Nesiowata

Pomyślnych łowów.

Poproszę nr konta. Strach patrzeć...

Dziękuję - niebawem skorzystam z tego.

Neska próbuje zaprzyjaźnić się ze szczeniaczkiem sąsiadów, ale chwilowo tylko przez bramę. Jeszcze trzeba poczekać, nie mogą kontaktować się bezpośrednio. A później zobaczymy - może uda im się razem bawić. Oczywiście - z pojedynczymi psiakami, a nie wszystkimi jednocześnie.

Lal wczoraj znów zaglądała do naszego nowego sąsiada prze bramę. Chłopak sobie urzęduje na podwórku (wczoraj akurat dzielnie walczył z miską, inne zabawki jakoś go nie interesowały) ale jeszcze nie podchodził do mojej gromadki przy bramie. A jak już zaczęły szczekać to jednak wrócił pod własne drzwi.

Malwinko - niech szczęście przestanie Cie omijać.

Czas wracać na górę Łaciatko. Niech wszyscy pamiętają, że ciągle jeszcze czekasz na domek... Jeszcze trochę i będzie już dobrze. Dla mnie też zawsze będziesz słodką Pomadką.

Życzymy Ci aby telefony zaczęły się urywać w zapytaniach o Ciebie i oby zadzwonił ten jeden, właściwy.

Powodzenia Nelu - zaczynasz nowy rozdział w swoim życiu. Niech będzie taki o jakim zawsze marzyłaś.

Pelikanek jak zwykle ze stockim spokojem patrzy na świat. Witaj psi dżentelmenie.

Podobno takie jest życie...

Powodzenia śliczna.

Trzymaj się mocno lisiczko!

Zaczynamy nowy dzień. Zapomniałam wczoraj wyłączyć budzik i dziś, chociaż nie musiałam, jestem od bladego świtu na nogach. Trudno - akurat rano zagotuję cukinie, którą wczoraj włożyłam do słoików. |Pewnie w dzień trzeba będzie nadrobić nocne zaległości. Psy już śpią na nowo, ale ja muszę jeszcze trochę poczekać na ten "luksus".

Witaj Abi i pędź dalej do przodu. Całę życie przed Tobą. A przecież już tyle przeszkód pokonałaś.

To dopiero niespodzianka.

Kciuki za Funcika!

Witaj Guciu.Twój roześmiany pyszczek przywraca człowiekowi wiarę w sens życia. A każdemu czasem jest potrzebny taki zastrzyk.

To dopiero interes życia! Może w końcu ktoś zobaczy tego psiaka? Trzymamy kciuki.

Dzień dobry Grzesiu. Pewnie jeszcze śpisz, ale życzymy Ci już teraz wspaniałego dnia pełnego radości i może wreszcie własnego domu?

I ten wampirowaty kotek pozwolił na coś takiego? Czyżby zadziałał osobisty urok Koko?

Celnie ujęta cała Mufka. Tylko jakoś ludzie nie widzą. Czemu? Witaj Mufiątko.

Trzymaj się biedny misiaczku. I pokazuj co Cię boli. Jesteś prawdziwym bohaterem, ale przecież już nie musisz tego udowadniać. Każdy ma prawo do chwili słabości.

Ale Blondynek nie jest wampirkiem.

I pewnie nikt tego nie rozumie.