Jaaga

Dostałam fakturę z przychodni. Koszt pelnego badania krwi i leczenia wyniósł 330 zł. To zadeklarowała się pokryc fundacja ZEA. Fakture wysle do fundacji z prośbą o wstawienie tu, bo nie potrafię odpowiednio zmniejszyć. Jest jeszcze do zapłacenia w przychodni w Jastrzębiu Zdroju 160 zł za Alizin. Tylko musimy tam jechać uregulować płatność i wziąć paragon. Tu ponowię apel-zostalo sporo Alizinu w butelce. Czy ktoś kojarzy sunię z zapaleniem macicy czy w możliwej ciąży? Czasem ludzie się zastanawiają czy przygarnięta sunia nie mogła być pokryta, a wystarczy podać Alizin i po lęku. Moge go wysłać. Może przyda się w jakimś przytulisku czy DT? Koszty paliwa na jezdżenie po wetach bierzemy na siebie.

Poker, tu sytuacja jest całkiem inna. W Miedarach są wolontariuszki i pracownice, które robią zdjęcia, jeżdżą na wizyty, zawożą psy do domów. Jest kierowca, który jeździ też i wet, który szczepi i odrobacza. Od dziewczyn dowiesz się wszystkiego o psie. Tu wiadomo tyle, ile Tola dowiedziala się od pracownika. Jeśli komuś wpadnie w oko, to musiałby sam chyba ze zdjęciem jechać do Zamościa i szukać suni w schronisku. Na to nie ma chętnych, juz przerabialysmy z Tolą. Pozostaje też sprawa, co byłoby gdyby pies mial wrócić z adopcji? Taka była sytuacja z Martą z miedar i to Basia zadzwoniła i wyprosiła u nas miejsce, bo suczka miala w 2 godziny wrócić z wszystkimi dziećmi do schroniska. Wczesniej Basi bardzo dużo psiaków ogłaszałam bezpośrednio ze schroniska i znajdowały domy, ale tylko dzięki zaangażowaniu i pomocy Basi i dziewczyn. Tam bez problemu w ten sposób znajduje się domy nawet dla dużych psów.

Dziękuję. Numer moj, bo pewnie i tak tłumów chętnych nie będzie. Chyba cos musiałabyś choć minimalnie zmienić, żeby serwis nie usunął.

Poogłaszałam na FB w grupach gdzie się dało, jednak w częsci czeka na akceptację admina, więc nie wiadomo czy przejdzie

Tola pisała, że sfilcowana.

Mnie tez wpadła w oko z tymi miodowymi oczami.

Limonko, bardzo dziekuję. Jesteś jak zawsze niezawodna w pomocy najbardziej potrzebującym. Przy moich psich adopciakach i 10 kotach na utrzymaniu, niestety nie jestem w stanie pomóc suni inaczej, niz tylko miejscem hotelowym w domu. Przez 25 lat adopcyjne zwierzaki utrzymywałam ze szczeniaków, a teraz moje młode siedzą już 7 miesiecy i na domy się nie zapowiada. Jeszcze nigdy przez te lata nie miałam takiej sytuacji. Sama nie mam więc jak jej pomóc. Jedyna nadzieja, że ludzie ją wypatrzą i wspólnie uda się jej zapewnić leczenie i domowe życie na ten czas, który jej pozostał.

Na to Tola tez pewnie nie ma wpływu. Chyba ze wolontariuszka moze cos będzie wiedziała?

Juz dostałam pierwsze wieści, ze przespal cala drogę. No i foteczka z nowego domu.

Elu wiem, ile masz psiaczków pod opieką. Tez pomyślałam, dlaczego taki mały jest odizolowany od psów na wybiegu, tylko wiesz jak Toli trudno zdobywać informacje. Chodzilo mi o to, że nie da rady robić tego dla zaspokojenia naszej ciekawości i z tym niestety musimy się pogodzić.

Właśnie odjechał Maro. Patrzyl biedny z auta za Andrzejem. Jednak do niego najbardziej sie przywiązał. Trudno, takie jest życie. Potęskni i przyzwyczai sie do nowej rodziny. Najważniejsze, że będzie tam kochany i będzie sie mial dobrze. Dalam mu resztke intestinala. Panstwo juz wczoraj pytali jaka karmę kupić.

Ślicznie dziękuję.

Niestety, pewnie tak, bo nadal nie było o nią ani jednego zapytania. Dopóki ją mam, nie jestem w stanie pomóc innemu psu.

Dziekuje Asiu

Maro przyjechal po czyszczeniu uszu. P doktor nic nie wzięła za wizytę. Wszyscy ciesza sie z jego adopcji

Własnie nie widać tego wszystkiego. Rządzi nami i innymi psami. Specjalnie pilnuje jedzenia,które dajemy mu między łapami, żeby się odgryzać psom. Ma wybrane miejsce, gdzie musimy go sadzać i skąd wszystko obserwuje. Siedzi z bystrym wzrokiem i z uwagą wszystko rejestruje. Jest bardzo inteligentny i potrafi sygnalizowac potrzeby. Ma niesamowity apetyt, ale tylko na to co najlepsze. Mimo dwukrotnego na dobe podawania Tramalu nie jest otumaniony i mało kontaktowy. Gdyby leżał słaby i nieszczęśliwy, to nie miałabym wyrzutów sumienia w podjeciu decyzji. W przypadku Suvi, kiedy tylko cierpiała, wiedziałam że to słuszna i jedyna decyzja. Przy nim nie mam na razie takiej pewności. Domyslam się, że to kwestia czasu, ale nie potrafie jeszcze teraz.

