Figunia

Mari Kochana - Dziękuję!!! Pierwszy raz w życiu poczułam ile znaczy i jak ważne jest wsparcie grupy ludzi tak samo myślących i czujących. Odganiam myśli o Franku, bo zaraz pojawiają się wyrzuty sumienia i rozpacz a to tak dołuje i osłabia... Może któraś z Pań z OS coś napisze, jak znajdzie chwilkę czasu, jeśli nie dziś, to jutro...

Kora - działałaś jak widzę błyskawicznie i ...skutecznie!!! Ja byłam uziemniona brakiem telefonu, internetu (już nie powiem, przez kogo...) i dopiero dziś wszystko czytam. Dziękuję!!! LiluTosi - również pięknie dziękuję za oferowana pomoc!!!

Jak pięknie, że trafiają się takie domki... Miał Fifuś (w końcu) wielkie szczęście!!! Kochany i bezpieczny - wszystkim zwierzakom tego życzymy!!!

Kora - współczuję straty papużki. Pamiętaj, że gdyby potrzebna Ci była jakaś pomoc, to dokąd tutaj jestem - nie ma problemu. A myślę o tym, że podróż do W-wia i z powrotem zabiera trochę czasu, plus czekanie na wynik sekcji. I np. mogłabyś bez tego czekania jechać do domu, a ja wynik bym odebrała i wysłała pocztą. Masz się do kogo śpieszyć, jak wiem... Chyba że się mylę i taką sprawę załatwia się inaczej a poza tym na pewno zależy Ci na rozmowie z wetem, wnioskach, zaleceniach. Ot tak mi się napisało, niech już zostanie, bo może kiedyś będę mogła pomóc, więc pamiętaj!

Z daleka witam psisko kochane i śliczne..

ślicznota kochana...

Tylko klonować takich ludzi i zaludniać nimi ziemię... Pozdrawiam i cieszę się dobrego domu Fryguliny!

Dziękuję za zaproszenie na wątek piesków. Trzymam kciuki za dozbieranie brakującej kwoty - już tylko 50zł!!! - niestety sama wspomóc już więcej piesków nie dam rady (mam kilka deklaracji). Strasznie to przykre, odmawiać...

Kizimizi, Beataczl - dziękuję, wiem że mnie rozumiecie. Muszę się jakoś pozbierać, bo to aż głupie, tak rozpaczać. Co On ma powiedzieć... Tak bym chciała wiedzieć jak Franio zniósł podróż, jak się zachowuje w nowym miejscu, tysiąc pytań, wątpliwości... I tak bardzo bym prosiła, aby ktoś go czasem pogłaskał, poklepał, przytulił. Ale czy to możliwe, przy tylu psach, zwłaszcza, że każdy powinien to mieć.

[quote name='wykrywka']Ale tu się działo, jakie tempo :crazyeye:. Zaglądałam regularnie mimo, że nie pisałam a mało co nie pogubiłam się w tym wszystkim. Figunia chyba rozpacza a przez "łobuza", który pogryzł kabelki :mad:nie ma z nią łączności, nie można nawet jej pocieszyć. Ale ... najważniejsze, że Franio już będzie bezpieczny :lol:[/QUOTE] Tak Wykrywko, rozpacz była wielka i trwa... Złamał mi serce ten chłopak i tyle. A byłam pewna, że takie sprawy mam już za sobą... Kiedy tak nie wychodziło z tym transportem, pomyslałam, że przecież mogę potrzymać do choćby tydzień czy więcej, aż trafi się jakaś lepsza okazja. I będę mogła go rozpuszczać, rozpieszczać, żeby był kochany, głaskany i miał pełną michę dobrych rzeczy. A tego ostatniego (jak się okazało) dnia akurat musiałam go głodzić, do ok. 13.30 był "o suchym pyszczku". Potem już w domu trochę nadrobiliśmy te sprawy, ale też w granicach rozsądku,bo czekała go podróż. Wrócił wykąpany, więc tapczan, kołdra była do jego dyspozycji. Pospał zapatulony po uszy, może pół godziny, bo jak tylko szłam do kuchni, zaraz był obok. I tyle miał tego "dobra". Wiem, skoro nie mógł u mnie zostać, lepiej dla niego, że tak to wyszło. Bo może bardziej by cierpiał. No i tam będzie miał cieplutko, jakiś kocyk pewnie i jedzonko jak nalezy, więc nie ma co płakać. Tylko że wciąż widzę Jego podnoszącą się co chwila mordysię i pełen obaw, pytający, nieśmiały wzrok. Mówiłam mu, "będzie dobrze", "śpij spokojnie" itp i kładł łepek i chrapał dalej jakby uspokojony. I znowu człowiek oszukał, zdradził...

