dwbem

Jak widać nie tylko labki są namolne, wiejskie, małe kundelki też bo moja Kama mnie zamęcza całymi dniami.

Cudowna wiadomość, dużo zdrówka dla was.

Niestety wiem coś o tym bo w tym roku wydałam tysiące najpierw na ratowanie nieżyjącej Emi a potem na adoptowaną Kamę. Ale my psiarze nigdy nie żałujemy wydatków na ukochane psiaki.

Fajny maluszek, niech żyje jak najdłużej. Podziwiam, że tak długo daje radę i oby jak najdlużej.

Ona jest cudna a limonka też. Sunia nadrabia braki wszystkiego w poprzednim życiu i dobrze, bo być może tego dobrego życia nie będzie za dużo przy jej chorobie. Moja Kama jest zdrowa i miała chyba lepsze życie a tez całymi dniami domaga się pieszczot bo tego jej pewnie brakowało więc nie można się dziwić Nuuce. Życzę suni jak najdłuższego życia a limonce zdrowia i cierpliwości bo jesteś wspaniala.

No właśnie. Zanim zaczęłam mieć rasowce to w domu zawsze były jakieś kundelki i też były kochane.

Szczepienie zniosła dzielnie. Ja momo, że przez wiele lat miałam rasowce to kocham wszystkie bez względu na pochodzenie i urodę. Dowodem Kama, którą kocham bo jest przesłodka.

Faktycznie, ona jest wyjątkowo urocza i słodka. Wczoraj mieliśmy szczepienia przeciw wściekliźnie i Kama ma chyba pierwszą w zyciu książeczkę zdrowia bo Maks już trzecią.

Ona dzisiaj pierwszy raz dostala psiej głupawki, szalała galopem po całym mieszkaniu z uśmiechniętą mordką, widać, że czuje się już u nas doskonale.

Kama już też chwilami odpuszcza prześladowanie mnie i śpi na fotelu ale ciągle jest słodką pieszczochą.

Też współćzuję i przytulam, wiem jak to boli ale on już nie cierpi.

No pewnie, ale okazalo się, że łysinka jednak zarosla. Poza tym wyczesałam z niej bardzo dużo podszerstka więc jeszcze bardziej wypiękniała bo przy okazji i łupież się wyczesał. Ale namolność w domaganiu się pieszczot jej nie mija, chodzi za mną wszędzie i każe się dopieszczać. Ja mam całe życie czarne podpalane - najpierw ONki, potem rottweilery , wreszcie średnie pinczery a na koniec Kama.

A ja od dużych choć właśnie adoptowałam maliznę.

A czy jest wykastrowany? Bo jeżeli nie to on po prostu znaczy teren.

Sunia jest szczęśliwa, że wreszcie maswojego czlowieka, który się nią zajmuje. Moja Kama też jest podobna - nie odstępuje mnie na krok i bez przerwy domaga się pieszczot. Być może nigdy tego nie miała, nie wiem. Limonko podziwiam cię za poświęcenie, życzę i tobie i Nuuce dużo zdrowia.

Spróbować zawsze warto, ja to bardzo lubiłam, miałam niezłe psy choć nie zawsze wygrywały ale to dla mnie była zabawa, sport. Teraz niestety sporo się zmieniło i to na gorsze, ludzie niestety są jacy są ale na szczęście nie wszyscy. Trymowanie erdela jest dosyć trudne, moja znajoma, która je miała robiła to u specjalisty, żeby na wystawie wypadały ładnie.Jeżeli masz w pobliżu jakieś większe miasto, w którym są tacy specjaliści bo ktoś musi ci pokazać jak to robić prawidłowo. A wystawy są fajne jeżeli sie nie bierze ich tak jak niektorzy czyli zaborczo i zbyt ambitnie.

Porad powinnaś uzyskać w swoim oddziale Związku w sekcji teriery., W domu powinnaś go uczyć pokazywania zębów i spokojnego stania w prawidłowej pozycji. mam psy rasow ponad 54 lata, prawie wszystkie byly wystawiane bo mnie to po prostu bawiło, dawniej wystawy były imprezami towarzyskimi, wystawcy się przyjaźnili, nie bylo wściekłej rywalizacji tylko raczej sportowa. szkoda, że nie mieszkasz w Warszawie lub w pobliżu bo mnogłabym ci pomóc.

Współczuję, one zawsze odchodzą dla nas za wcześnie. Trzymaj się.

Dziękuję i życzę, żeby twoja jeszcze pożyła dłużej.

Zaciskają bo musi być dobrze.

Oby było dobrze, moja Emi po pierwszej operacji żyła 3 miesiące, drugiej już nie było po co robić bo przerzuty żeżarły całe wnętrzności.

Już odrasta, nie widać łysinki. Może ogolili do USG bo przepelniony pęcherz zasłaniakl wnętrze. Kama jest okropnie namolna, cały dzień mnie molestuje o pieszczoty ale poza ttym jest fajna, nauczyla się jeść z apetytem dobre psie jedzenie, ładnie chodzi na smyczce no i co ważne sika normalnie,bez stresu.

Piękne.

Ja przez to przeszłam wiele razy bo mam psy ponad 54 lata a większość z nich zabijał mi rak więc rozumiem twój ból ale nie miej do siebie żalu, zrobiłaś to co było najlepsze dla suni, nie pozwoliłaś jej odchodzić w cierpieniu. Zostają wspomnienia dobrych dni a za jakiś czas daj dom i serce jakiejś innej biedzie, ktora tego potrzebuje.

Cudne zdjęcia. Też trzymam kciuki, musi być dobrze.