Isiak

Piękne zdjęcia radosnego psa :)

Melduję się na wątku, bardzo się cieszę, że malutka dostała szansę. W chwili obecnej nie jestem w stanie pomóc finansowo, zarżnęla mnie dopłata do C.O. za ubiegły rok :(

Płakać się chce :((((

Myślę, że Gwiazdka mi wybaczy, że tutaj zaproszę na bazarek na potrzeby psów pod opieką ewu:

Zapraszam na bazarek biżyteryjny na potrzeby psiaków pod opieką ewu. Na bazarku biżuteria zrobiona ze szlachetnych materiałów oraz widelczyki do ciasta.

Zapraszam na bazarek na pomoc psiakom ewu:

Zapraszam na bazarek:

Odebrałam, piękne fanty i pięknie zrobione zdjęcia :) Wysyłka będzie od Ciebie?

Podam maila na priv :)

Mogę pomóc wirtualnie, tzn. założyć wątek, prowadzić i rozliczyć go, ale bez wysyłki fantów. Jeśli taka pomoc może być, to się zgłaszam.

Kochane maleństwo :) Trzeba jej imię wybrać.

Czekamy na wieści... Poleciał przelew 50 zł.

Baranki są przecudne :) Naprawdę masz talent! Dla mnie szydełko to kosmos, niby potrafię zrobić oczko i słupek, ale to wszystko. Ty czarujesz szydełkiem jak Harry Potter różdżką :)

Fajna mała :) Na stałe się nie zadeklaruję, ale jednorazowo coś dorzucę. Proszę o konto.

Grzywacze od kilku lat widuję w mieście, na osiedlach, wcześniej żyły na obrzeżach miasta, na skraju lasu. Cóż, takie czasy, świat coraz bardziej zurbanizowany i dzikie zwierzęta mają coraz mniej przestrzeni dla siebie, muszą się dostosować :( Grzywacze od balkonów i dachów wolą drzewa. Raz byłam świadkiem, jak biedny grzywacz siedział przy tych zwłokach swego towarzysza. To już nawet zwłoki nie były, tylko plama na asfalcie i trochę piór. Za każdym razem, kiedy nadjeżdżał samochód, gołą odlatywał na drzewo, a zaraz potem wracał z powrotem. Poryczałam się wtedy okropnie, do dzisiaj mam mokre oczy, kiedy to wspominam.

Zdecydowanie większe :)

U nas sporo grzywaczy, trzymają się w parach.

Ptaszki na zdjęciu małe bardzo, trudno rozszyfrować... ale czy to przypadkiem nie gołębie grzywacze?

Zaglądam i zostaję... Skąd Ona?

Cudowne zdjęcia! Jaka Benia śliczna...

Niesamowita metamorfoza!

Jak tak czytam o perypetiach Pokerka, do dochodzę do wniosku, że bycie domem tymczasowym to bardzo wymagająca praca na więcej niż pełen etat, bo całodobowo. Ileż trzeba mieć sił (i fizycznych, i psychicznych) aby temu podołać. A jak już człowiek da radę, psa "wyremontuje" zdrowotnie i wyprostuje psychikę, to wtedy trzeba go oddać do nowego domu. Chyba nie dałabym rady... Szczerze podziwiam wszystkie osoby dające DT zwierzakom.

Biedny maluszek :(

Ja też jestem za tym domkiem dla Igi - wierzę w doświadczenie, rozum i instynkt Poker. Poza tym do takiego domu pasuje właśnie taki starszy, stateczny piesek. A 70 lat to przecież dzisiaj nie jest żaden dramat chyba, zwłaszcza, że Pani w świetnej formie, jak oceniła Poker. Mam sąsiadów osiemdziesięciolatków regularnie śmigających na rowerach kilkudziesięciokilometrowe trasy i chodzących po górach, i sąsiadkę sześćdziesięciolatkę, dla której wyjście po zakupy jest wyczynem porównywalnym do wyprawy na Mount Everest. Nie można generalizować, że dany wiek już człowieka eliminuje. Moja mama ma 94 lata i dba o psa, karmi, jedynie na spacerki ja muszę z sunią dreptać.

To się porobiło... A tak już było optymistycznie...