konfirm31

Biedulek kochany

Może spytaj weta o ew. podawanie Zewowi ColoCeum plus. ONki ogólnie są sraczkowate i reagują nią na wszystko, a co dopiero, jak mają prawdziwy powód, np lamblie. U Bliss, na wszystkie sensacje, pomagało. Ja bym mu chętnie kupiła, ale teraz z kasą u mnie krucho. Ja kupowałam najczęściej na allegro https://www.scanvet.pl/oferta/wlasciciele-hodowcy/rid,113.html

Hella zawsze niezawodna. Dziękujemy Czekamy na wieści, co powiedział wet i co się udało uzyskać u groomera

Cieszę się, że jesteś u Zewa .

Kurczę, jaki to piękny pies

Dziękuję Asi i Jaadze za uratowanie Zewa, i Alaskan, za skarbnikowanie. Psy są niewinne. Winni są ludzie, chociaż karę zawsze ponosi pies. Deklaruję 30 zł stałej i jednorazowo 100. Wpłacę na konto Alaskan po 7 czerwca.

Myślę, że raczej trzeba będzie ogolić, a Zewowi zafundować kubraczek, żeby słońce ( no bo kiedyś chyba będzie) i muchy oraz komary nie dokuczały. On zaraz inaczej się poczuje, jak tę skorupę z niego zdejmą. Z lambliami marnie, bo trudne do wybicia i mocno zaraźliwe i chyba to nie pierwszy pies z tego schroniska z lambliozą. Ale będzie dobrze, bo nie ma innej opcji

Tak . Ale ma super dom

Myślę, że przy depresji Zewa, spotkanie Andżeli, podziałało jak potężna dawka prozacu i przywróciło mu chęć do życia. A już Jaagi w tym głowa, żeby ten powrót do życia był pod kontrolą Człowieka. Trzymamy za to kciuki i wspieramy.

Myślę, że kto jak kto, ale Jaaga ma pełną świadomość, że przy Andżeli i Zewie razem, no i kupie innych psów /kotów/zwierzów dookoła, trzeba być maksymalnie czujnym. Jaaga ma w dodatku ogromną wiedzę o psach, oraz odpowiedni charakter, żeby narzucić im swoją wolę. To było być lub nie być tego psa, chociaż wcale nie był gorszy/lepszy od Andżeli, która już wcześniej wygrała życie. Cieszę się, że i Zew dostał szansę i bardzo za to kolejny raz dziękuję Jaadze i Aśce. Będę go wspierać. Bo chociaż na codzień "wolę" pomagać sukom, bo są bardziej bite przez los, niż psy, to w tym przypadku, myślę, że to Andżela jest prowodyrem. Pewnie to antropomorfizacja . A swoją drogą, mokro mi się pod oczami zrobiło, jak zobaczyłam te dwa psy razem. I przeczytałam, co o tym napisała Jaaga. Strasznie biedny i upodlony jest ten Zew....

Dziękuję Wam z całego serca. Tak jak deklarowałam, 30 zł stałej, a do tego jednorazowo 100 zł, tylko po 7 czerwca, bo teraz jestem pod kreską. Trzymaj się, chłopie. Jeszcze życie przed Tobą.

Niestety, masz rację. Lepiej, żeby się nie spotkały ponownie.

Dziękuję. Mnie też on leży na sercu. Oby było nas więcej i oby znalazło się dla niego miejsce.

Deklaruję 30 zł miesięcznie na "brata" Anżeli. W razie potrzeby, dorzucę trochę do badań/leczenia.

Malutek w każdej wersji przystojny . I wcale nie wygląda na swoje lata.

I ja

Też czekam na relację

Moja mała Lerka po śmierci dużej Bliss, przejęła pilnowanie działki ( mieszkania, pilnuje od zawsze). Jak nastał Ninek , z radością mu ten obowiązek przekazała.

Rozi, ale to nie o nas chodzi, ale o psy. Że je zawiedziemy.

Niestety. Rzeczywistość skrzeczy. Wszystko dobrze, jak pies zdrowy, a opiekun również. Ubiegłej wiosny oboje z mężem nie dawaliśmy rady włożyć umierającej Bliss do auta, żeby pojechać do weta, jak dostała porażenia spastycznego na skutek ucisku mózgu/rdzenia przez masy nowotworowe..... O wnoszeniu i znoszeniu psa po schodach do domu, tak jak to było przez wiele miesięcy z poprzedniczką Bliss - 14 letnią Buką( byliśmy o te naście lat młodsi), też nie mamy co marzyć, a nie ma gwarancji zdrowia u psa. No i my teraz, szybko zmierzamy w stronę 80. Wyżej d.. y, nie podskoczysz. Dlatego teraz tylko małe i stare pieski. Kundelki. Też warte miłości, jak ONki, a nie przekraczające naszych możliwości udzielenia im pomocy.

Utrzymuję swoją wcześniejszą deklarację płacenia stałej na tego biedaka. Po raz kolejny strasznie żałuję, że jesteśmy z mężem już za starzy na ONki.

Przytulam. Trzymajcie się.

Biedny maluch. Jako jedynych ludzi, zapamiętać krzywdzicieli..... Dobrze, że jesteś już w domu i że Elik mogła Ci pomóc. Nieustająco życzę Ci zdrowia.

Zdjęcie rzeczywiście urokliwe

Dokładnie tak! Co z tego, że jesteśmy we dwoje z Mężem, jak z reguły chorujemy jednocześnie. A dom bez psów? Dzięki nim, psiakom, mobilizujemy się w każdej sytuacji, co w sumie wychodzi nam na korzyść. W domu bezpsowym, bardziej dolega zdrowie, rutyna codziennych dni, zło, które dzieje się za naszą granicą i nie tylko za nią. Psy nam mówią, że warto wstać, żyć, iść na spacer, rzucić piłeczkę, poczęstować smaczkiem. Każda starość jest niefajna, ale starość bez psa dla psiarza? Nigdy!