Radek

Czyli smutna norma:/

Jesień nie sprzyja większej psiej aktywności. Gajula w weekendy ma cały czas zajęcia z tropienia, ale w tygodniu tylko standardowe spacerki po osiedlu. Na dodatek dzień krótszy. Co nie przeszkadza, że mamy się nieźle:) Mała mordka dzielnie spaceruje, drze się na inne czworołapy i jest dobrze. A po ciężkim dniu Gajulec zalega.

Mina już pewniejsza niż na banerkowym zdjęciu.

W domku mordka zadowolona:)

Dlaczegóż to?

Cieszę się, że oczko Grzesiowi nie dokucza. Grześ jest małym psiakiem, więc pomimo wieku może się jeszcze długo cieszyć życiem (i mam nadzieję, że nowym domkiem).

Bardzo ładna suma:)

To nie tylko problem wsi. Mieszkałem w Warszawie w okolicy, gdzie są również domy jednorodzinne (taki zielony fragment Bielan) i były psiaki które były tylko na ogródku:( Jest jakieś głupie przekonanie, że jak pies jest na ogródku to nie musi wychodzić.

To już bliziutko:)

Przypomniała mi się historia z naszą Norcią (z sygnaturki i awatara) . Rzecz działa się w 2002 roku w Siemiatyczach. Pojechaliśmy na pyszne lody z automatu (z Norcią rzecz jasna). Poszedłem po lody, a Asia została przy samochodzie. Pies w samochodzie wzbudził sensację. Najpierw dziewczynka głośno poinformowała mamę - Mamo, mamo. Zobacz pies w samochodzie! Oczywiście zwróciło to uwagę przechodniów i część przyglądała się temu dziwowisku:) Do dziś wspominamy tę historię. Teraz pies w samochodzie nie robi już na nikim wrażenia.

I tego się trzymajmy:)

To już niedługo. Zawsze się denerwuję, gdy jest blisko domku, czy nic nie pokrzyżuje planów.

Z Reksia widocznie jest domator;)

Takie oczekiwanie potrafi stresować. Im bliżej, tym nerwy większe.

Ale Tigrunia się zmienia:)

Jeśli tylko będzie taki bazarek, na pewno się skuszę na zakupy. Na FB pewnie nie wiedziałbym jak się poruszać po bazarku.

Na szczęście z deklaracjami sytuacja nie wygląda źle.

Miło popatrzeć na zdjęcia Lali.

Norasku kochany, we wtorek konsultowaliśmy wyniki małej mordki i wszystko wygląda na tyle dobrze, że kolejna wizyta dopiero na początku grudnia. Czuwaj proszę nad Gajulą.

To wyjątkowe miejsce na Dogo. Dobrze, że jest. Trudne są takie rocznice, ale są ważne, bo dopóki pamiętamy, nasze przyjaciółki są z nami.

Może faktycznie gamoni najlepiej ignorować.

Super wieści.

Co nowego słychać u Dejzi?

I ja zaciskam kciuki.

Rajko, wciąż pamiętam.