Leaderboard

Emi i Toni spały spokojnie, chętnie jedzą karmę. Mają dużo pcheł. Emi ciekawa otoczenia. Toni spokojny, boi się smyczy, podczas spaceru kładzie się co chwilę.

Mimi spokojnie spędziła noc, chętnie zjadła śniadanko, na spacerach trzyma się blisko mnie, jest bardzo spragniona towarzystwa człowieka i miziania. Jest chudziutka, przy ranie po sterylizacji jest coś w stylu odczynu, będę obserwować. Pchła na pchle, jutro podam krople i tabletkę na robaki. Kilka miesięcy temu fundacja ZEA zakupiła do hoteliku drobną karmę Brit 8 kg. Worek był zamknięty, czekał na przeznaczenie. Przeznaczam tą karmę Malutkiej i Emi jeśli będzie ją wolała.

Kamcia grzeczna, macha już ogonkiem, troszkę wystraszona, ma ogromny apetyt. Zachowuje czystość, do psiaków ok, chociaż w pierwszym kontakcie warknęla na Mamuśkę - ale Mamuśki wszyscy mają dość :) Na razie nie chciała pozować :) Zamojszczanki

Dziękujemy Haniu za pierwsze wiadomości o Emi I Toni :) Czasami jakieś zdjęcie mnie rozwala i to właśnie też :) Niby takie zwykłe, a jednak ma coś w sobie,że wzrusza...

Zaglądnęłam na pocztę,a tu niespodzianka! Pani Jola przesłała wakacyjne wieści i piękne zdjęcia :) Bardzo dziękujemy! Dzień dobry Pani Bogusiu, przesyłamy zdjęcia Joszko z wakacji, które były bardzo udane. Joszko spisał się na medal, zaakceptował nowe miejsca i ludzi. Wszyscy go podziwiali, zastanawiając się co to za rasa. Na zdjęciach relaks codzienny, relaks hotelowy, wizyty w restauracjach (również te związane z ucieczką przed piorunami i burzą) oraz spacery. Joszko zrobił dziesiątki kilometrów na swoich krótkich łapach :) pozdrawiamy serdecznie.

Sądzę, że bardziej niż psychotropy potrzebna jest bliskość człowieka. Taka stała bliskość plus także stale obecny domowy pies, którego relacje z człowiekiem szczeniak mógłby naśladować. Zaczęłabym jednak od lekarza - zbyt wiele zaburzeń, uznawanych za zaburzenia zachowań, okazywało się zmianami chorobowymi. Kiedyś łapanie urojonych much/owadów kwalifikowano do szukania pomocy u behawiorysty - spotkałam się z informacją, że to może być związane z chorobą przewodu pokarmowego.

Mika a pytałaś się o żywienie Michasia,ile on razy jest karmiony i w jakich ilościach? Kup dla Michasia Olekardin-Omega 3+6+9+E.W opakowaniu jest 60 kapsułek starczy na 2 m-c,podawać raz dziennie.Jest to wspaniały suplement na poprawienie stanu ogólnego i na sierść.Ja oddam pieniążki.Kosztuje zależnie w której Aptece 23,00zł.Ja swoim tymczasowiczom podawałam wycieńczonym,rewelacja,polecam. I jeszcze coś,czemu tak sterczy końcówka tej obroży,nie można obciąć? Dla psa to jest denerwujące widząc kątem oka to coś.Przy wiszącej końcówce większość psów stara się uwolnić od tego pocierając o ziemię pyskiem,co oznaką jest,że widzą to. Trzeba obciąć.Jak będzie za mała,kupi się taką regulowaną na zatrzask to są najlepsze obroże wg.mnie.

niespodzianka:) INKA TOTALNIE BAŁA SIĘ SMYCZY a tu patrzcie- miłość jest lekarstwem na wszystko:) ten mail dodał mi sił, by walczyć o Beze i Reksia... Witam Pani Izo,obiecałam za jakiś czas się odezwać,więc jestem. U nas wszystko w jak najlepszym porządku.Inka ma się świetnie,to już naprawdę jest zupełnie inny psiak niż to biedactwo które do nas trafiło.Nasz urlop(2 tygodnie) spędziła u mojej teściowej i to był chyba dla mnie największy stres.Okazało się jednak,że po dwóch dniach panie świetnie się ze sobą dogadały(parówki działały),no i to nas zdziwiło najbardziej.Po naszym powrocie Inka po prostu szalała ze szczęścia no i pokazała nam, że naprawdę nas zaakceptowała,kochana mała.Spacerki wychodzą nam coraz lepiej,gości akceptuje,ale nie daje się głaskać( wszyscy już o tym wiedzą i po prostu się nie pchają z rękami),teściowa stwierdziła,że tak spokojnego psa to jeszcze nie widziała.Dziękujemy bardzo za zaufanie nam okazane,oddając nam Inkę.Będziemy o nią bardzo dbać. Pozdrawiamy serdecznie

