Nesiowata

Witaj czarny książę w pochmurny (a słuchowo to nawet burzowy) poranek. Coś tam kapie z nieba, ale to tylko śladowe ilości. Za to grzmoty słychać dość dobrze i moja biedna mała Lala trzęsie się jak osika. Zaraz wracam do łóżka żeby mogła się spokojnie ułożyć po kołdra i czekać na ciszę. Trzymaj się zdrowo czekoladowy Czarnulku i spokojnie czekaj na czasy kiedy wreszcie ktoś dostrzeże Twoją wyjątkowość.

Witaj uroczy Pelikanku - u nas słychać gdzieś z oddali burzę, nawet trochę grzmi. biedna Lala wystraszona pod krzesłem. Tobie to grzmoty chyba niespecjalnie przeszkadzają więc możesz spokojnie odpoczywać.

No i chyba niebo postanowiło przypieczętować tę rocznicę. Od kilkunastu minut słychać grzmoty (chyba niezbyt dalekie), zaczęło się błyskać. Biedna jubilatka chodzi za mną krok w krok, siedzi pod krzesłem, jest bardzo nieszczęśliwa. Nawet deszczyk zaczął siąpić. Będę musiała położyć się żeby biedaczka mogła spokojnie zakopać się pod kołdrą i przetrwać ten straszny czas. Oczywiście o śniadaniu to już nie ma mowy...

I już jest ta druga rocznica! A małe diablątko (może z tego powodu) uciekło do brata żeby przypadkiem nie wyjść na dwór. Wkrótce trzeba będzie znów jechać na szczepienie i pewnie będzie kolejna odsłona "opery" w jej wykonaniu. Dobrze, żer weterynarz już się przyzwyczaił do jej popisów. A to taki przyjazny psiak do wszystkich ludzi! Jedynie wujek weterynarz jest wrogiem.

No to czekamy na pojawienie się Jaguski, pewnie upały i ją pozbawiły ochoty na życie. Może i Mimi spokojnie odpoczywa w domowym zaciszu?

Podróżniczka nie wygląda na zalęknioną...

No nie da się ukryć - jutro będzie równo 2 lata.

A ja z Lalą będziemy jutro świętować 2 lata wspólnego życia!

Szkoda, że nie ma zapisu dźwięku tego opowiadania Pokrzywy. Super psiak!

dobre i to.

No cóż - lajki znów "poszły". Ciekawy ten spacer.

Śliczna psinka.

A swoją drogą pozycji można pozazdrościć...

Upał jest niemożliwy - koty muszą odpoczywać...

Oj, czas faktycznie ucieka bardzo, bardzo szybko. Zwłaszcza jak trzeba gonić robotę. U mnie jakoś obyło się bez burzy, trochę popadało ale to nie była żadna ulewa. Rano praktycznie nie było śladów po deszczu, słońce w rozkwicie. Czyli kolejny dzień upału przed nami. Obym tylko nie musiała nigdzie jeździć. W domu jest jeszcze względnie, za drzwiami to już niewesoło. Zmęczona jestem tym wszystkim. Mimo wszystko - trzymajcie się zdrowo cienia.

Trochę w nocy popadało, ale obyło się bez burzy. Teraz już znów słońce w całej okazałości. Udanego dnia Błondynku, może będzie choć ciut chłodniej niż wczoraj? Staram się w ten sposób dodawać sobie otuchy. Wczorajszy dzień dał mi się trochę we znaki, przydałoby się nieco odpoczynku.

To prawda - może coś by się zmieniło?

Grześ - cudny psiak. Tyle, że od początku ktoś go zauroczył. Wybitnie silny mag.

Cudny Blekuś! I jak tu nie mówić, że ludzie są ślepi?

Wkrótce pewnie zajrzy i Jaguska. Może Mimiśka tak "sporządniała", że nie ma o czym pisać?

A lajki poszły w siną dal... Brawo Tigra!

Jeszcze jedno cudeńko.

Światy staje do góry nogami...

To może nocleg pod gruszą? Raczej rakietą. Dobiliśmy do "piekielnej" środy. Ja tam mam już serdecznie dość upałów, moje psy podobnie - ożywają wieczorem ewentualnie czarnym przed świtem. Teraz jest już dość ciepło, ale da się jeszcze oddychać. Wczoraj nie miałam samochodu (na szczęście po południu odebrałam) i przed południem wybrałam się po chleb. Tyle, że zamiast podjechać autobusem do W-wy, pojechałam w odwrotnym kierunku. No i przy moim szczęściu (a przecież mogłam to przewidzieć) wyszłam ze sklepu i nie zdążyłam przejść przez szosę a autobus sobie pojechał. Dwa przystanki i pół godziny czekania. Więc już nie czekałam tylko ruszyłam na spacer (na szczęście zakupy nie były duże). To sobie pospacerowałam - pełne słońce, spocona i wściekła dotarłam do domu. Jedynym pocieszeniem był dla mnie fakt, że jednak autobus nie był szybszy. A klęłam pod nosem jak szewc. Dobra nauczka na przyszłość. Nigdy więcej ten kierunek. Ale dziś mam już samochód więc mogę rano pozałatwiać wszystko i wrócić do domu przed najgorszym czasem. Trzymajcie się dalej cienia, a najlepiej (jeśli to możliwe) - domu.

Aruś to farciarz pełnym pyszczkiem. Należy mu się wszystko co najlepsze.