Leaderboard

Tola mi napisałam smsa właśnie, ze PSIAKI PRZEKAZANE!!! Aska wyjeżdza właśnie do mari!! Zdjęcia Tola później tu wrzuci. Uffff! Jak się cieszę! Wreszcie trochę można odetchnąć :) Tolu, dzięki wielkie za pomoc! A psiaczki i kotek dodatkowy do Myślenic JADĄ!!!! :D :D

trochę już widzę na oczy, spróbuję napisać. Asia to cudowny człowiek - pojechała jakieś 20 minut temu, ja czym prędzej zakropiłam psiaki bo pchły po rudasku łażą stadani, ma rany wygryzione przy ogonie, a pcheł rój. Jest spokojny, nie boi się. Wg książeczki w schronisku od 2012 - 9 lat! Starunio przerażony, boi się dotyku, boi się człowieka, choć przez te pół godziny przesiedziane przy nich na podłodze sprawiło, że ( być może ze zmęczenia) w końcu się położył, a ja ścierając podłogę odwróciłam jego uwagę od zakrapiania (mam nadzieję, że skutecznie zakropiłam, nie chciałam go straszyć). Jego stan jest dramatyczny, coś złego dzieje się z przednią łapą też ( wygina się przy dłuższym staniu). Może się zmęczył, a może się przyzwyczaił do mojego głosu ( nie "atakowałam" go dotykiem, ale już leży spokojnie, odpoczywa. Nie chcą mi się zdjęcia dodać, będę próbować, teraz piszę szybko, bo wiem, że czekacie na wiadomość

Niespodzianka :)

Gdyby wiedzieli ile miłości i wdzięczności mogą za to dostać... 2 lata temu umarł mój Rokuś. Przyprowadziłam go do domu 2 lata wcześniej tylko na 3 dni, żeby dokończyć podawanie kroplówek. Uratowany cudem z ostatniego stadium babeszjozy. Prawie rottweiler, który mieszkał z bezdomnymi w baraku na polach. Oczywiście nie oddałam go już nikomu i został z nami jako czwarty pies. Miał szereg chorób i lekarze dawali mu kilka tygodni życia. Przeżył 2 lata. My z mężem mogliśmy zrobić koło niego wszystko. Otworzyć pyszczek, włożyć leki, zrobić zastrzyk. Nikt poza nami, bo rzucał się bardzo i chciał gryźć. Nas pokochał całym sercem, był moim cieniem w mieszkaniu. Pakował się na kanapę i pozwalał całować, przytulać. Był oddany i tak bardzo szczęśliwy. Ani przez chwilę nie żałowałam swojej decyzji, choć opieka nad nim była trudna.

Mówcie co chcecie, ale ja mam łzy w oczach. Tylko tacy wariaci jak my tutaj są w stanie zrozumieć, że Aśka rzuciła wszystko i pojechała po dwa stare nikomu zdawałoby się niepotrzebne psy. Mimo to podziwiam jej decyzję bardzo, bo to kawał drogi i naprawdę ciężka podróż. Rozwaliło mnie, że Aśka jeszcze się na koniec uśmiechała. Musi być dobrze, oba muszą jeszcze zdążyć poznać fajne życie w miejscu, gdzie nie ma stresu, jest tylko zasłużona emerytura i odpoczynek.

od lewej: głuchy,ślepy i łobuz czyli Kajtuś, Miluś i Tina :) rude, stare, uparte czyli Betty :) rude, stare, zakapior czyli Misio podczas "polowania na wróble" ;) to pies po zmarłych sąsiadach niewidomy Kazanek (po usunięciu wielkiego nowotworu jąder) i rudo-czarne czyli stary, jednouchy Pirat oto moja dziesiątka <3

Dzisiaj dostałam świeżą porcję zdjęć i relację z domku Figo. P. Damian ma z Figo pewne rytuały. Po powrocie z pracy konieczne witanko, radości nie ma końca jakby się nie widzieli miesiąc!! Potem wspólny spacer i po spacerze drzemka.

Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie...

No i nie będzie sensacji....Szamanek grzeczny, spokojny, współpracujący w SPA!! No jak na Księciunia przystało!! Kolejny plus dla chłopaka!!!

W aucie nieznane zapachy...

Już w aucie, już za chwilkę przekroczy bramę do tego lepszego świata

Miałam właśnie telefon z Katowic z ogłoszenia Bgra.Pani prosiła o wstępną rezerwacje koteczki bo mąż w pracy a tak się wszystkie podobają,że jeszcze przedyskutują który kotek.

