mała Misia - z ulicy do dt.. szuka domu. MA WSPANIAŁY DOM!!!

[xmartix]

byłam u Misiuli, bardzo dobrze jej tam, naprawdę, pani ma tyle ciepła i miłości do niej, rozmawia z nia ciągle, wychodzą na długie spacery, jest miziana i głaskana, nowa pani Miśki pytała mnie nawet czy dobrze wyszła wizyta po adopcyjna i czy jednak Misia z nimi zostaje.. :crazyeye: szok
zdjęcia:




na zdjęciach Miśka taka wystraszona bo chciała do mnie lecieć, a niestety musiała do zdjęć pozować, w ogóle jak przyszłam to skakała jak szalona jak mnie zobaczyła

udane te adopcje z Targów są, nowi Państwo Maxa dzwonili dzisiaj do Demi i pytali jakie mięso lubi Max bo właśnie idą do mięsnego :crazyeye::lol:

[terierfanka]

super wieści :) a jak Piratek daje radę bez koleżanki?

[NikaEla]

wspaniale :) :) :)

[xmartix]

no Piratek nie za dobrze znosi rozłąkę, gryzie więcej bo już nie ma kogo męczyć, na spacerach nie ma z kim szaleć i kogo podgryzać :roll:

[Korenia]

xmartix napisał(a):

no Piratek nie za dobrze znosi rozłąkę, gryzie więcej bo już nie ma kogo męczyć, na spacerach nie ma z kim szaleć i kogo podgryzać :roll:

Marta musisz się w takim razie szybko dopsić ;)

[xmartix]

no racja racja, już nawet jest okazja, właśnie Paweł pokazał mi 450 gramowego szczeniaka :)

[Basia1244]

matuchno! skąd Paweł ma takiego szczeniaka???????????

[NikaEla]

xmartix napisał(a):

no racja racja, już nawet jest okazja, właśnie Paweł pokazał mi 450 gramowego szczeniaka :)

takie go tycieńkiego?????

[xmartix]

od żuli jakiś, będzie go woził do pracy chyba bo nie ma jak w domu go zostawić, nazywa się Pelasia i jest żywiołowa (o dziwo!), na dłoni się zmieściła, na mojej małej dłoni... założymy wątek jak wyśle zdjęcia

[xmartix]

nowy dom Misi okazał się MEGA WSPANIAŁYM I CUDOWNYM DOMEM!!!!
za pozwoleniem wklejam nowe informacje o Misi:


"Witam serdecznie,

Minął już prawie rok, odkąd wzięliśmy Ajkę (zwaną w TOZie Misią) i zdałam sobie sprawę, że nie przesłałam do tej pory informacji co u nas słychać. Ostatnio minęłyśmy na wieczornym spacerze samochód TOZu z inspektorami widocznie wracającymi z interwencji i pomyślałam, że z Ajką też wracaliście kiedyś z nadzieją, że znajdzie swoją rodzinę na stałe. To mnie zmotywowało do podsumowania tego roku, a działo się sporo.
Ajka okazała się być dość trudnym przypadkiem, co tym bardziej motywowało nas do pracy. Udało nam się "przepracować" silny lęk separacyjny - Ajka potrafiła szczekać przez 7-8 godzin w kółko (skończyło się na anonimowych listach od sąsiadów), zostawiona w domu gryzła buty, drapała ściany i załatwiała nam się na łóżko. Ala daliśmy radę:) Z pomocą dwóch behawiorystów, sterty przeczytanych i przyswojonych książek i wspólnej pracy krok po kroku:)
Panicznie bała się podnoszenia na ręce - dwa razy pogryzła mnie, kiedy ją podniosłam, w tym raz po twarzy- oj, bolało. Teraz już mamy rozpracowaną metodę, może nie najbardziej doskonałą, ale w miarę skuteczną - z umiarkowanym stresem u niej i bez ugryzień na mnie. Cały czas ćwiczymy bliskość i dotyk - po łapkach, po brzuszku, delikatnie przesuwam ją w jej łóżeczku, obracam. Więc powoli się przyzwyczaja, że nie chcę jej zrobić krzywdy:)
Nadal boi się większych psów i jest do nich nastawiona agresywnie - nad tym pracujemy cały czas i ciągle i zawsze. Było już dobrze, ale oczywiście znalazł się szaleniec bez smyczy i kagańca, który ja trochę sponiewierał na spacerze więc zaczynamy od nowa krok po kroku. Z niektórymi psami jej gabarytów lubi się bawić i to jest wielki sukces:)

Ale maluchna rekompensuje nam powyższe niedogodności przede wszystkim swoim mądrym psim charakterem - tak bystrego i inteligentnego psa jeszcze nie mieliśmy:) Spryciulka uczy się bardzo szybko, uwielbia ćwiczyć skakanie na przeszkody, slalomy między słupkami - zastanawiamy się nad zajęciami agility:) No i jest wpatrzona we mnie jak pies w kość:) W tym temacie jej trochę odpuściłam i tulę, czochram ile tylko można:)

Pomyślałyśmy z Ajką, że jesteśmy całkiem dobrym przykładem na to, że pies sprawiający problemy potrzebuje czasu i mądrego podejścia, a wszystko się ułoży. Więc chodzimy na spacery i trochę się "wymądrzamy" wśród innych psiarzy naszym doświadczeniem. Dzięki temu kilka psiaków, które były świeżo adoptowane i sprawiały nowym właścicielom problemy nie zostały oddane z powrotem do schroniska, postanowili trochę popracować, jak posłuchali naszych historii:) Mnie też nieraz ręce opadały z bezsilności i płakałam ze stresu, oj tak bywało, a teraz jak jest nam super:) I byliśmy na wspólnych wakacjach nad morzem:)

Pozdrawiamy serdecznie i dziękujemy za możliwość wspólnego życia z tak kochanym psem:)"

i drugi mail:

"Witam:)

Oczywiście, proszę umieścić informację, gdzie trzeba:)
Oj, proszę się nie przejmować, daliśmy radę - nie chcieliśmy Pani zmartwić, sami zdziwiliśmy się jak wiele przeszliśmy wspólnie z sunią. Ajka na początku była spokojna, zaczęła "rozkręcać się" w miarę pobytu u nas, po prostu okazała się być dość lękliwym psem i strasznie za Panią tęskniła - na spacerach ignorowała mnie przez prawie 2 miesiące - chodziła za każdą napotkaną kobietą, nie chciała wracać do domu. Serce mi pękało, ale starałam się ją przekonać do siebie i udało się! Na pewno zrobiliśmy tez kilka błędów wychowawczych, ale współpraca z Ają jest dla mnie bezcenna - ta budowana powolutku nić porozumienia między nami i jej jedno ufne spojrzenie w stylu "wierzę Ci, że jak wskoczę na ten murek nic mi się nie stanie" są cenniejsze niż 1000 psich buziaków:)
Aja jest niesamowicie dzielna, codziennie pokonujemy jej "strachy", jest cudna i będzie jeszcze cudniejsza, to pewne:)
Już sama nie wiem, czy ona nauczyła się życia od nas, czy my od niej...

Pozdrawiam ciepło i raz jeszcze dziękuję, że Ajątko trafiła właśnie do nas."

[fochu]

krzepiące są takie wiadomości!
Kurczę oby więcej takich ludzi było którzy się nie poddają tylko walczą o swojego pupila

[margaret]

dziękuję xmartix za zamieszczenie tego, naprawdę to budujące i można takie opowieści spożytkować dla innych właścicieli psów po przejściach, dokładnie jak ta Pani to robi, piękne!