Jaaga

Jakie lalunie, obie cudne, większa pinczerkowata, adopcyjna bardzo jak dla mnie, mała taka drobinka, tylko wsadzić pod kołdrę, a nie w mokrym kojcu. Gdyby tu ktoś chciał wziać jakiegoś z psów ze schroniska, to moje znajome prawdopodobnie jadą w weekend do Lublina, pewnie zgodziłyby się wziąć psiaka, wtedy mogłabym nawet go przenocować, żeby tylko jakiś biedak mógł opuścić schronisko. Już mówiłam Toli o tym, zawsze to może jakaś szansa przy łączonym transporcie. W poniedziałek jadę do Katowic, to mogłabym i tam wziąć psa do przekazania dalej. Jak coś, to Tola mam mój nr tel.

Mam odczucia, jak ewu. My nie wiemy, ile może ważyć suczka w przyszłości, bo ani jedno szczenię nie przypomina Marty. Nikt Panu nie zagwarantuje ani określonej wielkości, ani wygladu, ani tego, że pies mimo odrobaczenia, nie bedzie dalej miec glist. Myslę, że na takie wiadomości lepiej odpowiadać, że prosi się o kontakt tel. Wymagania jak w stosunku do psa rodowodowego. Dobrze, że to nie ja dostaję te wiadomości, bo raczej nie wytrzymałabym. W moich ogłoszeniach jest w treści napisane dużymi literami, że kontakt wyłącznie telefoniczny (dla mojego zdrowia psychicznego). Oczywiście i tak dostaję, bo wielu czyta tylko tytuł i patrzy na zdjecie. Tych wiadomości nie da się strawić. Zresztą uważam, że decyzja o adopcji psa jest na tyle powazna, że należy zadzwonić i porozmawiać. Co do ogłoszen, to jasne, że najlepiej byłoby robić je na pobliskie miasta, tylko problem jest taki, że prawie wcale nie ma pobranych telefonów, a jesli ktoś dzwoni z okolicy, to nie nadaje się na dom. Dotąd odzew największy i od normalnych ludzi był z Wrocławia i Krakowa.

To maleństwo nie żyje :( Uaktywnił mu się FIP i niestety choroba zabrała go po 3 mies. pobytu w nowym domu. Zdruzgotała mnie ta wiadomość.

O, zdecydowanie. Bajka jest taka, jakby u nas była od zawsze. Radosna, towarzyska, zgrana z naszymi psami. jedynie boi się Bezy, bo Beza ją próbuje terroryzować i dominować. Jest zazdrosna o małe. Wczoraj Bajka pierwszy raz wychodziła na spacer przy Bezie. Dotad musieliśmy Bezę zamykać. I tak wyszła dopiero za drugim podejściem, za pierwszym razem uciekła spod drzwi na piętro pod sypialnię, gdzie ma dzieci. jednak trzeba je przyzwyczajać do siebie wzajemnie. Bajka to młodziutka, radosna sunieczka. Kiedy może, to pakuje się do łóżka. Dzieciaki zadbane, tłuściutkie, nadal nawet nie pisną.

Ewu, tak jak Ci mówiłam maluchy mogą zostać do czwartku 19.12, bo w piątek wyjeżdżam, więc nie będziemy mieli czasu ich wydawać. Maluchy są całkowicie samodzielne, każdy już przyjechał z kompletem zębów, same jedzą, same piją i odkąd u nas są leczone, to rosną w oczach. Bawią się i szaleją, to nie są ciamajdowate kuleczki. Bez względu na sytuację u mnie, one i tak nie mogą zostać z mamą. Muszą dostawać środki przeciwpasożytnicze. Dziś zebrałam znowu kolejne młode już dwie glisty. Dopóki będą piły mleko matki, to z mlekiem będą stale się zarażać. Marta, jak widać chyba na zdjeciach jest wychudzona, z żebrami na wierzchu, wycieńczona i pasożytami i karmieniem tak licznego miotu. Gdyby trafiła do tego drugiego hoteliku z nimi do jednego boksu i nie miałaby mozliwości uciec przed małymi, to może się to skończyć dla niej śmiercią. Może dostać tężyczki. Jeśli nikt tego nie zauważy, a trudno, żeby ktoś np. chodził nocą po osobnym budynku, to bez podania wapnia, suka umiera. U nas w pokoju ma kanapę, więc może wskoczyć i odpocząć od małych. Małe zjadają jej kupy, więc całe leczenie jest mało skuteczne, wzajemnie się zarażają. Ludzie je adoptują, a potem będą oddawać, bo nie poradzą sobie z pasozytami. Marcie i tak warto chyba zrobić badanie krwi, żeby zobaczyć co się dzieje. Stale chce jeść, dostaje amylazę, więc to nie problemy z enzymami, podaję jej osłonowo sylimarol przy leku na pasożyty. Dużo je i duzo robi kup. Dziś rano po nocy były trzy, w ciągu dnia również są ze dwie. Niestety, na jej kondycję nie wpływa duża ilość jedzenia. Nadal wystaje jej każde żebro. Wiem, jak złe parametry krwi i stan zapalny miała Beza w tej samej sytuacji. Oczywiście, jeśli możecie, to ogłaszajcie proszę jego również. Chodzi o to, że jedno szczenię musi zostać dłużej, żeby naturalnie przyhamować laktację. Jednak tydzień później i on będzie gotowy do zmiany domu. Był najmniejszy, mało ruchliwy. Teraz dogonił czarne siostrzyczki i jest tak szybki, że trudno mu zrobić zdjecia.