Renatko, gdy opisywałaś ich trudne charaktery, wydawało się, że ze znalezieniem domków dla nich będą kłopoty, a tymczasem oba psiaczki są już na swoim :) Wspaniale :) Włożyłaś w to wiele pracy i serca, ale efekty cieszą :) Dzięki Renatko za kolejne uratowane psiaki

Jak mówi przysłowie Jaka Mać, taka Nać

Oczywiście Tysiu na miejscu znasz sytuację lepiej i oceniasz wyraźniej niż wynika z postów. Po prostu żal mi Miśka i martwię się o niego. W następnym miesiącu mam nadzieję ogarnąć się ze swoimi psiakami to złożę deklarację na Miśka, bo zapadł mi w serce ten włóczykij.

A mnie się wydaje, że psiaki się przyzwyczają do nowych warunków. Braszka to jeszcze szczeniak, więc szuka mentora: kocha już wiolhelm, Misio jest dla niej atrakcyjny, ale dla każdego dzieciaka kolega jest ciekawszy niż "rodzice" ;) Jak zniknie Misio, to będzie miała wiolhelm na wyłączność + kota i będzie też szczęśliwa. A Misio przychodzi do Braszki, bo innego świata nie zna.... ale np. może się okazać, że równie dobrze byłby świetnym jedynakiem. Spójrzcie na nasze dzikuski: też nam mówiono, że żal rozdzielać Murzynka-Gucia z Likusią, a Tinusię z Moriskiem (wówczas Rudego). A teraz świetnie sobie radzą. Psy są bardzo plastyczne. Bardziej niż nam się wydaje. Trzymają się razem, bo innego świata nie znają, ale jak już poznają uroki mieszkania z człowiekiem to bywają nawet zaborcze o tego człowieka. wiolhelm nie może przygarnąć obu psiaków, a chętnych na jednego obecnie nie ma... więc adopcja "dwupaku" to wciąż marzenie, a nie jakaś realna szansa... Większą szansę Misio na normalność ma dopiero u ludzi... najpierw hotelik, bo psiaka z ulicy obecnie nikt nie chce (Misio ma wciąż ogłoszenia ode mnie), a potem wio! do siebie. Na jednego psa nie mamy deklaracji. A co dopiero mówić o dwóch... W związku z tym upieram się przy tym, żeby do Murków pojechał Misio. Nie oszukujmy się, dokarmianie to żadne wyjście... pies jedną zimę może przeżyć, a potem zostac potrącony przez samochód... ulica nie jest bezpieczna... zwłaszcza dla tak ufnego psa... to nie dziki pies (ani ty bardziej dziki kot!), ale ufny, mocno proludzki pies, łaknący kontaktów i przytulania. Nie nadaje się do życia ulicznego. na razie ma farta... ale jak długo będzie miał? No nie wiem... może się mylę... ale wg mnie nie ma co kombinować i najpierw należy spróbować pomóc Misiowi: skoro Braszka ma szansę zostać u wiolhelm.

Spódnica - jeśli długa i zamaszysta, to może potraktował ją jako zagrożenie, coś nieznane, podejrzane, ruszające się, przecież on nie wie, że to część garderoby człowieka. On jest wylękniony, a to dodatkowo napędziło mu stracha, dlatego taka reakcja. Tak myślę.

Trzymam kciuki mocno zacisniete. :)

Mały już u nas. Może ma z 5kilo, dość wychudzony, nie wykastrowany, na razie bardzo grzeczny. Jutro jedziemy do weta.

Kaukaz to potężne wyzwanie,z twojego postu nie wynika,żebyś miał jakąś wiekszą wiedzę na temat wychowywania szczeniaka.Skontaktuj się z dobrym trenerem,z psem idz na szkolenie,doczytaj co tylko mozliwe,tylko...to rodzice są uraczeni kaukazem - dobrze zrozumialam?A on potrzebuje zdecydowanego,mądrego opiekuna I zajęcia - prawie non stop. Mam nadzieję,ze na tym wątku wypowiedzą się ci,którzy sa doswiadczeni w wychowywaniu m.inn trudnych ras. p.s - pies,(m.inn po przezyciu wspólnych 13 lat - nie "zdycha"!Przyjaciel odchodzi,umiera etc...)

I trochę Suzi

Jeszcze taka Hanusia mi się znalazła

Heniuś, kciuki zaciśnięte !

Fajny jest ten Michaś.

Obroża i adresówka obowiązkowo musi być,nie wyobrażam sobie aby pies chodził bez obroży i adresówki.Powinna być tylko zdejmowana jedynie do kąpieli. Wstaw paragon zakupu to oddam pieniążki.

