Leaderboard

Przyznam bez bicia, że sama jeszcze wyników Loni nie analizowałam (tzn, nie porównywałam z poprzednimi). Miałam dziś trochę zwariowany dzień, a teraz jeszcze wyjdę z Lonią, choć już chętnie poszłabym spać...więc jutro to zrobię. I napiszę wtedy więcej, co i jak, bo teraz powtórzyłam tylko słowa weta. Też cieszę się Myszko bardzo, zwłaszcza, że ostatnio coś sobie ubzdurałam, że Lonia może mieć chore nerki i bałam się tego, co wyjdzie. A tu nereczki Lonia ma jak młódka...sama radość.

kolejny,tym razem maleńki bazarek dla Lunki,mam nadzieję,że uda się zdobyć jakiś grosz . zapraszam http://www.dogomania.com/forum/topic/148428-malusi-na-leczenie-i-diagnostyk%C4%99-m%C5%82odej-luny-z-dysplazj%C4%85-staw%C3%B3w-biodrowych/

Florek od wczoraj w swoim domku. Teraz nazywa się Filipek :)

Patrzcie, jaki ten "nasz dziad" przystojny ;) Jak myślicie, zdjęcia nadają się do ogłoszeń ?

Pięknie skomponowane ogłoszenie.Może tym razem wypatrzy Karmelcia TEN dom. Dziś "nakryłam" Karmelcia i Kulkę razem na łóżku futrzaków. Spali przytuleni.Uniosłam tylko powieki, by ich poobserwować I co zobaczyłam? Karmel lizał pysio koty ,a ona się podstawiała.Nawet uszko całował. Wyglądali przeuroczo. Dałam dziś wszystkim psom po surowym gnacie. Miały zajęcie chyba z 1,5 godziny. Moja koleżanka, która niestety nie mieszka w Polsce, jest zakochana w cukiereczku i kocie. Nam też będzie trudno się z nim rozstać.

O taak! I będzie można z czystym sumieniem pisać w ogłoszeniach "maleńka jamnisia, w średnim wieku, zdrowa i radosna..." :)

No i kto by pomyślał, że taka skrzętna gospodyni i Misi:):) Posprząta, zadba o spiżarnię. Niezbędnik kuchenny Misiowy makijaż:):) A co to za niesprzątnięty but na środku. Misia nie obijaj się

No, wreszcie gadasz jak prawdziwy dogomaniak!

wszyscy Zakumplowani :0

Cudny z niego psiak :) zdrówka !!!!!!! zdrówka !!!! zdrówka !!!!

Umawiac. Wykorzystajmy wszystkie mozliwosci, zeby mu jakos pomoc.

wczorajsza sesja Aslana:) więcej zdjęć w jego albumie

Dzień dobry:) Sonia ma dużo szczęścia i dostała właśnie kolejne 100 zł od Rodzinki Wiki:) Tym razem pieniądze wpłaciła ulubienica naszej Wikuni - Małgosia, która odwiedza Wiki bardzo często i kocha ją bardzo. Nie pozostaje też obojętna na los naszych kolejnych podopiecznych i często wspiera ich fundusze. Ty, razem wsparła Sonię, za co bardzo serdecznie dziękujemy!!!

Znalazła się :) :) Musi poczekać jeszcze tydzień, ale JEST!!!!

Filpek w objęciach swojej Pani :) ...i z 15-letnim kolegą :)

Zdjęcia i całe strony poznikały przy przenoszeniu na nowe forum.

Ależ miło zaczynam sobotę :) Niestety, nie mogę wszystkich zdjęć, komentarzy polubić, bo mamy limit ;) zatem zbiorowe WOW i moc serdeczności zostawiam :)

Można wrzucić z kompa ;) to wtedy pokazuje się miniaturka, a jak się kliknie na foto to duże jest

Wpłynęły pieniążki od asikowska. Dziękujemy. :) ** Tosia&Lesio podjechała dziś do Pana Mariana z zakupami. Zastała Pana Mariana, który ucieszył się bardzo z odwiedzin. :) Dziękujemy, że dzięki Waszej pomocy mógł otrzymać zakupy na ten czas dotrwania do września. Gaz jeszcze ma. Butla lekka, ale nadal w niej chlupie. Zadzwonię do Pana za tydzień, jakby się w tym czasie skończył, to zorganizujemy zakup (pieniążki są dzięki Wam). Paragon ; Zakupy Zapłaciłam za Pana Mariana opłatę śmieciową do końca 2015 roku. Wedle moich wyliczeń wydaje mi się, że parę zł powinnam zapłacić więcej niż pani z gminy podała. Wyklaruję to. Tymczasem zapłaciłam tyle ile mi podano (czyli zgodnie z tym co podano ma do 12/2015 opłatę uregulowaną). Foto