Od samego początku pisałam, że pobyt u mnie jest bardzo awaryjny. Jeszcze na wątku Bajki. Nie powinnam ich w ogóle wziąć, ale opcją na już, tamtego dnia było tylko schronisko. Od razu prosiłam o pilne ogłoszenia czy szukanie innego miejsca. Stąd szybkie badanie, odrobaczanie, szczepienie. Żeby czasowo to ogarnąć i maluchy zabezpieczyć. Maluchy na pewno nie trafią byle gdzie, ale jesli nie znajdą domu, to trzeba rozglądnać się za hotelikiem lub zmobilizować wolontariuszki. Basiu, wysłałam Ci kolejne fotki. Praktycznie co dzień robię zdjęcia, zmniejszam, obrabiam i rozsyłam. Trochę czasu tez mi to zajmuje. Mam nadzieję, że uda się im znaleźć własne domy. Na szczęście moje maluchy mają się rodzić dopiero na koniec miesiąca, więc mam jeszcze czas na działanie. I tak moja rodzina jest porządkowana pod psy i od nich uzalezniona, więc nie moge im jeszcze zaplanowanych świąt zepsuć. Moje córki wyglądają niby dorośle, ale to 12 i 14-letnie dzieciaki i jak wszystkie cieszą się na wspólne święta z babcią. Andrzej musi zostać na wsi z psami, ale opieka nad szczeniakami go przerośnie.

Chciałam potwierdzić, że wpłata dotarła, dziękuję.

Basia mówiła że bardzo fajna rodzinka jej się szykuje. To nie zmieniaj proszę, niech jeszcze będzie na wszelki wypadek. Ja usunęłam swoje. Tak, podobno dzwonią ludzie, ale większość beznadzieja. W sumie to tylko trzy osoby są chyba do sprawdzenia:dla Aurory, Amber i Olafka, czyli jednego z większych piesków. Niestety, taka ogłoszeniowa akcja zmasowana jest konieczna. Wyjeżdżam w przyszłym tyg. i maluchy muszą do tego czasu trafić do domów lub DT, bo mąż absolutnie sobie z nimi nie poradzi. Bardzo dziękuję za wsparcie ogłoszeniowe. wyróżnione ogłoszenie Amber zamienię dla większego pieska na Katowice.

Ogłosiłam własnie Amber na Bielsko z innymi zdjęciami. Nikt chyba tam jej nie ogłosił?

Ja również nie potrafię i zresztą odkąd są dziewczyny z małymi, to czasu brak mi na wszystko. Może chociaz lekarz pokaże jednej z pracownic, jak masowac ścięgna. Nam na pierwszej wizycie pokazała neurolog. Mięśnie szybko można odbudować. Ortopeda też uczulał nas na ścięgna, bo Linda i tak po roku ma je już takie, nie nie pozwalają jej na normalne korzystanie z łap. Jeszcze dodam, bo może to też kiedyś się przydac,że jeśli śrut zostanie w organizmie, to może powodować konsekwencje. Mój kot miał stale infekcje, wiecznie coś łapał i chorował. W końcu usunęliśmy mu śrut, którego wcześniej lekarz nie usunął, bo powiedział, że nie ma potrzeby i nie ma żadnego wpływu. A jednak. Po jego usunięciu, kot nagle ozdrowiał. To tak na marginesie, gdyby psiak tez miał i był jakiś problem. Przy rehabilitacji tez trzeba zanaczyć, że jest metal w środku, to ważne chyba przy magnetoterapii (ale nie jestem pewna, bo Linda miała różne rodzaje w czasie jednej sesji). Nas rehabilitantka sama zapytała na pierwszym spotkaniu. Nie można wtedy stosować tych zabiegów.

