Ewa Marta

na końcu filmiku powyżej widać, jak Rokuś potrafi się zapomnieć i lecieć do przodu. Chwilkę po tym, jak zaczęłam po niego leciec odwrócil sie i wrócił uśmiechnnięty:) To jest super! Rokuś rozbawiony:)

Mam kilka krótkich filmików. Przy 4 ogonkach latających luzem trudno jest nagrac jeden długi, bo musze na bieżąco sprawdzać, gdzie jest cale stado. Chcialam jednak pokazać Wam jaki fajny i zadowolony jest na spacerach Rokuś:)

A na tym filmiku wyraźnie widać jak przebiega poznanie z nowym psem. Semi idzie w jego kierunku, ale staje i przed niego wychodzi sprawdzić "nowego" Peruszka. Dopiero chwilkę potem Semik idzie się przywitać. To ostatnio częsta strategia. Peruszka chroni Semika przed ewentualnym kiepskim przyjęciem. Wzrusza mnie to bardzo.

Semuś często lubi iść za mną. Tu widać, jak czeka aż ja ruszę:)

Mam kilka krótkich filmików, ale one pokazują jak zachowuje się Semik na spacerach:

Wyraźnie widać, że Rokuś sie poprawil. Myśłę że przytył ok. 3 kg:)

Specjalnie dla dobrych Cioć kilka zdjęć Rokusia z porannego spaceru, a filmiki właśnie sie wgrywają:)

Tak sobie spacerował Semuś na porannym spacerze:

Bardzo dziękujemy! Mattilu, za przesyłkę dla Rokusia tez bardzo serdeczne dzięki!!!

Witajcie kochane! Rozdawałam od rana polubienia i zabrakło mi dla Ciebie Anica:) Co to za limit 10 reputacji:-) Rokuś ganial dzisiaj jak szalony na spacerze. Mam jakieś filmiki, wgram później. W pewnym momencie ruszyl tak, że musiałam za nim gonić i złapać go za obrożę, bo się zagapił i rwał do przodu. Wczoraj wieczorem Jacek zaczął nową zabawę z Rokusiem. Pies był przeszczęśliwy i potem długo jeszcze łapał Jacka za rękę, żeby jeszcze się bawić. Ja przyznam, że mogę go tulić, całować prosto w mokry nosek, po puszczku, ale bałabym się dawać mu rękę do podgryzania, żeby zawyczajnie nie pomylił jej ze sznurkiem. Jacek wywijał rękę na wszystkie strony, a Rokuś mial za zadanie złapać ją w zęby. Łapał bardzo delikatnie i natychmiast odpuszczal czekając na kolejny ruch Jacka. Doskonale wiedział, że to zabawa i co ma zrobić. Potem położył się w nogach Jacka i kiedy on zaczął go drapać po uszku, aż odpłynął z rozkoszy. Wywrócił oczka aż się pokazały białka i trwał w bezruchu. Jacek powiedział, że jeśli tak wygląda i zachowuje sie pies, który ma przed sobą rychłe odejście, to on każdemu życzy takiego samopoczucia. Apetyt ma rewelacyjny. Poprawił się wyraźnie, oczka bardziej ożywione i częściej sie uśmiecha. A jak nas wita kiedy wracamy do domu:) Jak stęskniony pies, który zawsze z nami mieszkał i który nie może sie doczekać naszego powrotu. Ze wszystkimi psami uskutecznia dzikie tańce w przedpokoju (no chyba, że śpi tak mocno, że budzi go dopiero dotknięcie, wtedy tańczy w pokoju). Popuszcza przy tym z radości:-) Doskonale nauczył się, że po porannym spacerze my idziemy do pracy, ale zostawiamy coś dobrego do zjedzenie. Po wieczornym spacerze wpada do domu i ze wszystkimi pędzi do kuchni, bo tam zawsze coś maleńkiego na ząbek da sie wyżebrać na koniec dnia. Pcha się do łazienki nawet jak idę się kąpać i sprawdza, czy nie dałoby rady namówić mnie na dodatkowe głaskanie. Wdrapuje się już sam do samochodu, po wyjściu z niego w garażu biegnie do naszej klatki, potem do windy, żeby na koniec stać przy drzwiach i domagać się wpuszczenia. Okupuje wszystkie posłanka, lubi tak jak Semik je zmieniać. Uwielbia kołderki, podusie i zaczął już tak jak wszystkie moje psiaki układac je sobie po swojemu do spania. Nie śpi na kanapie, jak nas nie ma - to rezerwuje sobie tylko na czas naszej obecności. Lubi wyglądać przez balkon i sądzę, że jak się zrobi cieplej, to będzie tam spędzal ze wszystkimi ogonkami dużo czasu na posłankach. Ale żeby nie było tak idealnie... szczeka strasznie glośno jak ktoś dzwoni do drzwi. Nawet jeśli to dzwonek na oglądanym przez nas filmie - szczeka i pędzi do drzwi pilnując wejścia do domu. Uciszyć można go przez zabranie go spod drzwi do nas do pokoju i zabawę. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że jest z nami bardzo szczęśliwy i wie, że jest kochany:)

