mari23

ufff.... odpocznij teraz ! Aniele psi - od nas wszystkich ogromne DZIĘKUJĘ !!!

Jestem i zawsze czytam uśmiechając się i płacząc na przemian, nie piszę, bo cóż mądrego mogłabym tu napisać ;) tym razem jednak zostawię jakiś ślad...i serdeczne pozdrowienia! <3

przez łzy potrafie tylko zacytować :( :( :( :(

mnie wręcz przeraziła....teraz już odważę się napisać, że te komplikacje przy operacji przypomniały mi mojego Łatusia[*], bardzo bałam się o Kamusię, bardzo. Ale już jest ( i będzie!) dobrze :)

Tysiu, bardzo prosimy, żeby nie "coraz mniej", a coraz więcej. Psiaki potrzebują pomocy, ogłoszeń... <3

Powita ich może Rudy we własnej rudej osobie :)

Do Rudego koledzy chyba właśnie przyjechali, Runo z Makarym.

O którą chodzi, bo jakoś obie zaginęły - i Wiosna, i wiosna. Nasza Wiosna pewnie z Marcelkiem gada :)

Oskara to on dostał, nagrodą był wyjazd co Ciebie, właśnie ją odbiera :) ;) I cel osiągnął ;) ;) teraz jeszcze domek znajdzie :) To nie do wiary, jak bardzo opuszczenie schroniska potrafi zmienić psa... Uszko, Gucio, Biała, wszystkie, nawet Feniks, choć w stanie prawie agonalnym - podniósł się i radośnie witał każdy dzień, choć siły go opuszczały i życie z niego "schodziło" jak powietrze z dziurawego balonika...

Chyba już są na miejscu, albo lada moment będą....ważna chwila...

Nie wiadomo, czekamy na informację, że Misia można zabrać..... on tak bardzo mi zapadł w serce przez to, jak za Kubusiem zaglądał....jakby chciał powiedzieć: a ja? Taki całkiem niepotrzebny to nie, czasem się przydaje, ale na pewno nie jest to ( wg nas;)) artykuł pierwszej potrzeby ;)

i najmłodsze :) musimy je "podmienić" na Makarego chyba...

Od razu, jak zobaczyłam zdjęcia, pomyślałam "Feniks po raz drugi jedzie z Asią" :( :( biedny bardzo ten Makary, oby jego stan był lepszy, niż Fenisia.

Tyle życia zmarnowała z "łatką" dzikuski, wycofanej, a to cudowna psia istota, tak bardzo znękana latami niewoli :(

Dostał Vetmedin, kaszel oczywiście sercowy, osłuchowo tragedia z zastawkami :( Kubuś ma wrzód na rogówce lewego oczka. Kropelki Gentamycynę dostał.

Skoro książeczka nowiusieńka, to ona długo w tym schronisku była :( Runo śliczny, zestresowany, ale taki uległy, pokorny.

Jeśli kręcił się w kółeczko, może to być problem neurologiczny, bo samo trzymanie głowy w dół to mogłyby być zwyrodnienia na kręgosłupie szyjnym. Ale to już powoli wet zdiagnozuje, najważniejsze, że Papiś "zaopiekowany" i szczęśliwy na zielonej trawce :) śliczny jest!

To prawda, pięknie na tej trawce wygląda :) wyłysienia na grzbiecie i nosku....bardzo podobne do Feniksiowego, może i przyczyna ta sama ( grzyby?bakterie"?pasożyty?) Lucku - korzystaj z trawki i szczęśliwego życia :)

Bardzo trafne określenie, a takie "rasy" są najpiękniejsze :)

Asiu, Tolu...i Wy wszystkie cudowne Psie Anioły - to dzięki Wam jej nieszczęście się skończyło...niech to dobro po stokroć do Was powróci !!!!

tak, te oczy "świeciły" zza krat, bo resztę słabo było widać ;) cudna jest! :)

Też myślę, że to nawyki obronne ze schroniska, tam zapewne szybka reakcja ratowała życie nawet :( on zawsze taki bezradny siedział na środku boksu, nasłuchując, bo niewiele widział. Teraz bezpieczny, może jeszcze to do niego nie dotarło <3

On już w kontenerku odespał schroniskowe zaległości :) ktoś patrząc na dwa zdjęcia - ze schroniska i dzisiejsze mógłby nie uwierzyć, że to ten sam piesek :) takie dobre wieści dają nadzieję na adopcję :)

Dokładnie tak, pewnych spraw nie przeskoczymy i trzeba poczekać na decyzje pozwalającą na wyjazd Misia. Jak widać, Kubuś - choć ze słabiutkim serduszkiem - ma się dobrze i czeka na kolegę. "Jego szerokość" Miluś Zamojski też na kolegę czeka :) Oj, rozpracowany :) odwiedza nawet świnki morskie ;) idzie do piesków i z nimi sobie leży, a jak ma dość Tinusiowej "opieki", to staje pod drzwiami "swojego" pokoju, gdzie na początku był oddzielony i czeka na wpuszczenie. Po wstaniu bardzo kaszle i bardzo kuleje na przednią łapeczkę, ale jak się "rozchodzi" to już wszystko dobrze, całkiem dobry ma apetyt. Oczko zakrapiamy, na razie nie widać poprawy, ale też nie jest gorzej.

Mnie też zachwyciła jeszcze za schroniskowymi kratami, cudna jest, tylko troszkę nieśmiała, delikatna. Też mam nadzieje, że telefony się rozdzwonią, a wśród nich TEN jeden, najwłaściwszy telefon i najwspanialszy domek dla Lili.