Leaderboard

Jak można! Jeść nie dali, w łapkę kujnęli, uśpili, obudzili i... dalej jeść nie dają! No można się wkurzyć!

Zabieg zębowy przeszedł do historii - ufff... Samiś dzielnie zniósł zabieg, jest teraz jeszcze troszkę skolowany narkozą, ale dochodzi do siebie. Dużo trudniej znosi przymusowy post, bo brak śniadania jest w jego mniemaniu skandaliczny! Ale do sedna: przednie dolne ząbki były starte do imentu i na pewno go bolały, więc musiały zostać usunięte. Na szczęście tylko one. Reszta została na miejscu, po oczyszczeniu ma się rozumieć. Koszt będzie ok. 900 zł (dokładny rachunek pojawi się na koniec miesiąca, bo taka jest umowa z lecznicą). Przez dwa tygodnie teraz musi być tylko mokra karma Samisiowi zapodawana. Trzeba zapasy mokrej uzupełnić.

Ale się cieszę Z głębi serca dziękuję Ci Nadziejko za Twoje ogromne serce Mam wieści o Vikuni. Rano już normalnie zjadła i piła Anecik i ja odetchnęłyśmy z ulgą

Obraziłem się.

Jeśli możesz, to tak. Dziękuję bardzo. Musiałam jechać do Pszczyny i mama mi dzwoniła, że Andżela sama chodzi. Była długo na spacerze i nie chciała wracać. To nie dziwi, bo przecież 3 doby przeleżała. Mama az się popłakała, jak zobaczyła. Pani Mariola może zapłaci drugi zabieg

Jeszcze takie mam zdjęcie czarnego maluszka

Halo halo, na kolacyjkę czekam

Vikunią już normalnie je i piję. Dzisiaj próbowała nawet żebrać przy stole pa potem asystowała przy pieczeniu ciasta. Dostała ciepłe ubranko na zimę. Z. Jej jest wielki zmarźluch.

Poproszę KT nr 4, 5, 8 i 11.

Poproszę nr 66,68,76,77,78,79, 94x1, 95x1,96x1,112, 113,115,115,118,152

Dotarła wpłata 300 zł na transport od Pana Oskara Bardzo, naprawde bardzo serdecznie dziękuję Panu Oskarowi i Onaa, za pośredniczenie

Nadziejko, może i maleńki ten kramik, ale za to jakie wielkie Twoje serce, że niezmordowanie działasz dla tych naszych bidusiów Bardzo, bardzo dziękuję

Bardzo Wam dziękuję za obecność, za kciuki. Oby Samiś dobrze zniósł zabieg i oby nie wyrwali mu wszystkich zębów

Nadziejko, poproszę jeszcze nr 9.

Twarzowa kurteczka.

podnoszę bazarek

Zapraszamy!

Dobry wieczór, poproszę nr 1,2,13,15 KT

O, to fajna perspektywa na sobotę.

numer 21 prosze

dawaj na 1

Tak Kamilo,jeszcze raz dziękuję

Wspaniałe wieści! Czekamy na maleńkiego. Roześmianego zdjęcia na pewno się wkrótce doczekamy

No nie! Nie miska! Obrażam się!

Miska?!!?

Ufff... Dzielny, kochany Samiś.

Jeszcze smutny i zestresowany:( Nie mogę doczekać się jego roześmianego zdjęcia Dzwoniłam przed chwilą do schroniska potwierdzając, że na pewno czeka na jutrzejszy przyjazd Arka po niego. POtwierdzili. Moje podpisane dokumenty dotarły i teraz pozostaje tylko czekać...

Jakos wyjątkowo czekam na ten weekend, a właściwie na sobotę:) Wtedy ze schroniska wyjedzie mój nowy podopieczny i zamieszka w hotelu

O raju, jaki CUUUUDNYYYY ten czarnuszek!!!! Zakochałam się...

Trzymaj się Samisiu

Dołączam się

Pisałam wczoraj z telefonu , a dzisiaj widze, że słowo psiulka mój durny telefon zamienił na osiołka

To ja zacznę dziś licytację, 20 głosów na Kruczka.

