To prawda ,że nie zawsze można wykorzystać wiedzę
Małe kroczki do przodu ,ale niektóre z cofki zostały.
Zostało chowanie się pod krzakami na ogródku i dygotki. Ucieczka po pokoju , z przerażeniem w oczach,gdy chcę zapiąć smycz Do tego stopnia, ,że jak ją przytrzymałam i przytulając zapinałam smycz, to się posiusiała.
A z postępów, to zaczyna szukać kontaktu, chodzi za mną, przed chwilą podbiegała z machającym ogonkiem i podstawiała się do miziania. Czasem zje w naszej obecności.
Nadal jest bardzo czujna, zrywa się z legowiska i ucieka w kąt pokoju , gdy wstaję z łóżka lub siedząc na nim nakładam spodnie. To samo nawet przy niezbyt gwałtownych ruchach. Co jakiś czas patrzy w przestrzeń i ma szklane oczy.
Niby pędzi do mnie się witać i w sekundzie zawraca i ucieka. reaguje na swoje imię ,ale podchodzi co najwyżej na odległość wyciągniętej ręki .
Taki pomieszanie z poplątaniem.
Papużki nierozłączki wlazły pod moje biurko