Radek

Faktycznie na zdjęciu pokazuje jak jest nieszczęśliwa z powodu zdjęcia:) Nawet z tą smutną minką wygląda cudownie.

Szczeniory to rosną jak na drożdżach. Nie wiadomo kiedy psisko robi się takie duże;) Pamiętam zdziwienie gdy nasza Norcia [*] przestała się mieścić pod łóżkiem, taka była zdziwiona:)

Uszyska śliczne, a na zdjęciu ma taką zamyśloną mordkę:)

Śliczny bazarek:)

Na razie mogę tylko kibicować. W sierpniu policzę jak stoję z deklaracjami i może coś wysupłam dla ślicznej, ale na razie nie obiecuję.

Dzięki, już się nie martwię że coś pokręciłem:)

Dobrze przeczytać pozytywne wieści:)

Też mi towarzyszą zdjęcia pożegnanych przyjaciółek, teraz mam w zasięgu wzroku biblioteczkę, na której są zdjęcia Norci i Saruśki. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Od zawsze robię bardzo dużo psich zdjęć, czasem nawet Asia się śmieje, że trzydzieste zdjęcie w tym samym miejscu, ale dzięki temu mogę wspominać moje kochane mordki i patrzeć na nie. Nasza obecna mała paskuda też już dorobiła się pokaźniej fototeki.

Wiadomo,że to za krótko, zawsze jest za krótko, ale dobrze że dostała chociaż ten czas w komforcie i miłości.

Norasku, bez upałów Helgunia czuje się ciut lepiej, ale niestety znów gorąc ma wrócić:(

Życzymy udanych wakacji:)

Chyba musi minąć trochę czasu przed próbą założenia obroży:(

Elżbieto, piękne słowa napisałaś.

Gajula przez większość czasu ma wesołe pycho, tylko że jest mocno aktywna, więc czasem trudno ją na zdjęciu złapać:) W weekend udało się nam pobyć trochę na działce (ku radości Gajulca), zdjęć zbyt dużo nie zrobiłem ale z przyjemnością wrzucam zdjęcia Gajki pilnującej działkowego terytorium. Pozdrawiamy wszystkich odwiedzających Gajulę.

I na dodatek nie tylko psiska lubią w nocy coś podjeść:)

Ojej, moja lipcowa deklaracja nie dotarła?

Też przyłączam się do trzymania kciuków

Jest w tym coś poruszającego. Aisza powędrowała za TM, a jej deklaracje pomagają innej bidzie.

Czas płynie, a łzy nie chcą wyschnąć.

Taki wysyp wpisów, że aż trudno mi się połapać;) Na razie nie mogę zaproponować żadnej pomocy, bo mam trochę deklaracji, a chcę być w porządku. Pewnie pod koniec lipca pewne rzeczy mi się wyjaśnią i wówczas może mógłbym przyjąć na siebie jakąś stałą deklarację.

Ale się tutaj dzieje.

A ja nie zamierzam uciekać;)

Faktycznie jest prześliczna. Na razie jeszcze nie bardzo wiem, czy będę mógł pomóc ale zaglądać będę:)

Mi też brakuje:( Zawsze z ciekawością tu zaglądałem i czytałem, co u Kangurka. Agusia, Mysza ten wiersz ktoś mi wkleił na wątek mojej Norci, tak się wtedy popłakałem. Bardzo mi się ten wiersz (wkleiłem tutaj tylko fragment) podoba i niezmiennie mnie wzrusza.

Taki mi się fragment tekstu przypomniał: W moim niebie będą miękkie sierści, nosy, łapy, ogony i kły. W moim niebie będę znowu głaskać moje wszystkie pożegnane psy.