Pytałam ewu, jest osoba zainteresowana tylko jednym z większych piesków. Podała imię Olafek, więc to może z ogłoszenia na FB wolontariatu. Tyle ogłoszeń i praktycznie nic.

Tak, o takie i na FB mi chodziło. Może ktoś się akurat znajdzie. Warto tylko przeglądnąć ośrodki rehabilitacji gdzie są, jakie mają ceny i wtedy szukać.

Włąsnie też jestem ciekawa, jaki efekt dają ogłoszenia, bo jest ich sporo. Mam nadzieję, że ewu będzie miała dobre wieści dla nas.

Dokładnie, moja mama ze swoją sunią od dwóch miesięcy ma zajęte całe popołudnia rehabilitacją. Zanim w godzinach szczytu przedostanie się do centrum Katowic, to potrwa potem godzina lub dłużej zabiegów i znowu długi powrót. Jednak efekt jest widoczny. była dwa dni temu na kontroli u dr Novaka i bardzo mu się podobał rezultat, sunia chodzi o wiele lepiej. Z Lindą byłam tam tylko na kilku zabiegach, bo to już zupełnie było nie do przejścia. Duży, nietrzymający potrzeb pies nie ma nawet szans na taksówkę. Pani rehabilitantka pokazała mi przez te spotkania co i jak mam robić, zaleciła kupić lampę solux. Też były efekty, tylko w ostatnich dniach, jak trafiły do nas niespodziewanie dwie rodziny,to brakuje mi czasu i niestety, osiągnięte rezultaty nikną w oczach. Może warto porobić mu ogłoszenia z prośbą o DT na miasta, gdzie są ośrodki rehabilitacji? Wiem ze w Zabrzu jest rehabilitacja, ale drogo. Moja mama dzwoniła. Pani Halinka z Katowic dla bezdomniaków ma zniżkę 50%. Bardzo polecana jest także rehabilitacja w Oświecimiu. To punkty tak bliżej mojej okolicy. Linda miała zbiórkę zorganizowaną przez fundację na Ratujemy Zwierzaki, myślę że ten piesek na pewno też dostałby od ludzi wsparcie na potrzebne zabiegi. Gorsze od zaników mięśni są przykurcze ścięgien. Mięśnie szybko mozna wypracować, a w przypadku ścięgien łatwiej nie dopuścić do ich przykurczu, niż coś później z nimi zrobić.

Od nas jednak jest daleko, to min. 5 godz. drogi, kilka zakorkowanych miast po drodze i o ile starsze, mało adopcyjne psy warto wszędzie ogłaszać i organizować transport, to w przypadków szczeniaków wydaje mi się, że to za duża trudność i odległość.To chyba już Wrocław byłoby lepiej, bo ostatnio tam jest dużo adoptujących i zainteresowanie, a dojazd do nas o połowę krótszy. Dziękuję za ogłoszenia i zaangażowanie, powinny poskutkować. Basiu był jakiś odzew z ogłoszeń? Maluchy mają ich naprawdę sporo. Dziś zdrobię jeszcze kilka fotek, to spróbuję ogłosić tu gdzies bliżej, może na Jastrzębie zdrój? Jeszcze można sprobowac na Opole, tez nie jest daleko.

Jest bardzo mądrą sunią. Reaguje już na imię, ma bardzo miłe usposobienie, rewelacyjna dziewczyna.

Zrobiłam ogłoszenie na Katowice dla Pimpusia. Amber zmieniłam na Rybnik, bo na Gliwice nie było żadnego zainteresowania. Poudostępniałam je na grupach FB. Ewu, długo spokoju być nie mogło. Zapytaj Asi, może już Bimberek znalazł dom i wzięłaby sunię.

Dziekuję Elu za wstawienie tych kolejnych fotek

Rozmawiałam dziś z panem, jest nieźle i podobno co dzien lepiej. Mała dobrze trafiła, praktycznie wszystko, o czym pan mówi robi tak, jak się powinno robić, rewelacyjnie z nią pracuje i postepuje. No i nie daje się jej zafiksować tylko na swojej osobie, co próbowała od początku zrobić. W relacje i pracę z nią wciągnął rodzinę i podobno już widać postep i efekty. Do windy wchodzi na smyczy, załatwia się jak powinna, jeszcze czasem szczeka w nocy, jak coś ją niepokoi, ale nieporównywalnie do tego, jak na początku. Zaczęła sama bawić się zabawkami.

