Leaderboard

Dzisiaj pojechałam po Pieguska. Dobrze, że TZ pojechał ze mną, bo psiaka trzeba na rękach wszędzie nosić, do samochodu trzeba go było na rękach wsadzić, a potem Piegus przez całą drogę do weta leżał mi na kolanach i napierał z całej siły, żeby się schować a to pod moim ramieniem, a to chociaż łepek wsadzić pod dłoń. Chyba czuje się bardzo niepewnie w samochodzie, pewnie kojarzy mu się różnie. To było bardzo urocze, ale niestety psiak nadal strasznie śmierdzi. Potwierdza to moje obawy co do tego hoteliku. Pani przekazała mi tym razem psiaczka i jego papiery przy bramie. Nie wiem czy był w domu, czy w kojcu czy jeszcze gdzie indziej. Ale zapach po 3 tygodniach powinien chyba troszkę już się zmienić? Dojechaliśmy do weta w Skierniewicach gdzie umówiłam się z Agą. W gabinecie Piegus został jeszcze raz obejrzany. Niestety mimo wpisu w książeczce zdrowia, że dostał leki przeciwpchelne (2 razy!) przy skórze roi się od pcheł :( Wpis jest odręczny, bez żadnej nazwy leku, muszę panią z hotelu spytać co mu dała. W gabinecie dostał od razu tabletę na wszystkie pasożyty, bo mam w tej sytuacji wątpliwości, czy wewnętrzne pasożyty też zostały odpowiednio potraktowane. Grzeczniutko dał sobie pobrać krew. Jutro będą wyniki. Jeśli wszystko będzie ok, za parę dni kastracja. Do hoteliku u Agi wszedł jak do siebie :) I od razu poszedł się witać z rezydentką Belą :) Wszystko grzecznie zwiedził. Do otwartego kojca chętnie wchodzi, jeśli nie ma w nim człowieka. Na razie musi tam pomieszkać póki nie wyprowadzą się od niego pchły i inne stworzonka. Za parę dni pewnie już będzie w domu u Agi. Jak wracaliśmy do domu z TZ dostaliśmy filmiki z zapoznania z dziećmi. Wszystko spokojnie kulturalnie i z klasą ;) Piegusek jest naprawdę bardzo przyjazny :)

Mała Mysza jest przeszczęśliwa w swoim nowym domku. Widuję ją co dziennie na wspólnych spacerach. Czasami zabieram ją z moimi suniami bez Kulfona, bo on miał problem z łapką, a potem usuwanie mięsaka. Myszka przyzwyczaiła się już, że po długim spacerze i szalonej zabawie z moją Figuszką, z którą się bardzo zaprzyjaźniła zostaje odstawiona do domu. Jest więc wyluzowana i chętna na takie spacery. Po powrocie jednak pędzi jak pershing do Kulfona i daje mu buziaki. Bardzo go kocha,. Często bawią się razem w domu, a Myszy wolno bardzo dużo przy Kufciu. Szczególnie upodobala sobie spanie z nim w jednym posłanku. Kufon pozwala jej na to i wyglądają oboje przekomicznie:) Ona się go w ogóle nie boi:) Na spacerach jest bardzo ciekawa wszystkiego, bardzo poprawiła jej się kondycja. Pokonuje naprawdę duże dystanse, a po powrocie do domu jeszcze bawi się zabawkami.

Rudzia potrzebuje czasu..., nowe otoczenie, nowi ludzie, psy...nowe wymagania - nauka chodzenia na smyczy. Kiedyś miała dom..., nikt nie wie jak długo błąkała się po polach / wsi. Wychudzona, przestraszona...cała w kleszczach. Ja tylko opisuję jej zachowanie...z każdym dniem będzie się zmieniało.

Nie wiem, czy pamiętacie naszego Edzia, nie pokazywałam go tu jeszcze w DS w Zamościu, Edzio czekał na nowy dom w naszym kojcu.

Tutaj portret od d... strony :D I zapoznanie z Belcią

Ponoć spotkanie wyszło super :) Tyle wiem ...

Piłka zamówiona :)

Jak to do dobrego się można szybko przyzwyczaić - jeszcze nie położyłam się do łóżka wieczorem, a już było...zajęte.....Widziała małpa jedna, że czasem wskoczy Bezia czy Dianka, to wczoraj je obie ubiegła. Spała w nogach do rana!.. To chyba się na łańcuch nie nadaje, co?

Oczywiście, że nie można narażać Miłej na jakiekolwiek ryzyko, zwłaszcza narkozy, a i potem na stres związany z podawaniem kropli, ograniczaniem ruchu i wszystkimi tymi niedogodnościami, o których tutaj piszecie. Pisałam o zbiórce na konsultację u specjalisty, bo uważam, ze to oko powinien zobaczyć psi okulista, ale może nie mam racji.

Bardzo to smutne, że wciąż są hotele, które pobierają pieniądze za opiekę nad takimi bidami wyrwanymi ze strasznych miejsc, a tej opieki tak naprawdę nie ma. Parówek cudny, nic tylko ściskać;)

Bruno i kotek Dexterki :) Powąchali się z zainteresowaniem i Bruno poszedł sobie zwiedzać dalsze zakamarki domu :) Kot sobie chodził, a Bruno nie zwracał na niego uwagi.