Jeżeli nie zgłosi się nikt inny zostanę skarbnikiem Misia. Ale najpierw chciałabym uporządkować finanse związane z Tinusią. Zapewne poczekamy miesiąc i wszystko rozliczymy. Myślę, że Misio szybko skradnie komuś serce, jest śliczny.

Poczytałam sobie wątek Michasia.Chłopak ma szczęście,że napotkał na swojej drodze życia tak wspaniałe osoby,które uratowały mu życie!:) Jest cudny, a jak nabierze ciałka to dopiero będzie z niego przystojniak! Będę zaglądać do Michasia....

Wspaniała, radująca serce wiadomość :) To w podzięce za Twoje trudy kiyoshi :)

Oskarek ma zapalenie gardła. Całe gardło bardzo czerwone (słowa doktora). Temp. 38.6, płuca i oskrzela czyste, tchawica też ok. Tylko to gardło. Doktor mowi, ze to bakteryjne zapalenie i potwierdził, ze jest jakaś epidemia, bo "prawie każdy pacjent ma te objawy". Oskar dostał zastrzyki, mam kupić rutinoscorbin i syrop prawoslazowy. Jutro mamy znowu przyjść na zastrzyk, potem dostanę leki do domu. Zaplacilam 20 zlotych. Ten lekarz jest po prostu niesamowity. Nie dość, ze to niedziela i nie przyjmuje pacjentów, nie odmówił pomocy, zbadał psa rzetelnie, dał leki i nie chciał policzyć extra za dzień świąteczny, jak Go o to prosilam. Rzekl tylko: "niech pani nie zartuje" i ze 100zl wydal mi 80. A Oskarek jeszcze pokaszluje, ale dużo słabiej i nie zwraca już. Prosił też o jedzenie. Teraz spał, właśnie się budzi i chyba chce mnie zepchnąć z tapczanu. Wcisnął się za moje plecy i spycha konczynami. Taka to wdzięczność. ..

Panie wracają do domu dzisiaj i około 20.00 jesteśmy umówieni w Katowicach na odbiór psiaczka.

Bardzo dziękuję Ewo za ciepłe słowa:), wśród tylu różnych trudnych spraw są balsamem dla duszy. Ale i bez Waszej pomocy też nie byłoby to możliwe, wspólnie udało się nam uratować Alfika i Kajtka :), nie będę ukrywać że mimo pewnych trudności ich bycie w moim dt było dla mnie radością :), to kochane urocze psiaczki. Jeśli chodzi o filmik z Alfikiem to nie nie wiem czy mogę tak publicznie go pokazać bo na filmiku jest Pan i nie wiem czy Państwo sobie życzą żeby publicznie pokazywać filmik. Teraz wieści z domku Kajtusia - Kajtuś ciężko znosi nową sytuację, martwię się o bidula, miłości mu tam nie zabraknie ale narazie jest osowiały, nie chce za bardzo wychodzić na spacery, nie pił od piątku wieczora kiedy wyszłam do południa w sobotę, pierwszą noc spędził pod stołem ta gdzie siedziałam u Państwa, i był bardzo czujny, narazie nieśmiało zagląda tylko do pokoi i do kuchni,a wczoraj w nocy miał biegunkę :(. Na szczęście przekonał się do swojego legowiska i już tam poleguje, Państwo wiedzą że potrzebuje teraz czasu i miłości ale Pani martwi się o niego jak tak nie chciał pić i jak nie za bardzo jest chętny na spacery. Bo u mnie, jak mówiłam Państwu, to bardzo chciał wychodzić na spacery zwłaszcza z rana, i dużo pił i dużo siusiał. A jutro ma zostać sam ja Państwo pójdą do pracy. Więc bardzo Was proszę za dobre myśli dla Kajtusia, żeby jak najszybciej się poczuł dobrze i bezpiecznie u Państwa. Mam nadzieję że do tygodnia poczuje się pewniej w swoim nowym domku.

Michaś najpierw powiedział wszystkim, że jest panem podwórka i pokaże jaki z niego "macho". Pobiegał, polansował się i poszedł spać. I tyle z jego "chojrakowania":)

Zaglądam od rana, nie mogę wytrzymać - ciekawa jestem, jak minęła noc no i jakie usposobienie ma Toni. Ale niech u szafirki wszyscy jeszcze sobie poodpoczywają, należy się po takim ciężkim wczorajszym dniu.

Ja teoretycznie mogłabym je przygarnąć dwa ale nie w praktyce. Dzisiaj znowu Braszka uciekła bo szczekala w domu od 3 i rano ganiala po polach z Misiem. One zawsze wracają.Problem jest w tym, że Misio gania za rowerami a mieszkam przy drodze do szkoły. W końcu ktoś przyjdzie do mnie na skargę, bo przed moim domem gania. On jest nie szczepiony.Dokarmianie tez nic nie da bo w zimie ma spać na ulicy? Tamta zimę tak przeżył, jak były największe mrozy to go wypuszczalam do wiatrołapu. Wtedy nie było jeszcze Braszki. One nie mieszkały u niego. One i tak mieszkały na ulicy.

