mari23

wpłaty: 40,- ranias (5.02.) 20,- zachary (7.02.) 10,- dotora1 (11.02.) 25,- mtf zalesie (11.02.) 40,- ranias (04.03.) 50,- Aimez_moi(04.03.) 25,- mtf zalesie (04.03.) 20,- zachary (11.03.) 10,- dorota1 (11.03.) 350,- Aldrumka (12.03) Aldrumko - dziekujemy!!! 120,- AgusiaP (18.03.) 30,- Aimez_moi (25.03.) 220,- AgusiaP i Mysza2 z bazarku (29.03.) 40,- ranias IV (02.04.) 60,- MariuszPP za I-VI (04.04.) 25,- mtf zalesie (05.04.) 20,- Marek M. (08.04.) 20,- zachary (11.04.) razem wpłaty: 1.125,-zł wydatki: 360,- za hotelik (01.04.) stan konta Argo na dzień 11.04. - 775 złotych Jutro pójdzie przelew do Murki :)

Ma towarzystwo i pewnie aż tak bardzo się nie nudzi :) Choć wolałby pospacerować na pewno :) Pozdrawiam serdecznie od siebie i wnuczki, której właśnie pokazałam Pelikanka. Czy on jest do adopcji - zapytała moja Kasia...... tak bardzo jej się spodobał :)

tego pieska od doktora Różyckiego przywieźli jej znajomi, doktor jej nawet nie widział, ale kobieta wygląda conajmniej o 10 lat młodziej, jest energiczna bardzo. Jej córka mieszka chyba koło Oleśnicy, rzeczywiście jest zwierzolubna, myślę, że psiaka nie zostawi na pastwę losu, a i pani Lucyna ma się dobrze.Ale ta adopcja mi sie nie podoba, to samo powiedziała pani Lucynie nasza wetka. Zostanę z Luneczką, bo jakoś leży mi na sercu ta sunia. I strasznie mi przykro, tak się cieszyłam, że domek będzie... ech :( A ten adoptowany od doktora Różyckiego piesek to kopia mojego Charlisia[*], którego wiele lat temu z wrocławskiego schroniska przywiozła mi kikou

koteczka ładniejsza jeszcze, niż na zdjęciu, niezwykle umaszczona, tak czarno - rudo-brązowo, podobno nie lubi dzieci, ale do nas podeszła i dała się pogłaskać mojej Kasieńce, bo byłyśmy we dwie "wizytatorki" ;) :) Kasia miała za zadanie przy oglądaniu hodowli ptaków obejrzeć dokładnie ogrodzenie i działkę ;) to mądre dziecko, od urodzenia z wielką psią gromadą wychowane :) Wynik oględzin pozytywny - posesja ogrodzona solidnie, brak jakiegokolwiek kojca dla psa :) wielka działka utrzymana naprawdę w ładzie i porządku, elegancko, ale bez "przepychu" na pokaz. Buda z deseczką w kształcie kości i napisem "Borys" wciąż jeszcze stoi, państwo nie potrafią jeszcze jej wyrzucić, ból wciąż jeszcze świeży.... myślę, że dopiero "córeczka" Nelcia ten ból złagodzi. Wizyta była naprawdę miła i pozytywna, rozmawiając o Nelci i i Borysie oraz wielu innych "zwierzakowych" sprawach wiele się dowiedziałam o tych ciepłych, spokojnych, zwierzolubnych ludziach. Wieś malutka, pięknie położona, w całej wsi nie ma ani jednego psa na łańcuchu, jeżeli jakiś jest na podwórku - biega luzem po posesji. Nawet bociana Wojtka mają oswojonego, bo raz go cała wieś karmiła i teraz się ptak ludzi nie boi :) Państwo mają dorosłe dzieci i 9-miesięcznego wnuka, mieszkają sami, dlatego chcieliby taką córeczkę w postaci Nelusi. Obok po sąsiedzku 3 psy, w następnych domach też, widziałam, jak bardzo się do nich przez płot cieszyła sunia sąsiadów ( na nas obcych szczekała chwilę). Wiele było takich pozytywnych drobiazgów, które pozornie nie związane z adopcją, a jednak dają obraz tych ludzi jako odpowiedzialnych i godnych zaufania. Myślę, że Nelcia będzie tam szczęśliwa, choć czuję ogromny ciężar odpowiedzialności i niepokój, jak się to ułoży. Powiedziałam państwu, żeby sobie zapisali mój nr telefonu i w razie jakichkolwiek problemów chętnie pomogę.

