malagos

Ale cudnie, ze się te adopcje ruszyły! :) A zajrzyjcie do mnie, mam na bdt psią rodzinkę, a co było przygód w łapaniu, to ho!ho! :) [url]http://www.dogomania.pl/forum/threads/253039-Ma%C5%82a-bezdomna-Karusia-oszczeni%C5%82a-si%C4%99-pod-deskami-Z%C5%81APANE-[/url]!! niedługo zacznę ogłaszac maluchy.

Snuszkak, a jak Cię już widzę na wątku, nie wiesz czasem, co u tego Białego pieska od nas ze wsi? :)

Powyżej zdjęcia, jak po godzinie poszłam znów, tym razem z krzesełkiem, by wypuścić na kilka minut sunię i poobserwować, co będzie robić. Chodziła po sadzie z 15 min, podchodziła do mnie, wzięłam ją na kolana na przytulanki (jakby to znała, ona miała kiedyś dom...). A potem obudziły sie dizeci i powoli wychylały noski poza kojec. Najmniejsza sunia wolała wrócić do budki. Trzymały się mamusi, a ona pokazała im kawałek sadu. Na wołanie "Karusia, wracaj" zaraz do mnie podeszła, a maluchy na wyciągniecie ręki się zatrzymały... Potem całym starem wróciły do kojca, w tym czasie Ania zasypała tę norę, wkładając kamienie pod budę. Na pewno zaraz znów się pojawi kolejne wykopalisko, ale cóż, będę zasypywac. Dwa mały pluszaczki od pani Basi są w robocie, umorusane i mokre, ale zawsze to zabawki. Muszę kupić takie plastikowe, odporne na warunki atmosferyczne :) [url=http://postimage.org/][img]http://s4.postimg.org/ub95qi7e5/SDC18054.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s4.postimg.org/wh3gl0aul/SDC18056.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s4.postimg.org/hz69d0jjh/SDC18057.jpg[/img][/url]

Marysieńko, bardzo dziękujemy za obecność i prosimy o zaglądanie do nas :) Zaprzyjaźnione osoby także!!! :)[B] I zapraszamy na bazarek na rzecz rodzinki Karusiowej: [/B][url]http://www.dogomania.pl/forum/threads/253079-DWUCZĘŚCIOWY-SANDAŁKI-i-inne-różności-oraz-PRZETWORY-malagos-do-26-maja-do-21-00[/url] Późnym wieczorem wróciła burza, i to gwałtowna. Zasypiając, miałam koszmarną wizję zalanej tej norki, upadającej na psy podkopanej budy, jakiejś tragedii... Rano nie wytrzymałam i w piżamie pogalopowałam do sadu. Buda stoi jak stała, uśmiechnięte mordki wystają z budy, Karusia zachwycona moim widokiem dała się poprzytulać i wycałować. Poszłam po jedzenie, rozłożyłam na 2 miski, dużą i małą. Dużą postawiłam w kojcu, a za otwartym kojcem małą, dla Karusi. Maluchy odczekały, aż odejdę ze 2 metry i zaczęły wcinać, a Karusia ostrożnie wyszła z kojca, powąchała trawkę, miseczkę i poszła na bok zrobić siusiu. Potem wróciła do mnie i się tuliła i miziała. Jak tylko dzieci zjadły i zaczęły sie bawić, wróciła do kojca. Przełożyłam więc jedzenie z małej do dużej miseczki, by maluchy zjadły. I dacie wiarę, Karusia brała po kąsku i zanosiła dzieciom, które oczywiście na mój widok schowały się do budki.... O taką mamy norkę pod budą: [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s14.postimg.org/6pq1c8l6p/SDC18046.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s14.postimg.org/qpkflrx35/SDC18047.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s14.postimg.org/bn3lxcn5t/SDC18049.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s14.postimg.org/otxnam88x/SDC18051.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s14.postimg.org/tkxisn135/SDC18053.jpg[/IMG][/URL]

Bardzo się cieszę, jak widzę stare nicki na dogo :) Takie znajome z działań i z wpisów :)

[quote name='epe']Już zadziałane!! Podobno będzie coś nagrywane!![/QUOTE] I coś było nagrane?

