mari23

śliczny jest... siedzę i ryczę :(

Puszek pozdrawia z nowego domku i informuje, że ma teraz mnóstwo nowych obowiązków - zamiast siedzieć na uwięzi przy trzepaku teraz musi biegać za piłką, wąchać piwonie, przytulać swoich ludzi :) jak już się zmęczy - odpoczywa w koniczynce..... na pewno znalazł tam czterolistną, szczęściarz :) https://www.olx.pl/oferta/szczeniaki-zapowiedz-miotu-rasy-kundel-polski-bezdomny-CID103-IDAnEjU.html a to ogłoszenie szczeniaczków - pierwsza próba, tytuł wybitnie "hodowlany" ;)

z urzędami czasem śmiesznie bywa, a czasem niestety dramatycznie.... ale nie aż tak dramatycznie, jak z tą "biedą" u Pandusi, normalnie ubóstwo ;) :)

Wieści z domku Czarodzieja Maksa są dobre, nawet bardzo dobre! :) Jest już prześwietlony. Wynik prześwietlenia w porównaniu z oględzinami jest zaskoczeniem. Maks nie był połamany, tylko kiedy rósł za szybko mu się chrząstki utwardziły i kości się skrzywiły. Tylko tyle......i aż tyle... Chciałam się z Wami podzielić odpowiedzią Maksiowej pani na moje wczorajsze zatroskanie o wynik RTG: "Dlaczego zakładasz, że może być źle? Jest, jak jest. Jest pies, zdarzyło mu się coś w życiu i kuleje. Jeśli żył z tym w pancerzu z brudnej sierści w schronisku, to będzie żył w domu, gdzie wszyscy go bardzo kochają. My wiedzieliśmy, że on kuleje. Gdybym chciała mieć championa - kupiłabym. Sprawdzę, co się dzieje i tyle. Maks się rozchodzi i będzie dobrze, nie martw się już. Jest bardzo OK :) " następny sms był o tym, jak mam zacząć zmiany w swoim życiu - przestać się zamartwiać o wszystko i o wszystkich .....całkiem łatwe to ;) ;) do napisania ;)

niestety nie pomylili się, upał afrykański :( Ciężkie dni dla psich staruszków :( Dobrze, że Peliś nasz kochany ma gdzie się schronić przed słońcem :)

Kciuki mocno zaciskamy! Czaruś... znaczy Max ma jutro prześwietlenie łapki. A Milutek jest na środę zapisany na badania krwi.

pójdą na pewno, ja już jestem kolejna zakochana, a że zapsiona straszliwie, to platoniczna miłość pozostać musi.... z ogromem ciepłych myśli i dobrych życzeń :)

tak, z ogłoszenia na olx, ogłaszałam go od ponad 2 miesięcy, od momentu, w którym byłam tam, aby zrobić mu zdjęcia nie mogłam przestać o nim myśleć. Czuł się tam zagrożony, z lękiem wypatrywał, skąd nadejdzie niebezpieczeństwo, biedny psiak :)

gratuluje tytułu :) świetny! :) lecę tam!

portrecikowe powiadasz ;) ;) potrzebuję 4 gwoździe do przybicia łapek i dwie przezroczyste linki, które za uszy przytrzymają głowę :) Milusiek to taki wiercipięta, że zrobione zdjęcia są jedynymi, które z ponad 30 nadają się do prezentacji :) Metr od człowieka wierci się i szuka bliskości, blisko - wciska się i wtula, poszczekuje przy tum żądając pieszczot...chyba zaproszę mojego kuzyna, który jest fotoreporterem sportowym, skoro uchwycił Ronaldo w biegu, to może i Milusia sfotografuje :) a oto dokładnie to samo miejsce, w którym z transportu odbierałam Czarusia-Maksa i Milusia.... dzisiaj wydarzył się tam kolejny adopcyjny cud: biedny, znękany pies pojechał stamtąd do domu pełnego miłości, zapełni państwu pustkę po bardzo podobnej do niego Kaji[*], która odeszła po prawie 22 latach spędzonych z nimi. Nie wiem, kto szczęśliwszy - państwo, pies...czy ja...

Miałam już kiedyś serie pożegnań, ale tych najsmutniejszych. Tym razem to seria cudów adopcyjnych! Puszek, który nękany przez sąsiadów czuł się straszliwie zagrożony na swoim ( wielorodzinnym) podwórku został dzisiaj przeze mnie zabrany, a następnie przekazany cudownej osobie, która pokonała ogromna trasę, by po niego przyjechać tylko dlatego, że jest bardzo podobny do państwa zmarłej w pierwszy dzień wiosny sunieczki Kaji [*] Oddano mi go zakutego w kaganiec i kolczatkę, a kiedy odważyłam się mu to zdjąć - zareagował uśmiechem i tysiącem buziaków. Trochę ze mną podróżował na spotkanie przy autostradzie, bardzo szybko nawiązaliśmy "bliski kontakt" z tym "groźnym agresorem" ;) podróż za jeden uśmiech? nie, za tysiące uśmiechów, na spotkanie z nowa panią, z nowym, szczęśliwym życiem :) i oto ona - ciepła, otwarta kobieta, której Puszek od razu zaufał. Są już w domu, Puszek szczęśliwy poznaje swój duży dom z wielkim ogrodem, a państwo przeszczęsliwi dziękują za Puszka. Nie wiem, kto szczęśliwszy - państwo, pies.... czy ja...