ja też byłam w szoku :( myślałam, że wcześnie rano może śpi jeszcze, więc napisałam sms, że adopcja Luny aktualna, że chciałabym się spotkać, choć już za nią poręczyłam i że bardzo się cieszę z jej decyzji.... a tu za chwilkę ona dzwoni i mówi, że od trzech dni ma pieska od doktora Różyckiego, żebym w jej imieniu przeprosiła Was.... ech, okropna sytuacja :( tym bardziej, że osoba w wieku 70+ wzięła 1,5 rocznego pieska, śliczny, długowłosy, bardzo szybko znalazłby domek u młodych ludzi z dziećmi....widziałam ją dzisiaj z tym pieskiem na spacerze.....aż mnie ścisnęło - przed laty z wrocławskiego schronu kikou przywiozła mi staruszka Charliego[*].... identyczny! bardzo mi przykro, że tak się stało, żal mi Luneczki bardzo, bo miałaby naprawdę królewskie życie

ja też...... wizyta PA to ogromna odpowiedzialność...

chyba nawet wizyta zbędna :) to naprawdę dobry dom i zwierzolubna osoba dobrze mi znana od lat ( adoptowała kota ode mnie.) Parę lat temu znalazła sunię w polu, udało się nam po 3 dniach prób zabrać ją stamtąd, ona nawet chciała ją adoptować, ale niestety jej sunia okazała się bardzo niegościnna i wrogo nastawiona do "konkurencji". Jak tylko zobaczyłam zdjęcia Luny - wiedziałam, dlaczego taki wybór - niedawno odeszła jej ukochana czarna labradorka.

miałam możliwość poznania Lisia, gdy był u Kasi - wówczas jeszcze dziarski i energiczny..... dzisiaj ze smutkiem czytam, że odszedł Lisiniek :( :( Kasiu - przytulam Cię mocno, wiem, jakie trudne są te pożegnania <3 Lisiu [*] biegaj za TM młody i zdrowy, razem ze wszystkimi naszymi ukochanymi, które ciebie tam powitały...

prawdziwa ślicznotka :) miałam kiedyś pieska podobnego,dzieciak młodziutki, taki prawie corgi - w DS okazało się, że jest głuchy całkowicie, a u mnie przybiegał na zawołanie - bo wszystkie biegły :) nie oddali go jednak, bardzo go kochają. Mam nadzieję, że wizyta będzie początkiem szczęśliwego życia Neluni

Karmę ( świeżą ;)) Pandusia zje, ale gazet przecież nie czyta :) :) :)

odnalazłam wreszcie wątek :) i proszę o kciuki także za mnie - dość daleko muszę jechać, ale bardziej się boję mojego niewielkiego doświadczenia w wizytach PA

a ja odwiedzam na dobranoc :) uśmiech mi powraca, kiedy ten cudowny wątek odwiedzam - pozdrawiam Was całym sercem!!!

oj, cudowne wieści!!!!!

