Leaderboard

Ja jestem za jakością życia , i dla uratowanych psiaków chcę dobrego komfortowego radosnego życia, czasu który przed nimi. Encorton podziałał na łatusiowe dolegliwości bardzo dobrze, natomiast jeśli by się znalazł lek o działaniu podobnym, który by mu zapewnił brak bólu , komfort ale również energię i siłę do życia jak jest w tej chwili przy mniejszych obciążeniach wątroby to oczywiście jestem za. Dlatego będę wyniki konsultować z ortopedą, mamy wizytę kontrolną w sobotę za tydzień u dr Orła. Gdyby jednak trzeba było podawać Encorton do końca życia to musimy zadbać o wątrobę, maksymalnie ją osłonić, i na bieżąco robić kontrolne badania. Wiadomo że nie chcę doprowadzić do sytuacji kiedy jedna dolegliwość doprowadzi do drugiej i do boleści. Niestety, czasami pozostaje tylko wybierać między mniejszym a większym złem. Dzisiaj u nas pogoda barowa czyli deszczowo, pochmurnie, nawet psiaki nie są chętne na spacery i więcej śpią. Dla rozweselenia zdjęcia Łatka :), z kością, i na różowym posłanku - posłanko małe bo Córka przyniosła to jako prezent akurat dla Tofinki ale jak widać Łatuś też lubi wszystko co nowe i ładne i rozmiar nie przeszkodził mu wcale żeby się na nim zadomowić :). A w ogóle to był bardzo milutki , kładł jej głowę na kolanach, był cały czas zaciekawiony i bardzo kontaktowy , także chłopak prezentuje się elegancko , potrafi przyjmować gości , a Córka powiedziała że dała by mu kilka lat. Także nie wiem czy wypada mi go nazywać staruszkiem

Rozmawiałam wczoraj z Panią adoptującą Franusia. Pani polubiła Franka i nie ma zamiaru go oddawac. W związku z tym umowiłyśmy się ze w tygodniu podjade podpisać umowę. A i nasz tłustawy chłopczyk przyzwyczaił się. Ceni sobie dużą ilość spacerów, już wskoczył Pani na łóżko jak tylko poszla na zakupy. Ale nie gniewała się. Pani bardzo go chwali za spokój ducha i ciała. Nie dokazuje, nie wskakuje na starszą panią (sędziwą mamę) ani na meble oprócz kanapy oczywiście, nic nie niszczy, nie znaczy. Trzyma ładnie siuśki od spaceru do spaceru. Piesek idealny Bardzo trafnie dobrany piesio do możliwości i potrzeb adoptującego domku.

Dobry wieczór, potwierdzam przesunięcie mojej deklaracji 100 PLN dla Micholka, który już ma dom, na Fado.

Witamy z Lucjuszkiem w Karnawale ! Moje szczęściulo jest zdrowe i chętne do zabawy. No i apetyt na gotowanego królika z warzywami ma nieziemski ! Co zresztą widać po zaokrąglonych boczkach ! No ale minie okres zimowy to zaczniemy odchudzanko ! Teraz też zalicza 3 główne ponadgodzinne spacery osiedlowe i dwa uzupełniające przed domem i na ogródku ale widocznie hoduje tłuszczyk zimowy ,bo absolutnie nie toleruje żadnych ubranek wyjściowych- nawet przeciwdeszczowych ! Po ubraniu staje w miejscu jak zamurowany i nie reaguje na żadne prośby i błagania-po zdjęciu ochoczo rusza nawet jak pada deszczyk.Daje sobie jedynie założyć dodatkową ledową świecącą opaskę by był z daleka widoczny -szczególnie na porannym spacerze i wieczornym. Wczoraj dostał w prezencie Mikołaja do podgryzania i tak Mu przypadł do gustu,że z nim śpi,tarmisi go a jak żona próbowała go dotknąć to od razu go bronił-tak mało trzeba by te stworzenia były szczęśliwe w każdym wieku - dobra opieka ,pełna miseczka , i jak najwięcej wspólnej miłości Rodzinnej !!!Pozdrawiamy Wszystkich Dogomaniaków obojga płci-miłych chwil spędzanych w gronie ukochanych czworonogów - Lucjusz z Jurkiem

Tak czułam, że będą ja rozpuszczać. Mówiłam, żeby wprowadzić od początku zasady, ale jak się oprzeć takiej lalunia.

