agat21

Wyszły mi już lajki, a chciałabym dać Wam wszystkim za to, że jesteście z Pongusiem, że mu kibicujecie w tym ważnym momencie. On też już chyba czuje, że nastał wreszcie jego czas, bo zobaczcie jakie miejsce sobie wybrał :D

Z całego serca podziękuj pani Marzence. Jest wspaniałą osobą. Postaram się jeszcze dziś założyć wątek dla mamusi i szczeniorków, ale mogę się wyrobić, bo jeszcze mam sporo do roboty, a czas ucieka jak szalony. Najpóźniej jutro wątek będzie. Podam tu link do wątku, jak już będzie.

Pani Marzenka to cudowna osoba. Absolutnie cudowna.

Dzisiaj bardzo krótka relacja ze spotkania z Amberkiem, bo bardzo dużo się dzieje. Amberek ma się pysznie, jest już bardzo przywiązany do swoich ludzi, a oni do niego. Pan Hubert mówił, że bardzo ich pilnuje i nawet jak na krótko zostaje z kimś innym - nawet znajomym - na przykład pod sklepem, to cieszy się ogromnie jak zobaczy znowu swojego ludzia. :)) Zresztą Amberek wyglądał na bardzo zapatrzonego w pana Huberta psiaczka, chociaż przywitał się ze mną dość ładnie, to jednak oficjalnie i widać, że jestem - jak cała reszta - tylko małym dodatkiem do jego świata, który stanowi pan Hubert i jego dziewczyna. Super! :)))

Dzięki wielkie, że wyszłaś do tablicy :) Bardzo bardzo Ci dziękuję, najpiękniej. I Tobie i Mruczce za gotowość :) Wizyta im szybciej, tym lepiej. Pani Martyna chce być z Pongusiem jak najszybciej. :) Powiem Wam, że dawno nie czułam takiej dobrej energii od człowieka, który dzwonił w sprawie psa. Pani Martyna nosiła się z decyzją od miesiąca, bo w sierpniu pierwszy raz zobaczyła ogłoszenie o "najpiękniejszym dalmatyńczyku" i zakochała się w Pongusiu. Jej pies - też starszy - został z rodzicami, bo za bardzo stresowała go zmiana domu, więc p. Martyna postanowiła dać dom innemu staruszkowi i uczynić jego ostatnie lata życia jak najlepszymi. Dzisiaj po spotkaniu z Pongusiem rozmawiałyśmy znowu. Nic jej nie zaskoczyło in minus, Ponguś ukradł serce jeszcze mocniej, tulił się na zmianę do niej i do jej przyjaciółki. Już myślą do którego weta go zabrać i przebadać gruntownie. Anecik rano u weta zrobiła jeszcze badanie krwi tzw. geriatryczne, ale jakaś porządna diangnostyka mu się przyda. Panie były w drodze od samego rana, żeby poznać Pongusia, bo nie mają samochodu, ale to jeszcze bardziej dowodzi ich determinacji :) Teraz proszą o jak najszybszą wizytę PA. Jeśli wypadnie dobrze, a myślę, że wypadnie więcej niż bardzo dobrze, to mąż Anecik zawiezie Pongusia do Wrocławia. Trochę to będzie kosztować, ale ustaliłyśmy z p. Martyną, że pokryjemy koszty po połowie. Piszę chaotycznie, ale tak bardzo się cieszę, że nie umiem zebrać sensownie myśli do tak zwanej kupy. Od rana tyle rzeczy niedobrych się wydarzyło (atak u Pongusia, śmierć kota mojej przyjaciółki, awantura w parku ze starą dewotą, która nienawidzi ptaków i napadła na mnie kolejny raz za to, że karmiłam kaczki, łyski i gołębie oraz filmowała mnie cały czas, "żeby wrzucić to do internetu"), że nie mogę aż uwierzyć, że wreszcie coś tak cudownego mogło się wydarzyć i odmienić ten dzień. Ponguś miałby wreszcie własny dom! Poker, czy podać Ci na pw numer telefonu do p. Martyny u zadzwonisz do niej, żeby się umówić, czy wolisz jakoś inaczej?

YES - YES - YESSSSSSSSSS!!!!! ❤❤ Napiszę więcej, jak wrócę, bo lecę na umówione krótkie odwiedziny u Amberka. A Was poproszę o pomyślenie, czy ktoś może zrobić PA we Wrocławiu? Hę? Hę? ;))))

Dzięki, że jesteście. Wysyłajcie dobre myśli i fluidy w stronę Pongusia i p.Martyny. Bardzo potrzebne!