Chciałam dzisiaj nagrać filmik dla weta, jak Semik się potyka, a moje Słońce na przekór moim strachom biegło sobie lekko z uśiechem na pyszczku:) Złapiemy mu jutro rano mocz do analizy, bo rano znalazłam na podłodze popuszczone 3 krople z domieszką krwi. Możliwe, że znowu zaczyna się stan zapalny, trzeba to natychmiast sprawdzić. Dzisiaj niestety Jacek nie wziął ze sobą naszej dyżurnej chocelki, którą mu łapiemy siuśki. Po wczorajszym przytulaniu, głaskaniu i wysłuchaniu jak bardzo go kochamy i jak bardzo jest potrzebny, Semik w dużo lepszym nastroju biegał na spacerze. Niestety jak tylko brałam aparat do ręki, psisko stawało i iść nie chciało. Zgram zaraz zdjęcia i zobaczę co z tego wyszło:) Mało spałam w nocy, bo cały czas nasłuchiwałam, czy Semuś przechodzi, czy się nie potknie. Powinnam być bardziej opanowana, a mnie po prostu kompletnie zatyka przerażenie, jak coś się z nim dzieje. Przy nim trzymam się ale jak na przykład leżę w łóżku, to wszystkie strachy do mnie przychodzą, a w gardle coś dławi i nie daje oddychać:(

Bardzo przepraszam, że nie zrobilam tego wczoraj. Dzisiaj chciałam serdecznie podziękować za wpłatę dla Rokusia i potwierdzam wpłynięcie na moje konto kwoty 147,50 zł:-)

Zrobiliśmy RTG klatki piersiowej i kręgosłupa, zwłaszcza dolnego odcinka. Opis będzie jutro - pojutrze, ale już dzisiaj wet powiedział, że przerzutów raczej nie ma. Wielka ulga....

Jestem przerażona, Semik ma strasznie wrażliwy cały kręgosłup:( Po powrocie do domu cały czas podstawia się i prosi o masowanie grzbietu. Zaraz umawiam RTG i jak szybko się da USG u dr Marcińskiego. Aż mnie zatyka z przerażenia, błagam myślcie o moim najdroższym skarbie pozytywnie i przesyłajcie dobrą energię. To bardzo kiepsko wygląda, bardzo:( Mam nadzieję, że uda się zrobić RTG dzisiaj.

Dzisiaj dzień niespodzianek i prezentów dla Rokusia:) Dostaliśmy juz przelew od małej czarnej 147,50 zł - bardzo dziękujemy!!! Dostaliśmy też przelew - niespodziankę od Mattilu - 103,02 zł - bardzo dzięujemy!!!! Nie wiedziałam, że nas podczytujesz:) Biegnę do rozliczeń zapisać wpłaty. Jesteśmy Wam bardzo wdzięczne, bo w tej chwili nie mam zupełnie czasu na zrobienie bazarku, chociaż mam fajne ciuszki, ale doba nie chce się rozciągnąć niestety:(

Pewnie dojdzie jeszcze dzisiaj:) Dzięki z calego serca. Nie tylko za pieniądze, ale za życzliwość, bo to jest tak samo ważne.

Kama, powiem Ci, że stara baba jestem i wydawało mi się, że twarda, ale jak przeczytałam Twój wpis, to mi się łzy w oczach pokazały. Nie wiem, czym zasłużyłam na takie słowa, ale bardzo, naprawdę bardzo Ci za nie dziękuję! Robimy z Elą wszystko, żeby nasze rozliczenia były czytelne i natychmiast aktualizowane i na pewno każda wydana złotówka jest zapisywana:) To bardzo dużo kasy kochana, bardzo dziękujemy Ciociom, które o nią poprosiły dla Roksia i Tobie, która zdecydowalaś się ją dla niego przekazać:) Jak tylko dojdą na kotno natychmiast potwierdzę to na obu wątkach. Spajkulca podglądam i tak już pewnie zawsze zostanie:) No wzruszyłam się i będę beczeć;-)

Dziewczyny, bardzo Wam dziękuję za pamięć o Rokusiu! Mimo najszczerszych chęci i pokochania Rokusia nie mogę wziąć go na swoje utrzymanie:(

Ula, bardzo dziękuję!!!