Oj tak! A córuni różki rosną Poradziłam psie przedszkole i trening posłuszeństwa. Pani Agnieszka bardzo się obawia wszelkich chorób i nie wychodzi z sunią poza ogródek. Maniusia jest już zaszczepiona p. chorobom wirusowym, została tylko wścieklizna, bodajże 30.01.

Słodka trójeczka :D.

Rozpieszczają córunię

Tez się nadreptales

Myślę, że wizyta przedadopcyjna dużo wyjaśni. To nie musi być bardzo podobny pies, ale na pewno przeciwieństwo osobowości. Odiś pomimo niepełnosprawności jest hałaśliwym wiercipiętą, na moje pytanie, czy sąsiedzi lubią psy, czy też ewentualna hałaśliwość Odiego będzie im przeszkadzała pan odpowiedział, że nie wie, bo mieszka tam od lipca. Ale...sąsiadka ma kota! Dlatego potrzebna jest wizyta przedadopcyjna, ja nie potrafię wypytywać o szczegóły. Na pewno "przeciw" są te schody, pomimo parteru i konieczność długotrwałego zamknięcia w mieszkaniu (8 godzin pracy plus dojazd) - przy jego trudnościach z utrzymaniem koopy to trochę długo, już we Wrocławiu miał u pani 2 czy 3 krótkie spacery. Facet sprzątający koopę...hmmm... ja do takiego widoku nie przywykłam "Za" jest spokojny (nawet za bardzo) i zwierzolubny charakter pana Piotra, wydaje mi się, że ten dobry, poczciwy człowiek nie do końca zdaje sobie sprawę z ewentualnych problemów zdrowotnych Odisia, nie wypytywał o szczegóły dotyczące zdrowia psa. Za to bardzo się starał, żeby zdobyć jego zaufanie. Tak naprawdę to gdzieś w głębi serca coś mi podsuwa "przeciw", więc dla dobra Odisia to nie ja powinnam decydować...

Kochany Beżulek wie co najlepsze. Felek robi takie miny, że można paść ze śmiechu.

Ciekawe kto komu zrobił przyjemność

Chłopaki przy niedzieli. Głaskanie to to co lubią

Wizyta przed adopcją to oczywista oczywistość A masz takiego psiaka, który bardziej nadawałby się do pana?

Pan jest wyjątkowo spokojny, jak na mężczyznę to wręcz flegmatyczny, spędziliśmy wspólnie 2 godziny, choć akurat paskudnie się rozpadało. Odi w pierwszym kontakcie powarkiwał, pokazał zęby, ale nie tak ostro, jak do pana z Poznania, poszliśmy nad Odrę, wszelkie próby nawiązania przez pana kontaktu z Odim były daremne, osiołek skupił się na wypasaniu trawy, ale warczeć przestał. Wróciliśmy, pobawiliśmy się "patyczkiem" na podwórku, z psimi osobami towarzyszącymi oczywiście :) i zaproponowałam panu spacer z Odim beze mnie, uszli 5 kroków i Odi usiadł, zaparł się patrząc w tył i ani kroku. Akurat podjechała pod moją furtkę szefowa i była w szoku widząc pana stojącego przy Odim, wołającego "Odi, chodź". "Niech go pan trochę pociągnie" - krzyknęła w jego stronę i... cud się stał poszli! Po powrocie pan był zadowolony, bo Odi dawał mu się pogłaskać nawet, widziałam, że w przeciwieństwie do pani Karoliny pan Piotr nawiązał pewien kontakt z Odisiem. Uroda Odisia pana zachwyciła, węszenie za kotami zaowocowało informacją, że ciocia miała 5 kotów, a teraz ma dużo więcej, ciągle jej podrzucają, bo ma dobre serce. Mnie też martwi te 6 schodów w starym budownictwie.

Zupełnie inny pies niż ten w schronisku.

