Nesiowata

Pusto w domu, pierwszej nocy budziłam się nasłuchując czy on się gdzieś nie rusza, nie poszczekuje. Wyprałam legowisko,koc i nagle jakoś mam za dużo miejsca do chodzenia. Bardzo mi brakuje tego cichutkiego psiaka. Żyć trzeba ale nawet Lala jest dziwnie spokojna. i ten jego uśmiech, którego już nie ma. Ciężko, ale co można poradzić? Może za jakiś czas trafi się jakaś starsza bida, której nikt nie chce?

I ostatnie paragony Aresa

Bardzo, bardzo ...

To dopiero wieści!

Ważne, że zadek wszedł.

Nie ma lajków...

Dziękuję.

Dziękuję wszystkim za pamięć. Ares jest już spokojny,zdrowy i czeka gdzieś tam na ponowne spotkanie... Ale tak ciężko pogodzić z niesprawiedliwością życia.

Ja również poproszę.

Przed chwilą Ares przestał oddychać. Znikam.

Tę noc przeżył. Ale to już ostatnie jego chwile. Nie potrafię już pisać. Jestem niewyspana, oczy zapuchnięte i mokre. Już nie wierzę w żaden cud. Jego ciało jest coraz chłodniejsze.

Się melduję. I innych zapraszam.

Dziękuję.

Coraz gorzej to znoszę, przykro patrzeć na niego. Zawsze był roześmiany, nic z tego nie zostało. Leży cichutko. Jedyne co mogę zrobić to pogłaskać go i patrzeć w oczy. Biedna psina. To niesprawiedliwe.

Mało mi walki o życie Aresa - wczoraj wieczorem Fuks dostał biegunki!. Tak więc dziś wyjazd do weterynarza z dwoma psami. Wieczorem dostał węgiel ale rano znów to samo. Zastrzyki, jakieś tabletki do domu i post (dla niego to chyba najgorsza kara). Jutro kolejny wyjazd do lecznicy. Na razie jest w porządku, choć z podaniem tabletek był problem. Może jutro chociaż z nim będzie spokój.

Niestety - jest coraz gorzej. Dziś weterynarz zdziwił się, że znów jesteśmy (prawdę mówiąc - wczoraj wieczorem też tak myślałam). Ale dwa razy w nocy obudziło mnie ciche szczekanie Ares- miał mokry podkład i dopominał się o wymianę. Dziś, cytując słowa weterynarza - ma agonalną temperaturę ciała i nawet cud niewiele może zdziałać. Ale na moją prośbę jeszcze raz dostał kroplówkę, jakąś inną niż poprzednie. Dotychczas były bezbarwne, dziś miała intensywny żółty kolor. Przez cały czas trząsł się. Teraz leży przykryty, trzęsie się mniej. Jest przytomny. Ale o chodzeniu nie ma mowy, 2 kroki i leży. Karmienie i picie strzykawką. Ale to żaden problem, oby tylko żył. Ciężko mi z tym wszystkim. Jakby było mało - wczoraj wieczorem Fuks dostał biegunki. Tak więc dziś - jeden pies pod pachą, drugi na smyczy. I jeden kierunek.. Akurat jestem sama, trochę mnie to kosztowało siły.

Ciut lepiej niż wczoraj, ale nadal niewesoło.

ŻYJEMY!

Ma chłopak szczęście, że trafił pod Twoje skrzydła.

Już pół dnia zbieram się do pisania i ciągle nie mogę. Jest bardzo źle, mam być przygotowana na wszystko. Ares przestał zupełnie jeść. Od rana już było źle. Pogubiłam się już w liczeniu ilości zastrzyków, które dziś dostał, do tego kroplówka. Jego se=duszko jest bardzo słabe. Jeden zastrzyków był związany z sercem, jeden przeciwkrwotoczny. Reszta - nie wiem.Próbuję karmi go strzykawką ale ciężko jest. Do lekarza zaniosłam go, nawet nie próbowałam stawiać na nogi. I tym razem ludzie w przychodni mnie zaskoczyli. Byłam czwarta w kolejce i spokojnie siedziałam. Kiedy wyszła osoba, która była w gabinecie - kazali mi z nim iść. Nawet drzwi mi otwierali. Chyba widok chłopaka z opuszczoną głową bardzo ich poruszył. Jest słabiutki ale ja mam nadzieję, że jednak jeszcze raz zawalczy. Trzymajcie kciuki za nas!

Przywitam maluchy wieczorem.

Żegnaj...

Po staremu - popije, nakarmię go, pośpi, podrepcze na podwórku i na nowo od początku. Nie chce jeść sam, chociaż coś tam mamle jak mu włożę do pyska.Jutro odwiedziny w gabinecie. Kupy (choć niewielkie) mają normalny kolor. Zobaczymy co dalej.

Paragony Aresa z poniedziałku i wtorku

A kto to wie? może mieć 13, może 16? Lekarz też mówi, że to starość.