Bardzo mi się podobało stwierdzenie Tomka konfirmowego, komentujące tygodniowe próby Krysi łapanie psów: "Ja takiej niełownej to trzymać dłuzej nie będę" :diabloti:

Ale wagi nie trzyma, ani to 6, ani 4 kg... a ja mam na dt wszystkie złapane psy, 5 sztuk :)

[quote name='Sara2011']a pluszowy smerfik też został uratowany?:diabloti:.[/QUOTE] Zapomniany pewnie leży pod dechami, bidaczek.... Nie przyjechał z dziećmi :evil_lol:

Tekst super, i banerek super, jestem wdzięczna dozgonnie! :) Pokerku, mam pieniądze z bazarku słoikowego ze stycznia, zostało po Blansztce i Vanilce, a już trwa kolejny na Karusię (niezastąpiona Mazowsznka2 robi - dziękująca!!) Podkop jest pod całą budą - siedziały w nim 2 szczeniaki, jak teraz poszłam zobaczyc. Jeden wyszedł i wskoczył do budki, szary chłopak nie wylazł - nie mogłam zasypać dziury... Karusia chce wyjść, popiskuje, łasi się. Może jutro założę jej obróżkę i spróbuję ja wypuscić do sadu?... Wiadomo, ze mamusie kilkutygodniowych szczenaików musza je na trochę opuścić, załatwić swoje sprawy, trochę odpocząć.

mnie tez kamień spadł z serca! Przeszła u nas burza, ale zaraz pójdę do kojca popatrzeć na nasza kopaczkę i jej kolejne dzieło. Ona widać całe życie w tych norach przebywała, rodziła kolejne szczeniaki, przetrwała zimę. To kopanie ma we krwi, budka to za mało dla jej i dzieci bezpieczeństwa- tak ona sądzi.

No to tylko powiem: REWELACJA!!!

aha, to kolorowe na szyi Karusi po postrzępiona obróżka, bo była przycięta. Ale dziś nie chciałam jej już męczyć zdejmowaniem i zakładaniem nowej - od konfirm13.

A tu już po powitaniu i zjednoczeniu rodzinki :) No, Karusia, teraz masz pełne ręce roboty! [url=http://postimage.org/][img]http://s12.postimg.org/imqdyfdvx/SDC18043.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s12.postimg.org/4hkkwm4ul/SDC18044.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s12.postimg.org/90wti4mq5/SDC18045.jpg[/img][/url]

Takie to bidy w pudełku przyjechały w obcy, nieznany świat...Zwłaszcza ta kudłatka leżała plackiem w pudełku, obsralinkowania i obsiusiana... [url=http://postimage.org/][img]http://s27.postimg.org/g1oatzsqb/SDC18039.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s27.postimg.org/4qln5mlv7/SDC18040.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s27.postimg.org/yeow4k377/SDC18041.jpg[/img][/url] [url=http://postimage.org/][img]http://s27.postimg.org/k9j32qu5v/SDC18042.jpg[/img][/url]

Małe jednak były tak przegłodzone, ze wyszły ufnie i pani Gospodyni zadzwoniła do pani Basi. Ta przybiegła i po prostu opuściła naszą zapadkę, a szczeniaki nawet nie zdążyły uciec- chciały wrócić pod deski, a tu niespodzianka - zamknięte tą klatką. Pani Basia "gołymi ręcami" ja cap! i do pudełka. I czym prędzej Tomek i Krysia w samochód, zabrali Basię i psy i do mnie. Tomek Konfirmowy zrobił tę trasę (22 km) dziś po raz drugi (rano mnie odwoził z Makowa, bo przecież w soboty PKS nie kursuje!), w ciągu tygodnia 5 razy. Maluchy w pudełku siedziały jak trusie, zwłaszcza największy, kudłaty, aż się posiusiał, i nie tylko, ze strachu. Zanieśliśmy je do kojca, Karusia aż wyszła na nasze spotkanie z budki. Obwąchała swoje córeczki, najpierw tę małą - ta od razu radość, zabawa z rodzeństwem. Potem postawiłam na ziemi kudłatkę - placek, przyczajka. Aż mamusia ją polizała, ale nadal się bała ruszyć. Pani Basia po prostu włożyła ją do budki. Po 15 min poszłam z miską z jedzeniem - cała czwórka bawiła się w najlepsze, a Karusia kopała zawzięcie kolejny dół. W poprzednim zatopiłyśmy z moją siostrą 6 cegieł i zasypałyśmy ziemią. Teraz powstał kolejny, pod całą budą. Znów zasypałam, dałam znów porcję mięsa z makaronem. Niesamowita jest ta sunia- obwąchuje jedzenie, siada obok i piszczy. Wtedy cała czwórka rzuca się do jedzenia i po chwili wylizuje miseczkę. Od jutra będa dwie miski, by Karusia nie była głodna.

