Sowa

Ode mnie dziś przelane.

Ta upiornie chuda ruda suczka z zaczernieniami sierści na łapkach wygląda jak najczystszy malinois, czyli jeden z belgów, pewnie z lewej hodowli - są takie blisko Zamościa i Lublina. Od lutego szukam miejsca na maliniaki z krakowskiego azylu - razem było ich 3 w tym roku, miejsce znalazło się dla jednego. Malinois są modne nadal, ludzie wierzą, że to, co widzą na filmach, to każdy belg zrobi sam z siebie.A potem okazuje się, ze malinois też może być miękki i niekoniecznie wystartuje na pluton czołgów. Ale na pewno będzie impulsywny i nie pozwoli niczego na siłę wydzierać sobie z pyska, chociaż odda bez problemu, byle nie na siłę - to i traci dom. Zawiadomcie Belgon - ja już pytałam kogoś, kto kiedyś chciał malinę, ale już nie chce. Mogę tylko pytać nadal i obiecać darmową pomoc w szkoleniu w Krakowie i ulgową w Tarnowskich Górach. Może jeszcze gdzieś na wybłagam zniżkowe szkolenie.

O jejku, nie rzuca się psom kulek śnieżnych ani ośnieżonych aportów... Kulki śnieżne skutecznie oduczają aportowania - rozpuszczają się w pyszczku, zanim pies może oddać, a ośnieżone aporty tez skutkują nadmierną ilością śniegu do połknięcia.

Fotka na konkurs!

Jeśli ruszyła zbiórka, proszę o numer konta na priv

Spadkobiercy mogą się nie poczuwać do opieki, ale może dorzuciliby coś na hotel/transport. Czy jest ew. skarbnik? Dorzucę 20 zł na miesiąc przez pół roku, nie wiem, co będzie u mnie dalej. Wolę wpłacić jednorazowo.

Prześliczna, ale i zjawiskowa uroda nie jest ochroną przed "ludźmi".

"Przez wiele lat weterynarze oraz osoby związane z psami zawodowo zalecali stawianie miski na podwyższeniu, aby pies mógł wygodniej jeść. Według nich ułatwianie zdobywania pokarmu odciążało przednie łapy oraz przełyk szczególnie ważne było to dla dużych psów. Jednak w ostatnich latach zmieniono stanowisko w tej sprawie: twierdzi się, że bardziej naturalny, a co za tym idzie zdrowszy sposób jedzenia, to jedzenie z ziemi. Obecnie weterynarze łączą ryzyko wystąpienia skrętu żołądka z jedzeniem karmy z miski na podwyższeniu. Twierdzi się, że taka postawa może powodować skłonności do tego niebezpiecznego schorzenia". -artykuł z Krakvetu.

Co do miski wyżej - pół wieku temu czytałam, że miska powinna być wyżej, a potem weci zmienili zdanie i zalecają, aby stała na ziemi.

Brawo dla tego Pana. Pies widzi szykowanie jedzenia, Pan podaje psu jedzenie stojąc tuż obok - to sygnał dla psa oczywisty, informacja, że to człowiek daje jeść, a nie miska. I Pan nie wymaga żadnej tzw. "samokontroli", co jest nie samokontrolą, ale zachowaniem wymuszonym przez człowieka; źródełkiem poważnych nerwic u wrażliwych psów.

...to, że wejście na cudzy teren z wetem? No niestety zdarzały się przypadki bezpodstawnego odbierania psów. Gdybym nazwała grupę swoich znajomych np "Help" i w statucie zapisałabym ratowanie zwierząt, to nie daje mi prawa do wchodzenia na cudzy teren. Ratownicy z organizacji społecznych poszukujący zaginionych ludzi też nie mają prawa przeszukiwać zabudowań bez zgody właściciela. Zawsze, nawet przy zgodzie, powinien być obecny policjant.

Czipowanie to dopiero mały krok - jak ktoś nie zaczipuje i wyrzuci na zbity pysk, to i tak nie będzie wiadomo czyj to pies. Aby pies był dobrem szanowanym i cenionym, trzeba by ograniczyć rozród - opodatkować wszystkie niewykastrowane/niewysterylizowane psy. Wszystko jedno, czy są własnością emeryta czy pilnują płotu na wsi.

Czy broni miski przed psami tylko, czy człowiek też nie powinien podchodzić, kiedy je? Byłoby doskonale, gdyby się okazało, że poprzednie użycie zębów wynikało np ze strachu, z przypadkowego skojarzenia sytuacji już poza azylem z czymś, co spotkało ją w azylu lub jeszcze wcześniej.