Dziękuję za te słowa - tak właśnie - rodzina ! Kilkoro z nich ma za sobą powrót z adopcji (Betty, Pikuś, Morelka, Misiek) obiecałam im, że już więcej nie będą się stresować kolejną zmianą. Pirata nikt nie chciał, bo bez ucha, Morelka - psychicznie i neurologicznie "uszkodzona"I...i zostały... jedynie Tina jest młodziutka, czeka na sterylkę i domek na nią czeka, no i jeśli Tulisiowi nie wyjdzie zły wynik badania histopatologicznego, spróbuję znaleźć mu dom, ale on jest tak bardzo delikatny, wrażliwy, że już się rozglądam wśród osób, które znam,którym ufam, nie chciałabym go obcym powierzać. Przedstawiłam ich Wam tutaj, żeby było wiadomo, do kogo jadą dwa staruszki :)

Mari, pisałaś że psy są mocno zapchlone. U staruszka, to może być APZS i po odpchleniu i kąpieli leczniczej, będzie się szybko goić. Rana wygląda na wygryzienie/ wylizanie - też częste przy APZS. Widziałam rany i zmiany skórne u psów z APZS. A czarne placki, to odleżyny, bo pewnie w związku z niedowładem łap, głównie leżał i to na twardym, mokrym betonie.... No i ciepło, sucho i dobra dieta, też zrobią cuda. Oby tylko, miał wolę życia. Szczęście w nieszczęściu, to to, że jest zima i że rany nie są skolonizowane przez larwy owadów..... Oczywiście, wet jak najszybciej. Bądźmy dobrej myśli.

szczepienie, kastracji nie sprawdzałam tak robię, nie dotykam go, boi się dotyku, ale mówię...ryczę i mówię

Straszna bida... Dziewczyny życie mu ratujecie

To może niech na razie pieniądze zostaną u mnie. Jak się sytuacja wyjaśni, to zdecydujemy co z nimi zrobić.

Zupełnie nie rozumiem tych ludzi. Albo się psa chce, albo nie i odkładanie decyzji i trzymanie losów starego, chorego psa w zawieszeniu jest .... nawet nie wiem jak to nazwać. Czekają na wynik histo by zdecydować ? I co, jeśli jest chory to wynocha, a jeśli zdrowy to "dają mu szansę" ? Bardzo żal mi Rabarbarka, moim zdaniem nawet jeśli pani go chce, to i tak ten dom jako całość to nie jest dobre miejsce dla Rabcia. On na pewno czuje napięcie i że coś jest nie tak. To psiak po przejściach, zasługuje na coś lepszego na ostatnie lata życia. Gdyby zapadła decyzja o zabraniu go z DS to dam mu 100 zł/mc.

Na jedynaczkę.Domek bardzo rokujący.Oby wyszło.Miejsce bardzo potrzebne,zaczyna się kocią żeniaczki.Za kciuki dzięki.

Oglądam zdjęcia i płaczę. Widziałyście, jak ten czarny piesio patrzy, gdy Kubuś już jest po drugiej stronie ogrodzenia? Nie wiem, co jest silniejsze radość, że kolejne psiaki wychodzą, czy smutek na myśl o tych, które tam zostają?

Wykąpali...no wykąpali...

Najpierw po nowe życie wyszedł rudasek Kubuś

Mnie też rozwalają emocjonalnie właśnie te najstarsze, które już czekają wydawałoby się tylko na śmierć. Jeśli takiemu da się chociaż kilka dobrych lat, miesięcy, ba! - czasem nawet dni - to to jest nieporównywalne z żadnym innym przeżyciem. Ufność i spokój w starych, umęczonych często, oczach to widok jeden z najpiękniejszych na świecie :) Powtórzę się, ale jeszcze raz dziękuję Wam wszystkim, którzy pomagacie w jakikolwiek sposób, uratować tego psa od samotnej śmierci w schronisku. To dzięki Wam on dzisiaj stamtąd wyjechał. Wiem od Toli, że jest wyniszczony. Ale nie będzie już sam ze swoją starością i bólem.

Ewa Marta wygląda na to, że zdążyliśmy w ostatnim momencie, zwłaszcza dla Biedaka to chyba ostatni moment. Pokochać pięknego, młodego, zdrowego psa każdy potrafi, ale pochylić się i otworzyć serce nad starym, niepotrzebnym nikomu potrafią tylko nieliczni Ludzie

Mnie i tak zaskoczyły te wyniki. Są zadziwiająco dobre jak na 6 lat w schronisku. Aneta mówi, że z całej trójki Chester ma najmniejszą potrzebę kontaktu z człowiekiem. Nadrabia za to za dwóch Pongo. Myślę, że powoli trzeba myśleć o ogłaszaniu Chłopaka. Jeszcze dać mu trochę ochłonąć, przyzwyczaić się do życia za kratkami i ruszać w poszukiwaniu domu idealnego:)

