Ponadzmysłowe postrzeganie u psów - czyli historie o duchach...

[Koreksonowa]

Na mnie także nijak, może dlatego że już je widze n-ty raz i wszystkie są takie mało.. mało autentyczne. No i kończą sie tak samo:)

[wilczanda]

Zebrałam się w sobie i obejrzałam!:multi: Teraz to się wydaje takie sobie!:lol:

[Koreksonowa]

To o białym króliku wywołało u mnie atak śmiechu :D
Kto oglądał Monty Pythona i Św Graala wie dalczego. Buhahahhaaha!

[vege*]

Mi teraz też się z tych historii śmiać chce :lol: szczególnie ta o króliczku jest denna :lol: taka nudna, zainteresowało mnie tylko to z cmentarzem i krwawiącym obrazem, a tak to nic już xD

[wilczanda]

vege* napisał(a):

Mi teraz też się z tych historii śmiać chce :lol: szczególnie ta o króliczku jest denna :lol: taka nudna, zainteresowało mnie tylko to z cmentarzem i krwawiącym obrazem, a tak to nic już xD

Z obrazem najlepsza! Przeczytam se jeszcze raz!:evil_lol:

[jmw]

znam te historie :eviltong: ale i tak zawsze najstraszniejsza będzie historia "ONI", o wydłubywaniu oczów widelcem i rozwalaniu głów o kant stołka :-o
nie polecam na noc :diabloti:

[vege*]

jmw napisał(a):

znam te historie :eviltong: ale i tak zawsze najstraszniejsza będzie historia "ONI", o wydłubywaniu oczów widelcem i rozwalaniu głów o kant stołka :-o
nie polecam na noc :diabloti:

a ja przed chwilą skończyłam czytać i mnie nie russza to jakoś xD

[jmw]

a mnie brzydzi i straszy :diabloti: :evil_lol:

[Koreksonowa]

A dla mnie lepsze te "z życia wzięte".
Na całe szczęście mój pies jest bardziej zainteresowany doczesnością:)

[sunshine]

No nareszcie się wątek ruszył:multi:. Przeczytałam wszystkie posty i brakuje mi opowiadań tu :lol:

Najciekawsze z tego wszystkiego były ciekawostki :eviltong: Mnie bardziej interesują opowieści prawdziwe,takie przeżyte na serio. Takie wymyślanki lubię opwiadać żeby postraszyć młodszych członków rodziny :evil_lol:

Może zna ktoś jeszcze jakieś fajne strony z tych klimatów :diabloti:?

[wilczanda]

sunshine napisał(a):

No nareszcie się wątek ruszył:multi:. Przeczytałam wszystkie posty i brakuje mi opowiadań tu :lol:

Najciekawsze z tego wszystkiego były ciekawostki :eviltong: Mnie bardziej interesują opowieści prawdziwe,takie przeżyte na serio. Takie wymyślanki lubię opwiadać żeby postraszyć młodszych członków rodziny :evil_lol:

Może zna ktoś jeszcze jakieś fajne strony z tych klimatów :diabloti:?

Więcej nie znam. Ale wpisz se w internecie "historie o duchach" albo coś podobnego jak Ci się będzie chciało. Potem daj tu link!

[vege*]

† STRASZNE HISTORIE † KOSZMARNE NOCE † - Onet.pl Blog
takie znalazłam, wyskakuje komunikat 'czy ukończyłeś 18 lat' ale spoko tam tylko historie o duchach są ;)

[jmw]

Polska z dreszczykiem: Skarb zatopiony na cmentarzu - Polska - Onet.pl Przewodnik
kolejny fajny artykuł :evil_lol: :diabloti:;)

[wilczanda]

[quote name='jmw']Polska z dreszczykiem: Skarb zatopiony na cmentarzu - Polska - Onet.pl Przewodnik
kolejny fajny artykuł :evil_lol: :diabloti:;)


I nie wyciągnęli Bursztynowej Komnaty!:-( Szkoda.:evil_lol:

[sunshine]

Bardzo ciekawy artykuł :shiny:. Nasza Polska ma też wiele tajemnic jak widać :cool3:

[Karolajna]

U mnie psy już nie chcą spać :lol:
Ostatnio dużo się u mnie dzieje.

