Nesiowata

Dobrego tygodnia życzymy wszystkim poniedziałkowym porankiem. Niech ten nowy tydzień przyniesie choć trochę spokoju i wytchnienia od wszech obecnych trosk.

Fuksio życzy wszystkim spokojnego tygodnia. Trochę się na mnie obraził - nie dość, że wstałam dopiero kiedy budzik zadzwonił to jeszcze dałam jedzenie kotom a psom nic. Ja usiadłam przy komputerze więc zrezygnowany Fuks ułożył się (biorąc dobry przykład z Aresa) do snu. Dopóki siedzę to będzie spał, jak się ruszę - będzie mi się plątał pod nogami z niecierpliwości. Ale i tak dobrze, że nie szczeka.

Ares mówi wszystkim poniedziałkowe dzień dobry. On już zdążył wyjść na chwilę na dwór, załatwił co trzeba i od nowa śpi. Pani nie spieszy się za śniadaniem (co jego i tak nie rusza) więc cóż innego można robić?

Brawo Tyśka!

Ja nie widzę.

A jak to można obejrzeć?

Trzymaj się Tysiu!

Super!

I u mnie na koncie się zrobiło.

I jeszcze paragon za lek na dotlenienie mózgu (pozycja zakreślona). Na dość długo będzie teraz spokój z zakupami.

No tak, pani z hoteliku "mówiła, mówiła"..., A może na bajki pisze?

Już doleciały!

Dziś 5 m-cy od kiedy Fuks zamieszkał z nami. Jak len czas leci...

No to dziś mamy 9 miesięcznicę! Szybko zleciało, prawda? Ares trochę pojadł, podreptał na dworze i zadowolony z siebie - śpi.

Pani dużo mówiła...

Fuks życzy wszystkim spokojnego wieczoru. On sam wyciągnięty na podłodze śpi jak suseł. Zaczyna już mocniej wiać, oby nie było powtórki. Alert już rozesłany, muszę sobie przygotować świeczki. Tak profilaktycznie.

Dziś dotarły tabletki dla Aresa (na wzmocnienie stawów). Wystarczy na ponad pól roku. Miejmy nadzieję, że chłopak wzmocni swoje łapki i będzie chętniej chodziła na spacery. Dołączam f-rę za zakup.

Fuks z ręki też zje wszystko, najchętniej z ręką.. Dziś mieli jeszcze gotowane jedzenie więc poszło błyskawicznie - u niego. Ares obwąchał i stwierdził, że to jeszcze nie jest pora na śniadanie. Burze zdarzają się w zimie,choć bardzo rzadko. Ale wczoraj w pewnym momencie nie widziałam co się dzieje - huk, przez okno nic nie było widać. Na szczęście dziś wiatr jest znacznie słabszy. Trochę mrozku nie zaszkodzi. Ale wczoraj wieczorem przez cały czas kiedy chodziłam z psami miałam wrażenie, żer za chwilę wyląduję w pozycji horyzontalnej. Jakoś obyło się bez tego ale nie lubię stąpać po lodzie (a wszędzie było go pełno).

Dwójka ciągnie mnie a ja ciągnę Aresa. Jakoś to idzie.

Potwierdzam zwrot kwoty 20,00 zł.

mogę się tylko do tego podłączyć - też bez lajków.

Witamy wszystkich w poniedziałkowy bardzo, bardzo wietrzny ranek. Strach wychylać się z domu. Ale e Ares i Fuks ne mieli takich obaw - wyszli sobie załatwić potrzeby.Wprawdzie trwało to krótko, ale chłopaki nie cofali się w drzwiach. Lala nawet nie ruszyła się z łóżka, to nie jest pogoda dla niej. Może później będzie lepiej? Trzymajcie się ziemi - mimo takiej wichury.

Fuksowi jakoś przeszły miłosne zapędy w stosunku do Lali. Tzn. ona to załatwiła po swojemu i jest spokój. Nadal jest pierwszy do jedzenia,nigdy nie ma z tym kłopotu. Choć nadal zjada szybko to jednak trochę dłużej to trwa niż na początku. W dalszym ciągu najbardziej lubi położyć się w poprzek drzwi i jest zdziwiony kiedy przechodzę nad nim. Posłanie to jest ostateczność. I w dalszym ciągu kury dla niego nie istnieją (na szczęście). Koty również ale ich miski to już zupełnie inna sprawa. Za każdym razem sprawdza ich zawartość.

Tak słodko to z nim nie jest - kiedy obcinał mu paznokietki to chciał go zjeść. Tyle, że fizycznie to on silny nie jest. Starał się wyginać na wszelkie możliwe strony, wyrywać ile sił. Ale z tym akurat daję sobie radę bez problemu. Jednak kiedy już stał na podłodze - był bardzo zadowolony, spacerował po całym gabinecie i nie miał ochoty na wyjście. Bez problemu dał się zważyć (już bez mojego udziału), plątał się lekarzowi pod nogami i próbował ułożyć się wygodnie pod biurkiem (pewnie do snu). Choć sam zabiega o głaskanie to jednak zrobił się z niego pies niedotykalski. No a teraz czekamy na przesyłkę z suplementami na staw.y i zobaczymy czy coś się zmieni. Bo mimo wszystko Ares jest staruszkiem i trzeba mu trochę pomóc w normalizacji życia. Poprzednie lata życia dają znać o sobie (jak u każdego). Ale chłopak cieszy się ze wszystkiego, kocha życie. I niech tak będzie jak najdłużej. Prawdę mówiąc jemu niepotrzebne są spacery, w zupełności wystarcza mu dreptanie po podwórku we własnym tempie (i własne towarzystwo do tego), ewentualnie spacer po kuchni. A największym szczęściem jest spanie, złoty chłopak do tego. Jest rozczulający, niewiele mu potrzeba do pełni szczęścia- trochę uwagi ze strony człowieka, micha i posłanie.

Całkiem niezły zwierzyniec.