konfirm31

Trzymam kciuki

Prześlicznie . Widać nie tylko piękno Natury, ale i Waszą pracę, dzięki której, to miejsce jest takie piękne

Rozumiem, dlaczego Panie z hotelu chcą na czas transportu, nałożyć Czarnemu kaganiec, ale pies, który nie jest przyzwyczajony do kagańca, bardzo się w nim denerwuje i wszelkimi sposobami, stara się od niego uwolnić. Może lepiej ( jeśli nie ma transportera), krótko go uwiązać? ale nie stresować kagańcem? Tak tylko myślę.....

Zmiana z gorszego, ale znanego od lat, na lepsze, ale nieznane, też jest stresem. Dobrze, że, że to wiesz. Pomalutku drobnymi kroczkami. Wierzę w Ciebie i w Maxa

Dobra wiadomość z rana

Dopiero tu trafiłam. Max pięknościowy. I miał chłopak szczęście, że w swoim nieszczęściu, trafił na Asię . Musi być dobrze!

To jest coś, czego nikt nie rozumie. Jedyne co mi się nasuwa, to to, że dom dla Runa, jeszcze o nim nie wie, ale jak już się o Nim dowie, to okaże się, że jest to naprawdę cudowny i kochający dom. Taki wymarzony!

Dużo siły, Mari. Myślę o Tobie

Lęk. Lęk jest irracjonalny w przeciwieństwie do strachu.

Trudna sytuacja . Trzymam kciuki

No niestety, bez psychotropów się nie obejdzie.....

Chyba nie ma innego wyjścia.....

https://www.zoopsychologia.com.pl/psycholog-zwierzecy-lekarz-weterynarii-jolanta-lapinska/

Mnie się wydaje, że Lilkowi ani Kalmvet, ani Stress out, nie pomogą, tak jak nie pomogła mu melatonina. Tu są potrzebne leki psychotropowe, na których "zwykły" wet, raczej się nie zna . Behawiorysta, nie będący wetem, też nie pomoże. Cały czas, sugeruję kontakt @ z dr Jolantą Łapińską

Ja jestem za joserą. U nas sprawdzała się przez wiele lat u ONki, natomiast Brit był źle tolerowany ( każdy).

.....

Mazowszanko, nie masz racji. Przemawia przez Ciebie zniechęcenie, wcale nie dziwne w takiej sytuacji. On w porównaniu z tym co było na początku, bardzo się zmienił, ale to może (odpukać), być granicą jego zmian, którą nieprędko przekroczy. Niestety i tak bywa . Trzymaj się, Kochana

Faktycznie, bardzo fotogeniczny, no ale i Goście uzdolnieni . Pewnie te lilkowe strachy, są bardzo trwałe i te półtora roku(?) u Was, jeszcze go nie przekonało do całego ludzkiego gatunku...Ciekawa jestem, kiedy nasz Ninek pozbędzie się strachu poschroniskowego, który w nim się budzi w czasie snu.....

Z psami jest ok, to i koci maluszek da radę! Super, że znalazł u Was pomoc.

Piękny ten lis domowy w lesie

Szkoda, ale to ich strata. Mogli mieć piękną i mądrą ONkę.

Trzymam kciuki

O, matko!

Cholernie smutne i beznadziejne to wszystko. To co napisałaś o tych psach. Maszynki do rodzenia/płodzenia dla pseuduchów.