Melduję się! Kabelek naprawiony! Wczoraj miałam trudny dzień, najpierw "męczenie" Frania w klinice, a potem nadspodziewanie szybkie rozstanie z nim. Co tu pisać, jest mi b. ciężko, bo chyba pokochałam tego łobuza. Wiem,że będzie miał o niebo lepiej, ALE...już mi zaufał, poczuł się jak u siebie i znowu przekazany z rąk do rąk, jak rzecz. Na spacerkach do jakiegoś momentu szedł raźno naprzód, wąchał, załatwiał swoje sprawy...a potem w tył zwrot i do domu, już usilnie, zdecydowanie, jakby bał się, że mu ten dom ucieknie. I uciekł... A on nie wie dlaczego... Czym zawinił... Jak pomyślałam, że u celu podróży, będzie wprowadzany w miejsce skąd dobiegać będzie szczekanie setek piesków...co On pomyśli... To jest trudniejsze niż myślałam. Czuję się po prostu podle. Mam nadzieję, że Panie z Ostatniej Szansy wybaczą mi to, co piszę. Bo rozpaczam tak, jakbym go oddała w niepewne ręce. Wiem, że dostał od Was wielką szansę (również na dom) i bardzo jestem wdzięczna za przygarnięcie biedaka. Gdyby nie Wy, siedziałby nadal w wałbrzyskim schronie i pewnie w końcu zakończył życie, bo ile stareńki pies może nie jeść i być w takim stresie. Spadliście więc Jemu i Nam jak z nieba. Ja tylko piszę o swoich uczuciach, bo gdybym mogła, nikomu bym Go nie oddała.

i dziś pogłaszczę Vikunię...

i dzisiaj zaglądam do Stokrotki i stokrotnie domku życzę!!!

Oooo, jak ładnie Kora mnie podsumowała...:cool3: - taka nieco starsza i wolniejsza błyskawica ;) Teraz dopiero tutaj weszłam...

zaglądam do kochanej mordysi... Zaniedbałam Cię, Mańku troszkę, ale sama mam teraz w domu takiego bidaka, jak Ty byłeś niedawno... Czy Mariana aby nie rozbolała głowa od tego przybytku? Bo cosik mi się widzi, że minę ma nietęgą...

Piękny ten Elvis!!! Podobny czarnulek w typie szpica (ale dwa razy starszy), niedawno opuścił schron -znalazł wspaniały dom na stare latka. I tego samego życzę tej ślicznocie. Oczywiście już teraz, za chwilę, nie za 5 lat...

[quote name='mari23']oj, żeby tylko takie powody do wesołości i do łez były..... ech, marzenie :) ale na Franusiowym wątku to już tylko będą łzy radości i wzruszenia - a pośmiać się też można - i z radości, i..... z nas obu ;)[/QUOTE] jasne, że tak, niech się śmieją :lol:

[quote name='Nikaragua']Jedyny bezpośredni pociąg Wrocław - Racibórz odjazd 18.40 , przyjazd 21.48 a tu http://rozklad-pkp.pl/bin/query.exe/pn?ld=s1&seqnr=2&ident=0f.0275512.1348153260&REQ0HafasScrollDir=1 masz wszystkie połączenia Dziękuję Kochana, zawsze korzystam z tej stronki, miałam to zrobić wcześniej, ale albo zapomnę, albo cos jest ważniejszego... To czeka nas wielogodzinna podróż, bo z przesiadkami, ta pora: 18.40 raczej nie do przyjęcia...chyba, że właśnie taka odpowiada kierowcy z OS...