Apsik w drodze do lecznicy:) Troszkę zestresowany...

A to malusi chudziutki okruszek.Zrobiłam tylko dwa zdjęcia bo P.Piotr zmęczony pędził do domu.Malunia zapadła mi bardzo w serce,jest taka delikatna a przodozgryz tylko dodaje jej uroku.

No cóż, mój mąż nie miał serca powiedzieć Toniemu "nie jedziesz". Nie zatłukłam go za to. Toni jest sporym psiakiem, mam nadzieję, że dostosuje się do miejsca, sytuacji i nowych kompanów. Pierwsze wieści jutro. Aniu i Bogusiu nie martwcie się, nigdy żadnego pieska nie wystawiliśmy za drzwi i Toniego też nie wystawimy :) Emi przy Tonim to okruszek, a Malutka to okruszek okruszka (z ząbkami na wierzchu haha)

Ja swojej staruszce daję Lupocox-GRA Senior, dostaje już czwartą puszkę i jakoś się rusza a wcześniej przewracała mi się na spacerach albo na pupę albo potykala się na przednie łapy i podpierała czołem. Teraz nawet czasami porusza się truchcikiem.

Kolejne wieści i zdjęcia ze spacerku :) Przesyłam kilka zdjęć że spaceru. Wszystko obwachuje i ciezko zrobic zdjecie :-) Zaraz Roni będzie miał obroże z adresowką :-) Pozdrawiam serdecznie Ula Przesyłam Roniego z nową obróżką i obowiązkowo adresówķą Pozdrawiam serdecznie

Wygląda na zrelaksowanego :)

Super chłopak trafił, niech mu się szczęści w domku ;)

Tak się cieszę, że już pojechała!! Kruszynka, biszkopcik malutki!!

Trzymam kciuki za jutro i z niecierpliwością czekam na wytulenie Malutkiej :)

Zwerbowałam do pomocy finansowej Bogusik.Prosiła o przelanie 100,00zł dla Michasia.A więc to czynię.

Piękna jest. Taki mały koliberek.

Wstawiam zaległe zdjęcia z pierwszego dnia w hoteliku, w tle ta piękna biała buda:) Michaś poznaje nowego kolegę, tak wygląda po tygodniu spędzonym w lecznicy, gdzie Pan i Pani Doktorowa wrócili go do życia, chudzinka ale zainteresowany i ciekawy. Dziś waży 26 kg, do normalnej wagi brakuje mu około 10 kg. Michaś jest łagodny, psy się poznają I kto by powiedział oglądając zdjęcia z przed tygodnia, że tak szybko dojdzie do siebie:)

Wiem, że Magda bardzo rzadko zagląda na dogo więc ja postanowiłam zajrzeć. Po prostu stęskniłam się za bulwinkami. Ciekawe co u królewny Migotki ? To moja ulubienica

To ja zamawiam DZIEWCZYNKĘ! Jak się Heniuś ma dzielić, to tylko z płcią przeciwną ;)))))

Wczoraj wieczorem rozmawiałam z domkiem Koko: wszystko ok u suni. W najstarszą córkę jest wpatrzona jak w obrazek, czeka aż wróci ze szkoły, śpi tylko z nią:) Z najmłodszym (niepełnosprawnym) członkiem rodziny nie ma problemu, Koko jest wobec niego bardzo przyjacielsko nastawiona. Przekonała się też do pana, którego na początku trochę się bała. Z kotem się zaprzyjaźniła, choć na początku musiały zwierzaki ustalić kto ważniejszy;) Państwo nie zgłaszają żadnych problemów:)

I ja także życzę Mari, by wszystko co złe, wreszcie się "przewaliło". Kłopoty, choroby i smutki, niech idą precz! Ściskam kciuki szczególnie za zdrowie, bo to podstawa...

też się cieszę dobrymi wiadomościami i ściskam kciuki za chorowitków, a w szczególności za Twoje zdrowie Mari!

Dobrze , że są dobre wiadomości!! bravo Piracik ,bravo Łateczka i żeby te złe wieści okazały się jednak ... nie takie złe! ...i mi tak przyszło na myśl... Dziękujemy Mari23 że jesteś ... Mari z tym kaszlem to mnie przestraszyłaś! na poważnie! właśnie leczę moją Tasię , diagnoza kaszel kennelowy/ podobno w śródmieściu szaleje wirus/ możesz to jakoś sprawdzić?? nie żeby panikować!.. ale p doktor tak mnie nastraszyła