[jmw]

karolajna, czekamy na szczegóły !
ja dla kogoś, kto nie boi się strachu polecam grę hotel 626 :diabloti:
graliśmy wczoraj z bratem i kuzynem i całą noc spędziliśmy pod jedną kołdrą, tak się baliśmy :diabloti: :evil_lol: naprawdę straszna, szczególnie z tym dzieckiem.
Hotel 626 - A SNACK STRONG PRODUCTION
tutaj możecie zagrać
można zagrać tylko w nocy, więc albo zagrajcie w nocy (właśnie wtedy granie ma sens, niepotrzebnie Grzesiek, brat włączył w dzień) albo przestawcie godziny na nocne i zagrajcie. na serio, mnie to straszy :diabloti:

[sunshine]

Karolajna napisał(a):

U mnie psy już nie chcą spać :lol:
Ostatnio dużo się u mnie dzieje.

Opowiadaj czekam niecierpliwie:diabloti:

A co do hotelu 626 poczekam do wieczora:evil_lol:

[polciuaa]

A ja bym zagrała w tą gre,ale za bardzo bym sie sama bała.:evil_lol:

[sunshine]

dogomanka nie bój sięja tez nie będę spać w nocy:evil_lol:. I psa z pokoju nie wypuszcze:eviltong:

[polciuaa]

Znając mnie to i tak nie wytrzymam i w nią zagram.:razz:

[sunshine]

Ciekawość to pierwszy stopień do piekła:mad:... przyganiał kocioł garnkowi:eviltong:

[jmw]

polecam założyć słuchawki (jeśli macie) i wyłączyć wszelkie światło.
wtedy jest klimat, i będzie strasznie, czyli jak powinno być :diabloti:

[polciuaa]

jmw napisał(a):

polecam założyć słuchawki (jeśli macie) i wyłączyć wszelkie światło.
wtedy jest klimat, i będzie strasznie, czyli jak powinno być :diabloti:

nie wiem czy się odważe...a w sumie..co mi tam...jedynie zejde na zawał.:evil_lol:

[Carmilla]

Wracając stricte do tematów dziwnych zjawisk...

Moim zdaniem dosyć dziwne jest to, że moja psina ZAWSZE wyczówa, kiedy mam wrócić, a w sumie jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się wracać do domu regularnie.
Zawsze jednak jakieś 15-20 minut przed moim wejściem do domu zaczyna wywijać ogonem i popiskiwać ze szczęścia.
Samochodem nie jeżdżę, silnika więc rozpoznawać nie może. Tramwajem zaś w ciągu tych 15 minut pokonuję jakieś 5 przystanków i drogę z przystanku do mieszkania.


Prócz tego czasem przechodzimy podczas spaceru koło dawnego cmentarza, w tej chwili jest tam zamknięty basen i mały zagajnik. Malta często przystaje, niucha nosem w powietrzu. Czasami skomli, inną razą chowa się za mnie i nie odstępuje na ktok nim się nie oddalimy, a czasami nawet wyje. To wycie to mnie zaskakuje za każdym razem, bo tylko w tamtym miejscu to robi.

Na początku nie jarzyłam o co może chodzić, dopiero niedawno mama mi powiedziała, że kiedy była dzieckiem, to zamiast basenu był cmentarz. Nie od razu skojarzyłam tę informację, dopiero podczas kolejnego spaceru w tamte rejony. Jakoś tak się składa, że zwykle chodzimy tam wieczorami.

Ostatnio zaś wybrałam się tam z Maltą i moim facetem w ciągu dnia, prawie południe było. Tym razem jednak psina w żaden sposób nie pokazała po sobie, że w ogóle miejsce rozpoznaje. Pobiegła z nosem przy ziemi, poznając teren, prosto w zagajnik.
Wołam ją i wołam i nic... Aż się przestraszyłam. Jako, że nie przychodziła dłuższą chwilę to weszliśmy w zagajnik. Zdaje się, że nie był sprzątany i koszony od czasów cmentarza, bo przedrzeć się do środka było ciężko.
Malte zaś znaleźliśmy przed kępą krzaków. Pozycję miała "wystawiającą", choć psem myśliwkim nie jest. Usy postawione na sztorc, sylwetka wyciągnięta na wprost i wzrok skupiony w nieruchomym punkcie, przebijający się przez krzaki.

Ja chciałam wziąść Maltę i zawrócić, ale mój mężczyzna jako istota bardzo ciekawska porozgarniał zarośla, a naszym oczom ukazał się zapadnięty w ziemię nagrobek z zatartym napisem.

Następnego dnia wróciliśmy tam więc ze zniczem. Stwierdziliśmy, że nawet zapomnianym zmarłym z nieistniejących cmentarzy należy się światełko.

Od tamtej pory Malta już nie reaguje tak dziwnie, gdy tamtędy przechodzimy, aczkolwiek mnie wciąż ciarki przechodzą...