Przedwczoraj zadzwonił do mnie Pan Emisi. Akurat sobie spacerowal po okolicy. Mówił że Emi już chodzi bez problemu na 4 lapkach :))) na rehabilitacje chodzą tylko na elektrostymulacja, bo Emi panicznie boi się bieżni wodnej ale poprawa jest już spora. Emi biega, nawet ciągnie na smyczy zwłaszcza jak ma w zasięgu rowery to dzielnie wychodzi przed szereg by bronić Pana :) oszczekuje też samochody. Wszyscy ja kochają. Aha i ma teraz cieczke więc za 3 miesiące Pan umowi sterylizacje

Cukierek ma książkę o sobie :DDD Widzicie, jaki dumny ;)

Historia Quatro-Figo warta jest opisu na portalu o psach - nie dlatego, że tak odnalazł się w nowych warunkach, bo przecież nie tylko on okazał się wspaniałym zwierzakiem, ale dlatego, że jest niesamowicie "wyrazisty" - zestawienia zdjęć ze schroniska i z domu powalają. Zgodę na publikacje fotek musieliby chyba wyrazić właściciele psa?

Zakończyła się zbiórka na Ratujemy Zwierzaki, Kokosek zebrał 215,13% kwoty, na konto ZEA przeleją 2022,29 zł

Zakończyła się zbiórka na Ratujemy Zwierzaki, Borys zebrał 100,5 % kwoty; na konto ZEA przeleją 1889,10 zł

Aska napisała do mari, że dojechała :) Dzielna Kobieta :)

Dziewczyny kochane... Błagam... To mu nie pomoże.

Doskonale wiem, że są i jakie są okrucieństwa, ale to nie powód, żeby w takiej chwili przypominać o tym komuś, kto ma przed sobą efekt takiego działania.

Jeśli Kubuś w nowym domu o nic się nie obija, to bardzo dobra wiadomość. Biedak w samochodzie przed wyjazdem patrzył przez okno - to jeszcze nie jest całkiem zrezygnowany, jest nadzieja dla niego.

Melduję, że w tym tygodniu i Atosik- Zębolek pojechał do swojego domku :) i to całkiem niedaleko ;)

Tutaj widać jaką ma piękną, lśniącą sierść

Zaciskam mocno.Kicia by poszła na jedynaczke czy na dokocenie?

Ależ to jest nieszczęście na łapach. Niech będzie bez cierpienia - to już luksus dla niego.

Trzymam kciuki.

Dyrektorzy :D Trenuje wspinaczki na zlodowaciały śnieg (wejdzie i zejdzie )..., urwis, nie można z oka spuścić. Czekamy na ciepełko, na dłuższe spacery Wybieramy się po niedzieli do Wiosny :)

One czekają na TEN dom.:) Doczekają się.

Jesteśmy po wielu rozmowach tutaj na miejscu w sprawie sytuacji suni i jestem trochę spokojniejsza. Decyzja jest taka, że traktujemy Heidi tak jak do tej pory - jako bezdomną suczkę, której szukamy domu. Chętnych sporo, na razie wytypowałam dwa domy - w Bytomiu i w Żaganiu, zobaczymy, jak to się dalej potoczy. Jutro Heidi będzie miała gości - przyjeżdża rodzinka właśnie z Żagania:)

Tak wyglądał we wrześniu, jak go pierwszy raz zobaczyłam A tak po kastracji, jak był w pierwszym boksie

A w sobotę do Warszawy wybywa ten pies - pokazywałam jego zdjęcia już dawno, jeszcze jak był na kwarantannie, a potem w pierwszym boksie. Teraz ładnie zarósł, jest bardzo przyjazny, cieszę się, ze i dla niego pojawiła się szansa! A mój TZ jeszcze bardziej, bo go ujął ten duży psiak o tak łagodnym charakterze, zatrzymywał się często przy jego boksie.

Dziękuję za te wszystkie dobre słowa.

W Bieszczadach jeszcze zimowo, ale wiosna sygnalizuje już swoje przyjście :) Postępy w opanowaniu strachu :)

Jednak nie zakładane w schronisku 14 lat. Dużo robi to uszkodzone oko, bo wygląda jak zaćma, ale w badaniu wyszło, że było mechanicznie uszkodzone i to stan po zapaleniu rogówki, nie zmiany starcze. No i umaszczenie w łaty, które na pierwszy rzut oka wygląda jak siwizna. Jest żwawy i aktywny, łatwo wstaje, nie ma żadnych problemów z poruszaniem się, dobrze widzi na zdrowe oko i doskonale słyszy. Pies tej wielkości w wieku 14 lat powinien miec juz spore problemy związane z masą ciała.

Tola jak biegnie, to widać, jak kombinuje. Wypatrzy każdą dziurę, jak kot. Jest bardzo przedsiębiorcza; napić się można z rynny, zjeść ślimaka (takiego ze skorupką). Przyjść się poprzytulać ;)