Kupione :) z przesyłką 108,99 zł / 25.02 (przelew) https://www.lidl-sklep.pl/SANITAS-Urzadzenie-do-elektrycznej-stymulacji-miesni-i-nerwow/p100262932

Szelka to wilk wiejski, też rasowa.

Mam 10 letnią ONkę z łuszczką. Od trzech lat, kilka razy dziennie zakrapiamy specjalistyczne krople. W dodatku, w lewym oku, powstał nowotwór płaskonabłonkowy (dwukrotna operacja) i oko pomimo leczenia, wysycha. Prawdopodobnie, jest ślepe. Do tego oka, 6 do 8 razy, zakrapiam krople, do drugiego, tylko dwukrotnie. Widzę, jak pies ma dosyć tego zakrapiania. Opieka nad psem po operacji oka ( kołnierz, krople), też nie jest łatwa- nawet w warunkach domowych i dla emerytki. Pies nie rozumie, że nie może trzeć oka, jak boli i swędzi. Podstawowym zmysłem psa, jest węch, nie wzrok. W znajomym otoczeniu, pies może całkiem dobrze funkcjonować bez wzroku, bo nos prowadzi go wszędzie. To my, ludzie nie wyobrażamy sobie życia w mroku. Myślę, że psy to czują inaczej.

https://www.lidl-sklep.pl/SANITAS-Urzadzenie-do-elektrycznej-stymulacji-miesni-i-nerwow/p100262932

Decyzja na pewno trudna, ale może konsultacje z okulistą dadzą jakieś dane do podjęcia decyzji?

Wtrącę swoje 3 grosze. Miła w 2016 roku miała 11 lat czyli teraz ma ok. 14. Czy dobrze liczę? Przeżyłam operacje u dwóch niewidomych psów . Miały usunięte soczewki. U obu bez powodzenia. Operacja może trudna , jeżeli soczewka jest pozapalnie przyrośnięta do tkanek . Po operacji konieczne jest kropienie oka kilka razy dziennie, zakładanie kołnierza i pilnowanie , żeby pies nie uderzył się okiem o cokolwiek. Ogolone rzęsy odrastając stwarzają wielki dyskomfort , nie mówiąc o bólu oka. Naprawdę trzeba bardzo poważnie rozważyć czy biorąc pod uwagę wiek i nie najlepszy stan zdrowia suni jest sens ponosić ryzyko. Pies tracąc wzrok powoli przyzwyczaja się do ułomności. Wiem co przeszliśmy z suniami i nigdy więcej nie zdecydowałabym się na tę operację u starszego psa.

W sprawie zamojskich kociaków coś drgnęło:) O Bruneta starają się dwie rodziny z Warszawy, jedna wizyta jest w czwartek; druga w sobotę i zobaczymy, może jedną z tych rodzin uda się namówić na Mamrota... Na obie wizyty jedzie Jo37, jestem bardzo wdzięczna O długowłosego Duszka i Dusię jest mnóstwo zapytań; wczoraj kasowałam ilość wyświetleń i było ponad 500, dzisiaj znowu jest tyle samo. Ale większość osób jest zainteresowanych adopcją jednego kociaka, a reszta nie nadaje się na dalsze rozmowy. Jednak i tutaj zaświeciło słońce - jest rodzina z Warszawy chętna dać dom i Duszkowi i Duszce, zobaczymy co pokaże wizyta, prosimy o kciuki ;)

Mysle ze nie ma sie nad czym zastanawiac tylko konsultowac Milunie Kase wspolnymi silami nazbieramy

I na łóżko siup.

Tyś(ka), przygotuj sobie krótką i bezlitosną, ale uprzejmą wyjaśniającą odpowiedź na takie sms-y i potem posyłaj na zasadzie "kopiuj-wklej", zaoszczędzisz czas, a może nawet przemówisz komuś do rozumu, zakładając, że ten ktoś dysponuje choć jedną szarą komórką i oczkami tęskniącymi za drugą...

Jak zawsze... błyskawica :) Dziękuję!

Nawet kolorami do siebie pasują :)

Aktualizacja: PIPPI - opuściła schronisko

Wesoły autobus!!!

Ewuniu, uwielbiam te zdjęcia psiej ekipy ze wspólnych eskapad. A Myszunia jest CUDOWNA, Kufcio też. Wspaniała z nich para.

Wspaniale :) Wygrała los na loterii <3

Fibi_1, nie jestem wetem. Na temat leków nie mogę się wypowiadać. Może jeszcze, zanim w kontenerku wsiądziesz do pociągu, przejedź z nią w kontenerku tramwajem - odgłosy tramwaju ona zna, więc to będzie kolejny etap nabierania przekonania, że kontenerek jest bezpiecznym miejscem. I bardzo ważne też, abyś Ty nie denerwowała się w pociągu, żebyś nie bała się, że suczka będzie się bać. Bo psy wyczuwają nosem natychmiast wszystkie nasze emocje - nie da się ukryć przed psem niezadowolenia nawet, a co dopiero zdenerwowania. No i jak denerwujesz się że ona będzie się bać, to ona Twoje zdenerwowanie odbiera jako sygnał, że coś Wam zagraża - i tak sie nakręca.