[SIZE=5][COLOR=#000080][FONT=book antiqua][B]ZŁAPANA POZOSTAŁA DWÓJKA!! [/B][/FONT][/COLOR][/SIZE] Pani Basia złapała, już jedzie do mnie Tomek, Krysia i pani Basia! Ciekawe, czy i jak przyjmie dzieci Karusia, to już 5 dni... pozna?

[URL="http://postimage.org/"]Takie przejscia i korytarze, wręcz salony, są tej szopce: [IMG]http://s30.postimg.org/c2oqstxqp/image.jpg[/IMG][/URL] Jak sie przechyliłam za tę blachę, co zastawione jedno zprzejśc, zobaczyłam tego pluszowego smerfika i starą kość... [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s30.postimg.org/vn39vlyc1/image.jpg[/IMG][/URL] A to zastawiona pułapka-zapadka z górnej części klatki dla chomika czy swinki, zostanie użyta jeszcze dziś wieczorem, jak malcy zgłodnieją jeszcze bardziej i wyjdą do smaczków. [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s30.postimg.org/fxnjhnrip/image.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://postimage.org/"][IMG]http://s30.postimg.org/nt2oa7qj5/image.jpg[/IMG][/URL]

Niestety. Wróciłam do domu "na tarczy"... Do godz. 12.00, przez4,5 godziny czatowałyśmy we 3 na te szczylki. Zatkane dziury poboczne, sprytna pułapka ze starą kością na zasłonie, pułapka opadająca z tektury (za lekka, wiatr nią kręcił ...), poprawiona na metalową górę od klatki dla chomika, zaczepiona z braku sznurka na lince zrobionej ... ze starych krawatów (dała nam taką pani gospodyni). Wszystko by zdało egzamin, gdyby te psiaki wyszły z ukrycia! I my trzy w kurtkach przeciwdeszczowych, czatujące przy wejściu pod te nieszczęsne dechy z kocami, że jak tylko maluchy wyjdą,to my je my z góry przykrywamy kocami i po krzyku. Ale nie wyszły, wprawdzie wychylały noski , ale nie na tyle, by się nie cofnąć w ostatniej chwili. Jak zaczęło lać, poszły spać na koniec tej swojej rezydencji, a my zostałyśmy zaproszone przez panią Alę na kawę i kanapki (przyjaźń się zacieśnia :) ) , a opowieściom o wojnie, ogrodzie, dietach nie było końca.......Gdy tylko się rozpogodziło, znów koce w dłoń, wystawione jedzenie w postaci pachnącej wędzonej szprotki i karmy kociej oraz dojrzewającej na słońcu kości- cisza na planie! Czatujemy w bezruchu po obu stronach wejścia. Słychac było te gnojki, że się bawią, szczekają, popiskują, ale do 12.00 nie wyszły. Podpatrzyłam je z boku tej szopy-nie szopy, jak się tarmoszą i podgryzają, a wzruszający był widok zabawki -smerfa, którą panie im dały, a którą wciagnęły i utytłaną w błocie podgryzały... Zrobiłam kilka zdjeć naszego "stanowiska pracy", postaram się wstawić z komórki. I tego smerfika-zabawkę tez sfotografowałam...

Dobra rada, wezmę whiskasa i wędzone szprotki, no nie ma bata! Żeby dwa gówniarze 4-tygodniowe tak wodziły za nos starsze panie!!

Nie ma rady, jutro rano pobudka przed 6.00 i ruszam do Makowa. Cholera, nie spocznę, dopóki nie załatwimy tego jutro. Psiaki nie karmione od dziś od 15.00, wiec jutro chyba wyjdą do pachnacego jedzenia i wielkiej kości, która jutro będzie pachnąca podwójnie?... Żal mi Krysi, jest na ostatnich nogach, bardzo to przeżywa.

Niestety, psiaki żyją krócej od nas i to my je musimy żegnać, opłakiwać, przeżywać... Ale każdy dzień z ich życia darowany, każdym się cieszymy i ciagle mamy nadzieję na nastepny.

Najważniejsze, ze sunia nauczyła sie żyć z kalectwem i teraz już będzie tylko lepiej :)

To ja już zaczynam czarować od rana!

A Ty Irenko zyskałaś nowego znajomego :)