Nutusia

Witamy zagapioną Ciocię :) Lepiej późno niż... wcale ;)

Dokładnie - takie włosy to SKARB :)

Jak chcą, to niech mają - Border się nie zmarnuje ;) Sklepowe karmy są niestety niewiele warte... A cenowo w sumie na jedno wychodzi, albo i taniej, bo tych lepszych daje się przecież mniej :) Nie ma to jak porządny spadek - moje też kolejne często przynajmniej startują na spadkach po swoich poprzedniczkach ;)

U nas to wszystkie chętne na takie gryzaczki ;)

I to od razu podwójnie :) Jeden mały boksio to już wyzwanie - dwa to wręcz... brawura ;)

[quote name='Ellig']Ja jednak poprosze ten tekst, nie zaszkodzi oglaszac Bafinkę, plis;)[/QUOTE] No dobra... ;) Czy w naszym kraju jest przymus posiadania psa? Czy na siłę każą brać, opiekować się, karmić, wyprowadzać na spacery, a nawet.... kochać? NIE! Więc po co ktoś wziął Bafi, zamknął ją w marnym kojcu, nie karmił, nie dbał o nią, nie leczył? Sprawił, że jej życie było jedną wielką udręką. Ale stał się CUD – dostrzegli ją ludzie wrażliwi na los naszych Braci Mniejszych i umieścili w ciepłym, troskliwym domu tymczasowym. Odtąd podbiła już wiele serc... Bafinka bardzo kocha człowieka i bardzo mu ufa. Pragnie wciąż być przy nim, przytulać się i siedzieć na kolanach. Powinna trafić do ludzi, którzy mogliby jej poświęcać dużo czasu i nie zostawiać na długo samej w domu. Bafi ma ok. [x] lat. Została odrobaczona, zaszczepiona i wysterylizowana. Przeszła także zabieg mastektomii (wycięte obie listwy mleczne), z powodzeniem - nie doszło do przerzutów. W tej chwili jest w pełni zdrowa, ale musi podlegać okresowym kontrolom lekarskim. Jest bardzo wesołym psiaczkiem, uwielbia towarzystwo innych psów oraz kotów i chętnie się z nimi bawi. Nie jest kłopotliwa, utrzymuje czystość w domu, ładnie chodzi na smyczy. Jeśli sądzisz, że Bafi może podbić i Twoje serce – skontaktuj się z nami i poznaj tę niezwykłą psinę, która na przekór złu, jakie ją w życiu spotkało, pozostała radosna i pozytywnie nastawiona do całego świata. Warunkiem adopcji jest wyrażenie zgody na wizytę przed adopcyjną oraz podpisanie umowy adopcyjnej. Kontakt:

Oj, Ciocia - ależ Ty masz zaległości!!!!! ;) Jedna z nich już zdążyła do DS pojechać :) [url]http://www.dogomania.pl/forum/threads/237178-Do-czego-mog%C5%82y-przesta%C4%87-pasowa%C4%87-dwie-ma%C5%82e-suczki-Wysadzone-na-przystanku-PKS[/url] A oto i Moteusz: [IMG]http://images49.fotosik.pl/1744/346e12f34e70adc5.jpg[/IMG]

Motek wątku nie ma, bo miał być tymczasem super ekspresowym ;) Jego zdjęcia znajdziesz na wątku dwóch suniek z przystanku PKS.