Po cichu zdradzę, że Miłka trafiła do mojej bliskiej rodziny i jestem zupełnie spokojna o jej los :) Na pewno udam się niedługo na wizytę poadopcyjną :)

no i płaczę jak dziecko :( bardzo wzruszające zdjęcie. Miłeczko przepiękna sunieczko bądź szczęśliwa kochana psinko :* :) "Pożegnanie z Gretą"

inaczej się nie dało bo w sierści wszystko ginie :D

Grozą wieje. Zawsze, niestety, znajdzie się paru idiotów dla których wychowanie przeciętnego rottka czy wilczaka to, panie, bułka z masłem, co prawda nie mieli i nie szkolili, ale z palcem w nosie daliby radę i, panie, potrzebują większych wyzwań. No i trochę panienek z kosmosu co to "mają potrzebę obcowania z piękną, dziką naturą" więc zwykły pies domowy jest dla nich zbyt banalny. Szkoda, że w efekcie cierpią zwierzęta, no i najczęściej zanim sprawa znajdzie (na ogół smutny) finał, ucierpi też otoczenie.

Zgłoszone do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska już - sprawdzają czy legalna ta sprzedaż, bo u nas, tak jak w USA, nie każdy może hodować, sprzedawać i kupować dzikie zwierzęta ;)

Nie wiedziałam ,że jest podmurówka. To faktycznie jest spory problem. Na łańcuch ją z powrotem.Albo ją utuczyć ,żeby nie mogła przeleźć.

Zuzka pozdrawia z wyjazdu na wakacje :) No cóz jak się jest na urlopie to się imprezuje :) ......a potem się spaceruje :)

Pozdrowienia od Stasia, troche nie wyraźne zdjęcie, ale Stas zadowolony :)

Jaśminka :) dziwcze z charakterem, żeby nie rzec "baba z jajami" pozdrawia :)

Mnie ostatnio zaczęła drażnić popularność whippetów :P Czuję się temu współwinna :D Whippet do IPO na pewno się nie nada, aczkolwiek w Niemczech chyba robią IPO ze wszystkim, whippeta też widziałam, ale to rekreacyjnie - wiadomo. Co nie zmienia faktu, że jakieś... 80% whippetów nie będzie chciało nawet chwycić rękawa :P W każdym razie jak ktoś szuka whippeta do sportu to powinien wybrać starannie miot, poznać rodziców, odwiedzać papisie itd. Zaryzykuję i stwierdzę, że u nas w Polsce, hodowcy whippków nie wiedzą jakich cech oczekuje się od psa, który ma być psem sportowym. Większość wychodzi z założenia, że ten najbardziej ruchliwy to do sportu, a reszta cech nie jest ważna, bo nikt nie sprawdzi jak papisie się szarpią (cytując: "bo będzie miał krzywy zgryz"), nikt nie porzuca im piłek, nie weźmie pod uwagę, że papi wśród rodzeństwa może zachowywać się totalnie inaczej niż będąc samemu itd. :P Więc z tymi whippetami w sporcie to nie taka prosta sprawa, uważam, że branie pipety (nie znając kompletnie psów, hodowli itd.) do sportu innego niż coursing to jak wygrana w totka - albo się trafi, albo nie. Tak samo psy z jednej hodowli, nawet spokrewnione ze sobą mogą mieć skrajnie różne charaktery, bo na ten przy kojarzeniu psów (czy to show czy użytek) po prostu się nie patrzy. Bardzo rzadkim zjawiskiem w Europie są hodowle whippetów nastawione typowo na pracę z człowiekiem, większość niestety już nie działa. Whippet ponoć ma być psem wrażliwym i większość wystawówek jakie znam (podkreślam - jakie znam) są PRZEWRAŻLIWIONYMI psami. A to przekłada się też na ewentualne sporty. Postawa psa typu: "dysk spadł mi na łapę i mam out, już go nie chwycę w ogóle, idźcie stąd, strzelam focha, chcieliście mnie zabić". Mam swoją teorię i swoją postawę w kwestii wyboru psa (a konkretniej whippeta) do sportu i powiem tak - z showem się da, jasne, że tak. Pytanie tylko na ile nas to będzie zadowalać, a na ile pies będzie miał z tego autentyczny fun (a nie dlatego, że MY tego chcemy). W Unleashed w Warszawie, we flyballu biega showek. Powiedziałabym, że najbardziej nakręcony showek jakiego w życiu widziałam, a widziałam ich dość sporo :P Widać, że pies ma z tego fun, a przy tym jest dość szybki, więc przy okazji zabawy - jest cenny dla drużyny. Ale... jedna jaskółka wiosny nie czyni. O aspektach budowy (kloce vs. normalne psy vs. szczypiory vs. "jestem greyhoundem wielkości whippeta") nie będę się rozpisywać, bo chyba każdy wie jak to wygląda w przypadku podziału na show i working... Pies z predyspozycjami to jedno, a to jak my będziemy potrafili z niego wyciągnąć 100% to inna kwestia. Szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie dążenia z pierwszym sportowym psem (w dodatku whippetem) do obecnego stanu - doświadczenia i wiedzy, które wciąż się rozwijają - samodzielnie. Miałam to szczęście, że od początku miałam agilitowców, którzy nauczyli mnie jak motywować psa, zwracali uwagę na błędy... bez nich chyba bym zginęła, zwłaszcza, że dziecko niezależne mi się trafiło. I zawsze uczulam na "niezależne charcie dusze", które tkwią w każdym whippecie, bezwzględu na stopień nastawienia na człowieka. Trzeba brać pod uwagę, że może nam się trafić bardziej niezależny pies, który zaraz zweryfikuje nasz stopień wiedzy i plany sportowe. Mam dwa psy, są to bliscy kuzyni i w przypadku mojego pierwszego whippeta musiałam tak naprawdę dostosować się do tego co on lubi. Przerabialiśmy frisbee, obi, agi i teraz flyball - pracował we wszystkim normalnie, nigdy się nie nudził, motywacja na stałym poziomie (wyjątek - w obi czasami spadała), ale... w momencie, w którym poznał flyball - już wiedziałam, że to jest "to". Nie umiem tego dokładnie określić, ale jak zna się psa tyle lat to zauważa się tą subtelną różnicę, kiedy w dany sport wkłada całe swoje charcie serduszko i nie robi tego "bo dostanie nagrodę", tylko dlatego, że to uwielbia :)

