Misio,porzucony i ranny - ma domek, ale pamiętajmy o nim- W-wa

[Zmysł]

To ja to samo mówię Opiekunom Misia, ale do nich należy decyzja. Ale zadzwonię do nich i jeszcze raz porozmawiam poważnie.

[czarok]

Zmysł napisał(a):

To ja to samo mówię Opiekunom Misia, ale do nich należy decyzja. Ale zadzwonię do nich i jeszcze raz porozmawiam poważnie.

Zmysł, my byliśmy z Azą na konsultacji w klinice w Brnie ( jedna z dwóch klinik w Europie w tamtym czasie zajmujących się neurologią zwierząt) i tam nam właśnie powiedzieli, że raczej nie ma szans na powrót funkcji, bo Aza ma klasyczny zespół Hornera i że lepiej byłoby wykonać wysoką amputację, ale powiedzieli też, że jest 1 % szans, że jakieś tam czucie wróci i myśmy się tego 1 procenta uczepili....w sumie na własne i psie nieszczęście...- wierzcie mi, walka z wiecznie nie gojącą się raną, pilnowanie, żeby Aza nie wygryzała ( gryzła, bo pachniało raną, nie dlatego że bolało), szukanie w sklepach dziecięcych skarpetek w odpowiednim rozmiarze, kupowanie bandaży w opakowaniach zbiorczych, leków w aerozolach i antybiotyków dopyszcznych na kilogramy... to był horror. Jednego dnia się cieszyłam, bo rana przysuszona ze strupkami, za trzy dni miałam powtórkę z rozrywki - żywe, krwawiące mięso na wierzchu...
To wszystko powyżej napisałam, żeby pewne rzeczy uświadomić, bo ja to przerabiałam i gdyby ( tfu, tfu) przytrafiło mi się coś takiego jeszcze raz, to dwa miesiące rehabilitacji i jeśli brak poprawy, to amputacja bez sentymentów. Jeśli nerw jest tylko stłuczony i obrzęknięty, to po dwóch miesiącach obrzęk musi ustąpić...

[Zmysł]

Dzięki za te wszystkie informacje. Właśnie Opiekunowie Misia przeżywają to samo, ale też "się uczepili". Muszę z nimi porozmawiać. Jeśli natomiast ta rozmowa znowu nic nie wniesie, czy mogę Ciebie poprosić o wykonanie do nich telefonu? Pani Ludmiła bardzo ceni sobie wszelkie oznaki zainteresowania jej problemami z Misiem i na pewno to doceni. A jak usłyszy kolejny głos rozsądku, to może jej to pomóc w podjęciu tej trudnej decyzji.

[czarok]

Zmysł napisał(a):

Dzięki za te wszystkie informacje. Właśnie Opiekunowie Misia przeżywają to samo, ale też "się uczepili". Muszę z nimi porozmawiać. Jeśli natomiast ta rozmowa znowu nic nie wniesie, czy mogę Ciebie poprosić o wykonanie do nich telefonu? Pani Ludmiła bardzo ceni sobie wszelkie oznaki zainteresowania jej problemami z Misiem i na pewno to doceni. A jak usłyszy kolejny głos rozsądku, to może jej to pomóc w podjęciu tej trudnej decyzji.

Nie ma problemu ( napisz mi na priv numer telefonu Państwa, najlepiej stacjonarny i uprzedź o moim ewentualnym telefonie do nich)

[Zmysł]

czarok napisał(a):

Nie ma problemu ( napisz mi na priv numer telefonu Państwa, najlepiej stacjonarny i uprzedź o moim ewentualnym telefonie do nich)

Bardzo Ci dziękuję. Na początku tygodnia dam znak.

[tomcug]

Bo to nie jest wcale łatwa decyzja :shake:

[czarok]

tomcug napisał(a):

Bo to nie jest wcale łatwa decyzja :shake:

Wiem, przerobiłam na własnej skórze i na skórze ukochanej suczki :-( i dlatego ośmieliłam się zabrać głos w tym temacie...Gdybym mogła cofnąć czas, zdecydowałabym o amputacji, chociaż to nie przedłużyłoby życia Azie ( jak wcześniej pisałam, miała chorobę nowotworową i z tego powodu odeszła). Dziś myślę, z perspektywy czasu, że poprawiłoby jej to komfort życia...Aza była psiakiem pełnym życia, kochała pływanie, bieganie itd. Z poranioną łapą te przyjemności musiała mieć ograniczane, bo mogło się wdać zakażenie lub rana mogła się powiększyć....
Psiak na trzech łapach żyje aktywniej niż człowiek na jednej nodze ( a zdaje się, że tak podświadomie traktujemy nasze psy - jak ludzi, którzy stracili nogę).
Nie wiem, czy udało mi się tym postem przekazać, to co chciałam ( mam nadzieję, że zrozumiecie)

[Zmysł]

Ja zrozumiałem. Dziękuję, że to wszystko napisałaś i liczę na wsparcie

[tomcug]

[quote name='czarok']
Psiak na trzech łapach żyje aktywniej niż człowiek na jednej nodze ( a zdaje się, że tak podświadomie traktujemy nasze psy - jak ludzi, którzy stracili nogę).
Nie wiem, czy udało mi się tym postem przekazać, to co chciałam ( mam nadzieję, że zrozumiecie)

Też zrozumiałam. I przyznam, że sama podświadomie tak myślę, bo porównania są nieuchronne. Musimy nauczyć sie patrzeć i myśleć inaczej.

