Onaa

Bonusik wygląda na zdjęciach powyżej biedniej niż na tych w schronisku :(. A te oczka, oby to nie było ciśnienie wewnątrzgałkowe o ile dobrze pamiętam nazwę, to bardzo bolesne. Jak dobrze że dostał swoją szansę, teraz otrzyma wszelką potrzebną pomoc i opiekę.

Barsiczko [*], bardzo mi przykro, nie ma słów gdy serce pęka.

No teraz Lili to Miss Obiektywu :D.

Zapisuję sobie wątek Runa, dla niego wielki dzień to jutro.

Biedna Zuleczka. Trzymam kciuki za Cynke, to już dziś.

Ewuniu przytulam mocno, Barsiczka teraz bardzo Cię potrzebuje. Nic więcej nie napiszę bo nie ma takich słów a mojemu sercu się przypomniało jak bardzo wiem co czujesz. Trzymam kciuki za Bonusika, to jeszcze kilka godzin.

Trzymam mocno kciuki a Gucio swoje krzywe łapki za spokojny wyjazd ze schroniska i szczęśliwą podróż. Trzymaj się kluseczko :).

Trzymam mocno kciuki a Gucio swoje krzywe łapki za spokojny wyjazd ze schroniska i szczęśliwą podróż. Trzymaj się maluchu.

Jestem u malutkiego kudłatego Papisia, cieszę się że on też dostał szansę, mały bieduś. Trzymamy kciuki i łapki za spokojny wyjazd ze schroniska i podróż.

Jestem na wątku Adinka, i trzymam mocno kciuki za dzisiejszy wyjazd i całą podróż.

Mnie co jakiś czas wraca smutne wspomnienie tej starszej suczki :( Miałam nadzieję że zdążę jej pomóc jak Miłeczka znajdzie domek, szara sunia przetrwała jakoś tyle czasu, a ta ... ? Tolu ja wiem że to właściwie niemożliwe ale czy na pewno nie ma już tej suni w schronisku :( ? Strasznie ciężko mi się pogodzić z tym że dałam rady jej pomóc :(.

Zaglądam Bingusia, jak człowiek patrzy po zdjęciach to można się pogubić, najpierw Binguś na trawce, potem Binguś z bałwanem na śniegu :).

Też trzymam kciuki za Misia, żeby jak najszybciej mógł opuścić schronisko.

Trzymam mocno kciuki a Gucio łapki za dzisiejszy dzień.

Masz całkowitą rację Elu. Przeczytałam post kikou, bardzo przykro. Zostawiam dużo miziaczków dla dzielnych staruszków.

Szukaj dla siebie pomocy ZPP - nie daj się, martwię się o Ciebie.

Kado, Tolu - trzymajcie się, ściskam mocno. Ja i Gucio trzymamy mocno kciuki i łapki za dzisiejszy trudny dzień.

Ponguś schudł bo waży prawie tyle co mój Gucio z którym jechał a Gucio waży 16 kg, niby wydaje się że niewiele ale dla mnie 15-20kg to jest max waga kiedy trzeba sobie samemu poradzić z psem, podnieść, zanieść, znieść, np w sytuacji gdy psiak się czegoś boi czy zachoruje i nie jest w stanie iść, zwłaszcza jak się jest kobietą bez męskiej pomocy i bez samochodu, mówię to z własnego doświadczenia. Może tego obawia się ta pani, jak sobie poradzi w trudnej sytuacji. Bo urok i uroda Pongusia są oczywiste :).

Bardzo dziękuję za wskazówki Sowo. Super że na wątku Gucia pojawiło się tyle informacji. Hm - odnośnie punktu 2 i 3 - gorzej że ja nie wytrzymam . No i legowisko - on ma legowisko zaraz obok mnie przy łóżku - tak z 60cm, nie wiem czy to problem ale u mnie w pokoju jest kilka legowisk, w tym jedno Tofinki a jedno Gucia ale one leżą w śpią w nich naprzemiennie. Czy wtedy Gucio wie że to legowisko to jego miejsce ? Napiszę pw, dziękuję Sowo :).

Serdecznie dziękujemy z Guciem za gratulacje :D - czuję się jakby mi się dziecko urodziło :D.

Bardzo Ci dziękuję Tysiu . Jaki piękny tekst - dziękuję :). Hania mi napisała, że Lili w kłębie ma 39cm. Obydwie stwierdziłyśmy że na zdjęciach nie widać jej urok i że w rzeczywistości Lilusia jest ładniejsza :). Następne zdjęcia będą jak będzie słoneczko.

Wyjazd w sobotę ?

Chciałam Wam jeszcze bardzo podziękować za obecność na wątku Gucia, za Wasze wsparcie, rady - bardzo dziękujemy :). Cieszę się, że Gucio nie musi już niezauważony wysiadywać samotnie na schroniskowym betonie, on jest taki pocieszny :). Na guciowym koncie zostały pieniążki 98zł, i chciałabym je przeznaczyć na kolejną psią bidę a mianowicie na kolejnego batonika zamojskiego, który ma szansę już za kilka dni opuścić schronisko: na Lucjusza - na zdjęciu to ten mały siedzący po lewej - jak widać batoników w potrzebie jest więcej :(

Jesteśmy w południowej części Krakowa. Jak odszedł mój kochany kudłaczek Ninuś w marcu tamtego roku to została pustka i boląca tęsknota, nie potrafiłam adoptować kolejnego pieska, czułam że musi przyjść odpowiedni czas, zostałam więc domem tymczasowym. No i jest Gucio :).

Boże, Misiaczku, trzymam kciuki za Ciebie piesku.