Pomogły. Nad ranem sama przełożyła się na drugi bok, a rano pomogłam jej wstać i zejść. Sama przeszła się kawałek, wysikala i wróciła pod schody. Jestem przeszczesliwa. Za tydzień raczej powtórzymy zabieg. Bloker sterydowy i Nivalina nic nie pomogły, to więc już była ostatnia szansa. Z następnego spaceru zrobię zdjęcie, teraz nie wzięłam nawet telefonu, jak zeszłam jej zmienić drybed po nocy.

Do góry!

Piątkowe dzień dobry.

Jeszcze przed świtem kciuki za Samisia.

Poproszę numer 4 cw, 5 cw, 46 kt 49 cw Dziękuję

Będzie lepiej. Trzeba dać jej chwilę na przystosowanie

Nie uwierzycie… Anecik zadzwoniła do Państwa, żeby podpowiedzieć co mają robić. Wzięli ją na głośnik, żeby oboje słyszeli. Kiedy Viki usłyszała głos Anecik, poleciała do jedzenia i zjadła Nie muszę chyba pisać, że Anetka ryczy

Nr 35 i 54 za wyw poproszę

To poproszę KT.

podnoszę bazarek

podnoszę bazarek

podnoszę bazarek

zapraszamy

Witajcie Wybaczcie cisze, miałam się poprawić i słabo mi idzie... . Zabierałam się za pisanie nie raz, ale wiecie co…. najzwyczajniej w świecie brakuje mi sił i czasu, a nawet jak czas by się znalazł, to brakuje po prostu sił. Ciężki mamy czas. I ze względu na psy, które bardzo mi dają w kość i ogólnie. Pod koniec października , Iwna przesłała na konto kliniki pieniądze na leki dla Nusi , leki na serce, które sunia musi brać do końca życia - brałam oczywiście z kliniki- to co na zdjęciu. Jeśli czytaliście opis z badania echo serca, to wiecie, że rokowania co do jej stanu i długości życia, są ostrożne….Kardiolog zalecała ze względu na bardzo poważny stan serca, kontrolne echo za około trzy miesiące. Wiem że to są kolejne koszty , a z lekami to daje bardzo duże kwoty, ale chciałabym móc ją zawieźć na echo najszybciej jak to możliwe, bo obserwuje ją co dzień i myślę, że potrzebne będzie skorygowanie dawek albo dołożenie jeszcze czegoś, co pomoże temu sercu jak najdłużej bić. Jakby tego było mało, nie wiedzieć czemu sunia kuleje na przednią łapę. Ot któregoś dnia, w okolicy weekendu, wstała z łóżka i coś z łapą nie do końca było dobrze. Ona chodzi powoli, znikąd nie zeskakuje, nie ma możliwości spaść, więc nawet mało prawdopodobne żeby skręciła sobie łapę, no ale….Zaczęłam dawać jej coś przeciwbólowego - miałam jakiś carprodyl, ale żeby jakoś specjalnie było widać różnicę , to nie koniecznie. Łapa nie była i nie jest spuchnięta, nie ma żadnego obrzęku, nic się nie wbiło, nie boli przy dotyku i niby Nuśka chodzi na niej, no ale utyka bardzo wyraźnie. A co jeszcze chciałam napisać o Nusi , to sunia coraz częściej sika pod siebie. Jej się zdażło od początku, ale to były pojedyncze sytuacje, potem było częściej i częściej, a teraz rzadko jest sucho. Ona moczy się bezwiednie, przez sen, jak to staruszka… Dla Mani mam takie nie najgorsze podklady wielorazowego użytku, mam dwa na zmianę więc są w ciągłym użyciu, ale gdyby ktoś wyraził chęć wsparcia Nusi, to podam namiar. Widać nawet kawałek tego podkładu na zdjęciu z Manią. Nie miałam przekonania że to będzie faktycznie dobre, ale coś tam pomaga, przynajmniej nie jest za każdym razem zmoczone i do prania to, co leży pod podkładem. Wklejam kilka zdjęć, nic się nie dzieje nowego, to nawet zdjęcia nudne Ten biały piesek to Yuki, miał przyjechać do mnie na dożywotni pobyt, ale on jest w takiej świetnej formie, że ostatecznie poszukuje domu adopcyjnego…. Bardzo fajny, radosny, energiczny piesek, grzeczny, nie duży i nie malutki, jakieś 16 kilo miłości do człowieka. Yuki ma mocne ślady po wrośniętym