oby sprawy urzędowe pomyślnie udało się załatwić :) tego życzę gorąco.... a nawet upalnie ;)

Dostałam Vetoryl dla Bezika, a jemu na szczęście "tylko" Euthyrox potrzebny. Dlatego oddam psiakowi w potrzebie, także Nutribound - zestaw niezbędnych składników wspomagających wczesną i stopniową rekonwalescencje psów. Edytuję, bo przypomniałam sobie, że całkiem blisko mam do psa z Cushingiem, to Perełka u Ulv we Wrocławiu.

czasem cuda się zdarzają, miałam kiedyś adopcję niewidomego pieska po 4,5 roku pobytu u mnie, kiedy już uznałam, że zostanie dozywotnio, jak większość. Zamojski Czaruś - teraz Max kochający domek znalazł wyjątkowo szybko, a Milusiek pozdrawia Was ze spacerku i dziękuje za swoje nowe życie "na wolności" <3

Na razie nie kudłacz :) ale i nie łysy, ma krótką sierść :) Nowe życie i.... nowe imię! Max -chyba stosownie do gabarytów, a jeszcze bardziej do miłości, jaką go obdarzyli :) Wet zalecił na te rany jakiś preparat do pryskania i przemywania, powiedział, że nie są głębokie, zagoją się szybko. Łapka będzie prześwietlona, tylko muszą się umówić i pojechać dalej, do Brzegu Dolnego ( czyli znów nad Odrę ;)). Max był dzielny i grzeczny u weta, dla dodania otuchy towarzyszyła mu jego psia siostra. Haszczaka - innego pacjenta tylko obwąchał i zignorował :) Próbowałam dzisiaj na spacerze zrobić zdjęcia Milusiowi, ech, wiercipięta kochany :) musiałam go przypiąć do słupka w parku, a i tak z około 30 ledwie kilka zdjęć w miarę dobrych wyszło. Alaskan wstawi, bo robi to dużo lepiej ode mnie :) Miluś z całej siły wtula się w człowieka, czując bliskość jest spokojny, idzie ostrożnie stawiając łapki, wspaniale chodzi na smyczy. Być może przypadek - ale zadziwił mnie niezwykłą umiejętnością - przełożyłam smycz przez tabliczkę przypinając Milusia do słupka, kręcił się w kółko, aż znalazł się tuż przy słupku - "zakręcił" się smyczą wokół słupka... po sekundzie zaczął biegać w przeciwnym kierunku, odwinął smycz i już potem zmieniał kierunek tak, by smyczy nie okręcić :) mądrala :) i przytulak cudny, kochany. Chciałabym zrobić mu badania, staruszek z niego, więc warto sprawdzić, jak tam jego organy wewnętrzne się miewają.

mamusia ma straszne problemy z sutkami, stan zapalny okropny, dostaje leki i ma ściąganą ropę, ale w kilku miejscach ma guzki na listwie, trudno powiedzieć, czy teraz się zrobiły, czy były wcześniej i teraz powodują zastoje, stan zapalny jest :( Kropka jest tak cudowną, kochającą i troskliwą mamusią, że pomimo bólu chce karmić dzieci. One już same potrafią jeść, ale i u mamy się posilają :) A jak ona dzielnie znosi to ściąganie ropy - wspaniała sunia. Jeden z pracowników oczyszczalni przyszedł zobaczyć szczeniaki i powiedział do niej: "no, wreszcie nasz dzieci". Być może miała je wcześniej i zostały... ( nie napiszę, co podejrzewam), może miała pokarm i nie miała dzieci, stąd guzy i obecne problemy..... tam pracują sami mężczyźni, niewielu z nich powierzyłabym psa :(