Zrobiłam Andżeli ogłoszenie na Wrocław. Czy ktoś da radę je wyróżnić? Bez tego nie ma szans. https://www.olx.pl/d/oferta/andzela-owczarek-niemiecki-wysterylizowana-zdrowa-szuka-domu-adopcja-CID103-IDNVgKD.html? Bardzo prosze o zrobienie ogłoszeń na inne miasta, ale w takiej odległości, żeby ludzie dali radę sami przyjechac, bo to szczególny przypadek i konieczne jest zapoznanie. Może Bielsko-Biała, Katowice, Kraków, Opole?

Niestety, Librela nie pomogła. Było dobrze jeden dzień. Ma już zaniki mieśni w tylnych łapkach, nawet na zewnątrz nie potrafi chodzić. Tam jpotrafi chwilkę ustać i klapie. Najgorsze jest to, ze jego głowa działa idealnie. Jest bystry, świadomy, potrafi się kontaktować i wszystkie potrzeby sygnalizuje. Gdyby nie to, nie zastanawiałabym się nad eutanazją, a tak nie mam sumienia. Jednak coraz bardziej oswajam się z tą myślą, że trzeba będzie, bo już musi dwa razy dziennie dostawać Tramal. Kiedy śpi, to porusza łapkami jakby biegał. Żal mi go bardzo, bo w swoich snach pewnie jest całkiem sprawnym psem, a nie biedakiem wymagającym pomocy przy wszystkim.

Maro własnie pojechał do przychodni na ostatnie czyszczenie uszu. Bardzo się ciesze z jego adopcji i to jeszcze do tak fajnego domu :) Jest u nas krótko, ale całkowicie się zmienił. W niczym juz nie przypomina psa zachudzonego, z żebrami na wierzchu, stojącego na ugiętych łapach, jakim pamiętamy go ze schroniska. Jego organizm i psychika bardzo szybko wykorzystały nowe mozliwości. Jest teraz kontaktowy, zdrowy, pewny siebie, z normalną sierścią i masą ciała. Za każdym razem robi na mnie wrażenie, jak psy szybko potrafią się zmienić po leczeniu i pobycie w domu. Mam niesamowitą satysfakcje, że tak nam wspolnie udaje sie im całkowicie odmieniać życie. Szkoda tylko, że mamy ograniczone możliwości pomocy. Od wizyty Toli w schronisku męczy mnie to, ze nie zdążyliśmy pomóc owczarkowi z guzem.

Elu, nie masz co tu pytać, bo Tola tego nie wie. Gdybyś chciała zaopiekować psa, to pewnie dowiedziałaby się o nim więcej, ale jej trudno zdobywać informacje w schronisku. Tym bardziej, że musi być na miejscu, żeby pokazać o jakiego psa chodzi. Ostatnio musiala prosić o p. Wiesia, bo dostala do towarzystwa pracownika, który nawet płeć pomylił u jednego psa.

Tola pisala, że rudego szczekającego nie ma i owczarka z guzem tez On pewnie nie doczekał, bo z sączacym się mega guzem domu na pewno nie znalazł. Chodzilo mi właśnie o niego, dlatego Tola go szukała. Kolega Andżeli dalej zamknięty bez perspektyw; juz 15 mies. nie wychodzi z tego zamknięcia.

Cieszę się, że mala będzie miała dom. Moja znajoma p. Ewa powiedziała, że w okolicy Bielska-Białej bardzo chętnie będzie robić wizyty PA. Jest bardzo skrupulatna i spostrzegawcza wiec warto wykorzystać jej propozycję. Zostawiam tu to info, bo może ktoś skorzysta. Co to mamy kotki Tolu, to popros DT, żeby zrobił jej zdjęcia i prześlij info, zrobię ogłoszenie. Koty z kolei warto ogłaszać na Kraków, bo tam jest Amelia z kociej organizacji do wizyt.

Tak, te zdjęcia przy niej dobrze oddają jego wielkość.

Tolu, ślicznie dziękuję za wstawienie zdjęć. Andżela była dzielna, mimo że widać było ze nigdy nie jeździła na takie wycieczki. W połowie wypadu jednak załapała już o co chodzi i co robić. Wcześniej nie potrafiła nawet przeskoczyć zwalonego pnia, w drodze powrotnej skakała jak w cyrku Kiedy jest sama, to jest bardzo fajnym psem. Nie potrafi za bardzo nawiązywać bliskich relacji i czerpać przyjemności z kontaktu z ludźmi na takim wypadzie, ale i tak jest dobrze. Andżela to pies jednego człowieka. Podaje mi łapę, liże po twarzy, przytula się. Z pozostała rodzina nie spoufala się tak. Obwącha, czasem podejdzie i tyle. Gdybym miała mieć jednego psa, to chciałabym ją mieć. W samochodzie grzecznie siedzi i spokojnie jeździ, to samo na smyczy. Najpierw była pobudzona, szla z nosem przy ziemi, ciagle znaczyła coś moczem, potem się wyluzowała.

Bo stoi z przodu i jest inna perspektywa. Można dać zdjęcie kiedy siedzi z Minią, to widać dobrze jego wielkość.