prawdopodobnie łańcuchu, dlatego jedyne czego bardzo się boi, to ubierać szelki , upinać smycz – wszystko co kojarzy się z uwięzią, ale wyłącznie boi się, nie ma w nim cienia agresji. No i zamykać go w domku z psami to jest nie lada wyczyn i wymaga ode mnie niekończących się pokładów cierpliwości. Jakaś trauma z przeszłości jest ciągle żywa i Yuki się boi zamykanych drzwi i odbieranej wolności . Może ktoś chętny na Yukusia ? Dowiozę wszędzie . Mania, jak Mania, trzyma się życia jak chyba żaden pies który nie chodzi od tak dawna, bo Mańka jest zupełnie leżąca, z nieoperacyjnym wielkim tłuszczakiem na boku. Sama nie wiem od kiedy leży, krócej była chodząca, niż jest niechodząca. Od samego początku łapy miała sztywne i niewiele z nich korzystała, zwłaszcza że z niej dzikus był straszny, a teraz leży zupełnie zależna od człowieka, tyle że głowę ma zdrową do pozazdroszczenia przez niejednego dużo młodszego. To jeden z tych najgorszych przypadków, bo można mówić o jakości życia, ale sytuacja staje się ogromnie trudna, kiedy pies jest zupełnie sprawny umysłowo, wodzi za człowiekiem oczami, je, szczeka i nie daje znać, żeby chciał za TM O Rózi cóż mogę napisać...chyba ciągle to samo i pewnie już tak zostanie Ileż razy miałam plan że zaraz siądę coś napisać, przejrzeć i wkleić zdjęcia, tylko jeszcze jedną rzecz miałam zrobić, tylko coś dokończyć, no i od razu dzieje się coś co zamienia moją mobilizację w pył. Wychodzę z domu na pięć minut dosłownie, powiedzmy że idę tylko zanieść pranie do psiego domu, drzwi od domu nawet nie zamykam, tak że wszystkie psy mogą isć za mną, po czym wracam i odchodzi mi chęć na pisanie i na cokolwiek mi odchodzi, bo Rózia w te pięć minut zasrała za przeproszeniem całą podłogę plus legowisko Mani, która akurat wietrzyła się na balkonie. No i jakoś tak jest, nie wiem czemu tak wrednie, że jak już się zbiorę w sobie, chcę tu dotrzeć w końcu, to mi jakieś cudowne kwiatki wyskakują i od nowa trzeba sprzątać, ścierać, dorzucić kolejne pranie. Niedawno padła mi pralka, już boję się o tą obecną, bo nikt chyba nie przewidział takiego intensywnego użytkowania domowego sprzętu . Czasem ktoś pyta czemu jej nie zamknę w domku psim – nie zamknę bo bez widoku człowieka zdemolowałaby wszystko w zamknięciu, plus darłaby się bez końca, a to już podchodziłoby pod znęcanie się nad zwierzętami, bo biedne byłyby bogu ducha winne wszystkie pozostałe psy , które musiałyby ją znosić. Kolejne zdjęcia to Benek – Benek jest u mnie długo, przyjechał z Krzeczkowa Jest niewidomy, stary jak świat, a teraz już niemal nietrzymający się na łapach, co za tym idzie sikający pod siebie, ale też z mocno szwankującymi nerkami . Benek to pies kroplówkowany co dzień , to dla niego wykupowałam receptę z kroplówkami za wsparcie finansowe od cioci Limonki. Jest też najpiękniejsza mordka pod słońcem, moja śnieżynka , kto pamięta jak ma na imię to szczęście ? I dorzucam zdjęcie poduszek – chciałam pokazać dlaczego tak szybko schodzą nam poszewki na poduszki, a często i same poduszki. To robota Frei, której akurat w zastawieniu nie ma. Freja uwielbia rozbierać poduszki z poszewek, któregoś dnia zajęła się tymi z łóżka Nusi - taka to zabawa na kilka minut. Nie zawsze niszczy, potrafi być grzeczna jak aniołek, aż zdążę zapomnieć o jej wybrykach, a potem uruchomi się w niej ciemna strona mocy i robi rozróby. Niżej wklejam jeszcze kilka obrazków z kamer Dobrego dnia

Mogę się pod tym tylko podpisać.

Pozdrowienia znad morza!

Deklaracja za listopad już w drodze.