Wpadłam tu i dech mi zaparło, słabo się zrobiło. Jak dobrze,że Hopcia mądrala do domciu uciekała i nie dała się rozjechać samochodom. Wyobrażam sobie co przeżyliście.Najgorsza ta bezradność .
Facet faktycznie niezrównoważony psychicznie, debil jakiś.
W swoim dość już długim życiu miałam kilka psów. I twierdzę ,że wszystkie je kochałam , tak jak dzieci.Tylko lubiłam za coś innego.
No może moją sunię Kikunię, którą w wieku 9.lat przyniosłam na rękach jako 3 miesięcznego szczeniaczka , kochałam do nieprzytomności. Umarła też na moich rękach, gdy miała 12 lat .Rozpaczałam po niej wiele lat i do dziś jak myślę o niej to ryczeć mi się chce. Rozumiałyśmy się bez słów.
Hopeczko kochana, pilnuj się swoich ludziów, bo cię kochają.
Polcja jest jeszcze u Was za krótko.Mam nadzieję ,ze przyjdzie czas kiedy zrobi się bardziej przytulińska.