomaga.Tak po za tym jest pełnym radości,wesołym psem.Do tego zrobił się bardzo opiekuńczy dla naszego syna i potrafi warknąć nawet na mnie jak się mu coś nie podoba w moim zachowaniu względem syna.Wieczorem nawet jest tak,że czeka na to,żeby wejść do pokoju syna i czekać aż zaśnie.Takiego psa mamy.Jest idealny do bloku chociaż ma spore gabaryty,ale tak jakby go nie było.No i coraz więcej gada:lol:Wymarzony pies dla naszej rodziny.