BLANCHE już na olx.pl, za chwilę dalej - na: alegratka.pl, oglaszamy24.pl, lento.pl, zwierzaki.a4z.pl, przygarnijzwierzaka.pl, adopcje.org, morusek.pl, e-zwierzak.pl, naszemiasto.pl, ogloszenia.wp.pl, doadopcji.pl, zoomia.pl, gumtree.pl

Pisane dnia 15.08.2015. Do Tomaryn wybrałem się w Dzień Wniebowzięcia NMP, który to dzień pamiętający o nim obchodzą bardzo uroczyście, np. w uświęconym Gietrzwałdzie. Ale ponieważ to środek lata a z nieba emanuje istne piekło, podejrzewam, że co niektóre osobniki smażą w onym czasie swe grzeszne cielska gdzieś w pobliżu otwartych zbiorników wodnych. Jako właściciel cielska bardziej nobliwego, udałem się w ten gorący czas do zapoznanego niegdyś międzygminnego schroniska dla bezdomnych paszczaków. Przez szparę pod bramą szybko smyrgnęła do środka jakaś wystraszona, mało towarzyska sunia, i wtedy już oczywiście mogła mnie soczyście obszczekać. Nie zważając na takie dowody uznania, wtargnąłem do środka i powitałem Kierowniczkę tego przytułku, Monikę K. (nie mylić z bohaterem słynnej powieści Franza Kafki - Józefem K. - zbieżność inicjału przypadkowa!). A pierwsze i najważniejsze wrażenie (oczywiście po Monice K.), to 18-letni staruszek Rysio. Ten mały rachityczny piesek jawił mi się jako taka nieporadna, drżąca pchełka. Tak sobie wówczas pomyślałem: „Ileż to razy byłem świadkiem prężenia muskułów i rozgłaszania wszem i wobec autoreklamy przez osobniki nic nie znaczące (często „mniej niż zero”), gdzie jednak sam fakt dopuszczenia ich do publikatorów i rozpowszechniania ich wizerunku w opinii publicznej, powodował dla nich skutki pozytywne i oczywiste korzyści (tak jakby rzeczywiście na nie zasługiwali!). I w tym kontekście, gdy patrzyłem na tego wynędzniałego Rysia, który ostatkiem sił trzymał się życia, nic nikomu nie obiecując ani się nie afiszując, pomyślałem po raz drugi: „Ilu tych wymuskanych celebrytów potrzeba aby zrównoważyć wartość życia Rysia, które z pozoru niewiele warte, bo tak skromne, ale za to jakże proste i czyste, i tak bezinteresowne?” Rysio jest już u kresu swej drogi, już nawet niewiele kojarzy. Wkrótce odejdzie. Ale myślę, że zapamiętam Go dłużej, niż tych wszystkich speców od samozadowolenia. Bo Rysio jest autentyczny! On nic nie udaje. I w tym jest piękny! Tego dnia krótkie spacery wykonali ze mną trzej włochaci pacjenci o raczej sporych gabarytach: BLACK - czarny, gęstoowłosiony, spokojny i dobrze prowadzący się ryjek z przeoraną chrapą (ślady dawnej walki lub urazu). Od razu przychodzi mi do głowy ksywka: „Przeor”. TIMUR - żywy, „rączy” psiak, umaszczony ciemno z białym na przemian, miejscami liniejący. Rzecz charakterystyczna: boi się skubania wylinki z „pobocza” ogona. Ma wtedy odruch „paszczowy” (czytaj: odwetowy). A więc kolejna nasuwająca się ksywka to „Skubi”. KAPSEL - to takie duże „cielę”. Brązowo umaszczone, z niezbyt długim futerkiem. Problematyczny: co chwila zapiera się i nie chce dalej iść. Może to zapalony „domator”, a może po prostu mnie-obcego się obawia (czemu się specjalnie nie dziwię)? Dziś bym go przezwał: „Veto”. Na deser dnia pozostał jeszcze jeden weteran: DZIADEK - spory paszczak, „uprawiający turystykę” jedynie po obejściu schroniska. Ten właściciel smukłego („pociągłego”) ryjka zazwyczaj wyleguje się w otwartym boksie. Lubi łakocie i (jak to odkryłem) jest łasy na rozmaite masaże (policzkowe, uszne). Bardzo przyjemnie było spędzać czas w jego towarzystwie. Tu zaskoczenie! Po powrocie do domu, dzięki zachowanym notatkom, odkryłem, że rok wcześniej (19.06.2014) byłem tu z jakimś Dziadkiem na spacerze. Tego nie spamiętałem. A jeśli to ten sam? To dopiero niespodzianka! P.S. Dziś dopadła mnie wiadomość, że Rysio właśnie zakończył swą wędrówkę. A ja miałem już gotowy rękopis-sprawozdanie z pobytu w Tomarynach, aktualny na dwa dni wstecz. Postanowiłem nic nie zmieniać (mimo pewnych elementów humorystycznych). Niech ten „komputeropis” będzie wyrazem hołdu dla wszystkich skromnych piesków, które zawsze „za szybko odchodzą”.

