mari23

21 grudnia podreptał za Pelikankiem mój Maksio kochany :( :( obaj już zdrowi, szczęśliwi, bez bólu....tylko my tu cierpimy, bo nie ma ich z nami :(

oj tak! Takie fotki dodają siły, której czasem brakuje w tym ogromie psich nieszczęść

dostał Miluś na święta nowe posłanko....i wybuchło ! Dobrze, że biedny, ślepy staruszek nie odniósł żadnych obrażeń ;) przecież chyba nikt nie pomyślał, że taki stareńki ślepuś mógłby zawinić w tej sprawie... ;)

dostał Miluś na święta nowe posłanko....i wybuchło ! Dobrze, że biedny, ślepy staruszek nie odniósł żadnych obrażeń ;) przecież chyba nikt nie pomyślał, że taki stareńki ślepuś mógłby zawinić w tej sprawie... ;) Jak widać, życie "popycha do przodu", i chyba dobrze, ze Miluś zadbał, żebym nie miała za dużo czasu na rozmyślania w święta

Maksio [*] już biega bez bólu i cierpienia... To ostatnie zdjęcia Maksia, przed godziną 11 wtulony we mnie jak dziecko zasnął Maksiunio cichutko :( Był dzielny i starał się dla mnie, nawet jadł zachęcony, ale cichutko jęczał z bólu, miał ataki silnego bólu, zastrzyki nie pomagały... ten ostatni raz wniesiony po schodach nie chciał wejść do domu, patrzył na mnie...psiaki wyszły, jakby go chciały pożegnać :( zawiozłam więc kochanego Maksia na zastrzyk, który ból uśmierzył na zawsze.... tylko mojego bólu nie da się uśmierzyć :( :( :(

Maksio był na krótkim spacerku, potem zjadł śniadanie...ale leży, stęka i cicho jęczy :( dostał rano zastrzyk przeciwbólowy, ale nie widać, żeby działał :( wydaje mi się, że to są takie ataki bólu :( serce mi się rozerwie, nie chcę, żeby cierpiał tylko po to, żeby ze mną być.... ale może on chce żyć? Apetyt ma, tylko widać po nim ból :(

Miluś pozdrawia :) Czuje się dobrze, humor mu dopisuje, energia też. Choć jak to staruszek - dużo śpi, kiedy nie śpi - nadrabia "stracony" czas :) Milutek to takie "żywe srebro" :) Dlatego większość zdjęć MIlusia jest "śpiących", bo zrobienie mu zdjęcia kiedy nie śpi jest prawie niemożliwe :), albo tylko ogon, albo niewyraźne... Miluś nie ma czasu na pozowanie :)

Biorę wit. D3 + K2 w kroplach, dużą dawkę, bo w badaniach ze szpitala wyszedł mi niedobór D3 ( unikam słońca, bo robi mi się słabo, więc nie tylko zimą mam niedobór D3). Dziękuję za rady, postaram się je zastosować, choć nie będzie łatwo. Niestety źle jest z Maksiem, choć jest w całkiem dobrej kondycji i ma apetyt...bardzo szybko rośnie guz, już jest wyczuwalny także od strony zewnętrznej. Maksio dostaje zastrzyki przeciwbólowe. Dzisiaj rano, kiedy odwrócił głowę od jedzenia myślałam, że trzeba nam jechać do gabinetu, ale on chyba widząc moją rozpacz i łzy zaczął jeść. Nie chcę, żeby cierpiał, nie chcę, żeby umierał śmiercią głodową i choć serce pęka, krzyczy "nie!", to wiem, że stoję na progu "tej decyzji", najtrudniejszej. Wiem, że muszę to zrobić, żeby nie cierpiał, ale czy to już? czy jeszcze kilka dni? Rok temu 16 grudnia pożegnałam Puszka[*], 19 grudnia MIłeczkę [*], dwa lata temu w czasie świąt w szpitalu umierał mój Tato....i trzecie z kolei Boże Narodzenie przepłakane :(

Napisz ile przelać, żeby na koniec roku Arguś nie miał długu u Ciebie :)

Żegnaj Pandusiu [*] Maćku - ogromny podziw, szacunek,... tu słów brakuje...a ja właśnie stoję na progu takiej decyzji :( :( Jesteś wspaniałym człowiekiem ! Niech świadomość, że Pandusia już nie cierpi będzie dla Ciebie pociechą w smutku...bo pustki nic nie zapełni :( masz rację - Pandusia żyje nie tylko w naszej pamięci. trudno pisać, gdy łzy zasłaniają klawiaturę

w tych zdjęciach i w naszych sercach pozostanie ten cudowny psiak na zawsze !