Isabel

Koniecznie załóż jej wątek na miau!!! Albo poproś kogoś, kto ma tam konto!

Biedny Miko :( Psy chyba lepiej radzą sobie z wózeczkiem, tzn. chętniej go używają. Może to tak na początku, może się przyzwyczai...

[quote name='wisela1'][B]Z A Ł A M K A !!!![/B] Kociszony w nocy podrapały monitor.... Ciemniejszy obraz widzę przez kratkę.... Podejrzenie pada na Hektora i Diselka....[/QUOTE] Niedobrze...Spróbuj skombinować jakąś osłonę na monitor, może coś w rodzaju pokrowca...

moni-f, nie chciałam Cię urazić, przepraszam, jeżeli to tak wyszło :calus: Ja się po prostu cieszę, że Klusia ma dom i jest w tym domu szczęśliwa.

Bardzo się cieszę z takiego zakończenia:multi:

To jedna z wielu dat, które się pamięta...

Ale ładne te Twoje koty!!! :loveu:A "koci pokój" :crazyeye:- każdy kot chciałby taki mieć!!!

Bez wątpienia Rexiulek czuje się teraz o wiele, wiele lepiej. Musiał mu ten guz na coś naciskać, powodować ból, podenerwowanie. Teraz, jak nic nie boli i nie uciska, jest w stanie znieść spokojnie nawet wybryki szczeniaka. Jest to oczywiście powód do radości i zwiastun rychłego powrotu do zdrowia. I proszę nic tu nie wymyślać:mad:

Bardzo się cieszę, że wszystko tak dobrze poszło:multi:

Już chyba PO???

Może tego zabiegu miało nie być - teraz albo w ogóle :roll:

Tak, wielka metamorfoza, i to wszystko dzięki Wam:loveu:

Odwiedziłam wątek na miau, będę dalej zaglądać :) No i trzymać kciuki za DS!!!!

Więc to nie jest tłuszczak? :( Trzymam kciuki!!!

Na pewno tęskni...:( Zastanawiam się, jak będzie zachowywać się moja Milka (kotka), jak nie będzie już Vegi - suni, z którą się wychowała i którą kocha chyba bardziej niż mnie. A Vega już stareńka...:( Moje koty też bardziej się tolerują niż kochają - nie ma między nimi awantur, ale nie przytulają się do siebie, śpią osobno. Myślę jednak, że jakby któregoś zabrakło, to dla reszty też byłby to wielki stres.

[quote name='Zosia4']Bazylka pochowałam i koniec z tymi nieszczęściami - teraz już będzie tylko lepiej.[/QUOTE] Oczywiście, inaczej nie może być :)

Jeżeli myśli rozsądnie, to zdaje sobie sprawę, że nie jest w stanie dłużej opiekować się zwierzętami i powinna być szczęśliwa, że znalazły opiekunów, że będą syte, zadbane i że nie wylądują na ulicy lub w najlepszym razie w schronisku.

Uff...czyli już bezpieczny:multi:

Całe szczęście, że się udało!!!

Udało się znaleźć DT?

Chociaż podniosę :( Może ktoś pomóc?

Ja też się przestraszyłam, a tu wieści całkiem optymistyczne :) Tak trzymaj, Mróweczko:kciuki:

Długo czekała, ale się doczekała:multi::multi::multi:

Co to za piesek, który myszki zjada? Chyba go Murka nauczyła;)

Łatwiej jest przeżyć śmierć zwierzęcia, gdy choruje, bardzo choruje, wtedy psychicznie nastawiamy się na jego odejście. Ale tutaj? Zupełnie zdrowy kotek, zwykłe, rutynowe odrobaczanie - moment i już go nie ma. To naprawdę nie fair od życia:shake: Taka bezsensowna śmierć:-( I to najbardziej boli:-(