Pięknie się tu dziewczynka prezentuje. Faktycznie, super zdjęcie do ogłoszeń.

Rewelacja. Zahipnotyzowały Cie tak, jak mnie. Uwielbiam psiaki z zółtymi oczami. Co prawda moja przyjaciółka psiara powiedziała, że Ciapciak jest jedynym psem, którego boi się z powodu jego spojrzenia żółtych oczu. Jednak malutkaFionka jest tak slodka, ze chyba nikt "wilczym" spojrzeniem nie poczuje się zagrożony ;)

A jest ogłaszana już? Ba ja mam zdjęte ogłoszenia po Masi - mogę podmienić.

Jakaś dobra dusza wyróżniła ogłoszenie. Tym sposobem (ja też wyróżniłam przy zamieszczaniu) Mittsu ma ogłoszenie wyróżnione do połowy kwietnia.

Dziele z Toba ta radosc, Malagos. Przez owczarkowatego Lakusia, wszelkie "Szariki" staly sie bliskie memu sercu.

Wiadomo, że nie! Oby szybko znalazła taki domek z ciepłym łóżeczkiem!

Lepiej nowy, ze sklepu. Czasami to tylko pozorne oszczędności. Nowy to reklamować można w razie uszkodzenia.

Myślę, że wybrała najtańsze opcje Dziewczyna nie chce wpuszczać w koszty

No przefajniutka przepiekna Tiankusiowa hohoooo pozdrawiam ogromnie pozdrawiam

Moli, Rozi ma rację zapisuj to wszystko. Mnie się kiedyś takie notatki (wprawdzie na inny temat chorobowy) bardzo przydawały do oceny co pomaga a co nie.

Rudzia z każdym dniem nabiera pewności...dziś pyszczyła do dziadeczka.., Szaguś niepocieszony z daleka łypie na malutką

Poszła stała za luty i marzec.

Na pewno warto podjąć taką próbę. Życie w całkowitej ciemności jest zapewne straszne :(

dzieki, pomogły kciuki, udało się :) jasne, że miałam takie obawy, do tego pies wielki, autko małe ;) owczarek po długich "negocjacjach" przy pomocy serduszek drobiowych z ryżem dał sobie pomóc Najpierw dostał jedzenie przy rowie, potem próbowałam go zwabić tymi serduszkami do samochodu....prawie godzina minęła, pół psa tylko miałam w aucie ;) w końcu się odważyłam, kazałam mu dać łapę ( dał! ;)), zapięłam smycz do kolczatki i trochę przymusowo "zaprosiłam" do samochodu...... było ok dopóki nie ruszyłam, wpadł w panikę,. przefasonował mi wnętrze auta, chwilami musiałam stawać, bo nie dało się jechać. Ale dojechaliśmy, piesio jest bardzo sympatyczny, młodziuśki, śliczny i zupełnie nie reaguje na szczekanie Pikusia ( wredota mała się z niego robi ;)) Strasznie zmęczona się czuję, chyba stres ze m,nie "spływa" dopiero ;)

To już postanowione i dogadane. Zabieramy Fionkę do Anecik:) Nie mogę się doczekać kiedy już będzie u niej. Od razu oczywiście zrobimy badanie kału na lamblie i inne paskudztwa, bo za dużo ostatnio tych lamblii u psiaków z tego miejsca się pojawiło. Niebawem założę jej wątek i będę bardzo wdzięczna za jakąkolwiek pomoc i odwiedziny. Ja mało ostatnio jestem na dogo, ale nie zostawiajcie mnie samej.

Mała słodzizna Na ten miesiąc psi budżet znacznie przekroczony, ale w marcu około 15-go podrzucę psi grosik. Robię akurat bazarek. Dla Szelki też coś się w nim znajdzie. Będę podglądać :)

https://www.olx.pl/oferta/mittsu-1-5-roczna-sunia-czeka-na-dom-CID103-IDDzsyc.html Wyróżnione :)

Ależ im tam dobrze!

Pikusia jest fantastyczna ale Moli? Brak słów aby wyrazić co Moli robi dla tej suni.Zresztą od dawna jest wiadome,że u Moli to najlepszy DT do ,którego może trafić psiak.

Niedawno przeczytalam calutki watek Diany. Zuleczka tez sie tam przewijala, no i "znam" Ja z innych watkow, a takze wpisow Toli. Co tu pisac...wspolczuje ogromnie odejscia tego Skrzacika.

Mysza dzisiaj ustawiła na spacerze sunię staforda:) Na szczęście sunia nam znana, szkolona i grzeczna. Ale jak chciala bawić sie z myszą, ta na nią zawarczala jak lew i Bronka położyła uszy i odeszła:) Mysza tylko wygląda na bezradną, ale umie sobie radzić:)