To fakt - jedna kanapa, podarowana mi przez Ewę Martę jest z Ikei, ma zdejmowana pokrowce i dzięki temu włożyłam pod spód foliowe worki plus koc na wierzch. Jeśli zdążę zauważyć - do prania jest tylko koc. Druga kanapa jest "stylowa", w dodatku wypchana włosiem końskim. Jest już praktycznie do wyrzucenia :(

Nio... fajnie słychać, co? ;)

Uprzejmie donoszę, że pompa apel przyjęła i... DZIAŁA! :) Od razu żyć się chce! Wczoraj jeszcze rozpaliliśmy w kominku, bo jednak dom się wyziębił i jeszcze ta wilgoć - brrrrrr.... Ale rano już było całkiem normalnie. Egipt... nio... ale cena dwukrotnie wyższa niż koszt pompy jednak ;) Zero telefonów o Moteusza, jak również brak kontynuacji wymiany maili po tym, jak napisałam, że oczekuję osobistego odbioru psiaczka lub zwrotu kosztów transportu (nawet nie wiadomo dokąd - może rzeczywiście to byli kosmici ;)) Dane do ogłoszeń Żeluchny już wysyłam - dzięki :)

Bardzo dobrze. Już jej nie wystarczy, że ustawiła Lili - teraz się wzięła za... Kreskę ;) Któryś prosiak mi leje na kanapy i do psich posłań. Podejrzewam, że to Gapcia i jej reakcja na "nowe" w domu...

Alu - nigdy nie umiera ten, który pozostaje w naszej pamięci. Dlatego warto pamiętać, wspominać... Na początku jest ciężko - to oczywiste, ale z czasem te wspomnienia nas uskrzydlają. Dzieciaki prze-prze-przecudowne! GRATULUJĘ :) I mam nadzieję, że teraz tu będą kontynuować bokserzą historię Waszej Rodziny...

A nie mówiłam, że... KANGUR? ;) [url]http://i609.photobucket.com/albums/tt175/amiga3/tn_P1010124_zps3fe094e5.jpg[/url] I pewnie, że nakolankowy, skoro się na kolankach takiej filigranowej kobietki jak Agamika mieści :)

Trzymam kciuki, więc nie mogę dokończyć tekstu ;) Zapisałam go w kopiach roboczych i oby tam pozostał na wieki wieków :)

Jak tam? Co tam? ;)

Widać, że jeszcze jest umordowana i nie do końca pewna. Fakt - u moich też z chodzeniem na smyczy bywa różnie (w każdym razie daleko do ideału), bo bardzo rzadko mają okazję tak po miejsku spacerować ;) Z każdym dniem będzie coraz lepiej, pewniej i bezpieczniej. Fajnie, że się w domu odnalazła, no i że nie gania kociambrów :)

Chyba nadszedł czas na poradę u specjalisty mądrzejszego od nas...

Bardzo dziękujemy i odwzajemniamy życzenia :)

Trudno, żeby nie były zadowolone, skoro... przeżyły ;)

Maryniu - nie płacz. Zrobiłaś, co było w Twojej mocy. Niewidomy psiaczek radzi sobie o niebo lepiej niż niewidomy człowiek. Jeśli ma przy sobie kochającego człowieka, jest szczęśliwy i nie czuje żalu do świata, że nie może go zobaczyć. Najważniejsze, żeby żył bez bólu. I po to chyba jednak przede wszystkim był przeprowadzony zabieg. Teraz wnoszę modły o to, by nie było potrzeby kolejnej operacji... Przytulam mocno - i Ciebie i Dropisia

Fantastyczne wieści! Ona na pewno Cię nie zapomniała. I na pewno ucieszy się na Twój widok. Psy mają bardzo dobrą pamięć. Nasze "Insekty" doskonale nas pamiętają, zawsze poznają i traktują zupełnie inaczej niż innych gości swojej Pani. Ale skoro Punia jest taka kochana i wpatrzona we właścicieli, nie będzie chciała iść z Tobą do domu ;) I to cieszy najbardziej :)

Mnie też rozczula - niestety - i mam problemy z... konsekwencją ;) Choć wczoraj stwierdziłam, że nieco się jednak cywilizuje. Trochę złagodniał - i do psów i do nas. Już nie jest taki niecierpliwy - w sumie tylko, jeśli chodzi o jedzenie :)

Jola, a [xxxx] Ci kiedyś ktoś coś? ;)

To ja się może wstrzymam z tym tekstem do ogłoszeń ;)