To ja zaśmiecę trochę : Zmarł pewien facet. Razem z nim zmarł jego pies. I oto dusza człowieka, z psem u boku, stoją przed wrotami z napisem ”Raj. Psom wstęp wzbroniony”. Nie przeszedł człowiek przez te drzwi, poszedł dalej, w nicość. Idzie, po jakimś czasie widzi drugie wrota. Nic nie jest na nich napisane, tylko obok siedzi jakiś starzec. Człowiek podchodzi do niego i zagaja: – Przepraszam szanownego… – Święty Piotr jestem. – A co jest za tymi wrotami? – Raj. – A z psem można? – Oczywiście. – A tam wcześniej to co to było? – Piekło. Do Raju dochodzą tylko ci, którzy nie porzucają przyjaciół. "

Też polewałam wodą, ale moim się nie podobało bardzo i uciekały. Zakupiłam w Makro basenik dmuchany dla dzieci i postawiłam w ogrodzie. Efekt: stałam jak jeleń z parówkami w baseniku i usiłowałam zachęcić...Klapa... Nie chciały włazić. Jak ja je wsadzałam, to uciekały...Mokre ręczniki są ok. Czasem ciągną te ręczniki za sobą i wyglądają wtedy jak bokserzy po walce :)

Więcej chwilowo nie mam.

Szkoda, że rozmazane. :pissed: Ale robione z ręki jakimś badziewkiem. Więc ciężko ustawić ostrość w trakcie szarpania się z psem... I kto ma największego "dauna"? :megagrin: :megagrin: :megagrin: :megagrin: :megagrin: :megagrin:

To coś ode mnie. Taki dowód, że jeszcze małpy nie udusiłam ani nie przywiązałam nigdzie do drzewa. :jumpie: Najpierw te ładniejsze, mądrzejsze. I te mniej ładne i mądre. :laugh2_2:

Widać, że 2 downy :grin: Przedstawiam Wam trzeciego :wub: Wszystko zostaje w rodzinie :)

Czerwona szyja nie jest od duszenia potworka tylko od ślicznej czerwonej obróżki na której zapomniano napisać, że farbuje jak głupia. Bo zafarbowała mi psa we wrześniu....

A ku ku

To się troszku pochwalimy. :jumpie: Na jednych warsztatach nie poprzestaniemy.

Śledzimy losy "siostrzyczki" Luny od początku :) Dziewczyna jak to dobek 100 % słodyczy !!! Z proporcji na kanapie widzę , że to już nie jest wersja kieszonkowa jak nasza Luna :). Saruniu !!! podziwiamy jak zwykle i wiemy, że kolejna bida została uratowana. Cała czwórka pozdrawia - szczególnie kochająca córuś Luna !!!!