Kochana Sarunia odeszła dziś podczas operacji

[mysza 1]

Z tego co wiem od Asi, wyniki suni są dobre, w normie.
Pozzostaje znalezienie domu:roll:

[asiaf1]

Sarunia jest przesłodka.
Jak tylko się wejdzie do pokoju to od razu wsadza łebek pod ramię , żeby ją miziać.
To jest poduszeczka-przytulanka.
Coś niesamowitego.
Cały czas czekamy na potwierdzenie diagnozy być może dzis będzie coś wiadomo.

[asiaf1]

Nie ma już Saruni.:placz::placz::placz:

[Julie]

co to znaczy, że nie ma już Sary??

[asiaf1]

odeszła po operacji.:-(:-(:-(

[mysza 1]

asiaf1 napisał(a):

odeszła po operacji.:-(:-(:-(

Co Ty???:placz::placz::placz:

[mysza 1]

Ona po prostu nie chciała już żyć, chciała do swojej ukochanej Pani.
Straszne ale prawdziwe:-(

Teraz będzie szczęśliwa.

[asiaf1]

nie mogę sobie darować, że zgodziłam się na sterylkę. Gdyby nie to teraz by żyła.:placz::placz:
po prostu nie mogę w to uwierzyć.
Ona była taka kochana, taka ufna, taka pełna czułości a teraz leży martwa, sama.
Co za życie podłe:placz::placz::placz:

[asiaf1]

wszystko miło być dobrze, miała dobre wyniki i jak się skończyło.
Gdyby nie ja to by żyła.
Boże dlaczego pozwoliłam na operację.

[mysza 1]

Sterylkę robimy zawsze, takie zasady przecież.
Ona bardzo tęskniła, nie wiemy w jakim była wieku, naprawdę już chyba nie chciała żyć.
Straszne ale to nie Twoja wina.

[epe]

Dziewczyny!
Popatrzcie na to z innej strony- teraz jest już na zawsze ze swoja ukochaną panią!
Nikt ich już nie rozdzieli!
Asia!
Ona dzięki Twej decyzji jest już szczęśliwa! Uwierz w to i nie miej sobie za złe! Ty jej w ten sposób pomogłaś- ja jeszcze nie słyszałam o psie płaczącym po śmierci swego człowieka!

[mysza 1]

Też tak myslę Epe. Tak miało być.

[Julie]

To nie Twoja wina i w żadnym wypadku siebie nie obwiniaj.
Może gdyby nie trafiła pod Twoją opiekę to by umarła gdzieś sama a tak to zobaczyła, że na człowieka też może liczyć.
Bądź szczęśliwa za TM
[*]...

[_beatka_]

nawet nie wiem co napisać bo jeszcze w wtorek u niej byłam, nowy Misio dawał jej buzi w pysio na spacerku a ona nawet nie reagowała...była taka cierpliwa i taka kochana. Jak tylko się człowiek schylił to leciała się przytulić...taki pies zdarza się raz na kilka tysięcy i co?i teraz już psa nie ma...:placz::placz:

[iwi10]

:placz::placz::placz:
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]
[*]:placz::placz::placz:

[Katcherine]

:-( Biedna sunieczka. Widac tak mialo byc.

[asiaf1]

Sarunia na ostatnim spacerze z Misiem i dziewczynami.
Dzięki niej Miś przestał się wszystkiego bać.
Była jego przewodniczką i nauczycielką.
BYŁA:placz::placz::placz:

[mysza 1]

Boże, okropne :placz:, nie ma spawiedliwości ale ja sobie powtarzam, że ona jest teraz szczęśliwa.

[EVA2406]

Brak mi słów :-( :-( :placz:

Asiaf , przytulam Cię

[asiaf1]

kocham wszystkie psy ale niektóre są wyjątkowe i ona taka była:-(

[Katcherine]

Asiu- odeszla do swojej Pani- za ktora tesknila i byla z nia bardzo zwiazana.Nikt z nas przeciez nie wie kiedy przychodzi na nas czas.

a one czasami wiedza.

Nie obwiniaj siebie. Nie wiesz czy ktoregos dnia bys jej nie zastala w wiecznym snie na jej poslanku...a przeciez umieranie nie jest bezbolesne. Moze wlasnie to ze byla operacja a ona nie czula bolu- to byl najwiekszy prezent jaki mogla wybrac.

Tyle pieskow walczy zeby przetrwac, przezywaja znacznie powazniejsze operacje...bo maja po co zyc.

Duszek Saruni teraz biega kolo jej ukochanej Panci.

[basia0607]

Wiem co czujesz ! W podobnej sytuacji odeszla jamiczka ktorą wzielam ze schroniska. Umarla na moich rekach. Ja ją tam zawiozlam ja zdecydowalam
Jak bardzo czuje sie winna !!!!



Z Basią


Przeczytalam ten wątek i znowu wszystko wróciło !
Minąl rok a mi wcale nie lżej .




Wiem , zaśmiecilam wątek Sary, przepraszam !

[asiaf1]

Saruniu wciąż o Tobie myślę...:-(

[asiaf1]

Saruniu, jeszcze tydzień temu Twoje serduszko biło dla nas...:placz::placz::placz:

[Sybel]

Asiu... być może to był wybór Sary... Kiedy umarła moja Babcia, a najukochańsza Pańcia mojej suki Fifi, ta wytrzymała trzy tygodnie i dostała z żalu zawału (albo udaru, ciężko było określić). Wytrzymała w sumie jeszcze 5 miesięcy na lekach, ale wciąż wyła, płakała, aż w końcu jej serduszko w lipcu staneło. Psy tak bardzo kochają, ze ich serduszka nie wytrzymują straty swego jedynego wspanialego Człowieka. Sara i jej Pani też są szczęsliwe... Wierz mi.