niechaj się nie obrazi żaden dogo-wujek, ale z moich licznych przecież obserwacji mogę wyciągnąć wniosek, że 99,99% bezdomniaków woli kobiece towarzystwo :)

potwierdzone, dziękuję za pomoc!!!! Niestety coraz mniej osób pomaga Argusiowi :( a u mnie sił ubywa. za to problemy rosną w szybkim tempie :( tak było u Węgielka - wielki guz po zabiegu usunięcia guza i po "rozpakowaniu" się kocim - z braku jednej łapki nie można właściwie umocować opatrunku, a kot, choć staruszek - potrafi z tylu różnych opatrunków się rozebrać, że ciągle muszę go pilnować i "przewijać" niestety duży Misiek ma coraz większe problemy ze wstawaniem i chodzeniem :( Łatusiowy nos coraz gorzej, za to problemy jelitowe mijają, jeszcze 2 dni leczenia giardii i może chociaż z tym będzie dobrze

Potwierdzone :) Dziękuję w imieniu Argusia, któremu pomoc jest bardzo potrzebna. Opuściło go już tyle osób.... a teraz jeszcze opuszcza go zdrowie :( Kwota 360 złotych powinna już trafić na Twoje konto, postaram się zrobić rozliczenie i drugi przelew. Chyba trzeba zrobić i znaleźć przyczynę. Ostatnio choruje nam Arguś coraz bardziej :(

to zupełnie tak samo, jak mój stary Kajtuś ( z wyglądu - Pandusia w wersji black ;)) najlepsze jest to, że kiedy spanielka Betty "groźnie" mamrocze przy misce, psy nie podejdą jeść, ale przygłuchy Kajtuś spokojnie zajada tuż przy głowie pomrukującej Betty :) dodając do tego brak lęku przed burzą - głuchota ma swoje dobre strony :)

w marcu, jak w garncu - u nas też pogodowy kołowrotek. Ale jedno się nie zmienia - nasz kochany blondasek i jego radosny wątek :) serdecznie pozdrawiam z samego środeczka zmartwień, na pociechę zawsze odwiedzam Was i Pelisia - pomaga! <3

na nową drogę dla psiaka nie ma co żałować, ja też zawsze coś daję, ale.... taki gest ;) ;) na pewno dobrze wróży PIkusiowi :)

Kolejna psia historia z happy endem

w ciągu ostatnich kilku dni mojemu staruszkowi Węgielkowi urósł wielki guz :( mięsak poinjekcyjny :( :( rokowania bardzo złe, to jest szyja :(

Na początek dobre wieści - teriereczka w domku i zarówno sunia, jak i ludzie szczęśliwi :) Druga dobra wiadomość - dużo rąk do przytulania i domek ma Isia - niedaleko, około 15 km ode mnie, sama ją zawiozłam, a pod pretekstem przyjaźni mojej Kasi z dwiema dziewczynkami będą wizyty poadopcyjne :) Kolejne wiadomości może nie są takie złe, bo efekty leczenia będą - u Łatka jest pozytywny test na giardię :( i włosogłówka :( z tą drugą już powalczyliśmy, od jutra bierzemy się za lamblie. Dni upływają mi na śledzeniu, gdzie czyja koopa i dostarczaniu ich wetce - tropimy, kto Łatusiowi "sprzedał" paskudztwa. Mamę mam w szpitalu, trochę mi się na głowę zwaliło, ale cóż.... dam radę, muszę!

na to liczyłam, choć terierkowy charakterek do łatwych nie należy. Mam nadzieje, że uda się wrzucić zdjęcia Łatkowego nosa - jestem przerażona i załamana, odżyły wspomnienia o toczniu u Tiaruni[*] tydzień temu tak było, a dzisiaj - tragicznie się pogorszyło :)

na wątku Skarpety wklej paragony za zakupy - pomoc będzie "rozliczona" :)

Kiedy mi smutno i źle - zaglądam na cudny wątek cudnego piesia - i od razu słoneczko w sercu świeci <3 Peliś na tle wiosennego skalniaka - bajka, miód na serce!!!!! P.s. Kup sobie piesiu obrożę na wstrętne robale!!! :)