Serdeczne dzięki dla pani z Tozu, która zawiozła Pongusia do weta i nie chciała za to ani grosza ♡

Niestety znowu zespół przedsionkowy :( Dostał leki, dostał zastrzyki. Wrócił, wypił dużo wody. Lepiej już trochę się trzyma. Pani Martyna jedzie do niego. Chce go poznać. Chyba na zawał dziś zejdę z nerwów..

Na 10.00 jest umówiona wizyta u weta. Znajoma anecik ich zawiezie, bo Arka nie ma. Dobrze, że się znalazła dobra kobieta w okolicy. Zobaczymy co wet powie. Chociaż mi to wygląda niestety jednoznacznie. Dałam znać dziewczynie, która ma przyjechać. Jedzie z Wrocławia, mam nadzieję, że jednak się zdecyduje Pongusia poznać mimo wszystko, ale może jednak nie.. Do tego dostałam rano wiadomość od zapłakanej i zdruzgotanej przyjaciółki, że jej ukochany kot odszedł. Co za okropny poranek! :(

Dlaczego dlaczego dlaczego ten psiaczek ma takiego pecha??!! Dziś popołudniu ma przyjechać poznać go fajna dziewczyna, a on właśnie jedzie do weta. Wczoraj wieczorem zwymiotował kolację a dziś rano chwieje się na łapkach.. Pewnie kolejny atak. A tak już było dobrze.. Wyć mi się chce..

Kluseczki cudowne :) ❤

Uwaga! Kciuki poproszę, kciuki jak stąd do Honolulu, bo wreszcie miałam naprawdę fajny telefon w sprawie Pongusia! :D Może w weekend dojdzie do zapoznania.. ;)

Cudne suczydełko! ♡ Serce topi się jak wosk.. Tak bardzo chciałabym, aby znalazła przystań dla siebie i swoich maleństw

Z drugiej strony tak sobie myślę, że w wielu fundacjach są tylko ludzie - tacy jak my, którzy borykają się z takimi samymi problemami - brakiem czasu, brakiem kasy, brakiem rąk do pracy i brakiem miejsc dla psów. Jak oni mają podołać takiemu ogromowi nieszczęścia? :(

Kolejny psiaczek miał szczęście, że na Was trafił :) Aż boli, jak się patrzy na tę jego łapinkę :( Co do bud, to nie wiem, czy solidna - piszą, ze tak, i że drewniana i ocieplana i duża - 439 zł na arenie.pl

Rozumiem Cię Tysiu, ja mam 4 psiaki w tej chwili w hotelach, wszystkie w zasadzie nieadopcyjne (może ukraińska sunia za jakiś czas znajdzie dom), jeden z nich - najtrudniejszy - miał być na spółkę z drugą osobą, a w rezultacie zostałam z nim sama. Wątek mogę poprowadzić, może nie będzie to wątek, gdzie co chwila coś będę pisać, bo mam niektóre dni wyjęte zupełnie z życiorysu, ale w miarę przyzwoicie poprowadzę. Natomiast nie wezmę na siebie odpowiedzialności za kolejne psy. Jeśli ktoś się zdecyduje - pomogę ile w mojej mocy. Może ktoś? Proszę bardzo bardzo.

Jutro popołudniu powinna dojechać karma do pani Marty. Cieszę się, że zdążyli wysłać na tyle szybko, że będzie przed weekendem.

A kociaki w jakim wieku? Obejrzane przez weta, zdrowe?

O masz! Szczęście w nieszczęściu i nieszczęście w szczęściu. A kto je złapał?

Tysiu, jeszcze przychodzi mi do głowy Vox Animalium i Pan i Pani Pies Fundacja im.Maćka Kozłowskiego.

Majty wspaniałe! Na pewno Pikusi się spodobają :)

Dzięki Ewo za odwiedziny Makusia :) Tak, ja też wzruszam się jak stara pierzyna na każdy taki widok naszego śleputka. To miód na serce :)

Widaż, że Bonusik jest szczęśliwy :) Nadrabiaj chłopie stracone lata w schronie, nadrabiaj pełnymi gerściami! :)

Filmik z przeciągania liny też genialny :D