Moje psy również z różną częstotliwością biegną czyli ruszają łapkami w śnie, poszczekują, popiskują , machają ogonami, warczą i nigdy nie traktowałam tego jako coś chorobowego. My też mamy sny i nieraz mówimy , płaczemy ,a dzieci siusiają.
Oczywiście nic mu się nie stanie w klateczce. Tylko wcześniej trzeba mu przypomnieć o tym lokalu.
Nie może siać zniszczeń, bo pójdziecie z torbami i co wtedy się stanie z Mimronkami ?
Żeby tylko dobrze trafił. Myślę ,że nikt na łańcuch , ani do pilnowania obejścia nie będzie chciał ślepego psa. Może więc ktoś ma serce i chce mu pomóc.
Dziś rano kolejny kroczek zrobiony co nie znaczy ,że nie będzie zwrotu do tyłu.
Giga śpi na legowisku przy moim łóżku. Codziennie jak wstaję , natychmiast się zrywa i ucieka w kąt pokoju. Dziś podniosła głowę i nie ruszyła się , mimo tego że wstawałam z łóżka i siadałam na nim w trakcie ubierania się. Bacznie obserwowała ,ale widocznie uznała ,że fruwające szmaty w powietrzu czyli moje ciuchy nie są dla niej zagrożeniem.
Mnie się też chce to zrobić.Tylko to nie pomoże Bambino.On jest młody, może odzyskałby wzrok.Jak mu pomóc? Jeżeli nie DS, to potrzebny DT i diagnostyka.
Jakie dawno? Pisałam wczoraj. Widać cioteczki stęsknione nowin to już piszę.
Postępy nadal są. Wróciłam wieczorem ze szkolenia i Giga razem z naszymi futrzakami skakała z radości pod drzwiami i po raz pierwszy nie uciekła tylko podstawiała się do głaskania i zaczepiała łapkami jak przestawałam ją smyrać.
W mojej obecności też zjadła nagrodę. No i daje wycierać łapki.Co prawda powolutku, delikatnie ,ale dajemy radę.