Nesiowata

On tęskni za facetem, u którego ostatnio był. Ciągnie pod bramę. Ale chodzi za mną wszędzie. Przywitał brata, który wrócił z pracy razem z Lalą i bawi się swoją zabawką (dostał mała wyprawkę), którą wieczorem Lala mu podwędziła i pilnowała w nocy. Ale rano odebrał co swoje. Śniadanie zjadł.

Noc minęła spokojnie.Tyle, że spałam z dwoma psami. Lala naściągała zabawek i spała w nogach pilnując je. Majki spał przy mnie.Obyło się bez sensacji głosowych. Przed 5 cała trójka zgodnie wymaszerowała na siusiu. Oby tak dalej.

Żeby nie było złudzeń - na spacerze chłopak nawet nie sikał, szedł z nosem przy ziemi, wszystko nowe. Potem trochę zjadł (smaczków z ręki nie rusza). I zanim się obejrzałam wskoczył na łóżko. A teraz ułożył się wygodnie i śpi. Lalę chyba zamurowało, jest zupełnie spokojna i siedzi przy moim krześle.

Jutro, musi chłopak ciut ochłonąć.

Przed kilkunastu minutami przyjechał do nas Majki - 6 letni kundelek zbliżony gabarytami do Lali. Miał być wcześniej ale Guzik był ważniejszy. Po odejściu Fuksa zdecydowałam, że jednak wezmę chłopaka. Kiedyś był na działce, ludzie zabrali go do bloku ale kiedy państwo szli do pracy - pies wył całymi dniami i sąsiedzi zbuntowali się. Wziął go awaryjnie znajomy, jakiś czas był u niego ale cały czas szukał mu domu. Sam ma starszego schorowanego psa i zazwyczaj nie ma go w domu po 10 -12 godzin. Tak więc Majki będzie z nami. Facet go sam przywiózł i teraz chłopak pilnuje drzwi. Był u nas z wizytą w ubiegłym tygodniu i nie było problemów. Oczywiście bez szczekania nie obyło się ale to normalne. Jest takim samym przytulakiem jak Lala i równie jak ona zazdrosny. Zobaczymy jak to będzie. Ciekawe, czy uda mi się przespać noc.

Biedactwo. A kto będzie skarbnikiem?

Cudeńko biedne.

Guzik, choć ma wielkie problemy, włazi w najgłębszy śnieg i tam "maszeruje". Wyciągam go na smyczy jak już nie daje rady brnąć dalej. A i tak wraca zaraz z powrotem. O Lali nawet nie warto mówić -skacze w śniegu jak młody zajączek. A przecież ma już swoje lata. Po jakimś czasie to przejdzie ale pierwsze dni ze śniegiem to szaleństwo.

Ale przystojniak!

Najważniejsze, że w końcu jest! Biedna psina, biedni ludzie. Poker- teraz odpoczywaj. I fizycznie, i psychicznie.

Szeryf remedium na wszystko...

Dzielna dziewczyna! Tylko lajków nie ma...

Super chłopakl

Guzik nabrał trochę ciałka na boczkach, sierść błyszcząca ale grzbiet dalej ostry. Czy to już tak zostanie? Dużo śpi ale szuka bez przerwy kontaktu z człowiekiem. Przytulak zrobił się z niego.

A dziś kolejna niespodzianka - Fuksio dostał 30,00 zł od Elficzkowej. Bardzo dziękuję i dopisuję w jego rozliczeniu.

Dziś na koncie niespodzianka - 40,00 zł od Agat21 dla Fuksa. Ogromne dzięki! Już wpisuję w jego rozliczenie.

Akurat teraz nie mam lajków! Dzielny chłopak!

Ma dziewczyna spust!

Jestem.

To Ci się należało chłopaku - czekałeś, czekałeś cierpliwie i wreszcie.... Teraz będzie już tylko dobrze.

Ślicznoty, szybko znajdą domy. Anula i Bogusik - niskie ukłony. O dotychczasowej opiekunce nie wspomnę -miały ogromne szczęście.Oby już nigdy ich nie opuszczało.

I jeszcze jedno - Fuksio dostał 20 zł od Elik. Uzupełnię jeszcze finanse chłopaka i znikam. Muszę to wszystko przetrawić, wczoraj wprawdzie jeszcze z psami wyszłam wieczorem, ale zapomniałam dać kotom jedzenie, dobrze, że brat mi przypomniał. Jakoś dziwnie nie krzyczały.

Przepraszam, że nie napisałam wczoraj Ale całkiem zwyczajnie nie byłam w stanie. Rano byliśmy u weterynarza, były już wyniki badań. U Fuksa siadło wszystko - wątroba, trzustka, nerki. Do tego cukrzyca i zapalenie oskrzeli. Zdecydowałam, że walczymy.Dostał kroplówkę, antybiotyk, insulinę i nie wiem co jeszcze. Następna wizyta o godz 19. Po drodze kupiłam nutridrinki, podawałam mu w strzykawce bo przecież nadal nie jadł. Po kilku godzinach wszystko zwrócił.Dobrze, że brat był w domu bo nie wiem jak dałabym radę. Siedziałam przy nim ale przykro było patrzeć,nie miał siły podnieść się. Jeszcze przed wizytą podałam mu trochę, naprawdę niewiele nutridrinka. W korytarzu przed gabinetem znów zwymiotował. Brat położył go na stole a lekarz spojrzał na mnie i spytał tylko czy jestem gotowa pomóc mu odejść bo on tylko się męczy niepotrzebnie. Miał rację,musiałam to zrobić. Odszedł spokojnie, z mordką na moich dłoniach patrząc na mnie tym niewidzącym okiem. Brat wyszedł, wrócił dopiero kiedy Fuksio już odszedł. Sama nie wiem kiedy przestałam widzieć na oczy. Znów mam to samo, ciężko mi pisać. I cały czas mam go,przed oczami.

Aktualne jego rozliczenie jest na pierwszej stronie.

Wynik badania kału i 2 paragony Fuksa