Nutusia

Kasiu - już Ci mówiłam, ale powtórzę publicznie - podziwiam i kłaniam się nisko. Nasze ustalenia pozostają oczywiście w mocy, więc i o nich napiszę publicznie, bo wypierać się nie zamierzam: jak tylko Alutka znajdzie dom, a Ty uznasz to za stosowne - Wiera ma miejsce u mnie.

Niedługo się kończy na szczęście. Choć może na koniec się zrehabilituje i sypnie domkami ;)

No widzisz Mari - cierpliwość, a nie twarda ręka! Czyli w całej rozciągłości nadajesz się na DT dla Morelii :) Kopiuję sobie rady Lili do notatnika - nie znasz dnia i godziny kiedy jaki tymczasowicz się może trafić...

Posłania na środku pokoju mogą się całkiem efektownie prezentować. Najważniejsze, że nie układa ich na stos, żeby... podpalić, skoro ognia w kozie brak ;) :)

A ucieszyła się przynajmniej na Twój widok, czy i to nie? ;)

A to jędza! Lać i patrzeć czy równo puchnie!!!! ;)

Ja to bym najchętniej całe to biodro wymieniła na nowe, albo bym pana rehabilitanta tutejszego do walizki spakowała i zabrała ze sobą. Bo jak wczoraj wreszcie zaszalałam na wieczorku pożegnalnym (skoro na rozpoznawczym siedziałam z kulą u nogi), to mnie dziś jako tako ponaprawiał ;) Alutka zdecydowanie ma ADHD! Ona po prostu bez przerwy psoci, bo ciągle musi coś robić. Do tej pory sporo jej energii brała na klatę Chmurcia - jedyna, która miała do niej anielską cierpliwość! Bo już nawet Kreśka i Lili, które naprawdę ciężko zmęczyć, momentami mają dość tej małej szprotki. Poprzedni Państwo Alutki dość często i na dłużej wybywali z domu zdaje się. Pies był głównie z dziećmi i z ich opiekunką. Wyszalała się z dzieciakami i w ogródku i fakt - żaden inny pies jej nie nakręcał. No i nie była godzinami bez nadzoru. Dobra z niej psina, wdzięczna i kochana, ale cierpliwość można przy niej stracić. No i też ona nie da się tak lubić od pierwszego wejrzenia. Ta pani, która wtedy przyjechała ją poznać przez tę godzinkę, gdy u nas była próbowała namówić Alutkę, żeby przyszła, dała się pogłaskać, dała się poznać! Ale gdzie tam - ona miała ważniejsze sprawy na łepku! Na na kolankach u pani zagościła Gapcia i ją wyadoptowałabym pani na pniu! Oczywiście pod warunkiem, że pani zamieszkałaby u nas :)

Prawdziwy głaz z serca po tym, co wyprawiała wcześniej! :)

Czyż nie przyszła pora na zmianę mocno nieaktualnego tytułu? ;)

Dajcie spokój z tym pesymizmem! Co czeka Kinia i tych, którzy go kochają najbardziej wiadomo nie od dziś. Ale póki co mamy jesień, jesienne chłody, wilgoć - ja też ledwie łażę, choć właśnie kończę 3 tydzień pobytu w sanatorium...

W jesieni dziewczynom do pyniów - szczególnie Milce ;) :)

Misio Fernando?...

Jesteś bardzo dzielnym DT - ja nawet na tyle nie mogę sobie pozwolić :( Ale po to tu jesteśmy (i po to zloty organizujemy ;)), żeby w takich trudnych sprawach jak Nuśkowa łapinka pomóc zespół w zespół :)

O kurczę, może się czegoś przestraszył, że "zaatakował"? Filuś, nie wygłupiaj się!!!!

Wujki w mniejszości, to trza o nich dbać ;) Nie wolno krzykać i krytykować :)

Może tak być. Chodziłoby o to, żeby ten staw oczyścić, zeskrobać coś tam, czego nie powinno być, umieścić to co trzeba tam, gdzie trzeba. Jakoś chyba tak z grubsza miałoby to wyglądać... Dobrze, że niedługo wracam, bo jeszcze chwila, a Sławek by Alutkę tu do mnie paczką wysłał (i wcale nie mam pewności, że... priorytetową!) ;)

Jesteśmy w gotowości :)

To samo co laparoskopia, tyle, że w temacie "stawy" ;)

Fajnie, fajnie! O moją "zmorę" nawet buractwo nie dzwoni...

No, malagosie - "upiekło" Ci się ;) Baaaaardzo się cieszę :)

Ihi. On w końcu też skończony chirurg-ortopeda ;)

Jak to SZCZĘŚCIE odmienia psiątka :) CUDO!!!!!

Na szczęście leczenie tarczycy jest łatwe i mało kosztowne...

Eeeee tam, dawno ;) Pan magister czyni cuda, bo chodzę na własnych odnóżach, ale bólu tak całkiem zniwelować się nie da :( Po powrocie będę szukała jakiegoś dobrego, rozsądnego ortopedy, bo zdaniem tutejszego pana magistra po zagranicznych kursach i stażach ;) podpadam pod artroskopię... Się zobaczy co będzie dalej...

Hura! Hura! Hura! A teraz proszę więcej szczegółów na temat dobrości domku ;)