Isabel

Frodzio głęboko zamyślony - i co z takim kotem robić? Chyba trzeba będzie polubić!

Nie jestem zalogowana na miau:shake: Proszę zróbcie mu różne ogłoszenia, ale.gratka itp., jak najwięcej ogłoszeń, może w prasie lokalnej też by się udało. Trzeba ratować Kubusia!!!

Taka śliczna koteczka i dalej bez domu:shake:

Szukamy domu aż do skutku!!!

I tak trzymaj, Marto!!!

Chociaż podniosę!

Tak bardzo mi przykro:-( Biedny kiciulek, biedna Marta:placz:

Przypominamy się!!!

Przypominamy się!!!

Może go swędzi skóra w tych miejscach i albo rozdrapuje pazurkami albo chcąc się podrapać ociera o coś. A to, że nie jest już taki łagodny to pewnie dlatego, że poczuł się już pewniej w domu, już nie jest taki przerażony i zestresowany nową sytuacją. Myślę, że to okres przejściowy, trzeba dać mu czas na pełną aklimatyzację.

No to jeszcze raz - te, które były i te, których nie było. Są takie bazarki robione z rzeczy, które zostały i za drugim razem coś schodzi.

Proponuję przenieść te wszystkie bazarki na dogo, na pewno efekt będzie lepszy!

Moje 2 sunie mają 4 koty do podziału;) A Warszawianka nie ma ani jednego:-(

Do góry sunieczko, domku wypatruj!

Śliczne oczka, i ten nochalek różowiutki:loveu: A łapeczka faktycznie jak nowa!

Dalej uparcie szukamy domu dla Jorgusi!

To mądrala z niego:loveu: Jedzonko miał, tylko, jak widać, fryzjera zabrakło;)

Warszawianka - idealny pies do towarzystwa dla KOTA!!! Dlaczego ona jeszcze nie ma domu???

Jak tak patrzę na Marcysia, to on wcale nie jest zabiedzony - chyba niezbyt długo musiał się błąkać, bo sadełko to mu jeszcze zostało. A tak w ogóle, to nawet częściowo goły jest przeuroczy:loveu:

Widać, że poważny z niego człowiek. A Mruczuś kiedy będzie mógł iść do domu?

Sunia do towarzystwa dla kota szuka domu!!!

Domku gdzie jesteś, sunia czeka!!!

To dobrze, że w pracy wszystko jakoś przyschło:smile:

Byłam 2 dni poza Krakowem, zwierzakami opiekował się mój syn. I wszyscy byli podobno bardzo niegrzeczni, łącznie z Cofim. Trochę się bałam, jak on zareaguje na moją nieobecność, no i odczuł to jak wywrócenie jego dotychczasowego zycia do góry nogami, bo nawet jego wersalka była teraz zajęta przez syna i synową. Biedny, nie miał gdzie spać, zajęli mu łóżko. Wszystkie koty podobno wariowały, do tego jeszcze wymiotowały, psy w nocy chodziły po przedpokoju, spać się nie dało - to relacja syna. Ale już jestem w domu i wszystko wróciło do normy - wszyscy są grzeczni, panuje idealny spokój, zwierzaki odetchnęły, że ja wróciłam, a ja odetchnęłam, że wszystko jest w porządku.

I to się nazywa HAPPY END!!! Tak się cieszę:multi::multi::multi: