Isabel

Oczywiście, jak najbardziej się zgadzam.

Jakie to wszystko smutne...

Czyżby jakaś iskierka nadziei? Czekamy na dalszy rozwój sprawy.

Wspaniale!!! Cudownie!!! Nareszcie własny dom, po tylu miesiącach starań, z hotelikiem po drodze, w końcu słoneczko zaświeciło dla Jaguni. Bądź szczęśliwa kochana sunieczko!!!

Czekamy na wieści.

A u Madam dalej cisza. Bidulko, kiedyż szczęście się do ciebie uśmiechnie?

"Może ktoś z dogomaniaków się nad nim zlituje" Może, nigdy nic nie wiadomo, chociaż tutaj domy już zapsione, a często i zakocone. Moja piątka to już maksimum na jakie mnie w mojej sytuacji stać. Sorry.

Maluszku, kiedy się do ciebie szczęście uśmiechnie?

Biedaczek, wszystkie koleżanki powysyłał do domków i sam został.

Ale go pięknie wytrymowałaś Zosiu, zupełnie nie przypomina tego kudłacza z pierwszej strony. No i uśmiecha się chłopak - jedzonko dobre było, to i zadowolony pies, tym bardziej, że jego Pani blisko.

Absolutnie nie zapomniały! Madam, kochana, śpij dobrze, jutro nowy dzień, może to będzie TEN dzień.

Dzięki Myszsza. A to się bez jajka nie rozleci?

No to Jaguniu czekamy na poniedziałek. Spisz się malutka na medal!

Tina czuje się już zdecydowanie lepiej - apetyt wrócił, na spacerkach, skróconych do maksumum, już ciągnie, a więc siły ma. Tylko w domu niby jest pies, a go nie ma - cały czas leży na swoim kocyku i drzemie, jest jakaś taka markotna, nie interesuje ją w ogóle życie domowe. Prawdę mówiąc martwi mnie to, bo wygląda, jakby zamknęła się w sobie. Nie wydaje mi się, sądząc po jej ruchach, aby coś ją bolało, do miseczki sama chętnie podchodzi, ale poza jedzeniem i króciutkimi spacerami (nie chcę jej męczyć) nic ją w zasadzie nie obchodzi. Może ten kaftanik pooperacyjny tak ją stresuje? Nie wiem, bo fizycznie naprawdę czuje się już całkiem dobrze.

Widę, że u Fredzia wszystko po staremu, czyli nic. A więc na dobranoc jeszcze raz podnoszę chłopaka!

No proszę, jaka Figunia lojalna wobec swojej starszej koleżanki! To naprawdę bardzo ładna i bardzo mądra sunia, i serduszko wrażliwe ma!

Ślicznoto, rób dobre wrażenie!

Myszsza, ja jestem wege od kilku lat i trochę przepisów znam, ale korzystam z takich, a raczej sama wymyśliłam sobie takie, które nie są pracochłonne. Tylko, że repertuar mam dość ograniczony. Głównie wynika to z tego,że dla jednej osoby, czyli mnie, nie warto i nie chce mi się wysilać. Poza tym, w kuchennych sprawach zrobiłam się trochę leniwa po latach gotowania dla całej (mięsożernej) rodziny. Ale chętnie spróbuję Twoich, sprawdzonych przepisów.

Myszsza, to ja proszę o kilka sprawdzonych przepisów wege, ale prostych i nie czasochłonnych.

Cudowna wiadomość!!!

I co u ciebie Fredziu, czy przyniosłeś sam sobie szczęście?

Rudi uważa, że jest chudziutki i niedożywiony i pączki absolutnie mu na linię nie zaszkodzą!

Do góry Czarusiu!

Naprawdę piękne te opowieści Rudiego. Cóż za talent literacki u chłopaka!

Mnie też, zwłaszcza tych, które przez lata żyły sobie w domu, wylegiwały na kanapie, a potem z powodu śmierci lub wyjazdu opiekuna nagle lądują w schronie - nie wiedzą za co i dlaczego.