Tola

Agnieszka na bieżąco śledzi zamojski wątek. One mają nadal.ppd opieką zamojskiego Freda, a on już chyba bez szansy na dom, bo coraz starszy. Dlatego ostatnio Agnieszka zabrała ze schroniska małą sunię... O, faktycznie 1000, dzięki Poker za spostrzegawczość. Życzenie piękne, ale za naszego pokolenia chyba nie do spełnienia:( No tak, zostają marzenia, więc trzeba marzyć, to też buduje...

I to same suczki :(Zabrałabym do hoteliku do Murki czy szafirki, ale wszystkich nie dam rady:(.No i jak do szafirki, to trzeba byłoby, żeby jeszcze jakieś psiaki jechały.

Dostałam smsa od Murki, że już czeka ze zwierzakami w Krakowie :)

Miałam dzisiaj pierwszy tel w sprawie suni, ale nie widzę jej w tej rodzinie... Na razie nie zaznaczałam, że szukamy domu z ogrodem, ale jak nie będzie nadziei, że Amika robi postępy, to trzeba będzie przeredagować treść :(. Kasiu, ona nie nadaje się do miasta, bo nie opanowała chodzenia na smyczy, czy ze względu na lękliwość?

Cudny widok:)

Ja też przysiadam z mocno zaciśniętymi kciukami za szczęśliwa podróż Poli, Axy i Ayli:)

Tak, schronisko to straszne miejsce, bo tym starym, mniej urodziwym, mniej w typie rasy nie pozostawia nadziei. A nam, pomagającym tym psom tak ciężko pogodzić się z myślą, że nie można pomóc wszystkim:( Pomimo tego smutku i łez, uczucia bezsilności i beznadziei, jakie towarzyszą każdemu mojemu wyjazdowi do schroniska, to teraz smucę się jeszcze bardziej, że choroba uniemożliwia mi podjechanie tam do nich:(. Jeżdżę tam już od tak dawna, to już chyba 18 lat... Jak mam taką długa przerwę to czuję, że tęsknię i że przynajmniej jednemu odbiera się szansę na inny los...

O, to witaj w klubie:)A z tym pobojowiskiem to masz rację, tak to wygląda po tym drapaniu;). Zulka to nawet próbuje "marszczyć" plecak;)

Cudny psiak i w moim ulubionym rudym kolorze; przycupnę i pomyślę, jak pomóc

Kasi oczywiście też jestem bardzo wdzięczna, bo to 3 psiaki znalazły przystań i jak szybko wybywają do nowych domów! Jutro wielki dzień Axy i Ayli - szerokiej drogi - powodzenia słodkie dziewczynki!!!.

Tak, cały czas to robię, dziękuję, a pani wtedy dziękuje nam, że zaufaliśmy i że mają taką wspaniałą Miłeczkę;)

Wyczytałam, że te ortopedyczne zawierają piankę wiskozową, która sprawdziła się już wiele lat temu w medycynie, ponieważ dopasowuje się do ciała, tym samym odciążając stawy i kręgosłup. No i lepiej utrzymuje też ciepło, a staremu psiakowi wszystko to potrzebne. Może to tylko reklama, ale na pewno Zulci nie zaszkodzi:). Ona na stare lata faktycznie wciska się wszędzie i zasypia w różnych dziwnych miejscach, a przy tym ma teraz nawyk drapania - marszczenia wszelkich miękkich podkładów, szmatek. Zasypia wtedy, jak tak się nadrapie, nadrapie i zmęczy;). Więc ten miękki podkład w legowisku długo nie wytrzyma;). Pozdrawiamy odwiedzających:)

I jeszcze info o suni Amika ma ok. 11 mies., waży 8 kg; jest zaszczepiona, wysterylizowana.

Zrobiłam tak wstępnie OLX na Warszawę, zobaczymy, co się zadzieje... https://www.olx.pl/oferta/mlodziutka-urocza-amika-do-adopcji-CID103-IDHxqbE.html

Taki jestem piękny:)

DT Karmelka mówi, że Klara to najbardziej kanapowy pies u niej w domu, najchętniej nie opuszczałaby ulubionych miejsc;)

Proszę bardzo:)

A co słychać u Klary, jak sunia sobie radzi?

Bardzo dziękujemy za pomoc:) Pięknie dziękujemy:) Zapraszamy, zostań na dłużej, trochę to potrwa:) Cieszymy się, również zapraszamy na dłużej:)

Wspaniale ogląda się zdjęcia i i czyta komentarze agat, to jak początek najpiękniejszej bajki:).

To są dwie różne sunie - pierwsza młoda, szczuplutka, druga staruszka - niższa, masywna.

Rozmawiałam dzisiaj długo z pańcią Miłej, u suni wszystko bardzo dobrze:) Rodzina jest zachwycona jej mądrością, opanowaniem. Po krótkim okresie, kiedy widać jednak było stres i tęsknotę za Murką i hotelikiem, przyszedł czas radości z nowego domu i swoich ludzi:). Miła zna już zwyczaje swojej rodziny; wie, że jak pan wstaje, to jest szansa na spacerek, a jak zasiada na kanapie, to można się ułożyć obok:). Zaprzestała spania w legowisku i najlepiej czuje się jak śpi w łóżku;) Na początku były problemy z chodzeniem - Miła często przysiadała, spacery trwały krótko, ciągnęła do domu; teraz spaceruje długo, potrafi nawet podbiec lub podskoczyć;). Uwielbia też wyjazdy na działkę, gdzie mogła sobie swobodnie pobiegać,pochodzić, teraz musi czekac do wiosny:). Państwo byli u weta, Miła dostała jeszcze jakiś dodatkowy lek p/alergii, która coraz rzadziej daje o sobie znać:). Jak będą zdjęcia, oczywiście je pokażę.

Na razie niestety nie mogę jeszcze jechać do schroniska, muszę nabrać sił po chorobie:(