Każdy nasz pies ma innych charakter. Generalnie Semik, Peruszka i Rokuś lubią się przytulać, integrować z nami, choć każde robi to inaczej. Barsiczka jako jedyny pies ma najczęściej własny świat i czasami czas spędza tak: Peruszka wiecznie ciekawa świata : Seminek coraz częściej po prostu odpoczywający:

Umówiłam się, że Kulka zostanie podprowadzona do mnie, ale nic z tego nie wyszło. Czekałam bezskutecznie na nich, w końcu poszłam sama i natknęłam się po drodze na biegającą bezradnie Kulkę i nie mogącą wstać naprutą Gośkę:( Chęci nawet miała, żeby do mnie przyjść, ale sił nie starczyło:( Musialam ja podnieść, zataszczyć z powrotem i dopiero dałam Kulce lek. Jutro pójdę bez umawiania się z nimi, bo nie ma co na nich liczyć. Kuleczka uśmiechnięta, widać że leki działają:) Zjadła ze smakiem psi pasztecik z lekami. A Rokuś wtopił się w naszą rodzinę totalnie. W krótkich momentach, kiedy nie jest głaskany kładzie się blisko psiaków i razem spędzają czas: Niestety widać po nim chwilami słabość, wiek i chorobę. Nie poddajemy się jednak i dopóki możemy mu pomóc lekami, będziemy się nim opiekować i kochać go bardzo:

Przyznam szczerze,. że i nas przestraszyły te upadki. Dzisiaj zwiększyliśmy dawkę leku przeciwbólowego (oczywiście zgodnie z zaleceniem dr Jagielskiego, który podał nam widełki podawania poszczególnych leków). Jest lepiej, ale Semik w ciągu dnia był smutny. Bardzo dużo się przytulaliśmy dzisiaj. Jacek zajmował się Rokusiem, ja spędziłam większość wieczoru na podłodze z Semikiem, a część z Peruszką na rękach. Maleńka wdrapała się dzisiaj na mnie i odebrała swoją porcję pieszczot:

Wczoraj późnym wieczorem Semik przechodząc przez pokój upadł. Ewidentnie poleciała mu do tyłu jedna łapka. Nie chcąc panikować postanowiliśy przyjrzeć sie mu przez najbliższe dni. Dzisiaj rano znowu tak się stało. Serca mamy w gardle i podjęłiśy decyzję, że jeśli sytuacja powtórzy sie jeszcze, jedziemy na prześwietlenie:( Poza tym Semik chodzi, merda ogonkiem, nie wykazuje oznak bólu, ma apetyt. Oby to byla chwilowa niedyspozycja...

Kulka po wczorajszym antybiotyku czuje się dużo lepiej. Umowilam się, że podejdą do mnie pod preacę o 16:30 i dam jej leki. Jeśli nie podejdą, ja podskoczę do nich, ale mam nadzieję, że jednak spotkamy sie pod moją firmą. Kuleczka powinna poruszać się, żeby trochę schudnąć. Zobaczymy ile jest warte ich słowo i deklaracja Krzysztofa, że bardzo kocha Kulkę.

Latem Gusiaczku mogą się schować, bo będzie za gorąco. Weci oświecili mnie, że wbrew utartej wiedzy wysyp kleszczy jest największy wiosną, kiedy budza sie wyglodnniałe i szukają dawcy krwi. Malgosiu, to Rokuś jest wielki :) Dzięki dobremu jedzeniu nawet coraz większy:) To niewiarygodne jaki on jest grzeczny, jak się pilnuje na spacerach. Myślimy z Elunią nad zrobieniem ogłoszenia z informacją, że 6 lat temu mógl komuś zginąć i może ktoś nadal nie może przeboleć tej straty. Byłoby cudownie, gdyby dowiedzial się, że Rokuś na koniec jest kochany, szanowany i rozpieszczany. Trudno niestety dowiedzieć się od poprzedniego bezdomnego gdzie go znalazł, bo on teraz ma fazę wkurzania się, że Gośka Rokusia oddała i że nie miala prawa. Podobno stale jest pijany i ciągle zmienia zdanie. Cokolwiek wymyśli jedno jest pewne - w życiu nie dostanie Rokusia z powrotem. Choćbym miała iść do sądu, on psa oddał 2 lata temu, a ja mam oficjalne zrzeczenie się Rokusia przez Gośkę.