[quote name='Nikaragua']uśmiechać się , a nie płakać, bo zalejecie klawiatury i nic nie napiszecie więcej ;)[/QUOTE] No i tak to jest jak się człowiek zapomni i obnaży na forum...:oops::cool3: zaraz jest wesoło...:evil_lol: i jeszcze od beks (STARYCH???!!!) wyzywają... Co tu będzie się działo po lekcji korzystania z telefonu...już widzę jak do beksy dojdzie stary matołek :diabloti: -

Kora przeczytałam raz jeszcze i żadnej zmiany nie widzę, jak również tego, z czym mogłabym się nie zgodzić... O oczku pisałam nie czytając Twego zapytania, dodam więc jeszcze, że nie widzę, by mu dokuczało, nie trze itp. a łezkę taką solidną, to widzę dopiero dzisiaj. Za to parę razy drapał się celując w ucho, wylizuje się też pod ogonkiem i okolice....Ale nie jakoś zajadle, maniacko - powiedziałabym, taka "średnia krajowa"...

a tak w ogóle, to jeszcze nawet nie wiem, gdzie ten Racibórz, o której mam pociąg, czy nie muszę się przesiadać...i takie tam. Ale wiem, że jedziemy! Franiowi przemyłam oczka naparem z herbaty, śpi malutki koło mnie, a z oczka leci łezka...

Z badaniem kału masz całkowitą rację. Mądry wet. zawsze najpierw powinien zlecić badania i jeśli pozytywne, wtedy odrobaczać. To nie są leki obojętne dla zdrowia... A Franek dziś akurat jest już po...i kto wie, kiedy walnie kupsko znowu, więc i tak mogę nie mieć z czym iść...

[quote name='Poker']Stare beksy :eviltong:(odezwała się ta młoda :evil_lol: ) Mogę użyczyć telefonu komórkowego , mam wolną na kartę i poinstruować jak obsługiwać. A właściwie po co Franuś ma iść do weta?[/QUOTE] No własnie, też pomyślałam, zwłaszcza, że Panie z OS piszą, że wet jest na miejscu i badania też bez problemu. Może chodzi o to, by porównać ewentualne wyniki...no i zawsze to już łatwiej, jak piesek przybywa z wynikami, zwłaszcza jak tych ogonków na stanie jest spora gromada... Zobaczymy zatem, jak mi pójdzie nauka (cholender, dodatkowy stres dla mnie, jakby było mało...:-o), a Kora też dobrze myśli - przytomna i praktyczna dziewczyna i zawsze pomocna :lol:

[quote name='ostatniaszansa']Wsparcie dla Frania mile widziane , dziękujemy , Fundacja Ostatnia Szansa 43 1240 3321 1111 0010 0848 5156 z dopiskiem darowizna na Frania z Wałbrzycha . Figunia kombinuj telefon :) E[/QUOTE] To jest problem. Wstyd się przyznać, ale podchodzę do takich wynalazków jak pies do jeża. Nigdy nie chciałam mieć komóry a gdy córka kiedyś tam usiłowała mnie na siłę nauczyć (i ofiarowała chyba ze dwa) to nic z tego nie wyszło. Choć tak, odebrać telefon, no i zadzwonić to potrafiłabym... Te inne opcje wszelkie to już istna czarna magia. Tak sama się chyba na to zablokowałam i teraz żałuję. W końcu wszystkiego można się nauczyc...Kiedyś tak podchodziłam do komputera ze strachem i na "nie". A teraz jakoś daję rade i nawet lubię... Chyba jednak będziemy ryzykować i pojadę. Będę czekała w tym Raciborzu do skutku, a jak powiedzmy o 20, 21 nikt się nie zjawi, to ruszę do domu (oczywiście wszystko zależy od tego, o której będę miała powrotny pociąg).

Mari Kochana, ja wiem, że Ty wszystko rozumiesz... Wiem, że Jemu będzie dobrze, lepiej niż u mnie - nawet gdybym mogła go zatrzymać. Bo nie mogę. Ale własnie tak, jak piszesz, może uda mi się jeszcze jakiemuś stworzonku pomóc i też będzie miało ten komfort, że będzie u mnie samo, bez konieczności dogadywania się z innym domownikiem. To też jest plus. Choć najchętniej żyłabym otoczona psami, kotami itp... tymi najbiedniejszymi, najstarszymi, w potrzebie. To wciąż niespełnione marzenie mego życia. I już się raczej nie spełni.