Radek

Norasku kochany. Tydzień temu przeprowadziliśmy się. Pomału się ogarniamy, rozpakowujemy. Nowe miejsce, ale pamięć pozostaje. Trochę czuje smutku, że opuściliśmy miejsce, w którym tyle chodziłem z Saruśką. Opuściliśmy też naszą dzielnicę. Teraz na parapecie pali się świeczka, żeby był znak, gdzie jesteśmy. Norasku, czuwaj nad naszą małą mordką, niech cieszy się jak najdłużej nowym miejscem do spacerowania.

Co się dzieje, że tyle nowotworów dookoła:( Pozdrawiam ciepło i życzę, żeby kolejne dni były chociaż ciut lepsze.

Po lekturze kolejnych wpisów uśmiech sam ciśnie się na usta.

To teraz czas najwyższy na odmianę losu.

W zeszły weekend Gajulec zaczął się lizać i obgryzać w okolicy ogona. Kontakt z serwisem ujawnił, że mała mordka ma historie uczuleniowe. Nie można dać sterydu, żeby nie zafałszowywać wyników badań, więc Gajula dostała Clemastinum i maść (ze sterydem, trzeba pilnować żeby nie zlizała). Po prawie tygodniu widać poprawę. Dziś byliśmy na standardowym pobraniu krwi i we wtorek konsultacja z naszą panią doktor. Tradycyjnie kciuki się przydadzą.

Misio w wersji lampa;)

Kciuki zaciśnięte z całych sił.

Miło, że schronisko zapłaciło za szczepienie.

Pewnie swoje przeszła:( Mam nadzieję, że się znajdzie dobra dusza.

Placki ziemniaczane są super, mała wie co dobre:)

Psi ideał:)

Z chęcią obejrzę taki filmik:)

Długo to trwa u Moni?

Czemu ona taka dzikuska?

Teraz to już chyba konto pęka w szwach;) Nic, tylko się cieszyć.

Trudność przy zapięciu smyczy faktycznie może zniechęcać potencjalny domek.

To fajnie mają goście:)

Moja poprzednia sunia, kochana Saruśka, reagowała w ten sposób na petardy, burzę. Bywało to czasem trudne, wiem o co chodzi.

Może tak być, ludzie myślą o porządkach na cmentarzu, a nie o nowym psim domowniku.

Niech lista rośnie. Cóż to szkodzi:)

A czym się ta niepewność przejawia? Cały jest urzekający.

Strasznie szybko biegnie czas.

I widać, że mądry pycholek.

Ale długa ta lista.

Rewelacyjne zdjęcia ma Blekuś. Myssi, może załóż wątek Kirenowi, zawsze to zwiększy szanse.