Niektóre lekarstwa zmieniają zapach ciała na jakiś czas, tak że naprawdę mogły mieć problemy z rozpoznaniem.

Daj znać, jeśli jest rozsądny dojazd od Krakowa, a będziesz potrzebowała jakiejś demonstracji.

Opiekunowie prawdopodobnie nie mają dość czasu na naukę dobrych manier, ale to konieczne...

No to cieszę się bardzo! Ślepemu psu plastikowy kołnierz-abażur blokuje informacje o otoczeniu przekazywane przez wibrysy, ogranicza też informacje zapachowe docierające z boku, więc jest podwójnie zagubiony. No a teraz może wibrysami prawie patrzeć. Ponoć naukowcy dobadali, że psie nerwy wzrokowe i węchowe współdziałają w sposób, o jakim nie mieliśmy pojęcia - pies w pewnym stopniu wg tych badań "widzi" całe otoczenie nosem.

No to można dać jej tam coś pysznego? A i kundelki szkolą się aż miło = w zaprzyjaźnionej organizacji ratowniczej szkolił się pies z azylu.

Jaka to sunia. ile ma lat? Można dać więcej zajęcia, męczącego psychicznie, żeby rozładowala emocje (szkolenie w domu - to dobry sposób), albo nauczyć odchodzenia na wskazane miejsce i tam pozostawania, póki właściciel nie podejdzie i nie zaprosi do towarzystwa.

Każdy pies jest inny - i bardzo dobrze.

To chyba indywidualne - moje dwa poprzednie psy podchodziły, wtulały się, podrzucały rękę pyskiem, właziły na kolana, a trochę ważyły. No ale to były bardzo emocjonalnie wyraziste psy. Samorzutnie wymyślały różne sposoby komunikacji - inaczej sygnalizowały chęć czułości, inaczej proponowały "róbmy coś". Obecny Tito=Malutek pilnuje tylko pory karmienia, tylko wtedy podchodzi sam.

Hm. A może lepiej byłoby poczekać, aż sama poprosi o głaskanie?

To nie moja teoria - to fakty. Zwierzę nie socjalizowane w pierwszym okresie życia pozostanie zwierzątkiem niezdolnym do bliższych kontaktów z istotami, których nie poznało w odpowiednim czasie. Nie musi być skrzywdzone, ale nastawi się tylko na bliższe kontakty z przedstawicielami tego gatunku, który poznało do krytycznego okresu. U ptaków to jest jeszcze silniejsze. Pisklęta reagują na pierwszy kontakt głosowy albo na dźwięk słyszany tuż przed wykluciem się z jajka. To naturalna biologiczna ochrona każdego gatunku - unikanie obcych gatunków, dążenie do kontaktu tylko z istotami poznanymi w pierwszym okresie życia. Mój zamojski Tito-Malutek słyszy - a zachowywał się jakby był głuchy, po prostu ludzki głos był dla niego obojętnym szumem, jak dla kogoś, kto mieszka blisko autostrady, szum jadących pojazdów. Pies jest u mnie ponad półtora roku, znał dom, samochód, windę - ale nie cieszy go bliskość człowieka. - ekscytuje się przed wyjściem na spacer, ale to nie jest pod moim adresem. Nie umie się bawić z człowiekiem, człowiek jest tylko dostarczycielem jedzenia. Czasem zachowuje się jakby kogoś poznawał, jakby chciał kontaktu - ale to są tylko rzadkie, kilkusekundowe przebłyski. Reaguje bardzo dobrze na jedzenie w ręce człowieka - karmiony był, ale to wszystko. Podobnie Abi - dzikuska też z Zamościa - dopiero po trzech czy nawet czterech latach świadomie zamerdała ogonem do swojej pani. Na serdeczność nie ma co liczyć lepiej. Psy z masowych hodowli, które człowiek tylko karmi, też nie rozwiną się uczuciowo. Dzieci z domów dziecka, dzieci sieroce, a nawet te z normalnych domów, którym "tylko" w bardzo wczesnym dzieciństwie nie okazywano uczucia, będą świadome, już jako dorosłe, potrzeby uczuć, ale to będzie wyrozumowana świadomość, a nie wewnętrzna potrzeba.

Jeśli suka jest potulna przy silniejszych psach, to bardzo dobry sygnał. Zachowania dominacyjne wobec ludzi i zwierząt można kontrolować, są czymś przewidywalnym.

Pracuję z psami na co dzień od 45 lat. Raz tylko byłam absolutnie pewna, że całkowicie nieobliczalne i skrajnie niebezpieczne zachowanie suki, a potem dwóch jej synów, jest efektem czegoś, co u człowieka nazwałabym chorobą psychiczną. Nie była to spanielka.