Chciałam podziekować za przekazanie zebranych dla tej rodzinki pieniędzy na zakup karmy dla Marty i jej dzieciaków. Dziś dotarła Josera, wszystkim ślicznie dziękuję.

Zapomniałam napisac, że dotarła karma Josera zamówiona przez kiyoshi, ślicznie dziękuję. Lecę podziękowac jeszcze na wątek z którego przekazano nam karmę.

Oj, dbac to ona sama o siebie potrafi, jak mało który pies. Jesli tylko niose coś w rękach, to jest pierwsza, wyrywa z dłoni i nigdy nie da się poszkodować. To samo, jak wracamy ze sklepu z zakupami, idzie z nosem w torbie od drzwi do kuchni. Z tymi jajkami to już przegięła, wszyscy pytają o jajka, a ja mówię, że nie ma bo psy zjadły. Rodzina i znajomi wtedy milkną, bo myślą że ja im specjalnie wszystkie daję, bo mam świra. Potem pytają, czy nie szkoda tak wszystkie psom dawać. Nasze kury są naturalnie karmione, nie żadnym badziewnym granulatem, więc jajka są najlepsze z możliwych i stale ktoś o nie pyta. Z założenia dla psów miały być gęsie, a teraz wychodzi na to, że my musimy się gęsimi zadowolić ;)

Dla mnie to od razu była Amber własnie z powodu jej ciepłego, jasnego kolorku. Wśród tych czarnuszków jest taka bursztynowo-kasztankowa. Do tego ma tez jasne oczka. Zrobiłam jej ogłoszenie na Katowice z kolejnymi, nowymi zdjęciami, ale bez imienia w tytule. Rozmawiałam z ewu, zamieniam zaraz na Gliwice.

Mam 9, dlatego nie chciałam podjać się opieki nad tak liczną rodzinką. Najbardziej cierpi na tym Linda, bo nie mam dla niej czasu na codzienną rehabilitację i spacery w nosidle. 2 nutrie i 2 króliki są mojej starszej córki, dobrze że zajmowanie się nimi chociaż mi odpada. Tylko co robić, jak maluchy miały od razu jechać do schroniska. Nie dostały nawet dnia czasu na znalezienie innego miejsca, ewu dzwoniła płacząc. Gdyby dopadło je parwo, to miałabym je na sumieniu, że odmówiłam. Ręce mi opadły, bo jedna Ryjek pojechała do DS, a na jej miejsce nagle pojawiły się dwie rodzinki. Bajka jest całkiem niekłopotliwa, ale banda Marty daje popalić. To sytuacja na dni, ale nie tygodnie. Czy ktoś jeszcze oprócz Kiyoshi może ogłosić dwa większe, kudłate chłopaki na inne miasto? Wysłałam fotki mailem kiyoshi i elik. Chłopcy trochę przypominają jamniki długowłose, mają bardzo króciutkie łapki, szpiczaste pyszczki i dłuższy włos. Są jednak krępe i masywne. Zupełnie nie podobne do mamy, więc myślę, że nie ma nawet sensu pokazywac Marty w ogłoszeniu, zeby ludzie się nie sugerowali jej wyglądem i długimi łapami.

Helli, dziękuję. Fajne te wdzianka, mam podobne na małego psa. Nie mam na większego psa, na małe mam też wybór zwykłych pooperacyjnych. Ja i tak nie mogę trzymać całej tej rodzinki dłużej, bo po prostu nie wyrabiam. Mam za dużo obowiązków, a one są bardzo absorbujące. Nad ranem już zaczynają zawodzić, jak przychodzę po nocy do ich pokoju, to cały tonie w moczu i rozpaćkanych kupach, podkłady są zwinięte w mokre ruloniki, Marta skacze jak pingpong, małe biegają. Takie stado jest do ogarnięcia, jesli ktoś tylko nimi się zajmuje. Zresztą domyślam się, że to właśnie był prawdziwy powód oddania ich przez DT. Stąd ta błyskawiczna akcja ogłoszeniowa i profilaktyczna zdrowotna. Wczoraj wysłałam ewu paragon z przychodni za badanie i leki. Mam nadzieję, że dzięki ogłoszeniom maluchy szybko znajdą fajne domki.