Arguś to hotelikowo-dogomaniacki weteran :) Nauczy innych, jak być wzorowym dogo-psem :)

oby burze i ulewy omijały Pelisiowy ogródeczek :) lekkiego deszczyku i delikatnego słoneczka życzę :) U nas w sąsiedniej miejscowości przedwczoraj był grad wielkości kurzych jaj.... mnie tylko zalało - dach płaski, ogrom wody, ot i skutki :(

trzy adopcje w dwa dni..... to nie na moja psychikę - popłakałam sobie mocno, ale ja mam źle osadzone oczy, w jakimś bardzo podmokłym miejscu, bo powodu nie było, chyba, że z radości..... dzieciak z ulicy szybciutko znalazł domek - dołączył do Tiny - w tej chwili starszej już suni ode mnie adoptowanej jakieś 8-10 lat temu, Tofik już na swojej kanapie :) Czaruś, który znalazł domek, zanim zdążyłam o nim tu napisać, cud po prostu - dziewczyna przywiozła fotografkę do psów i ...zakochała się w Czarusiu Isia - niedawno oddana, trafiła do wsi niedaleko mojej mamy, będę ją widywać ( ukradkiem!) co tydzień :) spokojni ludzie, jedyna moja obawa, że może za spokojni dla Isi... dom, ogród, podwórko, śpi w domu maluszki rosną, ale z mamusią problemy zdrowotne niestety :(

też u Ani :) :) ta od Czarusia jest chyba jedyną osobą, jakiej w tak krótkim czasie, przed diagnostyką i "oporządzeniem" futra oddałabym Czarusia.Nie była to łatwa decyzja - nie dlatego, że miałam wątpliwości co do domku, o lepszy trudno. Bardziej chodziło o czas, o psychikę i lęki Czarusia. Bo o to, że zadba o niego pod każdym względem jestem spokojna na 200%. Żeby nie stresować Czarusia kolejną podróżą - do domu przyjechała profesjonalna psia fryzjerka :)

Tradycyjnie wsiadać nie chciał, boi się, ale przy mojej pomocy ( i instruktażu ;;) wsiadł.... i wcale nie wyrywał się z powrotem do mnie.... ech, tęsknię.... ale jestem szczęśliwa, bo będzie miał wszystko, czego mu potrzeba, a nawet więcej! A jego futro - lśniło z wierzchu po wyczesaniu, ale 3 dni po kilka godzin wyczesywania kołtunów i wycinania "filcu" to tylko niewielka poprawa stanu jego sierści, a zwłaszcza skóry pod nią, z ropnymi odparzeniami i gniazdami pchlich odchodów. W tej chwili Czaruś jest w drodze do weta :)

Tak też reaguję, Czaruś jest bardzo łagodny, uległy i nie ma w nim agresji, to mruknięcie nie jest groźne, ani nawet "złe", to takie jakby "idź, ja teraz". A czesanie i inne zabiegi pielęgnacyjne znosi z anielską cierpliwością. Wczoraj był odpchlony, dzisiaj odrobaczony.

wczoraj koleżanka przywiozła swoją znajoma fotografkę - robiła zdjęcia, z braku czasu tylko tym adopcyjnym, do ogłoszeń. Czaruś też pozował, link do zdjęć wysłałam Alaskan, bo ja nie potrafię dodawać zdjęć na dogo :( przez dogo nie wchodzą, a przez "zapodaj" dodaję, ale po pewnym czasie znikają :( Czaruś poznał, co to miłość i stał się zazdrosny. Nie atakuje "konkurencji", której u mnie nie brak, nie musi ;) jedno jego "burknięcie niedźwiedzia" jest baaardzo skuteczne, nikt nie podejdzie do mnie w momencie, gdy przytulam Czarusia. Myślę, że w schronisku czuł się jednym z wielu, nikt mu nie okazywał wiele czułości, teraz to się zmieniło i chyba chciałby mieć "to" tylko dla siebie :) Nie jest w żadnym razie agresywny, ani trochę, ale chyba powinien być ukochanym jedynakiem :) W przyszłym tygodniu planuję badania krwi i RTG, skoro na RTG muszę jechać do Środy Śląskiej, to i badania chyba tam zrobię, żeby dwukrotnie go nie stresować wsiadaniem do samochodu. Dzisiaj wczesnym rankiem podczas spaceru obmacałam dokładnie chorą łapkę Czarusia.... jeszcze płaczę :( to jest dramat, jak bardzo jest ona zniekształcona, musiała być pogruchotana i "sama się zrosła", jak to mówią. RTG pokaże, co tam się dzieje. Chcę mu zamówić dobrą karmę na stawy, nie wiem, którą "markę" wybrać, może ktoś doradzi?

pamiętacie Isię? W sobotę, po 3 miesiącach wróciła z adopcji :( nie zrobiła nic złego, a "rewelacje" opowiadane przez panią, jak to nagle u 14-letniej dziewczynki pojawiła się alergia, pojechali na pogotowie, a tam zrobili testy i wyszło uczulenie na psa...... nic nie powiedziałam, wzięłam Isię, która po 5 sekundach "zawieszenia" odtańczyła szaleńczą lambadę z radości. Niestety mimo posiadanej jakiejś czarnej obroży przeciwpchelnej miała jakąś jedną chyba pchełkę, która przeskakując na spanielkę wywołała drapanie do krwi i dzisiaj byłyśmy z Betusią u wetki :( a państwo pewnie na wakacje się wybierają, bez Isi rzecz jasna... dziewczynki nie przyjechały z Isią, jestem przekonana, że to była decyzja matki, pan też był jakiś zgaszony