Mam trochę zajęć więc nie zawsze na bieżąco śledzę wątek Agata ale moje zainteresowanie jego losami trwa. Podaję moje wpłaty dla niego: 28.10.22 wpłata 50,00 zł, 05.12.22 wpłata 100,00 zł, 10.01.23 100,00 zł, razem z wpłatą mojej znajomej Wiesi (200,00 zł) daje to zabezpieczenie faktury za hotelowanie do zapłacenia z Fundacji. Rozmawiałam też z moimi sąsiadami. W listopadzie znaleźli przywiązanego w krzakach w pobliżu ich domu młodego pieska średniej wielkości. Został przewieziony do gminnego przytuliska ale oczywiście właściciel się nie zgłosił i groziło mu przewiezienie do schroniska. Sąsiedzi zdecydowali się zająć jego losem i umieścili go w pobliskim hoteliku na własny koszt. W związku z tym nie mogą płacić jeszcze na Agata. Agat jak widzę jest na razie zabezpieczony finansowo więc ich rozumiem. Będę z miarę możliwości uzupełniała wpłaty dla Agata.

Telefon milczy 15 lutego minie 8 lat u nas...czyli Diana ma już około 13 lat

Schody mnie martwią. Odi nie powinien chodzić po nich. Nie wiem co jest napisane w ogłoszeniach, ale moim zdaniem trzeba napisać wyraźnie, że dom w którym piesio nie będzie musiał chodzić po schodach.

Panie Jurku - dziękujemy za wieści. Pozdrawiamy serdecznie.

Elu, Odiś przy próbie pogłaskania przez pana, kłapał dziobem, warkolił (pan który przyjechał wtedy chyba? z p Karoliną na wizytę) Marii potwierdza że niestety do tej pory, Odiś różnie reaguje na mężczyzn, na szczęście nie na wszystkich ale jakiś problem jest z panami, to samo zgłaszała poprzednia pani, tak było już od przyjazdu z M. Niestety koleżanka do której dzwoniłam z Wałbrzycha, nie odebrała, nie oddzwoniła? dzisiaj spróbuję jeszcze raz, zobaczymy? czy mamy jeszcze kogoś do wizyty p/adopcyjnej w Wałbrzychu?

Parter z pięcioma schodami.

Dziękuję, Marii ,miło mi było chwilę porozmawiać z Tobą

Niestety wielu ludzi ma do zwierząt stosunek czysto "użytkowy". Liczy się ile są warte dla człowieka i ile mogą dla niego pracować. Czyli "pożyteczne" i "szkodniki". Jednocześnie ci ludzie mogą być bezinteresownie pomocni innym ludziom. To po prostu antropocentryzm. Człowiek pępkiem świata. Bardzo bardzo rozpowszechniony i jeszcze dodatkowo ugruntowany przez wszelkie religie.

Dzisiaj zrobiliśmy sobie wyprawę do leśnych okolic. Gajulka była bardzo zadowolona z dreptania w fajnym miejscu Po wędrówce i zapakowaniu psiaków do samochodu miałem wrażenie, że nasze czworołapy odczuwały niedosyt wędrówek W sumie Gajka i Iguś chyba zadowolone, bo smacznie teraz śpią.

Parter ze schodami czy bez? Odisiu, nie zjedz pana

Jeśli Ci nie przeszkadza Jolu, to dołączę Cię do PW z rozi EDIT Dodałam także Aldrumka, bo też pewnie będzie chciała wpłacić kasę z bazarku.

Rozmawiałam z panem Piotrem, jutro ma przyjechać poznać Odisia. Mam trochę wątpliwości, ale.... nie przekreślam szansy. Oczywiście zastosuję się do wyniku wizyty przedadopcyjnej. Odiś to nie jest tylko grzecznie leżący chory piesek, pomimo niepełnosprawności to żywiołowy łobuziak. Nie chciałabym, żeby powtórzyła się sytuacja, jaka była u pani we Wrocławiu.

Jestem i ja.

Ja też unikam lekarzy jak tylko się da. Po stracie swojego weta bo zmarł muszę korzystać z innych i też nie zawsze się zgadzam z ich opiniami. Poszłam z podziębionym pinczerem średnim bo bardzo kaslał i tu mu pomogli, dali dobry antybiotyk i pies nie kaszle. Ale przy okazji pani doktor nie podobała się jego skóra, stwierdziła niedoczynność tarczycy i dała hormon. I tego już psu nie dałam bo ta rasa ma tak, że ma niedoczynność ale tym psom to nie przeszkadza, są zdrowe, nic się zlego nie dzieje więc nie mam zamiaru truć psa bo prawdopodobnie musiałabym dawać mu ten hormon do końca życia. A skoro przeżył 14,5 roku zdrowy, skórę też ma normalną to niech sobie spokojnie pożyje.