Radek

Smutno czytać takie wieści :(

Jesienią brak pożegnanych przyjaciółek bardziej boli.

Jak zawsze bardzo dziękuję za pamięć. Smutno mi ostatnio, bo po małej mordce widać przebytą chorobę. Wiem, że od razu wszystko nie wróci do normy, ale nerwy są. Może być też tak, że na zawsze zostaną leki. Najgorsze, że nic nie mogę zrobić. Wszystkie badania zrobione, dajemy leki i czekamy na kolejne badania. Kciuki i łapinki jak zawsze wskazane.

Każde rozwiązanie dobre :)

Będę siedział jak na szpilkach.

Jako gratis do kotka? ;)

Też się martwię :( Może Aureliusz, w związku z wiekiem, wolniej dochodzi do siebie po chorobie. Psinka faktycznie podobna.

Dobrze, że brzuszek lepiej. Tylko martwi brak sił :( Myślę, że warto wybrać się do weta i zapytać, co można jeszcze zrobić.

Skorzystaliśmy z ciepłego weekendu i pojechaliśmy na działkę. Gajulka miała okazję być na działce pierwszy raz po chorobie. Po przyjeździe Gajka zastanawiała się, jak ma się ułożyć do snu Może na tym boku, a może na tym... w końcu okazało się, że najlepiej tak:) Pora roku nie sprzyja większym wyprawom, ale i tak trochę pochodziliśmy w jesiennych okolicznościach przyrody. Moim zdaniem mała mordka nie wróciła do formy sprzed choroby, ale Lepsza Połowa jest zdania, że wszystko jest OK:) Pozostaje czekać na kolejne badania.

Niepoważni są niektórzy. Tak trudno zadzwonić i powiedzieć, że się zmieniło zdanie. Ech, szkoda słów.

Cieplej mi się robi na sercu gdy na niego patrzę.

Mam nadzieję, że u Aureliusza lepiej.

Rajko, cały czas pamiętam i zaglądam w rocznicę.

Ale by było super.

Dobrego tygodnia Grzesiu.

Też dołączę do pytania.

Przez tydzień wstydziłbym się zajrzeć na Dogo :D

Widzę, że doceniasz moją legendarną spostrzegawczość :D

Pewnie kotków pilnuje.

Ale przed burzą lepiej się schować. :D

Bardzo czekam na ten dzień.

Bardzo by się chciało.

Raczej staram się ukryć, bo robi się niebezpiecznie :)

Wtedy trzeba się dobrze schować. Oby tak było.

Listopadowa deklaracja już w drodze.