[Zmysł]

Rozmawiałem dzisiaj z Panią Ludmiłą. Misia oglądał również doktor Czerwiecki. I nie daje szans na uratowanie łapki. Ale to ciężka decyzja. Czarok, jakbym Cię mógł prosić o telefon, Pani Ludmiła wie, że zadzwonisz.

[tomcug]

Smutne, ale spodziewałam się tego. :-( :-( :-(

[Zmysł]

Niestety, niestety. Czarok, masz pw z numerem telefonu. Jeszcze raz dziękuję

[EVA2406]

Smutno mi, bo miałam nadzieję :-(.

Mam kotka Karolka na trzech łapkach i daje sobie radę świetnie, ale to zawsze kalectwo i podjęcie tej decyzji jest bardzo trudne. Nie dziwię się Pani Ludmile, że zwleka z decyzją.

[Ania W]

To jest dla nas kalectwo, nie dla tego psa...
DLa zwierzęcia większą niepełnosprawnością jest poruszanie się z zawadzającą mu bezwładną łapą, która jest narażona na urazy i powikłania, o których pisała czarok. Ludzie przeżywają amputację bo stawiają się na miejscu zwierzęcia, a nie można tego robic z wielu powodów. Po pierwsze psu po amputacji zostają trzy łapy a nie jedna noga. Po drugie psy błyskawicznie dochodzą do siebie, szybko uczą się łapać równowagę, świetnie sobie radzą.
Dlaczego ludzi tak przeżywają kalectwo? Bo niepełnosprawność ma swoje podłoże społeczne a nie tylko związane z ograniczeniami fizycznymi. Bo widzimy różnice w wyglądzie patrząc na ludzi niepełnosprawnych i oni te spojrzenia czują - dla zwierząt nie ma to najmniejszczego znaczenia. Psy nie popadają w depresją z powodu amputacji - popadają w depresję z powodu odrzucenia.
Myślę, że Misiek poczuje się swobodniej bez tej łapki, która tylko utrudnia mu poruszanie się a w tej sytuacji naważniejsze jest to, że jest kochany bez względu na to na ilu kończynkach się porusza ;)

Też mam niepełnosprawnego kotka (Bolka ;-) ) i wiem że on tej niespełnosprawności zupełnie nie dostrzega i choć ruchy ma nieco mniej skoordynowane to dostaje regularnej glupawki ;-)

[czarok]

[quote name='Ania W']To jest dla nas kalectwo, nie dla tego psa...


Pewnie wielu już widziało ten filmik - rewelka :lol: : http://pl.youtube.com/watch?v=UXPJJeISuXo

[Ania W]

Oglądałam też program z psem, który nie ma przednich łap i chodzi w pozycji "ludzkiej" ale on taki się urodził.
No a mała Jeżynka od emira? Czarok zna to potwierdzi;) Nic sobie z braku łapy nie robiła, szalała i ustawiała kogo tylko mogła -już w nowym domu i nadal ustawia ;)

[tomcug]

[quote name='czarok']Pewnie wielu już widziało ten filmik - rewelka :lol: : http://pl.youtube.com/watch?v=UXPJJeISuXo

Ja dopiero teraz widzę - niesamowite :crazyeye:.

[EVA2406]

tomcug napisał(a):

Ja dopiero teraz widzę - niesamowite :crazyeye:.

Ja też . Ten piesio tak szybko biega, że nie mogłam doliczyć się łapek.

[tomcug]

Dla mnie najdziwniejsze jest to, jak on utrzymuje równowagę. Bo obie brakujące łapki są po jednej stronie, więc to naprawdę ogromna sztuka. :multi:

[EVA2406]

tomcug napisał(a):

Dla mnie najdziwniejsze jest to, jak on utrzymuje równowagę. Bo obie brakujące łapki są po jednej stronie, więc to naprawdę ogromna sztuka. :multi:

Ja też nad tym się zastanawiałam

[Zmysł]

Czarok, bardzo dziękuję, że porozmawiałaś z Panią Ludmiłą:loveu:. Dla niej to dużo znaczy.

[tomcug]

Przed Panią Ludmiłą bardzo ciężka decyzja.

[Zmysł]

Tak jest, niestety

[tomcug]

Bardzo współczuję Pani Ludmile.

[EVA2406]

Biedny Misio, że nie da się pewnie łapki uratować.

No tak jak dogo jakoś działa to połączenie z netem mi co chwilę zrywa :angryy: